7023 resultaten.
dag lieve broer
hartenkreet
3.9 met 25 stemmen
3.379 dag lieve broer
mag ik even met je praten
even vertellen wat ik voel
dat ik je nog steeds zo mis
je weet wel wat ik bedoel
dat je lieve gezicht nog zo voor me zie
je mooie ogen en lieve lach
dat ik soms gewoon moet huilen
maar denk dat dat niet meer mag
jou weggaan is immers al zo lang geleden
en de tijd heelt elke wond
maar soms…
Eindelijk rust
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
4.021 Keihard gevochten
Keiharde tijd
Kinderwens weg
Grijze toekomst
Jij zou verliezen
Maar niet toegegeven
Positief gebleven
In 3 jaren strijd
Nooit zeuren
Geen doodgaan gesprek
Jij ging door
Tot het laatst gevochten
Moegestreden
Jij wilde slapen
Jij ging slapen
Niet meer ontwaken
Nu is er rust
Geen vechten meer
Geen lijden meer
Geen pijn…
De vlieger
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.897 Meegevoerd op de wind
Verdwijn je langzaam
Uit mijn zicht
Ik klamp me vast
Aan dat wat ons
Met elkaar verbindt
Je trekt steeds meer
Mijn handen worden moe
Ik moet je laten gaan
Zo dichtbij was je
Maar nu
Zo immens ver weg…
Huis van steen, huis van hout
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
3.613 Huis van steen, huis van hout
tranen gekerfd in elke balk
vloeken geëtst op elke bout,
niets, maar dan ook niets
wat mij er nu nog van weerhoud
je de rug toe te keren.
En misschien komt er een tijd,
dat ik denken zal aan al die keren,
van vóór de samenzwering
van tranen en vloeken.
Wellicht krimp ik dan ineen
en blijf naar herinneringen…
Troostbrief
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
687 Mijn dood doet mij geen pijn
goed of slecht geleefd is onbelangrijk
ik weet niet dat ik ooit leefde
Mijn generatie volgt mij spoedig
niet belangrijk wie eerst of laatst gaat
leven in dezelfde druppel van de tijd
Ik ben geboren, geen broer of zus
kans van één op miljard,'n wonder dus
elk mens is winnaar van de hoofdprijs
Kort of lang, 't leven…
onbewaakte spoorwegovergang
hartenkreet
2.9 met 7 stemmen
2.400 het ging zo snel
trillende rails
falend stoplicht
een trein…
Waai
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
3.472 Ik pluk de woorden
van het land
pas toen ik ze zag
ben ik
gaan lopen
na zaaien
volgt oogsten
misschien
te laat
maar dit is
wat ik wou
dans
met de maan
en laat het
regenen
als het
regent
en wat dan
ik zal je
missen
laat de deur
op een kier
het is tijd
om te
waai…
Eenzaam monument
netgedicht
3.3 met 22 stemmen
2.694 M'n ouderende vriend verkiest crematie
familie haalt hem over tot begraven
graf als monument voor 'n geliefde
plek om herinneringen op te halen
De stervende mens wil het graag geloven
hij wordt begraven, sneeuw bedekt z'n graf
de tijd schrijdt voort, niemand komt langs
ik sta alleen aan je graf op je sterfdag
Het graf gekozen om te laten…
ik ben als mens geweest
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.658 ik voelde hoe
het landschap mij verliet
de aarde zo genadig was
me terug te geven aan de
ruimte die ik in me had
de lucht werd ijler in
het ademen van mijn geest
handen kenden geen verlangen
mijn lichaam voelde
hoe ik vroeger was geweest
materie loste op
in stilte die zacht
fluisterde van eeuwigheid
aan randen van de tijd
ik was…
Je ogen zo vriendelijk
hartenkreet
3.9 met 13 stemmen
2.037 Je ogen zo vriendelijk
Alsof het leven je toelachte
Je lach zo mooi
Alsof het allemaal nog zo is
Tranen die ik niet langer verbergen kan
Tranen om alles
Tranen in het niets
Maar jij blijft lachen
Met je ogen zo vriendelijk
Alsof het nog zo is...
Alsof het leven je toelachte
En waar ben ik?
