6661 resultaten.
Zoeken
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
555 Geef me, een reden voor ons bestaan.
Ik zoek, blijf zoeken tot ik vind.
Mijn hoop, de vervloeking die ons bind.…
God zorgt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
476 Breng al uw problemen bij de Heer
Hij weet alles van uw bestaan
En blijft altijd met u begaan
Zijn grote liefde keert steeds weer.
God houdt van u en blijft u nabij
Weet, Hij is een en al ontferming
En neemt u in Zijn bescherming
Hij blijft bij u en gaat u nooit voorbij.…
stilte
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
627 heel soms heb ik die drang
te vluchten zover ik kan
ver weg van hels kabaal
naar een plaatsje ideaal
ik zoek en blijf maar zoeken
bestaan die plaatsjes wel…
het klooster zou mij kunnen helpen
of begin ik eerst wel met mijzelf…
de muizenissen in mijn hoofd
verjaag ik één voor één
ik zet alle vensters open
en veeg ze er massaal doorheen…
Juichen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
524 Laat heel de aarde Hem loven
Want Hij heeft wonderen gedaan
En blijft begaan met ons bestaan
Zijn liefde gaat alles te boven.
Zing een loflied voor God de Heer
En prijs Hem elke nieuwe morgen
Want Hij blijft voor ons zorgen
Zijn goedheid keert steeds weer.…
Herfstbezinning
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
914 En ieder jaar opnieuw gebeurt dit wonder
dat bomen zeker dood lijken te gaan,
maar eer het laatste blad gevallen is
zijn er al sporen van een nieuw bestaan.
Wat kan ik zeggen, dromen, wensen
want zo gaat het toch zeker ook met mensen?…
driedeling
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
508 Een plaatje geëtst door de driedeling
het lot, het toeval en de zin van bestaan
anno pakweg tien miljard voor Christus
Toen reeds was het geklonken
met gevleugelde taal
dat naar het spant zweefde
buiten bereik
van lagere woordsoorten
Hoe het een school sentimenten
strooide met de tip van de vlerk
de abstracties in het zwerk
hing en in…
Een macroscopische wereld
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
445 wat soepeler gebleken en
in het geheel van universele
tekens slechts een peulenschil
de mens is micro
in een macroscopische
wereld waar eeuwig en
oneindigheid hun grenzen
hebben losgelaten in het zijn
ooit waren wij begaan
met de levenscirkel van de
eendagsvlieg nu kijken wij
tegen honderd aardse jaren aan
van relatief hetzelfde bestaan…
Dagen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
594 De boerderij is mijn bestaan, al zit er weinig verf op de deuren.
Ik hoef er niet weg en niemand komt.
Ik werk op het land tot ik met uitgeput en bezweet lijf ga zitten.
Daarna sluit ik de luiken.
’s Nachts luister ik naar het ronken van de schepen op de rivier.
