1419 resultaten.
doelman Mostert keert het schot
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.690 in zijn dromen keert hij schoten
zoals destijds de laatste die hij tegenhield
de bruin vetleren bal met veter
pronkend op de schoorsteenmantel
de foto van vergankelijkheid
als herinnering in blessuretijd
wanneer de man in het zwart
de fluit naar zijn mond brengt
weten wij hoe laat het is…
Nizal, kind van dromen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
887 Bruine ogen
in donker gezicht
aanschouwen het licht
van verboden dagen
brengen gedachten
van mijlenver
voorbij de morgenster
waar horizon verdwijnt
jouw oude ziel
deelt mijn tijd
leven in vrijheid
het zwarte land
jij laat mij een leven zien
kleine Nizal
toont mij de zon
in verborgen dromen…
WEEMOED
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
594 beter te zwijgen
Ik wil nog 'n ijsco
op 'n terrasje eten
Nog bruin en bronzen
in een ligstoel
Maar wind wil
niet langer liggen
Avond aan zee
toch wat koel
Goudgeel blad
ligt op m'n pad
Zomer wil niet
op z'n schreden terugkeren.…
zwaarmoedig
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 de herfst draaft aan mijn voorbij
weemoedig staar ik naar de grond
en luister naar alle treurnis om me heen
het donker schalmt steeds vroeger
en ergens botst nog een late motvlinder
tegen het raam
de bruine massa van de dood walmt
zelfs tegen alle winden in
ik heb mijn kraag hoog opgetrokken terwijl
m'n handen hopeloos
iets van voldoening…
Wanhopig blij
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
495 ik raak je aan
met zon en wind
jij bent mijn spinselkind
heb je ooit
met bloemen gekleed
op het eerste lentefeest
nu zomer je
al in volwassen bruin
speelt het liefst nog in de tuin
met zand en water in je element
geen prater maar de doener
die anderen met haar kunst verwent
jouw wereld zijn de dagen
in een al vergeten maatschappij…
verdwalen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
849 Schaduwen stromen voorbij
door de takken bladeren
Alsof ze op de aarde vergaderen
bruin rood op natte klei
Nevels hangen in de lucht
de herfst in al haar geuren
Takjes die langzaam verkleuren
breken in een zachte zucht
En mijn voeten nat en koud
laten me steeds verder verdwalen
Gedachten worden mooie verhalen
in dat wonderlijke woud…
Zelfportret in een schilderij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
583 Sepia, zacht geel en bruinen.
Blond zand, strand
duin aardetinten en wind.
Glooiende keerkringen,
mijn schaduw lag
als bevestiging van de zon in mij.
*landschappen van Frank Dekkers, een oorverdovende stilte.
Galerie Milic Bozana, Zutphen…
Visuele handicap
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
573 Is zwarte thee zo zwart als inkt,
hoewel die bruin is, als je 'm drinkt?
Ze blijken beide geel te zijn,
de groene zeep en witte wijn.
Zo lapt men kleuren aan z'n laars.
De rode kool is waarlijk paars.
Ik zeg je eerlijk, wat ik vind:
de consument is kleurenblind.
Toe mensen, help me uit de droom:
wat is de kleur van groene stroom?…
Hoezee
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.993 Zij zijn mij dierbaar de doden
van nu, morgen en eergisteren
en buiten begint het knisperen
van bruine, kurkdroge bladeren.
Hun troost is het vergaan van tijd
het malen van de korrels zand
tot zij vierkant geslepen zijn
zich lenen voor bouwsels van pijn.…
PAASGEDACHTEN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
598 Wonderschone tere twijgen
de lieve lente vangt nu aan
de zomen der bomen
nu weer frisgroen
het bruine verleden
behoort tot een
achterliggend seizoen.
Het brengt goede gedachten
alle bloemen in de knop.…
Moment sentimental
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.950 Het speenvarken, dat aan het spit
langzaam driehonderd zestig graden
wordt rondgedraaid en bruin gebraden,
tot het voldoende is verhit
en voor wie rond het houtvuur zit
versneden wordt tot karbonaden,
zal wel niet hebben kunnen raden,
dat hem een eind wachtte als dit:
want als je wordt gezoogd als kind,
nog onder moeders vleesgewelven,…
HORTENSIA
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
749 broze jurk heeft ze aan de kant geknald,
over haar oude ondergoed is iets nieuws
getrokken met groene stippen: 3D motief
dat het net lijkt of ze binnen handbereik
en perspectief iets groter tonen
over een maand of wat koopt ze iets moois
op het hoofd, blauw is haar lievelingskleur
dan haalt ze de roestige haarpinnen weg
die ze in het bruine…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
Voorjaarszon
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
417 nog wist ik
ze staan
hun kleur en
schaduw waren
niet vergaan
na lente's zoen
ze bolden in
wit en spruitend
groen net iets
boven de warm
vruchtbare aarde
van toen
waar ook de
bruine randjes van
de scherpe winden
nog charmant
verdoezeld hun
plaatsjes vinden
na dagen mist
zijn de knoppen
eindelijk gezwicht
voor het warme…
Eik
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
319 Eik manifesteert zich nadrukkelijk
als stoere eenvoud in het landschap
waar stilte in zingeving eenzaam voelt
eik bereidt zich voor op eikeltjes
zodra de zomerzon is verdwenen
trekt hij zijn mooiste kleren aan
in rood en bruin en wakend geel
eik maalt niet om weer en wind
is nu boom en voelt zich loom
