Alle inzendingen over boog

925 resultaten.

Sorteren op:

Kille regen

poëzie
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 5.395
Ik zou wel, berustend, willen Lichteloze dag verduren Als uw hoofd maar enkele uren Zich tot mijn schouder boog.…

Kerstboodschappen

netgedicht
3.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 719
Alleen de laatste kiezels dansen bogen in het ogenwater van overmorgen. (c) pietersz van calumburgh…

Muspellsheim

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 810
Zwart gekronkel van de aarde De toppen en bogen verlicht Gele sluiers brengen ons dicht Bij het vuur van hoogste waarde Het rijk der vlammen is gewekt De reuzen zijn opgetrokken Verhitting heeft zich uitgestrekt Zodat goden zullen mokken De regenboogbrug bezweken En de heilige es verschroeid De Ragnarok was het teken Oude structuren uitgeroeid…

kokman

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 678
hij loopt gewoonlijk met een wijde boog rond de rekken in de supermarkt waar wel honderd potjes lonken naar het niet zo kennersoog van de te zware keukenpiet liever blijft hij uren hangen in de marge van de winkelstraat waar in groene geuren wordt geschreeuwd dat zijn neus te zeer gevoelig is zijn ogen altijd worden verzocht het juiste kruid…

Het bergmeer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Ik blijf ze dragen : vage beelden van die vlucht met U, de dagen uit en hoog omhoog een windzucht door, de tijd bewoog niet meer,ik scheerde door de lucht en dan zo ver de wolken in, dat ik niet kan beschrijven hoe, verrezen in een boog de witte spitsen van een berg.…

Verspreking

gedicht
2.4 met 36 stemmen aantal keer bekeken 14.790
Op straat liepen gedachten te hoop, zij bogen zich over het neergedaald lichaam en zochten een gat in het hoofd. Er duwde een vraag op mijn voorhoofd, zo scherp dat mijn ogen begonnen te lopen. Ieder gezicht ging voor mij open en toonde hetzelfde verschrikkelijk woord.…
Charles Ducal12 november 2019Lees meer >

Liefdesles

netgedicht
3.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.416
vruchtbaar wicht Mijn lijst van liefdes is zo lang Ik bleef te vaak als enigst kind In dromen achter het behang Doch sinds een jaar of zes Heb ik een appel, pret Als zij uit liefde zegt Gij vleit der minne slecht Ik ren dan snel naar een sonnet De geest der schoonheid is mijn vreugd Een schoot die rood mijn hoofd opzet Als ik als boog…

Glimlach van het avondland ( zen)

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 601
Afgeschoten pijl beheersing van de snaren, de boog ontspant zich. Op een steen gehurkt kijk ik naar de woordwolken, vrij van gedachten. Vuurvliegen in tal, dronken van het bruisend bloed, om mijn lampion. Pioen straalt licht uit, wat hij overdag tot zich nam, lampion in duister.…
pama20 mei 2010Lees meer >

zonnepitten

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 459
ik droeg ze allemaal op handen één voor één zij glansden, toen haar glimlach straalde in de breedte van de dag het mag – er zijn - zei ze en ik ik boog en sloot haar woorden in mijn hart samen waren we samen groeiden we en samen lieten we de tijd vol kostbaarheid voortdurend rond de tafel gaan “zo waait de wind” sprak ik haar…

Het magisch verlangen

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 570
devoot sokkelden heiligen tegen pilaren armen gespreid en ogen vol eeuwigheid ook het glas in lood in hun langgerekte boog trok de blikken omhoog weg van het leven buiten in kleur liet religie de schepping zien vol met mystieke figuren ook op plafonds en muren ik voelde als kind het magisch verlangen om het aparte van zalig zijn…
wil melker25 november 2015Lees meer >

Kamer 111

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 952
Ik tel de dagen in het verleden met scherven van poorten en bogen op de versleten straten in een lege stad. Want ik ben er niet. Kamerbreed is mijn verdriet. De laatste bezoekers en de bloemen zijn voorbij gegaan. De gang blijft wit en de deur. Alleen de wierook ..wacht.…

In eigen herinnering

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 433
voeten bogen het gras kleine takken kraakten het was mijn eerste pad ik ben terug gegaan na enkele dagen het spoor is blijven staan verbond na betreden twee plaatsen in mijn leven ieder met een eigen gezicht de horizon aan het einde van mijn blik verdween terwijl er een nieuwe verscheen mijn pad was het ontdekken van hoe ooit…
wil melker25 september 2016Lees meer >

Het mes

netgedicht
5.0 met 103 stemmen aantal keer bekeken 463
dagelijks gebeuren voor het grote vlak lijkt de spuitbus een betaalbaar gemak maar milieu vervuilend om van te huilen als precisie hulp werkt voor mij het mes in scherp doortastend steekgedrag klooft zij wat gebonden was schuift contrast van laag naar hoog verdeelt en heerst in vreedzaam co-existeren over het recht van iedere boog…
wil melker26 augustus 2021Lees meer >

VERBAZING LEEFT STEEDS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 441
Een grote lege vlakte dor en verlaten toont al wat je mist ontzegd is _ geen deel uitmaakt van eigen aard of kunde die troosteloosheid zien denken aan dat eenzame maar er niet vandaan vluchten plotseling spuit een springbron hoog op daalt weer in wijde bogen schept in de rondte een schone bloeiende tuin te midden van leegte die…
Han Messie22 februari 2022Lees meer >

Gesprek met mijn moeder

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 523
ze: 'Zelfs als de passie weg is, blijft de liefde' De twijgen begonnen wild te schudden Ze zei iets over samen wandelen, over samen eten prepareren, en ook iets over wijn Ze klonk verward Dat dacht ik althans Iets over als alles wegvalt Iets over er blijven zijn Iets over naast bestaan Naast zijn eerder dan zijn De bomen bogen…
BKNWRM1 december 2023Lees meer >

