Alle inzendingen over duinen

959 resultaten.

Sorteren op:

Hellend vlak

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 556
Struikelend over de ochtenddauw zweef ik bodemwaarts naar het universum van het nietige daar groeien de wonderen van het onbeduidende voor haastige passanten de druppelen zijn er pover een kristallen kwetsbaarheid water in kleinverpakking het duin bedrijft toverij kneedt zand tot kleur oude wind tot steel in dampige sluiers ontmoet…

De kluts kwijt

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 563
Ik trek met een nieuwe tekst mijn vergissing recht: grauw de dag grauw het duin en geel bloeit de gaspeldoorn…

Gift van de zon en de zee

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 636
wij hebben de duinen zien bloeien als gift van de zon en de zee eerst het lichtere paars dan het zomerse geel de wind speelde mee verlieten de drukte van zaken en stad kozen de stilte van het glooiende pad in het zand bij laagwater tekenden sporen de lijn een horizon verder zal het rustiger zijn elkaar bij de hand in een tocht…
wil melker6 december 2011Lees meer >

Leunend tegen hete wind

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 510
woordloos spreekt de boom verlatenheid leunend tegen hete wind en zand uit de woestijn zijn kroon is in verdrogen kaalgeschoren tot het laatste leven in een dorp dat niet mag zijn muren dwars gebarsten in generatieslang bestaan kapotte daken fluisteren nachts hun troosteloos vergaan zand rukt op met lange duinen in vorm en kleur…

Geluk

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 431
de zee het fletste blauw sluierende nevel die aan de einder naadloos overgaat in aarzelende lucht, gescheiden door een koppel meeuwen in de verte geen golven zachte wind over mijn huid de duinen in mijn rug de dag nog voor me, mijn hele leven nog een heel leven geen gedachten geluk…
trawant20 maart 2015Lees meer >

Zijn er nog die pionieren

netgedicht
3.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 927
in allerhande lijkt de wereld te belanden in een eenheidsworst grenzen worden niet meer overschreden we leven nu in het heden van wat voorgeschoteld wordt zijn er nog die pionieren stenen rapen om een eigen haven te gaan maken golven breken in hun nakie struinen door de duinen vol met prikkeldraad voelend nog dat jeugdig kattenkwaad…
wil melker29 januari 2008Lees meer >

Nieuwe koers

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 776
Geluiden in de duinen die gevoelens uiten om met uitzicht op zee af te sluiten. Een rood vurige gloed die mijn avond voedt is jouw souvenir wat liefdevol groet. Door gespiegeld te spreken doet mij verlicht leven bij de dageraad in druppel nevel.…

De driftende wind

netgedicht
3.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 734
het zand schreef je naam op een stormachtig strand zon en de wind wisselden kleuren we speelden als kind sprongen van duinen struinden langs dennen koelden ons voeten in spaarzame vennen voelden het noeste zagen de knoesten ruwweg geknot door zeewind en tijd ook jouw naam blijft trotseert eb en vloed de driftende wind tekent…

Zeevriend

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 826
De weidse gebaren van jouw golfstroom beademen het voorjaar met nieuwe zomer in de stilte van die heimwee ben ik het kind van de duinen te klein om de horizon te aanschouwen te groot om de zandkorrels te tellen in de verte van dat grote verlangen zeevriend, leen mij de weemoed in jouw ogen laat het land van mijn hart jouw schip zijn de…
mobar4 maart 2017Lees meer >

