24250 resultaten.
golfbreker
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
591 , zand
dode strand
waar
ik mezelf heb gejut…
AVONDMAAL
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.146 In 't rode bloed dat U vergoot,
wast U mijn kleren door uw dood;
sneeuwwit wordt mijn scharlakenrood.…
Tussen Broca en Wernicke
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
1.279 dood
Ach, barst ook maar!…
het verzenkind
netgedicht
4.2 met 29 stemmen
847 het lijkt nog nacht
wanneer mijn woorden zich gaan
vertragen
om in het bekende te gaan slapen
want zij weten het, de woorden weten het
van elkaar, zij weten
dat binnen in dit gedicht
een kind smeekt om de dood
om god, om de dood, om god
om
nacht na nacht te mogen
sterven
in de stilte
van een stomme hoek
uitgebraakt…
Waar het prikkeldraad ophoud.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
724 mensenmassa's zijn vervoerd
door treinen die de dood voor ogen hadden.
niemand wist waar ze het lot zouden vinden
niemand wist of ze de vlaggen
van de vrijheid nog zouden zien.
achter het gaas liggen massa's doden
en waar het prikkeldraad ophoudt
stierf jij-…
droomveld
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
604 weet
dit is het nu, de dood komt later
of voorlopig niet
dus leef ik nog…
Weinig woorden.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
908 De zalm zwemt kalm
hij ziet nog niet
de beer die weer
hem straks vangt
dan hangt och arm
de zalm aan zijn poot
zo dood.
Eten of gegeten
worden, maar
alleen naar behoefte.
Het is menselijk
geboefte,
dat overmatig wenst
en dood ongewenst.
Uit bloeddorst
of geldelijk gewin,
wat is de zin
van dit bestaan
van alle
luister ontdaan.…
Belofte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 Hemel beluister
de doodskreet van je kinderen
hoor de geboortelach
en voel het gefluister
goedemorgen dood
goeiemorgen leven
huis vol lege kamers
en ruimte
pijnlijk vol
gedroomd op melodie
van de eeuwigheid
kinderen neuriën
aan open graven
adios mijn leven
adios mijn dood
en warmen verlangend
hun koude lichamen
aan het eeuwig wachten…
ALEXANDRE POLLIEN (2)
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
527 Dood, dit wil ik van u weten
Dood, wat doet u in het leven
Ons is korte tijd gegeven
Waarom bijt u zich verbeten
Vast in jong of in versleten
Dat wat er werd opgeschreven
Maakt dat ik nog ben gedreven
Om te slapen en te eten
Als de wijzers van de klok
Me ijlings tot de orde roepen
Ik me op het heden richt
Leef ik, leef ik, slok en slok…
Tóch...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
514 Kou, dood en kilte in de grond
waren niet bij machte
dat warmte die de hemel zond
pijn en lijden niet verzachtte.…
de avond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
919 al kaarsjes voor de doden
en ik vraag me steeds af, altijd weer…
het leven
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
983 dit moet mijn dochter
niet lezen want zij
wil mij niet dood
dus alles wat je zegt
daarover
wil zij niet horen
we zeggen er niets over
terwijl we uitkijken
over de oranje daken en het plein
natte sneeuw die valt
mensen onder paraplu's
wij zo prettig binnen
terwijl zij zwanger is
ben helemaal niet van plan trouwens
om dood…
pauken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
541 de wereld is vergeven
van droeve plekken met
doden die we zijn vergeten
al zeggen we van niet
met vernauwde blik snellen
we over struikelstenen
van heimlijk begraven
executies
snellen we langs
plekken des onheils
onwetend soms van
ontelbare doodvonnisen
kijk naar boven
vergewis je van de hemel
de doden roffelen
als beukende pauken…
Lentefeest
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
571 dood was niet echt werkelijkheid geweest…
Maatstaf?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
456 Boven de doden staan, een
handreiking naar het eindig,
zoals ze vroeger leefden, zijn
de overlevenden van nu, hun
schaduw gisteren vergeten, we
dragen de baar naar eigen inzicht,
en zonder het te weten, schijnt
de zon in ieders draf, de dood
als maatstaf wordt gemeten, werd
voor diegene, die de waarheid denkt
te hebben geschreven,…
Niet te begrijpen...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
540 Hij zegt alleen maar: “Hij is dood.”
Waar gaat hij heen met het kind.
Brengt hij het naar zijn moeder,
of naar het graf zoals zovelen?
Hoe draag je een verdriet zo groot.
Gewikkeld in een deken
en de simpele woorden.
