768 resultaten.
het verbaal verhaal
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
845 ik zag je gaan
liet eigen dingen staan
ontmoette in zijn ogen
een kinderwereld
zonder mededogen
woorden sloegen terug
maar het verbaal verhaal
had nog een staartje
machteloos sprak het
servies zijn scherventaaltje
je zag de angst en chaos
in zijn blikken, hij was
voor even geen partij
en blij om in jouw armen
zacht te mogen snikken…
Veranderde huismuziek
netgedicht
5.0 met 62 stemmen
455 even stil beneden
toch geen
teloorgang
maar rustig
met eerbied
en respect in
dankbaar besef
wat door onze
handen ging
heeft allemaal op
eigen tijd in volle
belangstelling
gestaan en genoten
zij hebben meerdere
stoelendansen
overleefd en gaan
in verhuizing mee als
sfeerbegrip of in
onmisbare functionaliteit
in eerste chaos…
Tweewereldenbestaan
netgedicht
5.0 met 22 stemmen
440 ik zag haar
uit de ruïne
ontsnappen met
een middeleeuwse
steenlawine
dicht op haar hielen
hoorde
hysterische
paniek in haar stem
zag de intense chaos
in haar geest vliegensvlug
om zich heen grijpen
nog is zij heel
beneden gekomen
want het enige
dat ik vond was
haar warmte op een
grote ronde steen
die rustplaats
was uit zijn…
De maat genomen
netgedicht
5.0 met 106 stemmen
479 luchten zonder
ooit bevuild te zijn
zij bonkten
hun onlusten in
ronkende donders
en schichtten valse
bliksems met
gevaarlijke kleuren
uit de aarde
kroop angst als
mens verterend
ongenoegen
uit het diepst van
stinkende riolen
in een wereld
die zijn balans
verloren heeft
van de natuur
geen enkele
weet meer heeft
omdat chaos…
Cirkel
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.041 Scheur onze schuwe banden los,
'k leef wel verder
in mijn eigen chaos.
Laat me nu maar gaan,
vergeet ik heb bestaan.
Laat deze laatste cirkel
van tranen vervagen,
in een plas van tedere dagen.
Laat ons nog één keer
samen dansen
in het sterrenlicht
van blije en droeve verhalen.…
Writer's block
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
848 Ieder vers
wordt verpulverd
door de maalsteen
van de chaos in mijn hoofd.
Ieder woord
wordt uiteengereten
door het zwarte gat
van de waanzin in mijn ogen
Iedere gedachte
wordt begraven
door de dode aarde
van mijn uitgeputte geest.
Iedere kracht
wordt ontmand
door de doelloosheid
van mijn weerloos streven.…
Euforie is voorbij
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
571 het was zo’n dag
dat ik mezelf
driftig bezig zag
opererend tussen
jouw lach en de
speren in mijn hart
balancerend met
liefde en onmacht
om aan beiden
gestalte te geven
in het schizofrene
uren beleven
ik dirigeer maar
mis de basis om
op terug te vallen
mijn stok verkort
steeds meer bereik
zodat chaos over blijft
weer bloedt…
Pointillistische barok
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
611 Pastelstippels regenen
overvloedig
chaos van inspiratie
verwekt actie
op doek
Eén voor
één met duizend tegelijk
vegen spatten
met ’n nostalgische pennenstreek
een verslagen parasol
de zwalpende beek in
Dames speculazen ogen besterven ‘t
wak accessoire smelt
voor opgehaalde neuzen
van neerbuigende elite
Afgestorven traan treurt…
Ik worstel en
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
814 plotsklaps
schiet mijn hand los
ga ik kopje onder
ten onder in totale chaos
happend naar adem
kom ik boven
grijpend naar houvast
rol ik ondersteboven
troebel is het water
waarin ik dreig te verdrinken
gedachtes flitsen voorbij
even laat ik me wegzinken
opeens
word ik opgetild
als een veertje zo licht
meegevoerd de tijd verstilt…
als passie liefde wordt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.615 Uit lust wordt chaos gecreëerd
