891 resultaten.
het allerliefste
hartenkreet
4.0 met 19 stemmen
1.289 Misschien moet ik dankbaar zijn
voor alles wat komt op mijn pad
Het geluk wat nu mijn kant uitkomt
al het moois wat ik eens met je had
Misschien moet ik leren accepteren
dat je me in de steek hebt gelaten
Me gaan richten op mijn eigen leven
ik heb te veel lief om te gaan haten
Misschien moet ik je maar vergeven
voor al je leugens en je…
Eigen schuld
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.392 De vele fouten in mijn leven
Je herstelt ze nimmer weer
Soms wordt iets vergeven
Iets anders vergeet je op een keer
Anderen blijven knagen
Ze waren doorslaggevend indertijd
Je blijft zitten met wat vragen
Kijkt regelmatig om in spijt
Nooit kan je omkeren
Hetgeen je hebt gedaan
Je zult moeten accepteren
Voor je daden moeten staan
Beterschap…
Jezus zegt........
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
659 Jezus zegt: ”Ik ben met jou
Alle dagen van je leven
Ik heb jouw zonden vergeven
Je kunt rekenen op mijn trouw.”
Jezus zegt: ”Ik ben de weg
De waarheid en het leven
Ik zal je met liefde omgeven
Kom dan maar tot mij.”
(Uit de Bijbel)…
- Herinneringen van geest -
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
610 Toen betekenis opgaf,
zonder de gloed van jouw vergeving
ruimtelijk gecreëerde gedachten,
geen levensmoed meer vonden
en buiten jouw liefde stonden
toen je ogen mij in stilte vonden..
toen herinneringen van geest,
voor denkbeelden schermden, voor vrijheid ..…
de schaduw van een mens
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
767 huid, onherstelbaar
zoals de pop die ik jarenlang in armen droeg
wanneer ik het licht uitdeed
om woorden met dezelfde adem
te laten sterven
nog droom ik, de ogen op mij gericht
midden in het huis
dat het water op de ramen
kringen maakt
van moeheid schreit
in een aanhoudende duisternis
nog droom ik
wat ik, aan deze kant, niet
vergeven…
Potdicht (5)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
534 Wat je allemaal niet bestaan hebt, bezeten
vervloekt hebt, geweest bent, nu lig je
papegaai boven je bed
hij snavelt het Boek af, bevleugelt de woorden
herhaalt jouw organen, dofgoud brokkaden
het graan is bescheten, wil nog vergeven
je uurwerk maalt niets en weet elk uur beter
diep in de tuin slaat het binnenste buiten
altijd die Vogel…
Vergeef me
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 ons heen
Vergeef me omdat ik je het vroeg
Maar vergeef me niet omdat ik het probeerde
Mijn leven lijkt zo leeg
Onbeholpen en wreed
Maar anders dan dit, zou het mijn leven niet zijn
Ik zou dan iemand anders zijn, iemand anders ben ik niet
Ik ben ik, jij bent jij, bij elkaar zijn jij en ik wij
Vergeef me omdat ik mezelf ben
Omdat ik al vergeven…
Dit zijn beslissende dagen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
616 Dit zijn beslissende dagen: groeien naar
meer vertrouwen, vergeving en stilte of
opstandig worden, oog om oog of meer.
Je hebt steeds weer de keuze.
Dit zijn beslissende dagen: groeien naar
licht, al is dit nog verborgen of toch
de duisternis omarmen, alsof die heil brengt.