Nergens...…
Mijn Ziel
hartenkreet
2.0 met 9 stemmen
1.998 Ik kan niet meer
ik ben helemaal op
Zoveel kansen keer op keer
maar nu word ik gek in m'n kop!
Ik mag mezelf niet gaan verliezen
kan niet anders dan dit stoppen
Moet echt voor mezelf gaan kiezen
zorgen dat m'n hart weer normaal gaat kloppen.
Laat me weer vrij zijn
en m'n vleugels spreiden
Voel me nu zo leeg en klein
wil nog meer verdriet…
Jij bent mijn grootste verlies
hartenkreet
3.8 met 32 stemmen
2.576 Onmogelijk kan ik meer gaan voelen
Dan ik voor jou heb gedaan
Zelfs nu nog heb ik momenten
Dat het voelt alsof mijn wereld is vergaan
Flarden van momenten
Waarin ons gelach de stilte verbreekt
Kristalheldere beelden in mijn herinnering
Waarin jouw gezicht al het andere verbleekt
Al onze gesprekken
Die blijven herhalen in mijn hoofd
Alles…
Stuurloos
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.427 Mijn hand strekt zich in smeken uit
voor hij vertwijfeld naast me zinkt
mijn blik wordt troebel en verdrinkt
moedeloos als ik mijn ogen sluit
Het is te laat, je drijft de nevel in
nog eenmaal kijk je treurig om
woorden steken en ik staar stom
vanaf mijn einde naar jouw begin
dan slaat de duisternis me blind
en zoek ik spartelend…
mijn dood
netgedicht
3.4 met 10 stemmen
1.853 Wanneer ik sterven zal dan wil ik
een eentonig hart omdat god wit is.
Wanneer ik sterf eis ik volkomen rechte lijnen
en strakke eenvoud van muziek: een blues
of Phillip Glass omdat god strak staat
in zijn schepping en in mij
Maar lees mijn twijfel:
een woonboot onder water
bladder van verf op hout…
Oma
hartenkreet
4.1 met 29 stemmen
2.784 toen ik de groeven
in je ogen las,
streelde ik de breekbare letters
doorheen je grijze haren
toen ik de eerste rimpels
in je schoot hoorde,
leidde je mij met kleine stapjes
doorheen je oude verhalen…
ik zag je wandelen
langs een bewaarde koffer
vol gekoesterde dromen
ik zag je liefhebben
toen de herinneringen aan opa
tijdloos…
Speciaal voor jou...
hartenkreet
3.3 met 30 stemmen
3.108 'k Mis je zo, je lach,
je stem.
't Is zo stil, alsof 'k
weer alleen ben.
'k Ben je kwijt, dacht
dat 't nooit kon,
maar ik ben je kwijt
en nu, treur ik erom.
'k Ben je verloren,
het kon toch niet,
dat 't mij gebeurde, te
vers voor verdriet.
Ik zoek me verloren,
roep je steeds weer,
je kunt me niet horen,
nooit meer?…
Nachtvlinder
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.840 Waar de kilte huist in zinder
wacht ‘n tere Zwarte Vlinder
tot hij, uit zijn cocon bevrijd,
kan gaan zweven naar de stilte
die vervloeit in d’ eeuwigheid
en het Koolwitje buigt trillend
haar vleugels in verslagen
als door de wind gedragen
zijn schaduw haar ontstijgt…
voor mijn dag-lief
hartenkreet
4.5 met 17 stemmen
2.377 Ze kent de band van bij hem horen
ze voelt de angst voor zonder hem
ze sprak hem net, mist weer zijn stem
maar roept: met hem ben ik verloren.
Of beter nog: hij kan me binden
maar ik wil door nu, zonder touw
van zijn mijn man zijn, ik zijn vrouw
van het alleen niet kunnen vinden
Ze kent de pijn van elke morgen
het lege huis, het lege bed…
avondstrand
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.417 ik breek
ontroerd
mijn woorden
ga liggen
op het avondstrand
je okselholte
sluit haar rangen
neemt bezit
van mijn gezang
bloemen omkransen
de ijle wonde
in tweestrijd
ga ik heen…
Anne
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.660 ik ken teveel talen
en dus herinner ik me je niet
mijn plebeïsch bereik mist
woorden voor oogvocht en okselgeuren
in de deuropening
nemen haarverlies en dwangneurose toe
vreemd sta ik
in het gordijn van deze ontzielde morgen
als een blinde heb ik
leren spreken van dier tot dier
ik leid net bestaan van
een open autovenster op de…
tunnel
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.869 Sinds jij weg bent..