“Hij is dood.”…
wind blaast snel verval
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
693 alles gaat voorbij
alleen wolken blijven
ze dromen zich naar mij
in vormen naar normen
die net anders zijn
ik zie handen komen
vingers knijpen niet
grijpen niet maar strelen,
zachtjes voor het oog van velen
herstellen wat vervlogen lijkt
ze lachen als gezichten
wangen bollen overal
guitig of vervloeiend
bovenkanten groeiend
de wind…
zachte wind streelt gedachten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.066 zachte wind
streelt gedachten
die uitzien
over zee
waar palmen
mee bewegen
fluistert de zon
je bent niet alleen…
Waai niet mee met elke wind
hartenkreet
3.9 met 16 stemmen
3.921 dat allemaal aan de kant
Wees maar gewoon eerlijk
zeg nou wat jij ervan vind
geef mij eens jouw mening
en waai niet mee met elke wind…
OP HEIMWEE VAN DIE WIND ( Taal: AFRIKAANS )
gedicht
4.7 met 11 stemmen
9.232 Jy, langvlegsel meisie, met kitaar op skoot,
vir wie die boodskap vanuit jou hart,
terwyl lang vingers snare saggies stoot ?
Jou speelse posisie van kitaar in skoot,
na wie verlang jy, as jou note klink soos
‘n leë blik in kabbelende water, in ‘n sloot ?
Jou lenige nek, wieg teen kitaar se steel.
Ek sien jou trane deur lang hare ween,
waar…
VLUGGER ALS DE WIND DIE VLIEGT (1860)
poëzie
4.0 met 38 stemmen
3.909 Vlugger als de wind die vliegt,
en de losse bomen wiegt,
gaan, mijn kind, gedachten;
dieper als onze oge ‘n kan
peilen, in ‘t wijde uitgespan,
peilen, kind, gedachten;
hoger als de sterren staan,
in de glimmende hemelbaan,
staan, mijn kind, gedachten;
wijder als dat wijde en wak
uitgestrekte watervlak,
strekken, kind, gedachten!…
Op zilte wind langs noorderzee
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
888 Tussen het bewolkte daglicht
klinken zijn woorden
als een hemelse melodie
in haar zonovergoten wereld
waar liefde
een eigen leven leidt
en haar hart
haar razend hart
reist mee op zilte wind
langs de noorderzee
waar de horizon verstrijkt
een meeuw het eeuwige lied wegkrijst…
Zon, wind, bloemen en jij.
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
800 Het was gezellig
met jou
ik heb steeds en altijd weer
een goed gevoel
bij jou
Ik wil je zo graag
nog veel vaker zien
Ja, ik weet,
praktische bezwaren
maar ik zie zoveel zon
in jouw ogen
ruik de wind, velden
met bloemen
in je haren
Geef me je hand,
een arm, een kus, je hart!…
ijle bloem op hoge wind
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
802 een ijle bloem op hoge wind
alsof de zon voor even schijnt
in de blijdschap van een kind
de dagen zijn uniek
in de uren klinkt het leven
zingen mensen nu het hoogste lied
of dirigeert een ander de muziek…
DE WIND DRAAGT DOOR DE VELDEN (pasen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
886 De wind draagt door de velden,
de roep van de heraut:
het Lam heeft overwonnen,
zijn tempel opgebouwd.…
zij de duinen en de zee - ik de zon en de wind
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
1.050 liefde van nieuw leven
haar zachte haar op trillende hellingen zichtbaar
onder mijn ijle lichaam luid haar bonzend hart hoorbaar
over mijn hijgende longen strelen haar vochtige tongen
als de zon rood wordt strekt zij haar benen in zee
en mijn schaduw boort zich donkerogig door haar poort
met het leven mee diep in het zout van de zee
aan de wind…
augustus, net voorbij de wind
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
827 zal je mij
nog herkennen op de dag
dat ik sterf
of de vlinders
vanuit mijn vrouw-zijn, teder en waanzinnig
aan alle zijden wit
en onze liefde
de verzen die wij lazen, licht zonder
schaduw
als zon op zwanen
een middag van oceanen
eentalig zacht
en vrij, zo stil, zo stiltevrij
in jou, zo hemels jou in jou
---------…
Manen en staart wapperen in de wind
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Edel dier dat
Dartelt in het
Onafscheidelijk
Gezelschap van zijn
Eigen schaduw -
Licht en donker,
Zwart en blond,
Manen en staart
Die wapperen
In zon en wind
Het licht wendbaar
Als het morgenlicht
Het donker duwt
Haar naar de buitenkant,
Een onafwendbaar
Zwart verdriet…
(kanker 4) leunen op de wind
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
482 we trokken langs
met gevaar voor lijf en goed
bewaarden we de moed der
wanhoop in mijn tas
want dichterbij liep niet gelijk
met elke vastgezette pas een
werelddeel te veel
en het ging hard, als we ons draaiden
dus we keerden alles om
zo leunden we
zo steunden we
op dichtgeblazen woorden,
op een schaduw zonder zon…
Scheve bomen en zoute wind
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
580 Haar vasthouden in sepia, in tweevoud
zelfs en dan met jou delen, wat opkomt
bij jouw woorden, eens gezegd blijft
Het licht ontsnapt aan haar sluier
werkelijkheid is het schuim van giftig
wier op het zand van het strand
Dubbelzinnig in drievoud kijkt zij mij aan
geeft antwoord op mijn vragen, herinnert
mij aan dagen van venijn en zeurende…