10902 resultaten.
Droom
gedicht
3.3 met 19 stemmen
8.986 .
---------------------------------
uit: 'De oude kustlijn', 2002.…
Anonymus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 Dat is een oud verhaal (...)
of we ooit het samen dineren beleven
die vraag is tot nu toe onveranderlijk
overeind gebleven.
* n.a.v. Poëziekalender, Van Oorschot, 15 september 2016
gedicht van Werner Aspenström…
Verwaterde twijfels
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
481 Onbelangrijk zijn die oude
zorgen.
Wat zijn die muizenissen nog
waard in die zaken waarop ik niet
ben voorbereid. Waarin het nieuw
geluk geborgen is; waarin ik in de
poel van het ongewisse vis.
Dat vissen kent nimmer de voren;
waaruit het water helder naar boven opwelt.…
Moeder
poëzie
4.0 met 5 stemmen
1.785 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Kroegbezoek
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Zocht ik ooit
de volheid in overvolle kroegen
tot de nok gevulde glazen,
schuimbekkend van zelf aangeprate miserie,
likten mijn huid schoon
of alleszins minder vuil
Nu duw ik
lieflijke dames van hun barkruk
en doe alsof diezelfde barkruk
een gitaar is
en ik een zanger van bordkartonnen
liefdesliedjes
Daarna dans ik met die ene
oude…
Naar de Maan met z'n allen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
609 We zien al licht van miljard jaren oud.
Per raket naar een zwart gat
klinkt reeds vertrouwd.
Wat is de zin van ons bestaan,
als wij het aardse verlaten.
Als er mensen naar Mars zullen gaan,
of zwarte gaten?
Deze aarde heeft toch genoeg
om ons te geven wat wij wensen.…
geschrokken...voor de klokken
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
568 wel heel lang… geleden
ik was een jaar of zeven
de Paasklokken uit Rome
zouden bij ons thuis komen
plots… werd hard op de deur gebonsd
en vele zoetigheden vlogen in het rond
ik snelde naar de deur en greep de klink
kreeg die niet open, vond dit wat link
een oude man vluchtte haastig naar het buitentoilet
geschrokken, bleef ik geduldig…
Geschikt ogenblik
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
522 Stevig in het zadel van het heden
Gaat het oude ik hoop tegemoet
Denkbeelden waar Kairos nog op broedt
Zorg om de planeet, met recht en reden
Zelfinzicht, de horizon verbreden
Plannen die de mens nog niet bevroedt
Stevig in het zadel van het heden
Wordt het gouden kalf verwoed aanbeden
Nieuwe geestdrift wordt nog niet begroet
Neem het voortouw…
Er klinken voetstappen op het pad
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
556 Ze kleuren de oude mentale zwart-wit
beelden in het heden.
Iets van herkenning veert op in de
geest. Die voetstappen zijn de herinnering
van een ooit gedeeld feest.
Slechts in beelden spreekt het verleden de taal
van het verliefde hart. Dat sedertdien nimmer meer
zo'n oprechte liefde had.…
Moeder
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.891 Wat zult gij tot mij zeggen,
Bij het ver gegons van de engelenschaar,
Als ge uw jonge, blanke hand zult leggen
Op dit oude grijze haar?…
Drang
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
778 Oude weefsels verteren
want hongerige vormen
dringen aan, dringen op,
dringen aan op ontplooiing...
Dan - tijdens een milde namiddag
ontstaat de knop, de beloofde welving.
IJverig breekt de bloem door haar strengen!
Dat is wat de mensen Lente noemen,
de moeder van een moeizame drang.…
ontbijtje bij IKEA
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 wanneer ik iets voor negen
in de rij sta om hier binnen
te komen betrap ik mijzelf op
een vleugje hongerwinter
om klokslag negen gaat de draaideur
open en de vaste klanten die normaal
gesproken moeizaam ter been zijn
trekken een sprintje voor
de beste plaatsen
als ik mijn ontbijtje heb weten
te bemachtigen staat de oude hap
alweer bij…
eerste inkerving
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
465 Jacob's ladder
hoge monoliet
uit één blok
gehouwen
geboetseerd
door het ijs
geworteld in
oude aarde
halsreikend
zoekt hij een
raakpunt met de
hemelse breedte
eenvoudig is zijn
moeder aarde taal
onverzettelijk is hij
en fier
onbeduidend
ben ik
mijn ogen omhelzen
hem urenlang
naakt tegenover
elkaar een geduldig…
Hitte
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
782 Nu de wind is gaan liggen
En de stad weer ruikt
naar oude giraffes
trek ik me terug en nies ik mij een zaligheid.
Geef me een hangmat en een wahwah gitaar....
Of liever nog geef me Billy
die loom van summertime zingt
Terwijl de vaart,
gulzig voor de tijd van het jaar,
Sixpacks en schoolvlees slikt.
Heeft u ook die snoek gezien?…
Muziek
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
669 Muziek wordt gekoesterd door jong en oud,
voor het plezier, of voor zelfbehoud.
In stilte leven, is wegkwijnen
muziek doet veel hartenpijn verdwijnen.
Ik heb hier enkele instrumenten
vereeuwigd op mijn doek.
De harmonie zal voor eeuwig
een plaatsje in mijn hart nemen.…
Carl en Karin Larsson
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 We kijken door een venster naar de oude tijd.
Tijd die hier aarzelend heeft stilgestaan.
Carl's alledaagse schilderijen leven nog.
Kersti speelt weer in de tuin.
