5641 resultaten.
In de mist
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
798 de dood heeft huisgehouden
heeft dichters naar huis gehaald
kinderen hun moeders ontnomen
onverzien op de loer gelegen
totdat het juiste moment
daar was, om toe te slaan
vele harten laat hij gebroken
achter, 't gemis te groot
tot zij langzaam op zal gaan…
De tortelduifjes.
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.930 het kind.
Welke lieve tortelduifjes,
Rood van pootjes, blank van kuifjes;
Wonend onder d' eigen boom,
Drinkend aan de eigen stroom,
En op 't eigen dak gezeten.
Vliegen zie ik ze allebei,
Samen opstaan, slapen, eten,
Samen vrolijk met de mei.
'k Wilde de oorzaak daarvan weten,
Lieve moeder!
de moeder.
Wel, Cathrijn!…
Zeg me waarom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
795 in 'n mist
van tranen zoekt zij
naar een begin
waar is de tijd
van rust en liefdevol
samen zijn
verdoofdheid maakt
zich meester van haar
zodat ze ongemerkt verdwaalt…
Thee ( P.D. )
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.482 De jaren, de uren samen
konden niet lang genoeg duren
de momenten waarin wij
wanneer we thee dronken
het verdriet met vreugde
weg klonken... alles wat maar
te drinken was: thee
met een vleugje van vervlogen dromen
konden we dichterbij elkaar komen.…
Zoek- 'n stil protest-
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
581 aan flarden geschoten dromen
dwarrelen, als resten van 't eens
zo gewone leven, langzaam naar benee
zo werd je eerst nog opgeschrikt
door geluiden van bommen, kogelregens
nu weet je dat bloed even rood kleurt
onverschilligheid kenschetst de overlevingsmodus
waarin angst niet meer bestaat
noch 't onbevangen kind…
belofte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 als ik in liefde voor dit kind
mezelf mag verliezen
dan laat ik me weer vinden, in zijn ogen
en zijn huid vol zoete geur
de haartjes, goudgetint van kleur
verdrijven
mijn mineur
om oude diepe wonden
ik verberg me in zijn lach
en waar ik weerstand heb gevonden
blaas ik
zachte wolkjes
door een hemelsblauwe dag…
Moe
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
614 een moeder ontluikt
de moeder ontwaakt
een moeder besluit
de moeder kwaakt
een moeder rent
de moeder vliegt
een moeder verwent
de moeder biecht
een moeders instinct
de moeder verzorgt
een moeder die zingt
de moeder waarborgt
een moeder luistert
de moeder bedenkt
een moeder fluistert
de moeder wenkt
een moeder verschoont
de moeder…
Ons kouwe kankerlandje
snelsonnet
2.6 met 5 stemmen
845 De vroege warmte pleegt ons blij te maken
Maar als het met die zon zo door blijft gaan
Dan zullen we dat zeker wijten aan
De aardkorst en daarmee verwante zaken
Genot en achterdocht gaan hand in hand
Zo is het D.N.A. van Nederland…
De haan in het hart
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
666 Nee Petrus, ook jij redt het niet,
al doe je zo je best,
ook jij bent niet voornamer
of beter dan de rest.
Wie zonder zonde is
heeft ook geen Redder nodig,
daarom was Jezus’ reddingstocht
voor niemand overbodig.
Al zal er altijd iemand zijn
die zegt ik ken Hem niet,
de Heer die ons doet leven
is ‘t die ook hem doorziet.
Al horen we…
Tussen de buiken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
488 Te vroeg geboren
Was je, je zag
Blauw, je longen
Deels gevuld met
Het water waarin
Je de laatste weken
Veilig gezwommen
Had in je moeders
Warme buik -
Ondanks je acht
Pond moest je
Toch nog de couveuse
In, waar jij je
Verlaten voelde
Van hen die je
Met liefde verwachtten
En die alleen maar
Bij jou wilden zijn -…
Het scheren der lammeren.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
979 het kind.
Ach, lammertjes, gij, die men naakt durft scheren!...
Die mensen, moeder, hebben dan geen hart?
de moeder.
Kind, gij zijt mis: God geeft ons warme kleren
Van hunne wol, daar hun de scheer niet smart.
het kind.
