Alle inzendingen over traag

2249 resultaten.

Sorteren op:

Dichter zonder taal

netgedicht
3.5 met 61 stemmen aantal keer bekeken 9.596
ik stap in stoute schoenen om woorden te vinden als cirkels om van het begin de warmte te dragen tot het eind en weer verder ze zouden het verborgene moeten vangen stil rollend draaiend, traag als kringen licht op huid mijn glimlach zijn in kleine letters als stille adem ongeschoeid…

het koor

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
dagen vol licht en blauwe verten de zon geurt in versgekapt hout verwarmt geelhartige madelieven en ‘t veelbelovend fluitenkruid ook donzige zoemende hommels en trage lieveheersbeestjes vogels kunnen hun geluk niet op die optimist fluit in een groot koor (een logisch vervolg op de optimist)…

dag

hartenkreet
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.002
Met mijn gedachten op nul Fiets ik de dag tegemoet De dag die traag begint en zo zal eindigen.…
bart14 oktober 2008Lees meer >

" Einde Van Het Begin..."

hartenkreet
4.1 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.083
Zachte lijnen jouw gezicht fluwelen streling ogen dicht teder aaiend open mond tong die traag de jouwe vond hand verwarmend langs je wang gevoelens niet meer in bedwang kom en voel hoe ik bemin dit was 't einde van 't begin ...…
4u224 december 2008Lees meer >

Op de koers van de wind

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 505
op de koers van de wind ligt de zee de regen is zoutig en grijs gerommel schrikt de hemel tot in het slijk zandtapijten herschikken zich traag maar gestadig ze wandelt hier om te ontsnappen aan de rondjes in haar hoofd maar haar dromen stranden telkens weer in de schuimende vraagtekens en de wind die blijft op de koers van de…
Nadine28 november 2009Lees meer >

Oude man met plastic tas

gedicht
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 5.619
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ------------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

Aanzwellend gemoed

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 508
Bries van traag verwarmen in een onmerkbare zucht. Lome dampige deken, door zonnen verwarmd. Aan het zwerk bezweken en door loodgrijs omarmd. Wolken die zo zwaar wegen dat ze wijken onder hun gewicht. Weggespoeld door louterende regen in warme druppels op mijn gezicht.…
Iniduo12 april 2011Lees meer >

weerkaatst gedicht

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 559
weerkaatst gedicht de dichter wandelt in gedachtengang geplaveid met toverwoorden hij zucht in volzinnen en ademt in de geest van grenzenloos verlangen schrijft ongeschreven woorden in de lucht die vliegensvlug blijven hangen tussen gepleisterde wanden de handen gekruist als traag gebaar voor vreemde ogen.…

Leeg tot op de bodem

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 548
het licht lijkt vals dat lente straalt bloemen valer in hun trage groei gras oogt sprieterig wind dwaalt zonder richting aan te geven uit een verkeerde hoek en ik ben moe uitgeput en leeg tot op de bodem de winter was te lang om nog te groeien naar ontwaken laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…

Vergeten

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 682
Onbeholpen loopt zij cirkels Tempo Dan weer traag Beent gedachteloos hopeloos En woordeloos cirkels Haar sokken slijten Het tapijt toont sporen verwarring De donkere lucht weent met haar mee Al drie herfstseizoenen geleden Toen hij haar verwardheid vond Cirkels almaar Cirkels…

Stervensgloed

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 551
Het groene bootje glijdt traag door het meer tussen bergen purper Op de oever in 't gele huis schijnsel van vlammen rook geur van turf Het klotsen van water gerust smelt de tijd bergen bootje en huis in de stervende gloed van de Ierse schemer vergleden…

1888 Terrasse du café le soir Arles

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 574
Vanuit mijn slaap droom ik traag het zachte gele licht van de lantaarn die het prille groen omsluiert tegen donkerblauwe transparante lucht over de kasseien Terrasse du café le soir Arles zucht intens geluk en ademt zwevend als ook nog bloemen gaan ontluiken…

lenteluw

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 428
(traag rust de tijd in kommen van een zachte winter...) de ganzentrek duurt voort ze nemen warmte mee, doch nimmer kou nog niet - althans – verbonden aan die ene gans zijn duizenden gedachten, nagekeken vanaf hier zit dit vertier in vleugelslag en nachten zonder het geroep waar ik van hou…
switi lobi1 februari 2014Lees meer >

Herfstlandschap

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.384
In de mist is trage een os met een ossenwagen stappend naast de mist nooit mist zijn maat de os van de ossenwagen Uit de mist in de mist met de hortende wagen dut de wagenvoerder zich niet vast in een spoorloze slaap Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…

Uitbundiger dan ooit

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 838
uit donkere wolken vlagen traag de regenschermen daglicht kan het leven even niet beschermen troost zich met een lange nacht wacht tot kou en stilstand zijn geweest maar mensen vieren feest uitbundiger dan ooit met kaarsen bomen en midwinterdromen laten zij de zonnewende in de langste nacht weer komen…
wil melker14 november 2007Lees meer >