Zoals toen. Zoals nu.…
Columbo
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
536 hij vuurt vele vragen af
ontsnappen zal je niet
gehuld in oude regenjas
wat lichtjes excentriek
een wapen hoeft hij niet
gebruikt alleen gezond verstand
hij is mijn grote favoriet
van misdaadfilms allerhand
zijn boekje en zijn potlood
heeft hij altijd bij de hand
zo legt hij vele feiten bloot
en voegt ze in verband
als alle puzzelstukjes…
Liefde is.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
656 deze met anderen te delen
Liefde kan je niet grijpen
maar kan je wel laten rijpen
Ook is het er om je in te verbergen
zelfs als je je aan iets loopt te ergen
Liefde is vergeven
en om het weer opnieuw te beleven
Ook is het liefde waar je voor viel
ineens is het ook weer helemaal nieuw
Liefde is dat vertrouwde
en is ook dat bekende oude…
Queeste
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
587 afscheid nemen van
de oude pijnboom doet zijn bast rillen
naalden op het klinkerpad
steken hem, weg moet hij, ver weg
van de opgefokte straten
in een zieke stad waar dood normaal schijnt
bloed en blauw door aders razen,
laaiende lichten de nacht versjteren
weg moet hij, ver weg, op zoek
naar die plek waar witte windveren
wedijveren met…
Fratsen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Ik heb rozen zien verwelken
mieren die bleven hopen
bijen zich te buiten gaand aan rozenkelken
en in gelukzaligheid onder dopen
Heb me door wolken laten bedriegen
me mooi weer voor laten liegen
en gedurende al die tijden
heeft het leven me stiekem
van jong naar oud laten glijden
In de gaten had ik het niet
maar het was mooi en ik was blij…
Het donkerzwart bevriezen
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
538 strakblauwe lucht
ontdaan van
warme tierelantijnen
klonk in het hoog ijle
de noordooster kou
herauten speelden
de macht van de vorst
in een uitstralend
winterse nacht
waar helder kraakte
in het donkerzwart
bevriezen van spiegels
op sloten en vaarten
pas toen zon
de rijp deed schitteren
slepen schaatsen nieuwe
tonen tussen oude…
Kleur bekennen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 mooie ziel je was
jouw bevlogenheid maakte je strijdvaardig
van klein mannetje die voor zijn zieke moeder zorgde
tot en met de werkzaamheden bij de NVSH & COC waarmee je kleur bekende
confrontatie ging je niet uit de weg, en zo stond je voor wie je was
op de barricaden voor roze ouderen om een woonplek te creëren
waar ze in alle liefde oud…
La grande bellezza
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
764 Het filmpaleis is liefdadigheid
voor liefhebbers en oude mensen
ik help hen de tijd door
kijk mee en leer
de teksten, Mama Capra:
grote schoonheid is het leven
van de droom van je zintuigen
Ze wordt weggestuurd
van de markt, met haar
zelfgemaakte geitenkaasjes
Thuis in haar paradijsje
de vroegere bedding van de beek
mijn dagdroom in…
Ontworteld
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
566 er is een boom aan het land ontworteld
hij ligt voor een huis en een dorre tuin
zijn takken raken de deuren en ramen
waar jij vele winters vaak achter zat
je bleef er uren zitten tuurde voor je uit
schilderde met je camera en luisterde
naar de regen en het geselde van de wind
die de oude treurwilg tot vallen bracht
maar nu wandel ik en…
De kunst verstaan
snelsonnet
4.8 met 5 stemmen
721 Al Rembrandts schilderijen zijn uniek
Ze leren ons veel over de historie
Hoe mensen leefden in die tijd van glorie
Dat is van nut voor oud én jong publiek
De foto wijst weer op een ander feit:
De jeugd is zeer gehecht aan eigen tijd
P.S.…
Heeft tijd een humane waarde?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
483 Er is niets oud en ook het
nieuw is er altijd al geweest,
voor een piramide is ook de
sfinx slechts een waakbeest,
een schil in de terminologie
van beelden waarover men
denken wil, deinen ideeën voort
in menselijke overleveringen
en ideologieën schouder aan
schouder in de menselijk geest
dat tijd in materie niet bestaat,
worden…
virus
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
523 doch velen zien echter doornestruiken
in het sombere landschap van onze schrijver
hij teert thans op het oud eelt van d'ijver
dat was eerst toch anders;
het nachtelijk zwoegen.
dan te sluipen in het heden
van 't eeuwig geestelijk fnuiken…
Raadselachtig
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
420 je knikte
lachte mij
raadselachtig toe
er hing
wat spanning
in dansend licht
je neuriede
warme klanken
uit de oude doos
hoorde hoe je
stem het verhaal
langzaam ontspon
waarin jouw wereld
werd geschapen
toen je leven begon
met feeën dwergen
elfjes en kabouters
alles passeerde de revue
het zijn jouw
historische cadeautjes…
zomerdagavond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 weer
voor in het maanlicht
net de zon verdwijnt
om in sterren te vervagen
raap ik hem liefst op
om in mijn hart te bergen
elke zomerdag weer
weerhoudt mij het liedje
van spelende kinderen
dat in mijn oren deunt
als in hun kleine handen
ouders een ijsje stoppen
elke zomerdag weer
herinnert mij het plezier
van klein jong en groot oud…
Rouwend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
646 Raak me niet aan, ik sla
vuur uit mijn onvergoten tranen
om de tentakels in mijn buik
ik verschroei elke hand
(ook de mijne)
Raak me niet aan, mijn huid
staat strak om de oude wonden
gehard tot een schurend harnas
tegen wat niemand mag doen
(en toch is gebeurd)
Raak me niet aan, mijn buik
verdraagt geen enkele druk
op het weivlies om…