Vlinderlichte kusjes op al mijn gevoelige plekjes gegeven
Doen me van waar genot sidderen en beven
en rust wordt door passie verteerd
Uit onstuitbaar verlangen hebben we eenheid gecreëerd
Zachte handen die me zo goed kennen
en daarom weten hoe ze mij moeten verwennen
Zo liefdevol, hebben ze mij nog geen moment…
COTTONFIELDS BACK HOME
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
583 Zo stil, de open hand
Het sijpelen
Doorweekt de kleding al
Levenskracht bevloeit straattegels
Weg, weg, gebaren uniforme handen
Lint bakent af: rood wit rood wit rood wit
Op de vlucht, de hand met het puntige staal
En ergens een moeder, onwetend nog
Verbaasd beziet hij zijn lichaam; de chaos
Zijn bleke, zwarte gezicht
Zo zit het dus
Dan…
Knaagdier
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
741 al laat hij nooit zijn scherpe tanden zien
het wezen is geboren om te knagen
die taak is door zijn schepper opgedragen
er is een eeuwenoud en vast stramien
hij wentelt zich in groeiend onbehagen
de chaos is voor hem de haute cuisine
hij vegeteert op vrees en bovendien
zal wroeging nooit zijn zielenrust belagen
bij zonlicht lijkt het beest…
laat het los
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.135 Op dit moment,
na jaren van chaos,
Denk ik bij mezelf,
sluit bepaalde deuren
en laat het los.
Wees trots en
besef je goed dat je verder moet.
Koester diegenen in je leven die er echt toe doen.
Zonder hen
was ik nu niet wie ik ben,
Dan was ik verdwaald in onmacht,
hopeloos ver weg als sterren in de nacht.…
Er was...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
568 Eind April begroet opnieuw de draak
die als een losgeslagen metrowagon
door de bloedrode groeve raast
geen halte
geen opstapmogelijkheid
alleen zwarte uren springen op het verlaten perron
zwartgeblakerde tunnelwanden
met affiches vol doodsmaskers
diep wortelende bomen schilderen een regenboog
in chaos
in gebroken kleuren
wat ooit vloeibaar…
Is er weer magie
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 naar penselen taal ik niet
de messen heb ik opgegeven
het enige wat lukt
is dat ik de verf spuit
verdund met tranen
banen lange slierten
zich een weg omlaag
nog dieper in de put
ik schud het doek om
meer houvast in horizon
te krijgen de echte kleuren
zullen altijd boven drijven
dan is er weer magie
als zacht de stromen mengen
chaos…
Overhoop
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Soms is er een moment van spanning, druk
Verstand slaat op tilt en gevoel overheerst
Of gevoel wordt beheerst en verstand regeert
Overhoop met de een en rust met de ander
Harmonie is verdwenen en beheersing is een rariteit
Cirkels tollen en golven deinen
Dieper in de confusie duiken
Tot overhoop liggen op soliditeit gaat lijken
Tot chaos…
oversteken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
393 wanneer het
oude niet meer
is en het nieuwe
nog niet bestaat
groeit de chaos
turbulent zoals de
wind zich het sterkst
toont in de ring van het
oog van de orkaan
de Dood getooid
met hoed kantelt
in de tollende wind
weggaan is een
beetje sterven in
ieder uur en op
elke plek verlies
je iets van jezelf
rites de passage
de uitgebluste…
gesprokkeld uit vergeten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil, mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen…
alleen handen voer voor ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
loop met benen die
me niet meer mogen
voeten zijn…
streling die je huid verwende
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
1.281 er was teveel
fluweel ineens
de zachte vleug van thuis
gaf chaos in je huis
het timbre in een stem
lokroep van het onbekende
streling die je huid verwende