Is het alsof ik in een tunnel leef..
Er moet een licht zijn..
Maar ik kan het niet zien..
Het is te ver weg..
Soms lijkt het alsof ik het kan zien..
Maar het is er nooit..
Ik mis je..
Ik hou van je..
Laat alsjeblieft het licht weer in mijn tunnel terugkomen..…
onthechten
netgedicht
3.7 met 24 stemmen
2.419 hij scherpt zijn gedachten
aan de randen van zijn geest
woorden snijden dieper
dan liefde is geweest
twijfel in haar ogen
aarzeling in zijn stem
hij praat nog over “samen”
zij denkt enkel nog aan hem…
Het huis
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
1.504 Het huis
waar ik als kind
zoveel beleefde,
mijn thuis,
heb ik vandaag
voor 't laatst bezocht
de kamer, waar
door het eentonig tikken
van de klok
de stilte stiller leek
en ik verscholen
onder het bureau
mijn droomverhalen speelde,
kent de rust niet meer
de zolder,
waar de diepe kast
mijn schuilplaats was,
laat ik mijn angsten na…
Vaderhuis
netgedicht
4.0 met 39 stemmen
2.127 het vaderhuis
herbergt de levenden
slechts voor even
in de tijd
voordat ze
vergeefs bescherming zoeken
onder andere daken
voordat het huis
de doden zamelt
in zijn stenen
voordat de vader
de levenden achterlaat
voor eeuwig
de doden meeneemt
huis-zonder-vader:
stenen…
Adoptie
gedicht
2.6 met 134 stemmen
71.456 In de herhaling van klankloze
dagen de woorden verwezen
verweesd
blijft slechts het haperen
van de stem
echo's van verwarring
erosie van het zwijgen.
Pogend je afwezigheid te bezweren
zal ik vergeten klanken
op het spoor komen
verlaten woorden opnemen
met mijn mond ze helen
met mijn hand
voor hun kleine gestalten
een pleegouder…
In het kloppen van mijn hart
hartenkreet
3.5 met 17 stemmen
3.236 Ik voel je om me heen
je bent weg, maar niet verdwenen
in het kloppen van mijn hart
ben je dichtbij gebleven
ik ben nooit meer alleen
eeuwig zit je vastgeplakt
als een schaduw aan mijn zij
en volg je al mijn stappen
soms als ik zachtjes ween
voel ik me bedonderd
geen troostend lichaam
alleen een dood verleden
maar toch…
ik voel je…
Geef
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.719 De koude ogen in het venster
en de regen die
niets vergeten
zijn zoals jij
en je woorden
wanneer ik niet meer
weet
waar je bent gebleven
en elk venster
in de regen
alles weer
wakker
maakt wat
ik met
gevonden
dromen
wil
vergeten…
Alpinist
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.700 De manisch depressieve alpinist wist
Toen de dood hem plots kwam halen
Het noodlot had hem eindelijk gekist
Na een leven vol toppen en vol dalen…
Geven
hartenkreet
3.6 met 22 stemmen
2.478 Graag had ik je iets speciaals gegeven
dat symbool staat voor jou en mij
Iets wat je onthoudt je hele leven
Iets waarvan je zegt dit hou ik bij
Maar ik sta hier met lege handen
omdat niets beantwoordt aan mijn gevoel
Zelfs een diepblauwe zee met goudgele stranden
kan nooit zeggen wat ik bedoel
Want hoe kan iets het gevoel vervangen
dat…
Als de avond valt
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
2.149 Laat me…
wanneer kwijnende
zonnestralen
zich drenken
in het bloed van
de vergane dag
de zee
het wellen van
haar golven
langzaam
laat vervagen
in ‘n verstarde lach
en als de wind
haar wisp’ren
niet meer door
de blad’ren
zingen kan
omdat de nacht
zijn deken heeft gespreid
waardoor de wereld
in ’t duister glijdt…
leg ik mijn…