925 resultaten.
Kille regen
poëzie
3.1 met 18 stemmen
5.395 Ik zou wel, berustend, willen
Lichteloze dag verduren
Als uw hoofd maar enkele uren
Zich tot mijn schouder boog.…
Kerstboodschappen
netgedicht
3.5 met 16 stemmen
719 Alleen de laatste kiezels
dansen bogen in het ogenwater van overmorgen.
(c) pietersz van calumburgh…
Muspellsheim
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
810 Zwart gekronkel van de aarde
De toppen en bogen verlicht
Gele sluiers brengen ons dicht
Bij het vuur van hoogste waarde
Het rijk der vlammen is gewekt
De reuzen zijn opgetrokken
Verhitting heeft zich uitgestrekt
Zodat goden zullen mokken
De regenboogbrug bezweken
En de heilige es verschroeid
De Ragnarok was het teken
Oude structuren uitgeroeid…
kokman
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
678 hij loopt gewoonlijk met een wijde boog
rond de rekken in de supermarkt
waar wel honderd potjes lonken
naar het niet zo kennersoog
van de te zware keukenpiet
liever blijft hij uren hangen
in de marge van de winkelstraat
waar in groene geuren wordt geschreeuwd
dat zijn neus te zeer gevoelig is
zijn ogen altijd worden verzocht
het juiste kruid…
Het bergmeer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
698 Ik blijf ze dragen : vage beelden van
die vlucht met U, de dagen uit en hoog
omhoog een windzucht door, de tijd bewoog
niet meer,ik scheerde door de lucht en dan
zo ver de wolken in, dat ik niet kan
beschrijven hoe, verrezen in een boog
de witte spitsen van een berg.…
Verspreking
gedicht
2.4 met 36 stemmen
14.790 Op straat liepen gedachten te hoop,
zij bogen zich over het neergedaald lichaam
en zochten een gat in het hoofd.
Er duwde een vraag op mijn voorhoofd, zo
scherp dat mijn ogen begonnen te lopen.
Ieder gezicht ging voor mij open
en toonde hetzelfde verschrikkelijk woord.…
Liefdesles
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.416 vruchtbaar wicht
Mijn lijst van liefdes is zo lang
Ik bleef te vaak als enigst kind
In dromen achter het behang
Doch sinds een jaar of zes
Heb ik een appel, pret
Als zij uit liefde zegt
Gij vleit der minne slecht
Ik ren dan snel naar een sonnet
De geest der schoonheid is mijn vreugd
Een schoot die rood mijn hoofd opzet
Als ik als boog…
Glimlach van het avondland ( zen)
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Afgeschoten pijl
beheersing van de snaren,
de boog ontspant zich.
Op een steen gehurkt
kijk ik naar de woordwolken,
vrij van gedachten.
Vuurvliegen in tal,
dronken van het bruisend bloed,
om mijn lampion.
Pioen straalt licht uit,
wat hij overdag tot zich nam,
lampion in duister.…
zonnepitten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
459 ik droeg ze allemaal op handen
één voor één
zij glansden, toen haar glimlach straalde
in de breedte van de dag
het mag – er zijn - zei ze
en ik
ik boog en sloot haar woorden
in mijn hart
samen waren we
samen groeiden we en samen
lieten we de tijd
vol kostbaarheid voortdurend
rond de tafel gaan
“zo waait de wind” sprak ik haar…
Het magisch verlangen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
570 devoot sokkelden
heiligen tegen pilaren
armen gespreid en
ogen vol eeuwigheid
ook het glas in lood
in hun langgerekte boog
trok de blikken omhoog
weg van het leven buiten
in kleur liet religie
de schepping zien
vol met mystieke figuren
ook op plafonds en muren
ik voelde als kind
het magisch verlangen
om het aparte van zalig zijn…
Kamer 111
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
952 Ik tel de dagen in het verleden
met scherven van poorten en bogen
op de versleten straten in een
lege stad. Want ik ben er niet.