de zachte veiligheid van hem
nog is er angst
om alles los te laten
het oude is vertrouwd
daar is een leven opgebouwd
je zweeft in uren die
niet passen in de dag
weet de vrijheid…
Mislukte mens
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
545 Al armpjes, beentjes, een buik
De navel een hongerend strekken
Ogen gesloten, eeuwig
Ronddrijvend in het tijdloze
Verdikte water van behoud
De flikkerende buizen, duimel
Een blinkende vloer vol waterspoel
Alles één pennestreek weg van de chaos
Een in het halflicht vertekend oog
Dat door anders brekend glas
Je duister impertinent aankijkt…
Fabel lavend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
487 Zolang de middelpuntvliedende krachten
De chaos van 't divergent herenleed,
Wat een gebrek aan concentratie heet,
In dolende droommensen niet verzachten
Is daartoe een minzame muze
bij machte
Die zich ontdoet van het satijnen kleed
Waarin omwikkeld ze haar binnenbrachten
Voor de sultan die haar, sprokenzegger, verwachtte
Voor fabelverhalen…
Zwijgrel
netgedicht
4.0 met 13 stemmen
1.209 Het is koud zonder journalisten
in de schaduwstilte van het land
ik zwijg uit eerbied voor de zwijgrel
uit het door jou meegenomen boek
mijn trouwe ziel breng ik terug naar
in zichzelf gekeerde heimwee
omdat je de kamers van mijn hart
onbewoond in chaos achterlaat
nu geluiden weerloos worden
in snijdende kalmte van afscheid
heb jij mij…
Klopt Het
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
417 ‘Klopt dat wel?’
vroeg de man
aan de boodschapper
die als bewijs
op de deur klopte
‘Hoort u dat’,
het klopt toch?’
‘Ja maar, u klopte.’
‘Dat klopt, dus klopt
het wat u hoorde!’
ter verduidelijking
vertelde de boodschapper
dat er werd gejaagd
op alles en ieder die
het kloppen niet wilde horen
een geweer werd
onderwijl geladen…
Fundament
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
463 Een toonbeeld van een paradijs op aard
Geen ratrace met een bulk emolumenten
Een wederkeer naar onze fundamenten
Naar de natuur, bedachtzaam en bedaard
De saurus is een raadsel, onbekend
Als prehistorisch oerbosmonument…
Kabiniet
snelsonnet
4.3 met 25 stemmen
834 die vier partijtjes halen het dan niet
maar sint en kerstman komen zeker wel
zij zijn al eeuwenlang bij ons in tel
het wordt dus wat ik noem een kabiniet
een beetje vorst is heerlijk met de kerst
en komt er sneeuw dan is die dús het verst
*
(Rijk rijm? Jawel, dat vind ik gewoon lekker!)
(Liever rijk rijm dan arm rijm...)
(Hoe je rijmt…
Rampen
hartenkreet
4.6 met 11 stemmen
913 De wanorde en chaos na de aardbeving
een tremolo van binnenuit het moederhart;
een huivering, die waarschuwt voor de aftakeling
als Gaia vecht, waar mens het noodlot tart.…
Vale Gier
netgedicht
4.6 met 15 stemmen
897 Het gekende venijn der staarten
ik geef de mergpijp door aan Maarten
laat de chaos voorgoed branden.
Chemo.
(© Carlos Van De Ginste)…
Mystieke bloemen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
426 heb de groeven in
je gezicht gelezen
bladzijden vol
lichaamstaal
gezien en nog
kan ik niets van
je ziel meebeleven
omdat jij haar nog
niet hebt laten zien
keek terug
in jouw lange
geschiedenis
de lijnen uit je hand
hoe jouw leven
toch verstrikt is
met wat chaos en
zelfs hier en daar
een noodverband
verrassend klinkt
je stem…
Handwerken
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
408 je hebt mij
de beweeglijkheid
van je lange slanke
super artistieke
vingers laten zien
hoe zij in het doolhof
van draden wit kant
en vele klossen kunst
produceren in een
magisch bezig zijn
waar coördineren
basis is voor een
foutloos samenspel
lijkt hier chaos een
eigen leven te leiden
je lacht als
jij mijn verbazing ziet
over…