Je hebt steeds weer de keuze.…
Liefde was de enige prijs
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
517 ik schreef grijs
aan een zwarte hemel
die devotie droop langs
een kierend firmament
waar gebeden tochtten
weg was mijn hoop
op enig erbarmen
het vluchtig bestaan
had enkel mijn euforie
zonder hart langs zien gaan
was alles kwijt
in afronden naar boven
omdat velen geloven
in directe vergeving
zonder vergelding van hel
mijn grijs…
Zon
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
576 Als ze de zaal betreedt
verstommen alle mensen
vrouwen, mannen, kinderen
een stiltekleed valt over hen neer
zij heeft zo'n scherpe blik
het snijdt door iedere huid
niemand kijkt op
of gaat zomaar de zaal uit
haar hart is vol vergeving
als zij jou aanraakt
voel je de gloed van die beleving
zij is ongemerkt in ons bloed gekropen
zij…
Deze kleine werelden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
541 als
overblijvend monument
het leven heeft hem niet
verwend in zijn bestaan
maar hij stond
steeds meer in de weg
ik heb uiteindelijk zijn
sterkste wortels blootgelegd
met hakken zagen
en breken hoopte ik zijn
aanwezigheid te vergeten
het is me niet gelukt
in de rulle aarde
ontwaarde ik zoveel leven dat
ik het mezelf niet kon vergeven…
God is goed in alles
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
506 Ik weet dat God de Heer goed is
En al mijn zonden wil vergeven
Als ik naar Zijn wil zal leven
Ik geloof dat zeker en gewis.
God is goed in alles wat Hij doet
En groot van goedertierenheid
Hij bewijst mij zoveel goedheid
En geeft mij steeds weer moed.…
In lief gebaar
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik hoorde je stap
in de stilte van
het vallend herfstblad
voelde beladenheid
in het knisperen van je
voet op het kleurig pad
de zomer heeft
je goed gedaan maar
de moeheid is gebleven
de rek gaat langzaam
uit het leven als alle
gunsten zijn vergeven
en alleen het aardse
nog zijn elementaire
wensen kenbaar maakt
soms vliegt…
Het jachtspektakel
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
418 donker
dwaalden
schaduwbomen
op de van licht
vergeven
kale plaats
hier bleef
de wind
achterwege
er was voor
jonge aanplant
geen schaduwkant
zomerse hitte
droogden
jonge loten uit
kaal barstte
in de grond
de zwarte kluit
waar nachts
de plek leek
uitgestorven
loerden ogen
uit de rand van
het bos naar prooi
mooi zichtbaar…
HOE BLIJ ZIJN WE NU
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
647 bestaat die beleving
zo’n moeilijk te omschrijven gevoel
zo persoonlijk en
zo moeilijk te meten
maar onderuit hangend
in mijn eigen stoel
in mijn eigen huis
voel ik me goed
valt blijheid te beleven
warmte droogte behaaglijkheid
vrede zoals het voelen moet
maar daarbuiten is veel van
wat de mens is en hem aangaat
van wanhoop vergeven…
F.A.F.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
432 als je gewoon vooraan begint
met een ‘acte de présence’
wat niks anders is dan
de dans in eenvoud
van enkelvoudig
vrij vergeven
of je neemt het heel serieus
als pretentieus ingesteld
persoon met een wil
van blinkend goud
en stoutmoedig
fijne streken
hier hoeft geen einde te zijn
aan de richtingloze weg
en zouteloos geveins
als walmend…
Tarzan
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
467 Op het witte doek zo groot
in jouw groene droom verloren
lachte jij het oerwoud bloot
voor de film en mij geboren
tussen slangen op het pad
waar de krokodillen wachtten
zocht je wat geen uitgang had
zat ik met mijn kindgedachten
Tarzan was jouw stoere naam
apen lachten om ons leven
kijkend door het filmraam
werd de angst ons snel vergeven…
Woede
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
778 Wees maar eens goed boos,
Een hele storm die in je woedt.
Maar wees morgen afgekoeld,
Enkel nog een herinnering aan de hete storm.
Wees morgen afgekoeld,
Door de liefde en steun die je van anderen voelt.
Wees afgekoeld,
Geen bliksemende ogen meer,
Geen zee van vloeken meer.
Wees afgekoeld,
En zeg Sorry,
Dan zal iedereens jouw storm vergeten…
Wetten van de liefde
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
1.589 mijn leven en gaf je mij kracht
Ik stond stevig op beide benen en alles wat ik wilde
Was mijn leven met jou leven
De verleidingen stonden op de loer
Je verloor de macht over het roer
Je gaf je over aan wat mij pijn deed
Het begon bij alles wat je mij verweet
Mijn hart is zo klein maar de liefde is zo groot
Ik kan je wel vergeten maar vergeven…
Tegen beter weten; een verdieping
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
799 Vraag mij niet hoe ik dat moet meten;
onze binnenwereld en ons geweten
spreken van vergeving en geduld.