Kamerbreed is mijn verdriet.
De laatste bezoekers en de
bloemen zijn voorbij gegaan.
De gang blijft wit en de deur.
Alleen de wierook ..wacht.…
In eigen herinnering
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
433 voeten bogen het gras
kleine takken kraakten
het was mijn eerste pad
ik ben terug gegaan
na enkele dagen
het spoor is blijven staan
verbond na betreden
twee plaatsen in mijn leven
ieder met een eigen gezicht
de horizon aan het
einde van mijn blik verdween
terwijl er een nieuwe verscheen
mijn pad was
het ontdekken van hoe
ooit…
Het mes
netgedicht
5.0 met 103 stemmen
463 dagelijks gebeuren
voor het grote
vlak lijkt de spuitbus
een betaalbaar gemak
maar milieu vervuilend
om van te huilen
als precisie hulp
werkt voor mij
het mes in scherp
doortastend steekgedrag
klooft zij wat gebonden was
schuift contrast
van laag naar hoog
verdeelt en heerst in
vreedzaam co-existeren
over het recht van iedere boog…
VERBAZING LEEFT STEEDS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 Een grote lege vlakte
dor en verlaten
toont al wat je mist
ontzegd is _ geen deel uitmaakt
van eigen aard of kunde
die troosteloosheid zien
denken aan dat eenzame
maar er niet vandaan vluchten
plotseling
spuit een springbron hoog op
daalt weer in wijde bogen
schept in de rondte
een schone bloeiende tuin
te midden van leegte
die…
Gesprek met mijn moeder
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
523 ze:
'Zelfs als de passie weg is,
blijft de liefde'
De twijgen begonnen wild te schudden
Ze zei iets over samen wandelen,
over samen eten prepareren,
en ook iets over wijn
Ze klonk verward
Dat dacht ik althans
Iets over als alles wegvalt
Iets over er blijven zijn
Iets over naast bestaan
Naast zijn eerder dan zijn
De bomen bogen…
MM
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
777 MM Amina Namasté
Ik boog voor jou en jij voor mij
Ik rook je Ayurvedageur
En raakte nog voor ik het wist
Bedwelmd door zoete Jing odeur
In Eos' roze morgenstond
Zeg ik je lieve woorden schat
Aurora's gulden dageraad
Je bent mijn muze woordenschat
Daarvan doe ik je 's ochtends kond
In ogenglans vol liefdesgloed
Speel jij de harp en…
Penitentie
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
460 Een heel diep
tot in elke vezel
doorgedrongen
gevoel
verkleind en verfijnd
met penselen in beelden
van de eeuwige zee
in golvende bogen
van kromme
verwrongen
dichtertaal
bracht mij als ware ik
elime hillesum
op verstorende wijze
op sporen
die mij in mijn
ingehouden
woede inteerden
krioelend en wroetend
in aangezichtspijn…
Blikveld
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
12 Na 'n tijdje sloot hij beî zijn ogen,
Bleek hij glimlachen veinsde
Wijl hij nu zeer vals grijnsde,
En z'n mondhoeken laag bogen.
Een leeuwerik viel uit de lucht,
Een havik greep de vogel
In een vliegensvlugge vlucht.
Zijn ogen zagen d’apotheose,
In het kille avondlicht,
Die d’hemel kleurde lichtroze.…
Liefde die mooi is.
hartenkreet
3.2 met 22 stemmen
1.792 In zee springen dolfijnen omhoog,
in een mooie boog.
