2289 resultaten.
glans
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
496 in dit rode
vulkaanlandschap
op de diepste bodem
in het leegste landschap
de genadeloze hitte
wezenloze stilte
alleen maar vlakte
en in de verre
verte bergtoppen
deze genadeloze
ruimte
zo diep zo leeg
zij bood hem
een nieuw begin
de stille maan
was getuige van
de glans van zijn
ziel…
uit het zicht
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
387 een verre idylle
slechts bereikbaar
in de stilte die
's nachts oplicht
het eiland
een gedachte
een nomade
onder volle maan
aan de rand
een oud beseffen
waar de kern
in 't midden ligt
de geur van zout
eeuwenoud hout
onbenoemd en
uit het zicht…
Polonaise
poëzie
4.0 met 20 stemmen
6.682 Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
twee oren om te horen
twee ogen om te zien
twee handen om te grijpen
en verre vingers tien
Ik zag Cecilia komen
op een zomernacht
aan haar rechterhand is Hansje
aan haar linkerhand is Grietje
Hansje heeft een rozenkransje
Grietje een vergeet-mij-nietje
de menseëter heeft ze niet gegeten
ik heb ze niet…
SCHADUW VAN HET LICHT
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.506 Van verre slingert een koude zon
mij slechts stralen naast ‘t gezicht
Als een veraf gelegen luchtballon
schenkt ze schaduwen van ’t licht
Ik ril en tracht warmte te voelen
doch koude kruipt mij in het hart
En donkere zon, zonder gevoel en
met stralen slechts uit pure smart
Warmte, zou zij dienen te bieden
zoals dit een eerlijke zon betaamt…
Sterven
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.931 Wat zonne zaagt gij verre kustzoom stovend,
Een lief tehuis en wederzien belovend ?
't Was u al na, 't Verleden en het Thans.
Nu ligt ge als droeg een zachte stroom uw leen,
Met witte vree van bloemen om u heen.
------------------------------
uit: Verzen (1920)…
20 januari 2014
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
481 Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen;
heel mijn gemoed is verre van Majeur.
Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen
-jawel dat geef ik hier volmondig toe-
maar deze maandag staat in fis mineur.
Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.…
Kavafis' ballonvaart
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
330 Daar ergens in de bergen
van het verre midden oosten,
in het midden der ballonvaart
over de himalaya naar 't midden
van het verre oosten
sprak konstantinos kavafis
zijn ode aan hafez,
in bewondering staande
op zijn schouders
erudiet doch van nature
evenwel beschroomd en bescheiden
sprak hij zich zelden
direct uit en ontwapenend…
HOND MET BIJNAAM KNAK
gedicht
3.7 met 340 stemmen
40.174 God, zegen Knak
Hij is nu dood
Zijn tong, verhemelte, was rood
Toen was het wit
Toen was hij dood
God, zegen Knak
Hij was een hond
Zijn naam was Knak
Maar in zijn hondenlichaam stak
Een beste ziel
Een verre tak
Een oud verbond
God, zegen Knak
-------------------------------
uit: Verzamelde Gedichten…
Imaginair
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
522 Soms is een dag niet een dag
en ook geen uren, zelfs verre van.
Het kan ook een gedicht zijn, dat
coupletten lang
opsomt en in herhaling bungeejumpt.
Nu is er geen gedicht, alleen een gang
die eindeloos lijkt te vertakken.
Zodoende zijn er geen woorden, geen ogen,
en is er de tijd
die het imaginaire plaats en podium uitgumt.…
dichten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
587 hoe vrij de beweging ook
moge lijken van verre
dichten staat bij mij te boek
als ambachtelijk vak
waarin ik volgens regels zoek
naar de kern
op een wit vlak
bij volle maan
onder tal van sterren
bij kreuk vlek en punt
kan ik er daarbij van op aan
dat men eerst strijkt en gumt…
Samen eenzaam zijn
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
743 Zacht zwevend op de malse mozaïek,
danst hij een laatste tango
met een verbolgen mimiek
De inktvlek van zijn verre verleden
raakt langzaamaan opgedroogd
twijfel verteert het heden
Het sfeerlicht vol minachting
wanneer hij oprijst en wegvliegt op
de vleugels van verwachting
Ze staat reeds te wachten…
Geboorte
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
872 Het maagdelijk stof ons aller begin
Verzamelde rest van miljarden sterren
Geperst gebald tot blauwe planeet
Gaf en geeft het leven van verre
En gedreven willen wij geloven
Altijd zoekend iets van daar boven
Wat zich nimmer aan ons ontbloot
Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
spinrag
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
667 als het verre zicht
is begraven in
het verleden
als loze hoop
er slechts is
om te beleven
zie ik niet meer
dat wat komt
voel ik niet verder
dan de scherven
van oud zeer
ik adem alleen
om door te leven
het kan niet anders
mijn blik raakt verstrikt
in een machteloos web
door anderen eerder
maar door mij
nog verder geweven…
U syt wellecome
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
455 om in deze dagen op mijn gedachten
mee te varen naar verre oorden
waar onze geliefden overnachten
luisterend naar gezongen woorden
een kaars te ontsteken
even stil te staan, tussen leven en dood,
bij dit indachtig waarachtig teken
om warmte te delen samen met brood…
Zonder afscheid
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
598 Vanavond kwam hij niet meer
vurige hemel
krijsende zeemeeuwen
bloedende wonden
aan velerlei
gevoelens ten prooi
voorwaarts gestuwd
altijd en overal
weer het zelfde
mysterieus zijn
de gekleurde vogels
gouden hemel
verre horizonten
en jouw blik
die boekdelen sprak…
voorjaarshaiku 4 - 8
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
485 stelpend:
om mij wattige wolken
zon op mijn huid
bij de stille sloot
steekt hij zelf de loftrompet
narcissus
dat verre duin
in de zon op haar rug
een lome vrouw
kijk nou die meerkoet
met plastic overschoenen
pvd!…
Luisteren (1)
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
723 hoe avond maakt
dat ik je stappen hoor
jouw bijzijn speur
in verre tonen
als van een late gast
je stilte proef als
het legen van mijn glas
een onverklaarbaar
zwijgend weten
dat het zo is zoals het was
jouw vragen worden
dan mijn eigen woorden
ze stellen mij gerust
op mijn papier
verstrooi ik ze als as…
Ben je klaar
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.040 ben je klaar
om over te stappen
niet meer vast te houden
aan
ben je zeker
van het onzekere
de nieuwe weg die je in zal
slaan
zul je ons
dan niet vergeten
ook in het verre onbekende
niet
als jij straks over gaat
dan vieren wij jouw leven
en eren al het moois, dat jij ons
liet
~*Harry Mulish 1927- †2010*~…
NU DUS
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
649 Vergeet verleden,
vergeet de verre toekomst,
vergeet de hel maar.