Als ik het bed niet warm krijg draai ik een fles open.…
Totaal onthecht
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
526 ik heb mensen zien staan
groepen met vage gezichten
op tal van perrons waarvan
wij nauwelijks het bestaan wisten
wij gingen langs
namen alles mee in een
nog niet ingepakt herinneren
door gehaast vertrek van overzee
proeven lucht in
duizend andere smaken
zien huizen en gebouwen
die wij thuis niet kunnen maken
stoppen op
vreemde plaatsen…
Stilte
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 het was als vuur
wij voelden het
alleen de warmte
ging ons voorbij
er waren geen vlammen
wel ongekende emoties
niet op een rij maar
in chaotische werveling
waarbij de een
snel de ander verving
om gaten te vullen die
alles zouden onthullen
het was stilte die
joeg door ons bestaan
het steeds laten gaan
van niet te raken zaken…
Geen roze mist
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
521 jij hebt de dood
in de ogen gekeken
maar wilde van die
werkelijkheid niets weten
pas later kwam het besef
hoe kwetsbaar het leven
is en welke uiterste datum
er aan onderhoud gegeven is
operaties chemo’s
en bestralingen hebben je
niet klein gekregen in een steeds
meer relativerend bestaan
ze lieten je gaan
in de uitbehandeld sfeer…
Als tegenpolen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 tegenpolen
wisten wij de krachten
van het spelen op
het scherp van de snee
in samen leven
namen wij natuurlijk
ook het risico van
onszelf kennend mee
maar juist waar
haten ooit de overhand
zou krijgen weet intense
liefde dat uit de weg te blijven
wij zijn voor elkaar bestemd
zijn grenzen over gegaan
waarvan weinig mensen
het bestaan…
Kleinschalige geborgenheid
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 ik heb me teruggetrokken
de brokken leven zijn
even veel te groot voor mij
zij spatten in duizend
stukken uiteen
gevoelloos als steen
ze gaan mij voorbij
het bestaan komt in
vergeten niet meer langszij
ik heb de troost van
herinnering van hoe
het vroeger allemaal ging
nog is er het ambivalente
van kleinschalige geborgenheid…
Een verterend inferno
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
540 ik voelde het
strelen van
ontelbare handen
die hun lading
als reprimande
gaven in dit protest
# ook ik
prevelde hun
mantra’s die uit
een diep gevoel van
onbehagen aan de
oppervlakte kwamen
ongeweten
formuleerde de
demonstratie oneliners
van een onontkoombare
waarheid over
het dagelijkse bestaan
maar het strelen
werd al…
Het liefst wil ik met mijn woorden je liefde geven
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
545 Liefde redt de wereld maar ook jezelf
Wees geeen kluizenaar maar ontmoet de wereld
Elke keer anders, dan kan je ontdekken
Dat je bestaan een teken is van soms liefde, verdriet en pijn
Maar als het helpt wil ik altijd bij je zijn…
Het klimaat
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
551 jij hebt net met
liefde het oudjaar
schilderij met blanke
matte lak afgedekt
nog wat klein herstel
in vorm en kleur voor
de fine fleur
van het gebeuren
leven is nooit
zwart wit maar
waaiert mee in een
situatief bewegen
dat schilderen
maakt je deel van een
bestaan waarvan nooit
alle deuren open gaan
er is nogal wat grijs…
Bloemen plukken
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
542 Als ik bloemen plukken mag
pluk ik ze midden uit het rijpe graan
hun blauw verwoordt de hemel
het wit een stille traan
waar sterren bloeien in de nacht
en rond de maan waar zonlicht lacht
pluk ik een wilde edelweiss
daartussen laat ik de klaproos stoeien
in een jodelblij bestaan
zal ik de mooiste bloemen plukken
want liefde mag uit vreugde…
Als een abces
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 je lachte
toen de schalen
braken en het ei
zich opende
het was jouw
broedsel niet
dat onder je
vingers krioelde
om een eerste
glimp van buiten
op te slaan van het
tabula rasa bestaan
geïnstitutionaliseerd
hormoonde zorg
een affectief en uiterst
adequaat traject
als een abces
vermenigvuldigde zich
het vreemde leven door…
Daarmee goed te leven?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
568 Het gebruik van riten en symbolen
oneindige creaties van de geest,
vaak gestuurd in kwetsbaarheid,
een troost of eeuwenoude vloek,
is mij om het even, een bestaan
tussen mijn uiterste polen, in
de draaikolk van de realiteit
de queeste van verlossing
komt de spiegel van vergankelijkheid
voorbij, even lijkt ik te zijn verlost
van mijzelf…
Het vuur blijven aansteken
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
525 Dit om leven ook zo te verdragen
nog steeds verliefd op het dagelijks bestaan
intens geliefd laat je geliefde je nooit echt gaan.
Ik ga daarom thans dagelijks naar buiten
waar nu de liefde steeds gaat ontspruiten.