Cirkelvormig schilderstuk

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 491
Alsof ze vastgenageld zijn De mensen bij de grote zilte Een meeuw hangt roerloos in de stilte Weet niet van weduwen en pijn De golfslag is zowaar gestold De vissersvloot ligt op het strand Een ruiterstoet draaft elegant Het schouwspel in dat zich ontrolt Vanaf het allerhoogste duin Zie ik bevroren, dorpse vlijt De mens van toen is er niet…

het grijze sombert stilte

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 754
ik was weer aan het strand zag de hand van wind in het afslaan van de duinen het zand is hard en koud meeuwen troosten zich met mist die winter verre van ons houdt het grijze sombert stilte de golven rollen kilte schuim wiegt wit en traag de korte dag vandaag maar als ik terugloop zie ik de konijnen struinen in het watertje van zon…
wil melker5 januari 2006Lees meer >

een zacht verbaasd gezicht

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 981
ik spreek met wie je eigenlijk bent streel wat je nooit echt genietend hebt gekend ik zie het blonde wicht een zacht verbaasd gezicht op deze wereld handen schrijven poëzie in zand en dichten blanke duinen we gingen op en in elkaar toen vloed het strand afstruinde lachend naar een halve maan die in rood de zon opruimde…

Knipoog

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
hoog te belopen treden eindeloos de duinen, het strand, de zee veel zee die wacht, het troostende water zie ik je drijven op zachte golven naar het schip met de drie zeilen naar de verre dunne lijn naar de zakkende zon en je zwaait maar ik kan het niet, armen die weigeren mijn reputatie als miserabele afscheidsnemer er is veel wat ik…

Nachtvriend

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 639
Nu de nacht zwijgt in vergeten dromen kom jij tot leven in het zoete duisteren nachtvriend, jij bezoekt het liefdeshart in de bruine kroegen van het leven waar melodieën strijdliederen worden en iedereen gelijk is voor elkaar nachtvriend, jij bezoekt het liefdeshart in de blonde duinen bij de zilte zee waar melodieën strijdliederen worden…
mobar21 augustus 2024Lees meer >

Rode avondzon

netgedicht
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 309
De stilte waardoor jij beroemd bent geworden geeft mij niet de liefde die ik nodig heb tussen dit sluimerende romantische lawaai jij leeft niet gelukkig op mijn dorre landschap nu de rode avondzon schijnt over het rulle duin nieuwe liefde brengt veel teweeg maar ik herinner mij het gepassioneerde bewegen en de mijmeringen…

Verten

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 292
Jij in gedachten me houdt op de been Maar ook al die and’ren, de exen, de nieuwe en die me ontvielen De golven dekken ze toe De visjes de kwallen en kreeften garnaaltjes en mossels en al het gewemel van beestjes beweegt steeds maar door Het leven nooit moe De wind in mijn haar waait als het helm op de duinen Jaar maar na jaar…
Ralameimaar16 september 2026Lees meer >

erebegraafplaats

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 643
de legerwagen rijdt over het pad door de duinen schokkend zwaar sluiten mosgroene heuvels zonder toeverlaat er is een open plek waar de achterklep neerslaat een vlakte met helmgras sluimert onder de hemel duinzand stompt naar de begroeide kam daar achter nadert zee eeuwig land soldaten springen af schreeuwen bevelen mannen krijgen geen…

Strand

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.739
het zand de zee de duinen de zon en ook de wind meeuwen boten surfers het spelen van een kind lopen langs de vloedlijn een duik nemen in zee zout proeven op je lippen geen radio of tv je ogen sluiten dromend weg van iedereen geluiden van heel ver voelen je bent alleen een hand beroert je schouder "hee, slaap je?…
Ine Ros5 augustus 2004Lees meer >

Je overschaduwde

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 505
je overschaduwde het blond waarin zon en wind hun zomers speelden in de krullen van onze haren en het wit van golven het blonde open waar wij vroeger zo vaak hadden gelopen werd parkeren in beton duinen verdwenen voor recreatie rondom de vette baklucht van patat en snelle hap maakte het strand nog viezer dan ooit gedacht…
wil melker7 februari 2022Lees meer >

dood

netgedicht
3.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.183
Het wiel draait zijn toeren tot het eind van de weg Waar ik verder ga in de nacht van het koele licht Sterren weerkaatsen op het water als ijskristallen in het zonlicht Trieste wateren kabelen verder Een korrel zand heeft de zee verlaten Om dag en nacht droog te ervaren De duinen roepen hem tevreden toe De wind van hoedanigheid Zal je…
luppe13 januari 2003Lees meer >