Laat de zon dan beter schijnen;
alles groeit geleidelijk langs
evenwichtige lijnen,
God Onze Ouders kent de zijnen.…
Iranium aan 't atomium weekend van 6/7 september 2025/België
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
924 Maansverduistering, bloedmaan,
het weekend uitwuiven
vrijheidsbeelden in bloed gedrenkt
Oh God, we zijn elkaar aan 't vergeven
nalaten te verweven
onze voeten aan de tapijten te vegen
niet met elkaar willen leven
vergeven en genezen…
Laatste gele bloemen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 En nu barst mijn raam,
verpletterd in duizend vergevingen-
alle woorden die ik nooit sprak,
alle ademhalingen die ik probeerde te verharden.
Dus smeek ik de mensen
om die lelijke machten te stoppen—
voor de nacht alles opeet.…
Rijkdom
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.214 Het wonder van het hart vergeven
elk gemeend, ik ook van jou.
Als zoete tranen, het geluk verhalen,
dat geschreven staat in kinderogen.
Die blij wandelen over regenbogen
gestreeld door gouden zonnestralen.
Vriendschap, trouw verklaren.
Wijsheid, zilvergrijs in ’t verschiet.
Gezondheid, ons gegunde jaren.…
holler dan het vaten legen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
861 ik bouwde luchtkastelen
op het strand, versierde ze
met griekse en romeinse beelden
de slotgracht groef ik in zand
ze liepen vol, het water kon
mijn spiegelingen niet verwijderen
ze bleken holler dan het vaten
legen dat de vloed had te vergeven
toen eb de golf vertraagde
en wij de torens in het schuim
weer zagen heb ik de wal gebouwd…
Pijn
hartenkreet
2.8 met 9 stemmen
1.166 En dat kan ik je maar niet vergeven.
Ik weet het, het hoort erbij.
Ik moet het accepteren.
Het is een deel van mij.
Van pijn moet ik leren.…
GOLGOTHA III
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
593 Ga er maar aan staan
drievoudig gevangen in brons
op een heuvel waar men de aarde eet
als het allerlaatste brood
er is er een die vraagt waarom
hij heeft de armen tot de hemel geheven
de roep om vergeving op de lippen
weet dat aan alles een einde komt
stijgt hij hier boven zichzelf uit
loodrecht in de lijn van een hogere sfeer
gehangen…
Het licht dat ons wil leiden
netgedicht
4.8 met 35 stemmen
1.258 Het is hier en heden,
niet later en verder, enkel nu:
het traag leren beminnen en vergeven,
het wandelen naar de hoop,
naar het leven.…
zij vrouw
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
644 met een roze strik
de grauwe vrouwen
die enkel houden van
en verder zich onthouden
van oprecht in de echt
de wereld ooit vergeven
in tijden lang vervlogen
in ieder schrift beschreven
dat ze niet te betrouwen
ook maar slechts des mensen
zo boven, zo onder de zoden
iedere dans met zeden
een ronde onbeslecht
elk gevecht al lang verloren…
Hiaten
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
798 waar je was
Zocht ik naar jou in onbekende straten
Waar oude huizen donker en verlaten
De echo galmden van mijn trage pas
Daar hoorde ik jou achter muren praten
Je stem klonk zacht maar scherp als snijdend gras
Ik trad behoedzaam in het gebroken glas
Van mijn herinneringen, zelfs hiaten
Werden stilaan gevuld met rook en as
Omdat ik niet vergeven…
wachten
hartenkreet
4.9 met 17 stemmen
2.046 Met al je kracht zoog jij me leeg
Zonder dat je dat kon weten
Dat heb ik me later nog verweten
Ik liet het toe zomaar afweten
Heb je nooit verteld
Hoeveel pijn dat deed
Nu heb ik spijt van zoveel dingen
Maar ik wil me niet aan je opdringen
Alles wat je deed heet liefde
Dat kon ik alleen niet zien
Denk je dat kan je me eens kan vergeven…