1080 resultaten.
Aanslagen Brussel
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 Geen woorden vinden
en toch willen troosten;
geen ogen die schreien,
alleen maar een doffe blik.
Onbegrijpelijk wat hier gebeurt
en toch moet het leven verder.
Is dit de eerste dag na het begin
van de lente? Is dit een nachtmerrie?
Dona eis requiem.…
Moeder van zonen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
590 Hoor de dragonders
de schreeuw van een arend
stil blijft de wereld
de zon voelt geen schuld
moeder van zonen
telt wanhopig de kinderen
waarvan eens warm
haar schoot was
met hun leven gevuld
krampachtig gevouwen
haar handen tot bedes
als brandende lava
de pijn in haar hart
gesluierde vrouw
moeder van zonen
stilt met haar tranen
de dorst…
Rauw tot op het bot....
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
740 De schors van haar keel
verhardde elk woord,
onuitgesproken kale taal
werd niet begrepen, niet gehoord.
Het hiaat tussen haar en mij
werd een vluchtpunt van niet meer voelen,
blindelings op de tast zoekend
van wat elk woord zou kunnen bedoelen.
Zo bitter, bitter zoet
werd het bed opgedekt
glad-gestreken elke plooi in 't laken
en in kettingreactie…
Logeerkamer van de dood
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
682 In de week die geen dagen kende,
de week die hing, zoals zomerkampen en kerstvakanties,
in een tijd van kauwgom.
Hoe ik reeds in de gang, door een diepe kleilucht heen,
de rotte longen boven rook.
Dat alle ramen en deuren openstonden, voor geen enkel zuchtje wind,
in de week van de hittegolf. Die geen dagen kende.
Hoe de stilte werd opgevuld…
Philip Seymour Hoffman
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
546 Op het doek
eerlijk als het mes
scherper dan de naalden
tussen zijn lakens.
In de dialoog
de ogen toorniger
dan zijn blik in de schaduw
van zijn zwerfsteeg.
Tussen zinnen
zijn zuchten
dieper dan zijn
slaap ooit was.
Onbaatzuchtiger in openheid
dan ieder in de werkelijkheid.
God, wat verlang ik
naar zijn hevig levende wanhoop.…
Als het vuur zou doven
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
674 voor Wilmy
O lief, wanneer jij dood zou zijn,
zou onze voor- en achtertuin
en masse om jou gaan rouwen.
De poes zou ophouden met eten
en hele nachten klagelijk miauwen.
De wijn werd zuur onder de kurk
omdat er niets gebeurde;
stof zou zich ophopen in kamers
waar geen boeket meer geurde.
De glans zou doven in de dingen.…
Ik raak je nooit kwijt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
828 20 jaar voorbij gegaan
Te jong voor een biertje
Stiekem wel gedaan
Zoveel antwoorden niet gehad
Zoveel vragen nooit gesteld
Alles is anders
Veel is zoals het was
Herinneringen vervagen
Versnipperd in momenten
Ik zoek je in mijn gedachten
Maar vind je niet altijd
Het is goed
Want ik raak je nooit kwijt…
Anno 2016
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
712 Vier zwarte paarden voor een zwarte koets
Gaan stapvoets richting kleine, witte kerk
Weldra staat er een nieuwe marmeren zerk
Waarop een lege hoorn des overvloeds
Er hangt een wolk van licht boven de grond
Waarin het lichaam van de vrouw straks rust
De weduwnaar wordt zacht door haar gekust
Ze is erbij, een glimlach om haar mond
Hij merkt…
Kafkaësk
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
502 Ik was als Gregor, daar ik transformeerde
Ik werd geen kever, maar een lieve hond
Ik twijfelde, het leek me niet gezond
Tot ik besefte dat dit mij iets leerde
We waren één, hoe ik me ook verweerde
Met alles één, met alles wat bestond
Mijn rouwen om zijn dood was ongegrond
De tijd stond stil, toen Kairos mij dicteerde
Zoek niet zo driftig…
de ramblas rouwt
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
544 verlangend kijk je uit
naar zomaar deze dag
waarop je flaneren kan
op de wonderlijke ramblas
waar veelkleurig als het leven
legers van zonovergoten mensen
langs standbeelden paraderen
opgaand in struinende drukte
van catalaans vurige ambiance
zul jij je tijdloos gaan verliezen
in machtig prachtig de schoonheid
van stralend kleurrijk gaudi's…
Voor mijn zuster.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
2.465 -
Als ik op haar peinze, o laat me,
laat me rouwen op uw Harte,
Meester, of de kracht ontgaat me
om te leven immer peinzend
aan mijn zuster, Valentine!...
