1070 resultaten.
Doorbloeding
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
695 De duurzame persoonlijke omarming
Staat stevig geboeid als mijn waarborg.
Ons gesprek met zuurstofrijk bloed.
Al mijn herinneringen door u gegeven.
Bescherming tegen onzekerheid en verlies.
Dank voor de doorbloeding in mijn leven.…
natuur
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
483 het is pijnlijk
te zien hoe
de walvis
met haar jong
duizenden kilometers
door de oceanen aflegt
op weg naar voedsel
en dat het jong
het dan net niet redt
en de moeder
zoveel moeder
zal teruggaan en
opnieuw een jong dragen
onze camera's zien dat
terwijl we er niets aan doen
natuurlijk niet
maar walvis omarm ons
want…
Waardevolle handdoek
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
539 Het intense afscheid dat cirkelt
als een onwerkelijk bestaan
met gevoel dat blijft aanspoelen
zoals jouw warme omarming
met persoonlijke herinneringen
via de handdoek tijdens het afdrogen.…
Jipsinghuizen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
446 N976
vanuit het noorden
de auto levendig
laveren door bochten
met zeventig
langs Weenderveld
totdat
aan weerszijden
zijkanten verschijnen
van twee boerderijen
dicht aan de weg
alsof ze omarmen
warm welkom heten
weten
dat ik het ben
de brug, een bocht
een zwieper in de weg
was vroeger de overweg
spoorstation staat er nog
achter een…
wat weten zij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
668 wat weten zij
die aan de kade staan
zij zien ons
hand in hand
traag en wankel
naar het schip toe gaan
weten zij
wat wij voelen
als wij
elkaar omarmen
als wij
hartstochtelijk
zo lijkt het toch
elkaar zoenen
voor de laatste keer
wat weten zij
over ons
nu wij blijkbaar scheiden moeten
ik
van jou
mijn nooit gekende moeder
jij…
Meisje
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
310 Verrukt, met jouw ogen dicht
de kersenbloesems in de straat
opsnuivend, mee neuriënd
met de vrolijke vogelzang
oh, levensechte dromen
van geluk, lief, lief meisje
weggedoken in kussens
wanneer het stormt
Tot diep in de nacht
vol verwondering
en vol verwachting
weer op, je verheugend
op de omarmingen
van de nieuwe dag
en heel jouw…
Vetrouw op mij
hartenkreet
1.8 met 13 stemmen
2.846 mijne
En wees niet bevreesd
Voor wat zal gebeuren
Of wat is geweest
Ik schenk je het licht
Van de zon en de maan
Van duizenden sterren
In goudgeel saffraan
Ik schenk je de geest
En de ziel van de aarde
Die schoonheid en gratie
Met wijsheid vergaarde
Ik schenk je hun kracht
Die je hart zal verwarmen
En al wat je bent
In liefde omarmen…
Jouw hartje
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.925 Jouw armen gemaakt
om mij te verwarmen,
maar jij wilde mij
nooit omarmen.
En nu zit ik hier te schrijven
over al mijn verdriet,
het gebroken hart zal blijven,
maar opgeven doe ik niet!
Ik zal blijven vechten
voor liefde en geluk,
proberen m'n wonden te hechten
tot ik op een dag jouw hartje pluk...…
Hemel en aarden
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
1.606 in je aura wil ik wel zweven
aarden als engel, in je hoofd
wil ik vanzelf in je hemelen leven,
en nergens de duivel - maar jij die me looft
aan je adem wil ik me warmen
branden mijn handen, aan je borst
wil ik vanzelf je in vlammen omarmen,
en nergens is water - dan houden we dorst
in je ogen wil ik verdrinken
nat onze monden, op…
Pril groen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
556 ik kus de krullen en hoor rauw klinkende stemmen
zonnestralen kietelen van grote hoogtes
banen zich 'n weg door langs tegen
omarmen de weelde van Moeder Aarde
bloemen kruipen voorzichtig uit hun schulp
kleuren de dag nog mooier dan dat ze begon
pril groen ontrolt zich zienderogen
dansen bolletjes wol bokkig in de wei
het wachten is op…
door alle ruimte heen
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
1.485 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
door alle ruimte heen
netgedicht
3.3 met 32 stemmen
1.232 zopas werd een vader begraven
onder bomen
en in de dag
zijn hart was zijn zoon
zoals het hare
haar dochter
handen waren moeder
ogen en een kus
het ontwaken
werd een glimlach; de bewaakster
van een kind
dromen voltooiden nachten, het luisteren
naar verdriet
want haar liefde kende sprookjes
en een deur naar omarming
even groots…
AMSTERDAM, IK HEB U LIEF!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
685 Dat schreeuw je niet van de daken
dat fluister je zachtjes om je heen:
Amsterdam is als verwarmen
Amsterdam is als omarmen
Amsterdam is om lief te hebben...