Als droom ontwaakt

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 756
Steeds weer dat raam, zijn stoel, haar naam het trage rood van de rozenhaag die roze oogt een nooit gesnoeide kersenboom nog steeds niet uitgebloeid zolang haar wangen bloesems dragen ook deze winter zomert zij nog na hij plukt haar uit zijn dromen zodat met het uitzicht op voorbije dagen dit venster zich niet sluit…

Oude man met plastic tas

gedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 4.994
Met 1 plastic tas van het warenhuis met de rode zon met gebogen schouders traag te voet langs de bleekgroene heesters langs het dode kanaal over het grote lege plein. Duidelijk het javelwater, de melk en het brood in het zakje. Keert hij tevreden terug? ---------------------------- uit: 'Dubbelzanger', 2002.…

in villa Johanna

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 898
Daar moet het gebeurd zijn, ten oosten van de poort naar Brussel langs de trage waterweg waarin die gekke stadsgids zich nog verzoop De dichter die worstelde met woorden en nooit kon winnen van zijn vrouw de kinderen die daar van kwamen en nog later de melancholie die hen met één lenige sprong voorgoed te grazen nam....…

Valavond in Bodrum

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 529
Traag slokt de nacht alles op. Met rode kaken. Enkel het werk van lichten behoudt de band. De overgave ruist ……

Paard of Knol?

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 475
ik ben wat traag wat dikker dan m'n soortgenoten Ik liep nooit in zeven sloten tegelijk Neem me niet in de zeik ik ken 't verschil tussen kluiten en kloten Het is de vraag of paarden..... zoveel en zo goed kunnen trekken.…

Beelden die troosten

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 736
traag gaan gedachten voorbij in beelden die troosten handen warmen geven vertrouwen maar maken niet blij de aanval frontaal in het geniep kankerden cellen fataal nog zwaait het mes zonder te snijden de wond is te vers de hemel is hoofdprijs aarde wordt strijden met lijden als troost…
wil melker18 november 2012Lees meer >

Geen weg terug

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Het stond daar tegenover mij uit het zicht onbeweeglijk en vaag in het schemerlicht Ik schrok onderging de straf en traag zonder wrok wendde ik mij af Al wil ik terug dan kan ik niet Al moet ik terug er ligt niets in het verschiet Er is geen terug naar wat ik achterliet Zo zwerven mijn gedachten op een weg die ik niet heb…

lucht

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 458
traag en adembenemend mooi zweefden de aeroben ongestoord verder ze dansten op de adem van de goden de mist steeg op was dit een vredelievende invasie?…
J.Bakx1 november 2022Lees meer >

we verbouwen de tuin om

netgedicht
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 398
we verbouwen de tuin om onze eigen liefde te kweken in ‘n fris buitenbed of achter schaars kasglas de bijtjes zullen pootjewrijvend de bloemetjes fijntjes bestempelen als vlinders in ‘n luchtige balts warempel en traag verglijdend de tijd toewijden aan tederheid…

Thaise momenten (haikus)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 227
De regen ruist voort --- De ventilator Slaat traag de warmte uiteen Lukt mijn charlotte? --- Het knalt weer buiten Een jaar is omgevlogen De pad kijkt en fronst…
GLipari14 september 2025Lees meer >

Mijn karretje

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 464
Ja,het is de hoogste tijd wanneer ik mijn karretje van deur naar garage rijd de apk-aha- Daar ben je weer eens per jaar loert het grote gevaar de gevraagde vraag; rijd ik nog of rijd ik traag verder door of ga ik met mij karretje teloor dat zou mij betreuren zouden wij niet meer tot het wagenpark heuren.…
Silann Nara28 januari 2026Lees meer >

Vervaging in gedachten

netgedicht
3.3 met 26 stemmen aantal keer bekeken 2.451
grijs is het blauw van het zilvergrauw, zoals het baren van trage golven die nog gelaten stranden al zijn dagen als toen hij verlaten zijn stappen bedacht hij ze voet voor voet in het zand bedrukt achterlaat voor goed enkel de herinnering spoelt de sporen naast het water dat achterblijft tot de vloed zich haast en alles weer vervaagt…
Verdano5 september 2003Lees meer >

voorbijgaan

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 679
herfst is de zoete geur van voorbijgaand bederf een tijdelijk sterven regen klettert uit eindeloze grijze luchten op kale takken ruist op verterend blad grauwe ochtendnevels hullen de bossen in sluiers van tranen traag druipend langs zwartgroene stammen die wachten op de zon…

Brekend licht

hartenkreet
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 784
En daarom wil ik een waterdruppel bewonen in de schoot van een trage rivier even ongeboren blijven. Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen in zilveren dagen van rust - wachten op de dingen die komen gaan. Is er een kans dat het zonlicht in mijn waterdruppel breekt en ik weer terug ben, onbevreesd weer al mijn kleuren ken?…