Laat me, luisterend aan uw Harte,
weten dat zij rust daarbinnen:
in uw Harte, o goede Jesu!…
Tussentijd Nu
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
573 Hij is weg, kwam hij maar terug
Zou hij, misschien, toevallig hier
nu naar deze film zijn gekomen?
Dat ik me omdraai en hij er zit
alleen, net als ik, en nu
we weten hoe het werkt
zouden we er meer van kunnen maken
als hij, als hij
wil en deze kans grijpt
voor de gong gaat, en
als ik, als ik
durf om te kijken
nu het nog pauze is…
Open brief
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
480 Je hebt het hart niet om de plechtigheid
Vanavond op de Dam te gaan verstoren,
Al zeg je dat ook ruimschoots van tevoren
En breng ik best begrip op voor je strijd.
Maar doe je dat op zo ’n gewijd moment
Dan zie ik slechts de klootzak die je bent.…
Niettemin als bevredigend leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
585 Bomen zijn bomen , straatstenen
klinkers of kinderkopjes, ze vormen
beloopbare wandelpaden en wegen.
Tijd gaat je niet elke dag verwarmen
of in de koude kleren zitten is het niet,
't komt betrekkelijk zo het is meer voor.
Een enkele dag is ik wil nu geen bezoek.
Ik wil niks weten van kwalen laat staan
de bestormende dood en doodse stilte…
Valt lijden te sussen hartzeer te blussen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
506 Breekt iets in bij jou van binnen
moet je leven bikkelnaakt geraakt
in de rouw toch weer opnieuw herbeginnen.
Al laat jij je leven niet bepalen door het verleden
hoe herstelt je gevoel, vind je weer een levensdoel.
Als leven je uitdaagt met sterven en tegenslagen
wat is het wat het je ook stelt aan levensvragen.…
Wij komen ter wereld
gedicht
5.0 met 1 stemmen
6.027 Wij komen ter wereld, met rouw, uit de graven;
met rouw die gepast is, omdat wij nog dood zijn.
Ons lichaam ontstond uit de grond en uit planten,
om eens te bereiken een veilige haven.
Een veilige haven: de schoot ener moeder,
waar ’t woelig verleden, geleidlijk en langzaam,
eindlijk tot rust komt; ik dwaal in mijn vader.…
in gepaste piëteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
657 zacht dansten
vlammen op
voedende hitte
trok kleur
verbanden uiteen
die ooit een
organisch geheel
hebben gevormd
het was geen
verslinden maar
een genoeglijk
welbevinden
om deze apotheose
tot een goed
einde te brengen
met gepaste piëteit
in eerbiedig waken
leken de draden
van levenden te
raken aan het
fysiek verscheiden
uit…
Splinters in een ziel
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
478 Het is niet enkel het niets meer zeggen
of zien, de vogels niet te horen zingen,
ontdekken dat ook nu een winterslaap
ook heden ten dage niet echt bestaat.
Het is niet het ook missen van gegons
de waarde van bijen niet meer weten,
of geuren van bloemen en oud zout
van een al weer gevallen vergeefse traan.
Noch is het dit planten van een…
De stilte
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 De stilte van de bomen,
de akkers en het riet,
de stilte van de bomen,
wie kent en hoort ze niet?
De stilte van de harten,
hun zucht en stille klop,
de stilte van de harten,
wie hoort en ziet ze niet?
De stilte van de doden,
hun rust en ons verdriet,
de stilte van de doden,
wie schreit en rouwt nu niet?…
Gemis
netgedicht
5.0 met 6 stemmen
610 Mijn wensen zwerven en vele uren vergaan
het leven voelt als een frêle onrustigheid.
Het lijkt of alle wolken steeds anders staan,
als week met muren en minuten vol onzekerheid.