Dat vonkje vuur geef ik nooit uit handen
daaraan kon ik toen en kan ik nu mijn hart verpanden.…
Op zonnewind
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 willen aanhouden
in de chaos die
ruimte ons biedt met
als baken ga en geniet
vervluchtigd
driften wij langs
stelsels en sterrenhopen
liggen lui op zonnewind
naar rode reuzen te
kijken zonder iets van
deze implosies te begrijpen
het was met
de rust gedaan toen
wij naar de zwarte gaten
zijn gegaan waar
antimaterie ons het
bestaan…
Verkiezingen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
575 Bewustzijn kan alleen bestaan,
dankzij duisternis en licht.
Een bevrijd mens is een mens,
die tussen beiden kiezen kan.…
Dogma als Gunst
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
541 Houders van aandelen,
Heren van heemraad
En banken van lening
Op spillebenen
Krijgt hij sjaalmans pak
Papieren tijgers
Om weder te keren
Voordat hij verdwijnt
In de kamp van het daar zijn
Waar 't recht van de sterkste
Leeg is als een huls
Het niets dat maar voortraast
In koele leegten
Het zijn of niet zijn
Het naakte bestaan…
leeservaring
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
713 geest geurloos en onuitsprekelijk verleden tijd
mijn mond blaast dan bellen van beelden
demonen verdronken in mijn geheugen
heel soms komt een oud vergaan schip boven water
krijg ik wat speelruimte
in het heden van het hoofd het kraaiennest
en kan ik van daar uit plonzen in een poel van geuren
geuren van vroeger van dingen die niet meer bestaan…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Het is mijn plekje, zo vertrouwd,
mijn dagelijks bestaan...
waar ik me thuis voel.
Nooit meer weg wil gaan.
Zo onbeduidend en zo klein.
Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.
Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.
Dit plekje is voor mij…
elke dag als ik stilletjes geniet.…
ik zag en hoorde
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
500 doorheen een lach
of het stil geween,
je was krachtig en tegelijk
weerloos week
maar sterk was 't licht
dat sprak als je getuigde,
niet altijd
in woorden te duiden,
maar door
een unieke klank begeleid
je was ook een deerne
een liefelijk wicht
die de aarde betastte
vaak op zoek
naar je eigen kern
ergens in de grond van je bestaan…
Gevallen Appels
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 appels
iets blijvend gemeen
ook al zijn ze nu vrij
losgelaten helemaal alleen
de een voelt de ander net iets beter aan
ook al zullen ze verschillende wegen in slaan
hun band verbroken
door rijpheid en tijd gedwongen
herinnert aan dat waar
ze eens allen begonnen
zal bij de een sterker zijn dan bij de ander
denkbeeldig voelbaar blijven bestaan…
Chinese exoot
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
477 we leefden samen
in onze eigen biotoop
waarin tijd de balans
had uitgemeten zonder
iemand te vergeten
het leven lukte wonderwel
met goede en mindere jaren
maar ieder had de vrijheid
om in zijn eigen bestaan
weer anders te zijn
tot een chinese exoot
de schaarse grond
met een deken verstikte
de energie afving en het
ecosysteem vernietigde…
Tasten naar elkaar
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
603 Wat jij meemaakt, beleef ik
door jouw verhalen, het wordt ook mijn
ook mijn herinnering, mijn identiteit
Jouw verlangen, jouw verrukking
is ook mijn emotie, mijn behoefte
mijn reden van bestaan
De liefde die jou omarmt
verwarmt ook mij, de liefde
die jij mist, bedroeft ook mij
Met jou volg ik de keuzes
die jij maakt, ongeacht welke…
Mondharmonica
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
505 De klanken reeds verstorven,
maar in gedachten nog bestaan.
Je voelt de weemoed in je hart…
van een tijd zo lang geleden.
Hoe goed het was.
't Geluk te voelen,
dat toen in je leven was.
De mondharmonica kan dat naar boven halen.
Wie speelt er nog zo mooi
als vroeger in voorbijgegane dagen.
Het geluid alleen brengt tranen.…