Rustig, lopen ze verder over het strand,
hand in hand.…
De winter staat stil
gedicht
4.0 met 40 stemmen
20.252 Schrijf de winter staat stil, lees een dag zonder dood
spel de sneeuw als een kind, smelt de tijd
als een klok die zich spiegelt in ijs
het is ijskoud vandaag, dus vertaal wat men schrijft
in een klok die niet loopt, in het vlees
dat bestaat als sneeuw voor de zon
en schrijf hoe haar lichaam bestond en zich boog
gelenigd in vlees en keek…
vrijheid
gedicht
4.2 met 65 stemmen
14.391 het volk dat lang boog onder oorlogslasten,
viert dat de vijand vijf jaar later is gevlucht.
dan dwalen mijn gedachten naar Irak..
na de dictator, die zijn volk lang heeft geknecht,
nu vrijheid – maar daar is ook alles mee gezegd –
en toekomst met alleen maar ongemak.…
haar lach in kortrokkig bewegen
netgedicht
3.1 met 23 stemmen
7.181 ze droomde
een pasje vooruit
armen geheven
haar lach in
kortrokkig bewegen
pasje weer terug
het neigen van rug
openen van handen
ondeugende tong
speels tussen tanden
ze gilde haar angst
in een spastische boog
tonen te hoog toen
haar stem oversloeg
en haar adem vervloog
geboorte voorbij
uit het deinen
van water, de zucht
en…
Vierdaagse Nijmegen (2)
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.212 Geknapt de al te sterk gespannen boog.…
Eénoog
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
7.626 perspectief wenkt naar Eenoog
die taalt naar gebaren in golvend
landschap de verte licht trillend
op door vuurtje dat loopt naar boog
die spant als vers gebakken lucht
de vulkaan werkt als een paard
ruzie slaat uitdrukking die staat
voor het vrije woord op de vlucht
sluit het alibi terwijl de schrille gil
doordringt in het land van niemand…
liefde
hartenkreet
0.0 met 2 stemmen
2.209 waar zou dag heen gaan
die opluchtenden zuchtende wind
die langs mijn wangen streek woelde
om de donkere stilte te verjagen
met een boog om me heen
ogen die niet zien wilde
de sluier van de ogen die
roerloos lach
zong de klok zijn sonet opgelucht
van blijdschap of zwaar met lage zwaare klanken
m'n haren zo zacht dat niets vergelijkende…
het gordijn sloot de tijd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
768 ik zag ze acteren
het leven bewegen
lachen beheerst
verdriet zonder tranen
voelen geleerd
spraken gedachten
angst schreeuwde fel
speelde het spel
met valse emoties
maakte bestaan tot een hel
bogen applaus
zwaaiden bloemrijk
naar juichend publiek
het gordijn sloot de tijd
toen de plooien zich vouwden
de spiegel zei nee
tegen spelers…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 ruw, zoals de zee zwalkt
over aarde, sluit ik mijn ogen
op de einder, voel hoe
duinen zich smal vouwen
rond voetstappen
waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat…
die dampfeisenbahn
hartenkreet
2.6 met 7 stemmen
1.468 dampend stampt hij daverend
zich stoomsissend traag op gang
tsjokt en sleurt verdapperend
door het donkerende land
knarseknokend kraken dissels
sporen ketsen vuur en glans
tenderend over de wissels
takketoemt hij in kadans
scherend dendert hij langs bomen
muren, staken, bruut beton
onder bruggen, onder bogen
drijft hij naar de horizon…
wind heeft je gestreeld
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
677 zijden
kennen nog geen licht
gestreeld door zon
werd groen de kleur
je groeide lentegroot
tot de zomer naakte
alleen de onderkant
moest nog ontwaken
het verlegen draaien
zal volwassen maken
wind heeft je gestreeld
met je gespeeld
de wereld laten zien
in zijdelings passeren
de eerste zomerdag
woei hij in volle kracht
je boog…
zonnebloempit
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
808 jouw geel oog moet nog open
het volgt de boog van de bal
broeierig licht dat een blikveld vult
eenmaal ontloken verstart jouw stengel
dan wijs je met knikkend hoofd
naar de gloed van het oosten
moe van woeste snavels en stof
ik proef jouw pit in brood
je glanst op een rooster
droog wentel ik je
in een jas van meel en zout
je kan…