8235 resultaten.
Een schitterende lading
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
504 ik speelde met wolken
liet ze groeien en bloeien
gaf ze een schitterende lading
stapelde wit
rondde met groen en zwart
het blauw van de hemel
waarschuwde mensen
met donker gerommel
voordat de donder knallend brak
maakte het zwerk tot
toonbeeld van sterke krachten
in het altijd zo rustige weer
zelfs mijn vriend
vlaagt en stormt…
Liggen in het gras
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.719 Recht omhoog kijk ik nu de hemel in.
Aanstekers steken de eerste sterren aan.
Mijn gedachten zijn gaan zwerven.
Kindertjes zijn in bed en dromen.
Gelukkig en voldaan.…
Wie dit niet snapt...
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
1.282 noemen
of een gebrek aan medeleven, nou nee,
eigenlijk niets van dit alles,
het is meer een bedradingsprobleem,
die hele lichte vorm van Asperger
waaraan ik zo zwaar til, t’is niet niets,
in wezen alles voor mij, een nieuw geloof
dat ik graag met verve verkondig
en als goede boodschap mijn leven vult,
in alle gevallen dat het me uitkomt
een hemelse…
Opnieuw de heide
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
499 Kijk nu nog even naar het blauw
dat oeverloos de hemel kleurt
en dat van heimwee wil vertellen, van
pijn die deze keer zo anders is,
vol weemoed om een afscheid, nu voorgoed.…
Alleen liefde kan mij breken
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
611 Een gebroken relatie doet pijn
Het maakt je kapot het is niet fijn
Je hart gebroken
Het gevoel het gaat niet snel over
Iemand verliezen die naar de hemel gaat, niet meer op deze aarde zal voortbestaan
Het doet pijn
Je hart gebroken
Je kind huilend aan de telefoon
Ik mis je ik wil bij je zijn
Het doet pijn, je voelt verdriet
Je hart…
Beeldvullend
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
438 kantlijn
aan randen van doortast
in grensgebied van geheugen
als zinkput in wankele bodem
waar we onze gangen natrekken
berusten in een doolhof van twijfel
verweren tot goudkleurig zirkoon
ons opdelen in halftijd
Het oprichten, het nabouwen
vertellen uit losse hand
of gebalde vuist, gevangen in heden
een vogel, begrensd door hemel…
Toch blijf ik graag beneden
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
477 ik weet waar boven is
omdat daar veel vrienden zijn
ook al is er dagelijks hun gemis
toch blijf ik graag beneden
om met jou de wereld in te gaan
het ultiem bestaan te vieren
van uur tot uur het leven buiten
en ook thuis te voelen bruisen
de seconden hemel pakken
in je warme lach en ogen
jouw hand en vingers kunnen vatten
in het spel…
Wiegend op wind
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
524 ik weet met een lach
dat ik ooit god ben geweest
tenminste dat heb ik altijd gedacht
als ik lig in het gras
en speel met de wolken die
in kleur en vorm de hemel bevolken
praat tegen bloemen die
wiegend op wind mooi staan te zijn
hun harten openen in aandacht voor mij
bomen hoor die in hun donker ruisen
dissonanten uit melodieën kuisen…
Je lach bloeit bloemen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
519 jij zwaait kleuren
warmt mijn hart
waar regen al valt
wolken hun grijs
donkeren in zwart
want je lach
bloeit bloemen
wild van het veld
nog gehuld in zon
voordat wind ze velt
maar ogen verschrikken
in het flitsende licht
we tellen seconden
donderen samen
tot de volgende schicht
verbazend dichtbij
schokt de hemel
voor even in…
In het ragfijne
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
500 je vertakt subtiel
in glas met
goddelijke bogen
licht straalt
transparant uit
een hemels boven
maar in het ragfijne
gaat kracht verdwijnen
speelt schoonheid
de eerste viool in
frivoliteiten die tot
breekbaarheid leiden
de kristallen tonen
ladderen omhoog
daar waar stilte
ooit zijn basis vond
dartelen klanken
nu de ruimte rond…
A la Campagne
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
655 ik was er weer even, ·
daar, bij mijn grote liefde,
het orgel à la campagne
in het kerkje van Pleaux,
Romaans en zonder franje
daar huist een geschenk
hemels groots, te groot voor mij
in het schaduw-rijke bedehuis,
oprijzend aan de linker zij
de toetsen weten dat ik
geen gedachten meer denk
als ik mijn gevoelens door
de loodrechte…
We zijn jong !
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
607 ik was verloren
in de ogen die mij aankeken
als ik gek word,
Word dan net zo gek
als ik
die naar jou verlangde
die nacht
dansen en zoenen dat we deden
het was de hemel en de aarde
ineen
een explosie van prikkelingen
die mijn hart sneller liet gaan
vertel me waarom
het zo snel ging
de nacht waarin we dansten
het was kort maar krachtig…
Een prozagedicht: "Eagerly I wished the morrow" (E.A. Poe)
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
663 Ik heb de gordijnen opengeschoven voor het toneelstuk, het spektakel van de lichter wordende hemel achter de boomtoppen
Bij de overburen is het licht aan om half zes in de morgen:
wat een troost dat er, daar aan de overkant, een levend wezen is, een ander mens, een mede-mens zelfs!…
Avond mijmeringen.