MM

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 777
MM Amina Namasté Ik boog voor jou en jij voor mij Ik rook je Ayurvedageur En raakte nog voor ik het wist Bedwelmd door zoete Jing odeur In Eos' roze morgenstond Zeg ik je lieve woorden schat Aurora's gulden dageraad Je bent mijn muze woordenschat Daarvan doe ik je 's ochtends kond In ogenglans vol liefdesgloed Speel jij de harp en…

Penitentie

netgedicht
2.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 460
Een heel diep tot in elke vezel doorgedrongen gevoel verkleind en verfijnd met penselen in beelden van de eeuwige zee in golvende bogen van kromme verwrongen dichtertaal bracht mij als ware ik elime hillesum op verstorende wijze op sporen die mij in mijn ingehouden woede inteerden krioelend en wroetend in aangezichtspijn…

Blikveld

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 12
Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen, Bleek hij glimlachen veinsde Wijl hij nu zeer vals grijnsde, En z'n mondhoeken laag bogen. Een leeuwerik viel uit de lucht, Een havik greep de vogel In een vliegensvlugge vlucht. Zijn ogen zagen d’apotheose, In het kille avondlicht, Die d’hemel kleurde lichtroze.…
Joris Olivier15 november 2026Lees meer >

Liefde die mooi is.

hartenkreet
3.2 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.792
In zee springen dolfijnen omhoog, in een mooie boog. Rustig, lopen ze verder over het strand, hand in hand.…

De winter staat stil

gedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 20.252
Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd als een klok die zich spiegelt in ijs het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft in een klok die niet loopt, in het vlees dat bestaat als sneeuw voor de zon en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog gelenigd in vlees en keek…

vrijheid

gedicht
4.2 met 65 stemmen aantal keer bekeken 14.391
het volk dat lang boog onder oorlogslasten, viert dat de vijand vijf jaar later is gevlucht. dan dwalen mijn gedachten naar Irak.. na de dictator, die zijn volk lang heeft geknecht, nu vrijheid – maar daar is ook alles mee gezegd – en toekomst met alleen maar ongemak.…

haar lach in kortrokkig bewegen

netgedicht
3.1 met 23 stemmen aantal keer bekeken 7.181
ze droomde een pasje vooruit armen geheven haar lach in kortrokkig bewegen pasje weer terug het neigen van rug openen van handen ondeugende tong speels tussen tanden ze gilde haar angst in een spastische boog tonen te hoog toen haar stem oversloeg en haar adem vervloog geboorte voorbij uit het deinen van water, de zucht en…
wil melker2 februari 2003Lees meer >

Eénoog

hartenkreet
3.4 met 16 stemmen aantal keer bekeken 7.626
perspectief wenkt naar Eenoog die taalt naar gebaren in golvend landschap de verte licht trillend op door vuurtje dat loopt naar boog die spant als vers gebakken lucht de vulkaan werkt als een paard ruzie slaat uitdrukking die staat voor het vrije woord op de vlucht sluit het alibi terwijl de schrille gil doordringt in het land van niemand…

liefde

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.209
waar zou dag heen gaan die opluchtenden zuchtende wind die langs mijn wangen streek woelde om de donkere stilte te verjagen met een boog om me heen ogen die niet zien wilde de sluier van de ogen die roerloos lach zong de klok zijn sonet opgelucht van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende…
margreet7 augustus 2007Lees meer >

het gordijn sloot de tijd

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 768
ik zag ze acteren het leven bewegen lachen beheerst verdriet zonder tranen voelen geleerd spraken gedachten angst schreeuwde fel speelde het spel met valse emoties maakte bestaan tot een hel bogen applaus zwaaiden bloemrijk naar juichend publiek het gordijn sloot de tijd toen de plooien zich vouwden de spiegel zei nee tegen spelers…
wil melker24 oktober 2005Lees meer >

Strijklicht

netgedicht
3.9 met 22 stemmen aantal keer bekeken 1.086
ruw, zoals de zee zwalkt over aarde, sluit ik mijn ogen op de einder, voel hoe duinen zich smal vouwen rond voetstappen waar dunner wordende dromen kijken in het aangezicht van leegte het schreien verbergen achter de ranke boog van rietlicht hoe kan je zeggen wanneer golven zich stil leggen op mijn adem dat je me niet loslaat…

die dampfeisenbahn

hartenkreet
2.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.468
dampend stampt hij daverend zich stoomsissend traag op gang tsjokt en sleurt verdapperend door het donkerende land knarseknokend kraken dissels sporen ketsen vuur en glans tenderend over de wissels takketoemt hij in kadans scherend dendert hij langs bomen muren, staken, bruut beton onder bruggen, onder bogen drijft hij naar de horizon…
Aramis14 april 2007Lees meer >

wind heeft je gestreeld

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 677
zijden kennen nog geen licht gestreeld door zon werd groen de kleur je groeide lentegroot tot de zomer naakte alleen de onderkant moest nog ontwaken het verlegen draaien zal volwassen maken wind heeft je gestreeld met je gespeeld de wereld laten zien in zijdelings passeren de eerste zomerdag woei hij in volle kracht je boog…

zonnebloempit

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 808
jouw geel oog moet nog open het volgt de boog van de bal broeierig licht dat een blikveld vult eenmaal ontloken verstart jouw stengel dan wijs je met knikkend hoofd naar de gloed van het oosten moe van woeste snavels en stof ik proef jouw pit in brood je glanst op een rooster droog wentel ik je in een jas van meel en zout je kan…
Wim Veen12 januari 2006Lees meer >