Maar, moeder, vast vervriezen zij, och armen!
de moeder.
De Here, die met hunne wol ons kleedt,
Zendt…
Verbondenheid
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.498 samen in de milde oktobermaand
van ons leven
met een wirwar van wegen
hebben we een pad gebaand
we proefden rozen in zachte liefde
wijnen met gevangen zomers
zo zorgeloos, zonnedromers
soms liepen we naast elkaar zoals het ons beliefde
steeds omarmden we onze kinderen
herkenden hun vreugde en pijn
die we niet konden verhinderen
al was…
Mijn kind
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.035 Mijn kind,
waar ik trots op ben,
mijn kind,
waar ik van hou,
mijn kind,
die zelf al moeder is,
mijn kind,
hoe zeg ik je nou,
dat ik veel,
heel erg veel van je hou?
Mijn kind,
ooit woonachtig in mijn buik,
negen maanden lang,
die ik op zag groeien,
tot mijn kind van nu,
volwassen met man
en kinderen.
Mijn kind, mijn…
lichtjes
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.294 Blaadjes die vallen.
Bomen worden kaal.
Straten worden donker.
Laatste granen gaan door het gemaal.
Het gras wordt bruin en rot.
Donkere dagen komen eraan.
Traditie getrouw doet een ouder echtpaar de lichtjes aan.
Samen voor nog heel even...
lichtjes hebben helaas ook niet het eeuwige leven....…
mijn gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Mijn gedicht
Gezwicht
Schrijven over spreuken en duizenden uitdrukkingen op lijven.
Afschrijven, beschrijven, omschrijven, opschrijven, overschrijven, toeschrijven, snelschrijven, aanschrijven, neerschrijven, uitschrijven, schoonschrijven, bijschrijven, doorschrijven, verschrijven en weer herschrijven.
Woorden verloren op papier…
Negentig +
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
675 na 'n telefoontje vol paniek
over 't kwijt zijn van haar pinpas
haast ik mij naar het huis
van negentig plus
daar vlij ik neer op de bank
en vind het boek ' Poëzie op Pootjes'
met daarin mijn naam 'zal ik je
mijn gedicht voordragen ' vraag ik
aandachtig luisterend
wordt ze weer rustig
nu belt ze mij iedere dag
om te vertellen…
De schoolprijs.
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.233 ‘Waar is moeder, waar is vader,
Dat ik mijne prijs hun toon'?’
Sprak de lieve kleine Willem,
En zijn handje droeg een kroon,
En een boek met zijden lintjes.
Willem danste waar hij stond:
'Daar komt moeder! daar is vader!’
Riep de meid met volle mond.
De overwinnaar vloog zijn moeder
Reeds in de armen, gans verrukt;
Nooit had…
Klikken op afstand
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
1.096 Men hoeft niet de deur plat te lopen
om vrienden maken,
men hoeft geen mens om te kopen
om in hart en ziel te raken, want jij bent jij.
Men hoeft elkaar niet af te branden
om elkaar de waarheid te zeggen,
tevens hoeven we elkaar niet uit te leggen,
hoe belangrijk vriendschap is.