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
1.112 avond valt, de hemel kleurt
sporen van wit in 't blauw
oranje en rood gekleurde wolken
een Engelse roos in mijn tuin geurt
genieten vanavond in de warme avondlucht
damp stijgt op vanuit de aarde
in de verte klink het geluid van een tractor
kraaien vliegen over in snelle vlucht
nog even dan is het met de zomer gedaan
zullen vogels zich…
Droomland
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
638 De kale bomen vegen traag
langs de hemel, vastgehecht
aan een landweg, met een
paar huizen, versterkt
door een kerk, waarvan
de duldende torenspits
prikt naar rafelige wolken,
hoog ontvlamt het uurwerk
als een gouden krans.…
Als je ogen donkeren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
493 jij bent ondeugend
nog niet afgevlakt
maar heerlijk transparant
laat mij
vol liefde schaduwen
ook in je donkere kant
glinstert warm
in weerkaatsing
van het hemels licht
de jongste schepping
straalt op je al
paradijselijk gezicht
maar als je ogen
donkeren in het
aanschijn van de hel
rommelt donder
flits de bliksem snel
en…
Zonder Vleugels
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.706 mensen vielen uit de hemel
engelen die vrede kwamen brengen
hoopten we
maar ze hadden geen vleugels
stukken van mensen regenden neer
op onze daken en tuinstoelen
in onze velden en akkers
tussen gras en graan
mensen kwamen tevoorschijn uit de wolken
als vogels hoopten we nog
dat ze geen doden waren
ik heb je zoon gevonden en zijn vrouw…
De zingende dagdief
poëzie
4.0 met 2 stemmen
950 Over de hei ging ik,
- Een luierend feestje -
Uit de hemel ontving ik
Een lievenheersbeestje.
Over de hei sloofde ik,
Om mij gonsde een bietje,
Voor 'n wijfje, geloof ik,
Zong een leeuw'rik zijn liedje.
Over de hei stapte ik,
Zocht een ouderwets wijsje -
Zo arg'loos betrapte ik
Het aldermooiste meisje!…
Rommel- rommelen- onweer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Het rommelt in de verte
't komt steeds dichterbij
ook schieten flitsen
langs de donk're hemel voorbij.
Het rommelen komt nader
steeds dichter- en dichterbij
nog heel even,
dan knettert 't hier bij mij.
Het rommelde in de verte
nu spookt het hier enorm
want wat net ver weg was
is nu hier, wat 'k je brom.…
Zomerlandschap
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
499 de hemel is blauw en wijd
van een stil gelijk het gras
buigt met de wind en ruiselt
liefderijk gering
onder een boom bewegen
schaduwvlekken om
van verloren aandacht
de steelse grond
de lucht is op glas geschilderd blauw
vee blijft de aarde trouw
het graast traag en onverdeeld
door de late schemer
waaiert ver uit in een
voldane…
Waarzo
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 jouw babytje
lachte dit
speciaal voor
jou
het voelde
jij bent
het waar
ik intens
van hou
het kindje
vocht voor
haar leven
doch de
engel nam
haar liefdevol
mee
in die
veilige hemelse
armen door
het heelal
ver van
deze aarde
met haar
kolkende zee
lieve dappere
mammie/pappie
verder trouwelijk
samen dikke
kusjes kortstondig…
Loepzuiver
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
484 lang heb ik mij
gekoesterd in de
weerkaatsing van diamant
alle facetten
toonden leven dat in licht
bestaan had gekregen
loepzuiver helderden
beelden van een
hemels gelukkige tijd
tot de zon brak en
het perspectief grijzer
de kou ijselijk werd
de warmte om
ons heen verdween in
stilte zoals nooit voorheen
bij het zetten waren…
WIEROOK
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.522 o Wierookgraan,
in ‘t vier gedaan,
en rokende uit mijns herten midden,
van aards en grauw
wordt hemels blauw:
gaat, wierookgraan, de Here aanbidden!…
Zoektocht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
519 Ik zoek die plek tot over de horizon
waar hemel en aarde elkaar vinden
dat oord zoals het leven ooit begon
daar is geen vijand, alleen vrinden.…
Vlinder
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
659 Dan komt het moment
dat het gebeurt
de cocon scheurt
het mooie komt naar buiten
langzaam, als een gevecht
ontvouwt een schoonheid
opent het Leven zich werkelijk
gekreukte vleugels worden gespreid
de hemel wordt verkent.
Een vlucht begint
vlinder uit de cocon
zo overweldigend mooi
zonder twijfel onderweg
naar die éne
de ander.…
Maart
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
747 en regenvlagen
beloof ons negen mooie zonnedagen
dan houden mensen op met hun gezeur
de natuur is zo desolaat, zonder kleur
vermoeid van de sombere winterdagen
maart stel ons toch niet langer teleur
met storm, stofhagel en regenvlagen
ons hart verlangt een beetje lentefleur
van voorjaarsbloeiers die ons behagen
als een helblauwe hemel…
jij en ik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
500 Dan breekt de hel los
of gaat de hemel open
wat maakt het hun uit?
Na de verlichting
naakt en verlegen zijn ze
ineens jij en ik.…
De nachtegaal zingt
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
942 Hij die zijn lied schiep en de rode rozen
kan er nog iets mooiers op de aarde zijn
die alle harten laat bloeien en blozen
en daarin klopt telkens zijn lokkend refrein
zijn lied is een hymne aan het paradijs
dat hij naar een blauwe hemel blijft sturen
aan een liefde die nooit dooft of vergrijst
maar eeuwig in haar schoonheid zal duren…
Licht autistische routine
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
510 wilde niet brandend blijven
vaak heb ik gebeden
ben uit mezelf getreden
maar miste pen en papier
die bleven hier in hun
grondstoffelijk verschijnen
konden niet zomaar verdwijnen
kenden de licht
autistische routine van paren
naast elkaar en niet scharen
discipline en ambacht
dat is mijn kracht maar zo
af en toe een blik in de hemel…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 ik voel me licht in ‘t hoofd
zonder verwijten over en weer
het verleden gedoofd
getuigenis van onmeetbaar vermogen
(de hele hemel hoog)
om mijn lichaam te gedogen
- ‘n koele vlok in ‘t oog…