eik is volwassen, was ooit kind.…
Bloemen
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
2.813 Bloemen
groeien en geuren
eindeloos mooi
ontelbare kleuren
harmonieuze tooi
Bloemen
water om te leven
meer hoeven ze niet
ze bloeien zo even
einde in`t verschiet
Bloemen
die langzaam sterven
hun geur die verdwijnt
bruine bladernerven
de knop die verkwijnt
Bloemen en Mensen
overeenkomst is daar
hun korte levenscyclus…
maanziek
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
852 de kale man kijkt naar de maan
met zijn handen in zijn zakken
hij heeft zijn ochtendplicht gedaan
want het brood is bruin gebakken
en boven langs de hemelbaan
daar groeien de sterrentakken
het lijkt of ze heel langzaam gaan
net als glinsterende slakken
de kale man lacht heel voldaan
maar laat zich niet verlakken
al gaat hij op zijn tenen…
Een lentewandeling
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.201 zilver wilgenkatjes
toeven wit en glanzen
met donzig dansen
uit bruine jasjes
aan de kant
van het roestrood
waterlopen land
langs de velden
waar woorden
over mij vertelden
en diep frazelen
waar mijn stemming
ingetogen roert
waar grote
paardenhoofden
gebogen grazen
van gele resten
tussen lentegroen
waar ik…
Rotterdam Zuid
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
961 Jongens met donker haar
in een grijze Opel Safira
roepen uitgelaten naar vrienden
met donkere ogen en bruine hoofden.…
STATIONSHUISKAMER HAARLEM CENTRAAL
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
180 "Waarom huilt u"
vroeg 'n mevrouw die plaats nam
in de makkelijke leunstoeltjes
tegenover de bruine skybank, welke
ik met rugzak en uitstalling
geheel in beslag nam in de
Stationshuiskamer van Haarlem Centraal
"Mevrouw ik wilde eens lekker janken!"
"Meneer heeft u dan verdriet?
"Neen mevrouw dat niet maar ik ben Jan Krediet!…
Was-dag
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.000 geen dag zonder leugens
gekleurd in de was
gestreken, gevouwen
in de plooien van je jas
woorden wisselen sokken
blauw, zwart of bruin
dan ben je wel, dan ben je niet
gestreept of geruit
handen worden gewassen
met doorschijnende zeep
met onschuld en lucht
onvergeeflijk dit keer
op je tong druppelen
tranen, tandpasta en schuim
en…
Mijn Turkse vriend
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.300 Ik heb een Turkse vriend
Hij is erg lief en heel aanhankelijk
Is niet bij me weg te slaan
Zijn ogen zijn zo ontzettend mooi
De ene als een diepblauw meer,
De ander als het bruin van de bomen op de bergen
Zijn haar is zacht en kleurrijk
Helaas kan hij zijn poten niet altijd thuishouden
Morgen gebeurt het.…
De herfst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
759 Opsnuiven van houterige geuren
en bruin-oranje kleuren.
Wind die giert tussen
kaal wordende bomen.
Uitgewaaid, met rode wangen
huiswaarts keren
om dan weg te dromen
bij een knetterend haardvuur
verstrengeld bij elkaar.
De herfst is daar.…
Koektrommel
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.177 Nog altijd
Weerspiegelt jouw gezicht
In het glanzende bruin
Van mijn blikken koektrommel
Je reflectie
Reizend vanuit een ver verleden
Om mij jou niet te doen vergeten
Met een quasidroeve blik
Eenzame traan
Valt traag op het harde oppervlak
Die jouw blik doet verzachten
En mij stilletjes vergeeft
Starend naar
Een blikken koektrommel…
Het kippenhok
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.509 mijn vriendin zit in een kippenhok
met bruine Barnevelders
zij zit hier niet zelf op stok
maar slaapt gelukkig elders
jonge hennen pikken in haar tenen
nagels zonder lak van kleur
verdwaald mais door zon beschenen
voel ik die speciale liefdesgeur
het ei wordt bebroed in mijn hart
door gekakel en gefladder verward
denkend aan die liefdevolle…
Het sterven te zien doven
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.090 ik weet
dat ik de kogel
niet meer kan ontlopen
ben gewikt en gewogen
goed bevonden voor het kerstdiner
heb alleen de bruine ogen van een ree
ik kijk ze aan
zie ze staan in twijfeling
weet mezelf een dartel ding
zal onschuldig
naar de bosrand wijken
ze lijken doelloos weg te kijken
maar komen in het donker terug
om niet het sterven…
Een palet van...
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
434 Kracht van kleur
In rood, geel, bruin
Een palet van
Vergankelijkheid
Gele gloed
Gekleurd' ogen
Waas van zomer
Verzonken. Verglijdt
-W-I-N-T-E-R-
Kracht van winter
'n Witte deken
Over rood, geel, blauw
Kleurenpalet van
Het nakend voorjaar
Helsinki, oktober 1998…
Bosvijver
gedicht
3.4 met 5 stemmen
4.802 Soms zie ik de Bosweg voor me, vijvers
bruine bladeren, als 's avonds in de boom
voor huis houtduiven zitten en met veel
geraas verspringen door het groen.
Verband bestaat er niet. Toch loop ik dan
als toen naar donker water toe. het ruikt.
Op de bodem aan de kant weerspiegelt tak
en blad. Wat dreef ligt onder, hangt
erboven.…
Met franjes in oranje
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 het gaas gespannen
grofmazig voor
de dikke wol
die we samen sponnen
ieder in een eigen kleur
aan het patroon begonnen
jij geel en bruin
ik groen en blauw met lussen
namen we het niet zo nauw
samen hebben we
het afgekant versierd
met franjes in oranje
ons eerst tapijt nog zijn
de kleuren niet vervaagd verkeerde
lussen hebben…