2249 resultaten.
Dichter zonder taal
netgedicht
3.5 met 61 stemmen
9.596 ik stap in stoute schoenen
om woorden te vinden
als cirkels
om van het begin
de warmte te dragen
tot het eind en
weer verder
ze zouden
het verborgene
moeten vangen
stil rollend
draaiend, traag
als kringen licht
op huid
mijn glimlach zijn
in kleine letters
als stille adem
ongeschoeid…
het koor
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
687 dagen vol licht en blauwe verten
de zon geurt in versgekapt hout
verwarmt geelhartige madelieven
en ‘t veelbelovend fluitenkruid
ook donzige zoemende hommels
en trage lieveheersbeestjes
vogels kunnen hun geluk niet op
die optimist fluit in een groot koor
(een logisch vervolg op de optimist)…
Zomeren
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.097 Mensen lieven zich
traag zwiepen paardenstaarten
alles in een wei.…
dag
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.002 Met mijn gedachten op nul
Fiets ik de dag tegemoet
De dag die traag begint
en zo zal eindigen.…
" Einde Van Het Begin..."
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
2.083 Zachte lijnen
jouw gezicht
fluwelen streling
ogen dicht
teder aaiend
open mond
tong die traag
de jouwe vond
hand verwarmend
langs je wang
gevoelens niet meer
in bedwang
kom en voel
hoe ik bemin
dit was 't einde
van 't begin ...…
Op de koers van de wind
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 op de koers van de wind
ligt de zee
de regen is zoutig en grijs
gerommel schrikt de hemel
tot in het slijk
zandtapijten herschikken zich
traag maar gestadig
ze wandelt hier
om te ontsnappen
aan de rondjes in haar hoofd
maar haar dromen
stranden telkens weer
in de schuimende vraagtekens
en de wind die blijft
op de koers van de…
Oude man met plastic tas
gedicht
2.5 met 11 stemmen
5.619 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
-------------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
Aanzwellend gemoed
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
508 Bries van traag verwarmen
in een onmerkbare zucht.
Lome dampige deken,
door zonnen verwarmd.
Aan het zwerk bezweken
en door loodgrijs omarmd.
Wolken die zo zwaar wegen
dat ze wijken onder hun gewicht.
Weggespoeld door louterende regen
in warme druppels op mijn gezicht.…
weerkaatst gedicht
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 weerkaatst gedicht
de dichter wandelt
in gedachtengang
geplaveid met
toverwoorden
hij zucht in volzinnen
en ademt in de geest
van grenzenloos
verlangen
schrijft ongeschreven
woorden in de lucht
die vliegensvlug
blijven hangen
tussen gepleisterde
wanden
de handen gekruist
als traag gebaar
voor vreemde ogen.…
Leeg tot op de bodem
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
548 het licht
lijkt vals
dat lente straalt
bloemen valer
in hun trage groei
gras oogt sprieterig
wind dwaalt
zonder richting aan te geven
uit een verkeerde hoek
en ik ben moe
uitgeput en leeg
tot op de bodem
de winter was te lang om
nog te groeien naar ontwaken
laat mij maar slapen in mijn voorjaarsdip…
Vergeten
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
682 Onbeholpen loopt zij cirkels
Tempo
Dan weer traag
Beent gedachteloos hopeloos
En woordeloos cirkels
Haar sokken slijten
Het tapijt toont sporen verwarring
De donkere lucht weent met haar mee
Al drie herfstseizoenen geleden
Toen hij haar verwardheid vond
Cirkels almaar Cirkels…
Stervensgloed
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
551 Het groene bootje
glijdt traag door het meer
tussen bergen purper
Op de oever in 't gele huis
schijnsel van vlammen
rook
geur van turf
Het klotsen van water gerust
smelt de tijd
bergen bootje en huis
in de stervende gloed
van de Ierse schemer
vergleden…
1888 Terrasse du café le soir Arles
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Vanuit mijn slaap
droom ik traag
het zachte gele licht
van de lantaarn
die het prille groen
omsluiert tegen donkerblauwe
transparante lucht
over de kasseien
Terrasse du café le soir
Arles
zucht intens geluk
en ademt zwevend
als ook nog bloemen
gaan ontluiken…
lenteluw
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
428 (traag rust de tijd in kommen van een zachte winter...)
de ganzentrek duurt voort
ze nemen warmte mee, doch nimmer kou
nog niet - althans –
verbonden aan die ene gans
zijn duizenden gedachten, nagekeken
vanaf hier
zit dit vertier in vleugelslag en nachten
zonder het geroep
waar ik van hou…
Herfstlandschap
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.384 In de mist is trage een os met een ossenwagen
stappend naast de mist nooit mist zijn maat
de os van de ossenwagen
Uit de mist in de mist met de hortende wagen
dut de wagenvoerder zich niet vast
in een spoorloze slaap
Achter aan de wagen drijft lantaarnlicht
een geringe wig van klaarte in de donkerdiepstraat…
Uitbundiger dan ooit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
838 uit donkere wolken
vlagen traag
de regenschermen
daglicht kan het leven
even niet beschermen
troost zich met
een lange nacht
wacht tot kou en
stilstand zijn geweest
maar mensen vieren feest
uitbundiger dan ooit
met kaarsen bomen
en midwinterdromen
laten zij de zonnewende in
de langste nacht weer komen…
Als droom ontwaakt
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
756 Steeds weer dat raam, zijn stoel, haar naam
het trage rood van de rozenhaag die roze oogt
een nooit gesnoeide kersenboom
nog steeds niet uitgebloeid
zolang haar wangen bloesems dragen
ook deze winter zomert zij nog na
hij plukt haar uit zijn dromen zodat
met het uitzicht op voorbije dagen
dit venster zich niet sluit…
Oude man met plastic tas
gedicht
3.0 met 4 stemmen
4.994 Met 1 plastic tas
van het warenhuis
met de rode zon
met gebogen schouders
traag te voet
langs de bleekgroene heesters
langs het dode kanaal
over het grote lege plein.