Amsterdam, ik heb je lief, maar ik hou van Rotterdam!…
Samenspel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
525 En mijn zon vroeg
of ik weleens een traan laat
hij overrompelde
mijn zon herhaalde
zijn vraag
moest nadenken
en kwam er niet onderuit
te reageren
moest eerlijk zeggen
dat ik zeeën op peil houd
en soms tsunami’s veroorzaak
en mijn zon zei:
dat hij zou proberen
ze op peil te houden
door verdamping
ik wil hem omarmen
maar toch…
Alphaman
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.300 De alphaman mag van zijn troon
Hij zit er al veel te lang
Zijn wil voor alles is te groot
Grijp de teugels, omarm het bange
Het kleine is niet anders
De leidsels liegen niet
De schaduw van het goede
Is niet gevangen
Het ligt in de moederschoot
De kinderen dragen
Hun eigen verlangen
Brengen zichzelf waar ze kunnen
Verlangen naar grenzen…
diepe tranen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 samy ons kind
hij is een engel
zingt niet voor haar
zijn kleine dochter
geen verdrietliedjes
of liedjes voor de
slaap en de troost noch
liedjes van amour
spreid je vleugels kind
strooi zachte aarde
in wankele harten
omarm ze met tederheid
sla je vleugels uit
naar je kindje in Irak
breng haar thuis samy
ze wachten op haar
zolang…
Hoeveel herfsten?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
566 Hoeveel herfsten
zullen we nog
samen wandelen
over het bladgoud
op de paden -verstrooid-
door onze voeten
betreden, belopen
die de weg zoeken
in tunnels
van spetterend
groen en spattend geel
...als 'n omarmen
Niet oud
voelen we ons
als we samen
....wandelen
We 'lezen'
de bladzijden
van de natuur
...als boeken
We…
Het antwoord ligt in de stilte.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
421 Zo stil in het hoofd,
zo stil, zodat ik
altijd wat hoor,
tussen alle regels
en wetten door zijn
vermomde geluiden
kwetsend voor het
luisterend oor, ze
vullen ongenode
de witte vlekken
in mijn geestesoog,
het is de rust die ik
omarm, ook niet
van een dialoog, geen
pretentieloze discussies,
waarin altijd iemand
over z’n waarheden…
Repri
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
440 jouw hand glipt uit de mijne
langzaam ga je op in de
mensenmassa, op weg naar huis
al twijfel je daar soms aan
even daarvoor, vertelde ik je
anekdotes uit een ver verleden
die een glimlach op jouw
lippen toverde
zelf verval je in herhaling
van hetgeen je net ook vertelde
steevast luister ik
omarm ik jou met liefde
totdat het moment…
Het paleis onder de bergtop
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
447 blijft rustig, wat ik ook doe
Tussendoor onderga ik de stilte
in de rode paleiskamers
die ik altijd kan binnengaan
waar ik ook ben
Daar open ik mijn schedel
tot een kom en ervaar ik
mijzelf, laat ik liefde stromen
naar wat mij bezighoudt
Daar bezie ik ook de levens
van mijn naasten, van vreemden
en van de mensen die ik ontmoet
Ik omarm…
Cirkels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
372 jij die beweert dat de wil een ziekte is
je hebt het leven niet begrepen
ook ik lijd aan nogal wat waan-ideeën
zoals bijvoorbeeld
dat zeldzaam en uitzonderlijk hetzelfde zijn
en coherentie een deugd is
ik wil het allemaal
de rust en extase
reflectie en beweging
het geld en evenwicht
de nacht en de dag
verzaken en omarmen
ik wil het…
