8894 resultaten.
Voeten in de klei
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
458 in ver kijken
gaat het lichaam wijken
schiet zien tekort
als ogen
in wolken dwalen
bepaalt kleur de horizon
de grens waar
lucht en aarde elkaar
raken is een blokkade
soepel zweeft geest
over de belemmering
vindt ruimte in buiten
het universum trekt
maar is varen op een
door aarde gegist bestek
met voeten in de klei
is loslaten…
zwerm
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
404 in de boom zwerven krijsende
spreeuwen van tak naar tak
door het wijd gespreide huis
waar ze wonen opgenomen
in een verward gesprek over
het uitgesteld vertrek
dan als na een schot stort
de trillende wolk vleugels los
een zwarte vlaag scheert over
laag na laag zwenken formaties
smal breed elkaar opdelend
overvleugelen ver weg vliegen…
reïncarnatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
599 Nee, liever een prinses
het ene is gelijktijdigheid
het andere opeenvolgende tijd
maar als je even nadenkt
nu het herfst wordt en de vogels
zich opmaken om te vertrekken
van de ene naar de andere plaats
via kwantummechanische oriëntatie
weet je dat het deeltje
ver weg en het deeltje vroeger
geen verschil betekent
dus wie weet…
Een volk onder een ster. Suriname 40 jaar onafhankelijk
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
550 Hindoestanen, creolen
indianen en javanen
veertig jaar voorbij
Joop's tranen om een
onafhankelijkheid van
een volk onder een ster;
dat zich losmaakte van het
moederland zo oneindig ver.
Suriname, Paramaribo, eeuwig
stroomt de Marowijne; geeft
vruchtbaarheid aan zijn volk,
vindt welvaart in zijn bauxiet
mijnen.…
Donkere dagen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Ieder jaar weer moeite met deze donkere dagen
Kan zo veel duisternis moeilijk verdragen
Die korte dagen, lange nachten
We moeten op het lengen van de dagen nog even wachten
Over 2 weken is het zo ver
Ga ik niet meer werken, met in de lucht een ster
Alhoewel ik vanochtend heb genoten
De lucht was allerlei kleuren gespoten
In januari…
NODELOOZE BEKOMMERING
poëzie
4.0 met 2 stemmen
870 heiligschennis, buitenshuis-ook te gewagen
Van liefde's teerste, van haar innigste bestaan,
Aan hoorders dacht zo min mijn roemen als mijn klagen,
Maar dichter is hij niet, die hoorders tracht te ontgaan;
Een toevlucht, ongezocht, heeft soms zijn hart te danken
Aan 't door zijn woord gestemd, aan 't diep verwant gemoed;
De menigte — blijft ver…
ik mis je zo
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
854 Jij bent daar
Ik ben hier
Zo ver weg van elkaar
Zo weinig plezier
Daarvoor mis ik je zo
Mijn gedachten bij jou
Mijn armen klaar
Kon het maar als nou
Je houden zomaar
Daarvoor mis ik je zo
Je lach gewoon jij
met al je gepraat
altijd maak je me blij
geen kans die nu voorbij gaat
Daarvoor mis ik je zo
Ik maak me nu gereed…
Het rode rimpelde
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 ik dacht
de appels rood
in het samen plukken
waar lente was gezien
moest ons dat toch in lange
zomeravonden gaan lukken
een oogst vol
zonnewarmte van
onze koesterende handen
hij verloor heel langzaam
al zijn fruitigheid
bleef in hoge kronen hangen
het rode rimpelde
verfletste ver voor tijd in
kleur en herfstige vitaliteit…
Druppels zwart
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
617 er vallen
druppels zwart
niet ver van het pad
waarover wij gaan
de eerste schrik
diepe ontsteltenis
over wie er zo
plotseling niet meer is
geen afscheid
of gebaar waar leven
stopt in ontvallen
leegte voelbaar door allen
in langzaam besef
hechten weer banden
door de pijn van verlies
in gezamenlijk verdriet
het zwart vloeit weg…
Paris / Charlie 7 – 1 – 15
gedicht
4.5 met 12 stemmen
3.031 sneeuwbal
– haren en kruimels geen probleem –
en steek daar een vulpen in
tot de sneeuwbal zwart kleurt
Dan zet ik het machteloos
mooie ‘vogels in bos en duin’ op
schenk jou een glas rood in
en wachten wij op het onbedaarlijke smelten
---------------------------------------------------------------
uit: 'Te voet is het heelal drie dagen ver…
Het nerveuze snuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
470 ik zag de
schimmels draven
de bosrand langs
gemend door vaste hand
ouderwets getuigd
de kar nog zonder veren
een schimmige koetsier
geen enkele passagier
het was alsof
de film bleef haken
beelden braken zonder
de werkelijkheid te raken
ik voelde spanning
in de bomenrij een
opgestoken wind bracht
vreemde geuren dichterbij
nog…
Terwijl je slaapt
gedicht
3.6 met 10 stemmen
10.174 Terwijl je slaapt, onder het laken,
tegen het licht dat je bedreigt,
wil ik een vers dat niets verzwijgt,
een sprei van liefde voor je haken.