Landschap

hartenkreet
0.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 886
Konijnenholen bungalows zandpas een snelweg en waar op zondagmiddag in het duin de paartjes te neuken lagen staat nu een verzorgingsflat. Een heel landschap verloor ik voorgoed onder mijn voeten en die bomen ik voel hun schors niet meer. Andere ogen voor dit landschap voeten voor die grond. Vaarwel... Mijn landschap…
rianne14 oktober 2003Lees meer >

Paddestoel

hartenkreet
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.156
Onder het loof van lage eiken, de bodem golvend als een duin vond ik je, je hoedje trots opgericht, als een lichtbruine tepel, glanzend in half licht, vochtig nog van morgendauw.…

In slaap gewiegd

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.306
Hellend gras dat golft met ferme slagen de zee als woest decor Mijn haren spelen mee met in mijn hoofd de westenwind die vogels vliegen laat Hij daagt me uit luidschreeuwend langs de duinen zijn zilte wilde manen kruipend over het land Roffels in mijn oren met vlagen strelend langs mijn huid raakt hij buiten adem Geluid vervaagt…
ellen14 november 2005Lees meer >

Over Zee

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 911
De duinen, maken een zacht ritselend geluid, harmonieus, waaiende stemmen, met de golven mee, naar verlangende gevoelens, ver over zee.…

In rood gedood

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 491
je hebt de zee zien komen steeds meer water tussen duin en de verte van je dromen ze bloeide tot schuimwitte bloemen die in lange rijen omsloegen met donderend geluid zon weerkaatste op ontelbare botten die de vloedlijn markeerden als het vroegere kruiend ijs bizar beschreef zo dood het sterven der mensen in een niets ontziende…
wil melker10 januari 2020Lees meer >

Verweesd

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 811
Hoe kon een land van kooplui zo verzuipen in het niets zich zo vergalopperen niet te zijn zo diets Hoe kon een land van varend volk van vissers duin en zee zich zelf zo laten zinken en nam ons met hen mee Hoe kon het land van Rembrandt het aanzien zo te schande een trots land zo verlagen zichzelf zo ernstig branden Hoe kon het land…

duinkipje met aria

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.641
er was eens een dametje Kraaygraag die zong liefst de aria in 't duin met vogels uit Den Haag 's morgens zette zij met hoge stem in hield aan tot avondrood kreeg blos op haar wang van goede zin zo ging het jaar in jaar uit alle dagen men zag haar als paria alleen duinfluiters floten zonder vragen ook Karel Konijn werd er tureluurs van…

Toen jij me vond

netgedicht
4.6 met 11 stemmen aantal keer bekeken 946
we lachten blauwe wangenwolkjes dicht bij de zee vielen in armen van zandgegolfde duinen langs groetende halmen en de wind om ons heen we bekleedden de liefde met zonzomerse zoenen onwetend van de woorden die het tij heel zachtjes schreef met een mondvol sterren bewoog jij je schaduw toen ik langs de stilte van dromen gleed…

Avond aan zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
In het zicht van golvend water gefilterd door lage wolken zie ik de eindeloze branding als een schuimkraag van een groot glas goed getapt bier Een lichte bries aait langs mijn blozende wangen terwijl het taaie helmgras op de duinen achter mij me lauw nawuift tot later Dan sluipt langzaam de dag de zee in met de ondergaande zon de donkerte…

Tij

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 729
Het stuivende zand vooruit de schitteringen in het water de schelpen op de pier en in de rug duwt dertig jaar Er was een ander strand en later lag in het verschiet twee blonde kinderen, een hond een kar, getrokken door een vrouw het duin op naar de top en naar beneden door het mulle zand de zilte zeelucht als afrodisiacum latent aanwezig…