Stop de ellende
van onvervulde wensen,
van mededogen.
Luister de vogels,
de schepper schept en ordent
zijn hemel voor jou.
Wat ik wil, gebeurt altijd,
nu hier en overal dus.…
Afscheid in de avondzon
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
585 zag je hand die zwaaide
zoals een vogel draaide
voordat hij dook
snel opklom
naar de hemel en
in een verre horizon vervloog
maar je vingers wenkten
kon je nog eenmaal
liefde schenken
oplichtend afscheid in de avondzon
geen vlucht maar rust
zij keren morgen veilig terug…
In blauw en paars
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 de zon
schijnt klein
in hoge lucht
weer trekken
ganzen sporen
op hun verre vlucht
nog kalen bomen
een donker silhouet
tegen de horizon
maar voor mijn voeten
dartelen kleuren
in een nieuw ontmoeten
vervlochten met het wit
van sneeuw bevechten zij
hun plaats in blauw en paars…
vreemd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
551 gronden te diep
onmogelijk te peilen
en als ik dan sliep
droomde ik bijwijlen
de donkere diepten naar boven
in angst en in zweet kwam ik dan bij
verwonderd, 't is niet te geloven
hoe wijds is mijn ziel
hoe stroomt haar getij
de verre verten
maar ook dichterbij
de sluimerende kusten
te diep zijn de gronden
van het onderbewuste…
Aan het hof
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 aan het hof van koning Nobel
verzamelen zich de dieren
uit alle windstreken
de vos, die is afwezig
welnee, dat is de beer
uit het verre oosten
hij verheft zich grimmig
op zijn achterpoten
de zon komt op bij de K(r)im
de beer, die geen vos is
wil afwezig zijn rol spelen
in hedendaagse fabel…
Muze in de nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
586 Een welkom gezelschap,
een gids op onze verre reizen.
Wat staat er in de hemel geschreven?
Kunnen wij de sterren ontleden
tot hun naakte bestaan?
De dichter mijmert uit het raam.
De nacht rust
en in het midden zwijgt de maan.…
Schaak
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 ik stond vandaag schaak
binnen luttele tellen
was blind voor die ander
zij deed mij achterover hellen
ik was even naïef, passief,
liep zelf in de val;
de tijd verdreef traag het mat
ik had een schaduw niet
op ware kracht ingeschat
had geen oog voor een pion
in het verschiet, verre van dat…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
882 Mist omkranst novemberlicht
strooit amorfe schaduwen
over jouw en mijn gezicht
stemmen doorprikken de stilte
tot ook de laatste klanken doven
in het verre uur
waarin wij zwijgen
en onze nachthuid plooit
in de diepdruk van het donker
naar een nacht die ons bevrijdt
van de demonen
van de tijd.…
Buren
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
548 Buren zijn beter dan die verre vriend.
Het is de buurman die je vriendschap
verdient.
Want oordelen en veroordelen
is makkelijker dan je denkt.
Het zijn toch de moeilijke tijden
waarin je je ware vriend herkent.…
Streamde zacht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 haar horizon
rondde de aard
in een verre blik
lange benen
stapten met
een ferme tik
een atletisch
armzwaaien
balanceerde
evenwicht
maakte circulatie
verfrissend licht
jouw duurloop
was een voorbeeld
van harmonie
zelfs de koptelefoon
streamde zacht
jouw favoriet…
Eeuwig licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.622 Dolend loop ik
naar verre horizon
naar waar het licht
grenzen overschrijt.
Daar zoek ik
het mysterie
van het duister
na de dood.
Daar moet het licht zijn
het licht begrenzend
het levensaureool
wat geboren is
in die kerstnacht.
Klein en weinig
is het licht.
Groot is de liefde
en de vrede.…
Contactfoto
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
310 Ik heb geen kwaad
in de zin, kijk maar
ik lach je toe
Niet zo uitbundig, nee
Blijf nog even kijken
Uit nieuwsgierigheid
wat ik je te bieden heb
met mijn aanzet
tot een lach, tot contact
ja, van verre, maar
op het scherm dichtbij
waar je ook bent
En jij lacht terug, al
jaren lang, de oude fotos
heb je er op aangepast…