Komt er ook na dit mistige pijnvolle leren
in de tijd die ook vergaat met veel dromen
de tijd dat leven andere zaken gaat begeren,
als ik van het gebeurde wel bij ben…
Die grijze mist
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
575 De dagen ruisen de mist trekt gestaag nu op,
toch vervaalt het landschap ook weer.
Elders trekken dagen de natuur weer uit het slob
dat is iets waar ik regelmatig over fantaseer.
Ik heb een tijd niet over de natuur nagedacht,
heb tijdelijk last van een ontembaar hart,
een die mij zowel vreugde als verdriet bracht,
de rouwtijd is nog niet geheel…
Nog wel fragiel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
656 Getooid in verleden tijd vertrekken uren
ze flirten en lonken nog even een moment
content over wat ooit was en lang mocht duren.
Koud kon het zijn op vergane doordeweekse dagen
met tal van levensvragen over wat zal komen,
men kan van die dagen leren wat ik kan verdragen.
Bracht het mij echter echte wijsheid bij,
de zon schijnt soms zo bleek…
Groen Knollenland
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
441 Er is een dapper mens gedood
Een man die tegen onrecht streed
En al het mogelijke deed
Aan dat wat oplossingen bood
Er is een journalist geveld
Integer, strijdbaar en niet bang
Gedreven om in landsbelang
Te straffen misdaad en geweld
Hij leefde in een link, klein land
Met bendes strijdend om de macht
Met moord en doodslag telkens weer…
liefdeswens
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
571 Waar een nevel van vuurwerk hangt
de hemel deze dagen even wordt bedekt
weet ik herontdekt waar jij bent als een stem
waar ik zover weg van jou ook zachtjes aan wen.
Wel snel en heel onrustig klopt mijn hart
in mijn ogen ook tranen van vreugde en smart.
Ik herinner mij het afscheid van jou intens lief mens
ik hoop dat het je goed gaat dat is…
Verhuisd
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
612 ik huis niet meer
daar waar ik eerder vertoefde
ik heb me teruggetrokken
in de bubbel, waar jij
het dichtstbij voelt
je verandert van merel in
een strelende zonnestraal
die mijn zintuigen op scherp zet
daar wil ik wonen
als een opgerolde varen
in jouw liefde, om nooit
meer te ontluiken
alleen te zijn…
Afscheid van mijn jeugd
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
538 Wolken als witte schapen tekenen af aan een helderblauwe lucht
Een zomerse herfstdag vormt het decor van het afscheid van mijn jeugd
De wind waait speels de bladeren in een wervelende begroeting omhoog
Ja ik weet, jullie lopen met mij mee
Jullie zijn niet meer hier, en toch altijd bij me
Hier heb ik samen met jullie mijn jeugd doorgebracht…
Februari
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
433 Vele voeten in het natte zand
De zee komt en gaat
Geeft en neemt
Geven wij hem aan de zee?
Of neemt de zee hem mee?
Kleine belletjes van lucht
Vragen eigenwijs om aandacht
En dan spoelt de zee
Met één groot gebaar
Alles glad
Vele natte voeten in het zand
Terwijl hij, zonder een stap te zetten
Blijft komen en gaan
En blijft geven…
Pasen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
532 Pasen zal nooit meer hetzelfde zijn
Je besloot te gaan
Die 1e Paasdag
Jouw favoriete feestdag
Werd de dag van je overlijden
De dag waarop je over lijden heen mocht zijn
Naar die staat van zijn
Van niet meer hier zijn
Van niet meer lijden
Van pure liefde
In puur licht
Een lichtreis naar de bron
In ons universum…
Ik mis je steeds meer!
hartenkreet
4.9 met 11 stemmen
742 Het leven is mooi,
liefde is fijn.
Want als je het verliest,
doet het ongelooflijk veel pijn.
De dagen zijn dan donker,
alles is somber en grauw.
Dan moet ik huilen,
als ik denk aan de momenten
Dat we tegen elkaar zeiden;
"Ik hou van jou!"
Soms zijn er ook momenten dat ik moet lachen,
als ik mezelf betrap dat ik onwijs veel lijk op…
Versmachting
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
554 Gebrandmerkt door leegte
In een eindeloze mist
Vacuüm getrokken
In het diepste diepste zwart
Mijn hart geamputeerd
En ik schreeuw en ik huil en ik vloek en ik tier
Geluidloos.…