Duidelijk het javelwater,
de melk en het brood
in het zakje.
Keert hij tevreden terug?
----------------------------
uit: 'Dubbelzanger', 2002.…
in villa Johanna
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
898 Daar moet het gebeurd zijn,
ten oosten van de poort naar Brussel
langs de trage waterweg
waarin die gekke stadsgids
zich nog verzoop
De dichter die worstelde met woorden
en nooit kon winnen van zijn vrouw
de kinderen die daar van kwamen
en nog later de melancholie
die hen met één lenige sprong
voorgoed te grazen nam....…
Valavond in Bodrum
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
529 Traag slokt
de nacht alles op. Met rode kaken.
Enkel het werk van lichten
behoudt de band.
De overgave ruist ……
Paard of Knol?
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 ik ben wat traag
wat dikker
dan m'n soortgenoten
Ik liep
nooit
in zeven sloten
tegelijk
Neem me
niet in de zeik
ik ken 't verschil
tussen kluiten en kloten
Het is de vraag
of paarden.....
zoveel en zo goed
kunnen trekken.…
Beelden die troosten
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
736 traag gaan
gedachten voorbij
in beelden die troosten
handen warmen
geven vertrouwen
maar maken niet blij
de aanval frontaal
in het geniep
kankerden cellen fataal
nog zwaait het mes
zonder te snijden
de wond is te vers
de hemel is hoofdprijs
aarde wordt strijden
met lijden als troost…
Geen weg terug
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
597 Het stond daar
tegenover mij
uit het zicht
onbeweeglijk en vaag
in het schemerlicht
Ik schrok
onderging de straf
en traag
zonder wrok
wendde ik mij af
Al wil ik terug
dan kan ik niet
Al moet ik terug
er ligt niets in het verschiet
Er is geen terug
naar wat ik achterliet
Zo zwerven mijn gedachten
op een weg
die ik niet heb…
lucht
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
458 traag en adembenemend mooi
zweefden de aeroben ongestoord verder
ze dansten op de adem van de goden
de mist steeg op
was dit een vredelievende invasie?…
we verbouwen de tuin om
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
398 we verbouwen de tuin om
onze eigen liefde te kweken
in ‘n fris buitenbed
of achter schaars kasglas
de bijtjes zullen pootjewrijvend
de bloemetjes fijntjes bestempelen
als vlinders in ‘n luchtige balts
warempel en traag verglijdend
de tijd toewijden aan tederheid…
Thaise momenten (haikus)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
227 De regen ruist voort
---
De ventilator
Slaat traag de warmte uiteen
Lukt mijn charlotte?
---
Het knalt weer buiten
Een jaar is omgevlogen
De pad kijkt en fronst…
Mijn karretje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
464 Ja,het is de hoogste tijd
wanneer ik mijn karretje
van deur naar garage rijd
de apk-aha-
Daar ben je weer
eens per jaar
loert het grote gevaar
de gevraagde vraag;
rijd ik nog
of rijd ik traag
verder door
of ga ik met mij karretje
teloor
dat zou mij betreuren zouden wij niet meer
tot het wagenpark heuren.…
Vervaging in gedachten
netgedicht
3.3 met 26 stemmen
2.451 grijs is het blauw
van het zilvergrauw,
zoals het baren van trage
golven die nog gelaten
stranden al zijn dagen
als toen hij verlaten
zijn stappen bedacht
hij ze voet voor voet
in het zand bedrukt
achterlaat voor goed
enkel de herinnering
spoelt de sporen naast
het water dat achterblijft
tot de vloed zich haast
en alles weer vervaagt…
voorbijgaan
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
679 herfst is de zoete geur
van voorbijgaand bederf
een tijdelijk sterven
regen klettert uit
eindeloze grijze luchten
op kale takken
ruist op verterend blad
grauwe ochtendnevels
hullen de bossen
in sluiers van tranen
traag druipend
langs zwartgroene stammen
die wachten op de zon…
Brekend licht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
784 En daarom wil ik een waterdruppel bewonen
in de schoot van een trage rivier
even ongeboren blijven.
Eenmaal in zee, me zorgeloos wentelen
in zilveren dagen van rust - wachten
op de dingen die komen gaan.
Is er een kans dat het zonlicht
in mijn waterdruppel breekt
en ik weer terug ben, onbevreesd
weer al mijn kleuren ken?…