Al heb ik je nooit gezien
en jij mij evenmin,
vriendschap…
Pinksterretjes
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
868 De kleinste vingers van de hand
die zitten aan de buitenkant
hoe raar dat ook mag klinken
we noemen deze pinken
De handen zijn als bladeren
die met elkaar vergaderen
soms wuiven ze als palmen
of zwemmen rond als zalmen
De vingers op het toetsenbord
beoefenen de wandelsport
ze ratelen en huppelen
ze dartelen en druppelen
Ook dansen…
vaders
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.111 ze zijn er in alle soorten en maten
heel veel leuke zitten er bij
je hebt grote en ook hele kleine
jonge en oudere – dun of juist een beetje dik
je hebt vaders waarmee alles wordt gedeeld
vader die je laten lachen of – soms – huilen
je hebt vaders van toen en nu
van morgen en ooit
vaders die kunnen zeuren
die binnen of buiten de lijntjes…
hoedje af
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.059 gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoedje van - hoedje van
hoedje van papier
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoed-je voor - hoed-je voor
hoed-je voor de heer
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
hoedje in de hand - hoedje in de hand
kom je door het ganse land
gisteren nog maar
- lijkt het -
leerde je
pluimpje…
dat is andere koek
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
557 dat is andere koek
je wilt er zijn
- altijd en overal -
om en voor de ander
altijd ben je in de weer
voor je idealen
het algemeen belang
steeds weer
- en meer -
probeer je te sturen
- bereikbaar te maken -
het doel van jouw streven
je haast - rent en vliegt
jezelf vooruit
mentaal gaat het
- vaak net -
fysiek zeker
denk je…
Vastberaden
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 lange dagen
klamme nachten
vol gedachten
vol gedachten
over iedereen
die ik hier achterlaat
kies ik bewust
bestemming
onbekend
genoeg gedokterd
genoeg gepraat
zo ook gezwegen
ben ik klaar
om over te gaan
en me over te geven aan
hen die mij komen halen
naar daar waar liefde
de voertaal is…
De grijsaard en 't kleine meisje.
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.135 de g r i j s a a r d.
Vreemde kleine, zo aanminnig,
Vreest gij niet de middagzon?
Voelt ge 't niet? zij straalt zo vinnig.
Rust wat bij die koele bron.
Kom, melieve; zit wat verder
Onder 't koele boomgeblaêrt;
Daar is vreugd: een spelend herder
Heeft er kinderen vergaêrd.
Zie, de maaiers zelve slapen;
En ge werkt als een…
Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet
poëzie
4.3 met 3 stemmen
3.097 Non sum qualis eram bonae sub regno Cynarae
Horatius
I
Dat ik van binnen brand, ik ben de eerste niet;
dat mij dit vuur verslindt, de laatste zal 'k niet zijn;
dat mij de slaap niet vindt voordat door het gordijn
de grauwe ochtend sluipt - 't is duizendmaal geschied.
Dat ik tot andren ga, dat alles is om niet;
dat ik vergeten…
De diepste lagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
867 Anderen zeggen
het leven staat niet stil
dat blijft maar
in mijn hoofd spoken
omdat ik niet altijd kan
dealen met de pijn
zal ik steeds die naam reciteren
mijn hart is niet stuk
er is een scheur geslagen
zo plotseling onderbroken
totaal tegen mijn wil
is er een rouwopleiding
waar ik dat gat kan
leren repareren
misschien door niet…
In mijn gedachten
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
565 In mijn gedachten.
Kom je nog steeds bij me zitten.
En leg je je hoofd zachtjes tegen mijn been.
In mijn gedachten.
Omhels ik je nog steeds.
En voel jij je geborgen.
In mijn gedachten.
Hebben wij nog steeds eindeloze gesprekken tijdens onze wandelingen.
En koesteren wij onze verbondenheid.
In mijn gedachten.
Zitten wij nog steeds naast…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 vaders, weet je
zijn beeldhouwers
die uit geliefde blokken aan hun been
de verborgen beelden houwen
vaders, weet je
raden hun kinderen niet
zij zijn het voorbeeld
in het goed en het kwaad
vaders, weet je
doen domme dingen soms
om jou de kans te geven
te laten zien dat jij beter bent
vaders, weet je
houden hun kinderen niet vast
zij…
De bie en de roos.
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.225 Een bietje vloog een roosje toe:
‘Lief bloemtje, kijk eens: blij te moe
Snel ik naar u op lichte vlerk,
Opdat ik aan mijn honig werk.’
‘Wees welkom, bietje, sprak de bloem;
Uw vlijt verdient, dat elk haar roem'.
Put uit mijn schoot al wat ge kunt:
Het is van harte u vergund.’
En zie, voor 't einde van de dag
Viel 't roosje neer…
Bevroren vonken
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
420 Kom, dit is onze eigen film
we doen het nog een keer
over, denk ik 's nachts
na het plassen, terug in bed
blijf ik het overdoen
maar jij doet niet mee
en ligt daar maar
de slaap te slapen
die ik zo hard nodig heb
Ik wil niet vluchten
maar moeite doen, vechten
voor wie we kunnen zijn
en toch krijg ik het koud
van jou, ik bevries…