Ik heb je lief, en liefde stijgt
tot boven de gedeelde daken
waaronder wij het samen maken
wat anderen eronder krijgt.
Jij bent wat ik ben. Ik ben jou.
Jij bent mijn eerstgeboren vrouw.…
Met de verwondering van de verbijzondering
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 Plaatst die
straling steeds weer opnieuw
voor het voetlicht die blijde
mare van zo ver.
Daar in het Oosten straalt
een nieuw licht. Krijgt het
wonder opnieuw een menselijk
gezicht. Zijn die drie wijzen
niet alleen de iconen van
gisteren; maar zijn zij ook nu
nog steeds in hun wijsheid voor
ons het meest actuele bericht.…
ode aan de winter
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
545 nooit onschuldiger
schijnt ons de wereld
dan in winterse dagen
als van tooi ontdaan
naakt de bomen
zich met verse sneeuw
gemanteld weten
nooit kostbaarder
praalt ons de aarde
dan in winterse dagen
als goudgele winterzon
of van avond het licht
aan takken en daken
in ijskristallen parelt
nooit teerder
oogt ons de natuur
dan in winterse…
Geloof en Macht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
618 In een ver land vol vreemde mensen
is de noodtoestand van kracht.
Dit door een strijd tussen geloven
en een strijd om de macht.
De gewone man ziet het gebeuren
en kan er niets aan doen.
Bommen en raketten vervormen het straatbeeld
men verlangt terug naar toen.
Toen, toen het leven een sleur leek
kinderen speelden op straat.…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
mijn droomplaneet
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
675 laat mij je even meenemen
op mijn reis van fantasie
ver weg van allerlei problemen
kom binnen in een wereld vol magie
hier heerst vrede en geen oorlog
de liefde verdrijft er alle haat
geloof me vrij, hier is nooit bedrog
iedereen lacht er en is nooit kwaad
kom maar binnen, beleef je mooiste dagen
want lepeltjesgewijs zal alles er wel komen…
Een cirkel, een kringetje in het rond.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Een redenering in argumenten lijkt
even ver en nergens het hart te raken.
Argumenten vinden nergens grond.
Zij blijken op de aangesprokene
geen enkele indruk te maken.
Woorden, argumenten vanuit het
hart suizen driehonderdvijfenzestig
graden in het rond. Nimmer kunnen zij
ergens aan een waarheid raken.…
Palaveren
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
558 , hoewel ik qua
fysiek, tijd heb ho-
ren palaveren*
'k Leef de jaren
en werk de mooie maanden
die mij zonder scru-
pules worden gepresenteerd
Een overdaad aan
verstoorde verhoudingen**
als gevolg van een, totaal zin-
loos, dichte gaatjespan
door mij meegenomen tot
het eind der tijden
Neem van mij aan dat
haar hart, overrompeld, ver…
Het dartelende zwarte paard.