Matroesjka
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
302 matroesjka, ik blaas mezelf op:
mijn kind (het uitvretertje
dat ik wijdbeens gehurkt hopla
mijn armen in getrokken heb)
groeit, kruipt en probeert
steeds verder van me af te lopen
maar ik zal het niet laten ontsnappen
mijn gevoeligste zenuwen
recht uit mijn moederhart
zal ik levenslang verlengen
om heel zijn grote wereld
te blijven omarmen…
Onderweg
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
470 Kom, laten we gaan
op reis
de reis van ons leven
zonder bagage
het onverwachte
verwachtingsvol omarmen
Kom, laten we kijken
waar de zon opkomt
de tijd vergeten
niets willen weten
van de eindbestemming
als jij of ik dan moeten gaan
op reis na het leven
Kom, laten we onze koffers vullen
met tijdloze liefde
en eindeloos geluk…
De laatste keer
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.474 De deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
en tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
De laatste keer
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
1.697 de deur slaat achter je dicht
dat was het dan
de laatste keer
ik begrijp het niet
met uitgestoken hand
met de leegte in mijn buik
en een blik vol onbegrip
maar met liefde
met tranen stromend over mijn wangen
kijk ik je niet na
kom terug en omarm me
om te leren van onze fouten
zeg dat het een nachtmerrie was
en wij samen verder gaan
onze…
Uit het dagboek van een dwaas
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
755 Een alles omarmende stem
-omfloerste druppels zoete melk-,
bereiken oren, longen, tenen.
Ik antwoord gretig alsof
mijn mok schaamteloos
ophoudend totdat alle verlangen
omhoog is geroepen
en het diepste verloren is.…
vijftien
hartenkreet
2.3 met 24 stemmen
16.500 Hij schikt z'n jas
kijkt schuin in de
smalle spiegel,
tuit z'n lippen, knipoogt,
vouwt zijn haar met handen
groet
buiten wacht de buitenwereld
brutaal omarmen
een vluchtige kus op haar
natte wang
later
later thuis,
drink nog wat mee
of bak een ei
ik ga naar bed
morgen voetbal
Ajax uit
altijd moeilijk
gebak na.…
de cirkel van leven
netgedicht
4.7 met 31 stemmen
1.121 vanuit de toekomst
droomt een ver verleden
zich langzaam naar mij toe
terug van weggeweest
na een lang vergeten feest
waar het dromen zag breken
alsof het niets was
op zoek naar het heden
valt het zomaar
uit de lucht
in mijn schoot
met een zucht
naar liefde
en ik wou
dat ik het leven
kon omarmen
om het bevroren verdriet
te verwarmen…
bedrogen kom ik uit
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
690 hoekstenen
van steeds een nieuw adres
de diepgang van de gracht
waar mijn kiel in is blijven staan
of gehaakt aan de bodem en het eind
van een oud leven
ergens blijft mijn hart steken in
bovenstaande woorden en wil ik
vluchten in de nieuwerwetse chemie
die mijn brein wil laten rusten, de rust
die ik zocht maar nog niet heb kunnen omarmen…
Gadeslaan
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
471 allemaal volgens plan
zijn hoofd schuin gebogen
gebogen kijkt hij naar opzij
iet wat ingetogen
zijn ogen gericht op mij
dan is het tijden rustig
rustig met dingen van alledag
is de stemming zeer uitbundig
tot ik weer een schim van hem zag
nooit compleet verdwenen
zal hij er op afstand altijd zijn
totdat de dag daar is
en hem zal omarmen…