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
480 Ver in de weide dartelt onvervaard
tussen het groen omvangen
het gracieuze zwarte paard.
Die iets met een koene moed
van de kleurrijke poldergezangen;
zich met een veredelde fierheid
met de bewondering van zijn
omgeving kan omvangen.…
De kraai
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
671 Krijsende kraaien kraaien krijsend
In de zwarte grauwe lucht
Treur en angst weerklinkt verlaten
Verneemt de oudere met een zucht
Verscheurde veren, scherpe klauwen
Priemende ogen, een raar gebit
Een puntige bek, klaar om te krijsen
Nee, niemand zal hen missen, dat verzeker ik
Waarom zou een dier zo akelig zijn?…
Verheven droom,
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
513 Verschrikkingen die eenzame broeders ondergaan,
ver van liefde, een onmogelijk leven,
wat medelijden wekt in ons hart.
Radeloosheid: wat kunnen we geven,
buiten droefheid en smart.
Is alle hoop gestikt in grauwzwart?
Toon mij de mens achter deze mistflard!…
Waar geweld leeft
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
919 Oorlogen beginnen niet ver van huis.
Geweld leeft in doodgewone mensen.
Bij vredelievende mensen zoals wij.
Bij liefhebbers van de liefde.
Bij haters van de haat.
Afgunst op het werk.
Pesten op school.
Bekvechten thuis.
Jaloers zijn op de buren.
In onze eigen straat.…
tijger Tim op reis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
559 tijger Tim is zenuwachtig
want vandaag gaat hij op reis
met het vliegtuig naar Timboektoe
naar zijn ouders ver van huis
alle vriendjes komen kijken
als hij naar het vliegveld rijdt
langs de weg zwaaien zij met vlaggen
en wensen hem zingend goede reis
tijger Tim kijkt door het raam naar buiten
telt de wolken, ziet de zee
likt zijn vacht…
Weet dat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
432 Heel veel mag
Hij die zoekt zal vinden
en zal ooit daar geraken
waar U verblijft
In onze wereld
staat U helaas alleen
we zien Uw werken immers niet
En toch toch bent U aanwezig
Het moet wel – niet uit vrees
maar omdat wij het willen
Dus heeft U zich verstopt
ver weg en toch heel dichtbij
ergens diep heel diep
in onze geest en ons…
Kompas
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
577 vissen in een vijver
zonder aas toe te voegen
wat versta je onder gevulde ijver
als altijd lege handen je droegen
ik leef zo het leven brengt
eerst beheerst, vooringenomen
later draag je mee wat is verzengd
soms beklijft dat aan gewenste dromen
het is zoals het is, niet meer
doch zeker ook niet minder
het is wuiven met een gevonden veer…
Essentieel begrip voor kerst en vrede
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
527 Als wij eens de vrede van Kerst
Echt zouden leren begrijpen
Weer wensen het ware geluk
Liefde voelen en tonen voor alle mensen
Bereid tot delen van voedsel en bezit
Dan zou de aarde hemelse glans vertonen
Vrij van jaloezie en haat
Wat scheidt ons nu dan nog ver van liefde
Door egoïsme en dom gedrag
Nee, als wij werkelijk Kerst leren begrijpen…
Lazen ogen mee
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
521 niet zo scherp
daar speelde de lach
met mimiek een
doorslaggevende rol
begrepen worden was lol
pas toen zij echt
iets wilden zeggen
probeerden dat met klanken
uit te leggen lazen ogen mee
kwam er diepte in
communiceren en voorbij
de grens van nu konden zij
ook eindelijk presteren
de vroege dichter was zijn
leeftijdsgenoten ver…
Sedona
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 en zakken weg in de schaduw
van zwarte wolken, ik wacht
op dampende opklaringen
die weer kleuren schieten
in mijn stille huis
De dag heeft veel tijd
en al die tijd sta ik hier moe
hard te werken, emoties
heen en weer te kaatsen
tussen alles en niets, een voor een
ze te bundelen in het prisma
van mijn hart en ver…