Alle inzendingen over verre

2289 resultaten.

Sorteren op:

glans

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 496
in dit rode vulkaanlandschap op de diepste bodem in het leegste landschap de genadeloze hitte wezenloze stilte alleen maar vlakte en in de verre verte bergtoppen deze genadeloze ruimte zo diep zo leeg zij bood hem een nieuw begin de stille maan was getuige van de glans van zijn ziel…
J.Bakx12 augustus 2022Lees meer >

uit het zicht

netgedicht
1.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 387
een verre idylle slechts bereikbaar in de stilte die 's nachts oplicht het eiland een gedachte een nomade onder volle maan aan de rand een oud beseffen waar de kern in 't midden ligt de geur van zout eeuwenoud hout onbenoemd en uit het zicht…
Maxim20 december 2025Lees meer >

Polonaise

poëzie
4.0 met 20 stemmen aantal keer bekeken 6.682
Ik zag Cecilia komen op een zomernacht twee oren om te horen twee ogen om te zien twee handen om te grijpen en verre vingers tien Ik zag Cecilia komen op een zomernacht aan haar rechterhand is Hansje aan haar linkerhand is Grietje Hansje heeft een rozenkransje Grietje een vergeet-mij-nietje de menseëter heeft ze niet gegeten ik heb ze niet…

SCHADUW VAN HET LICHT

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.506
Van verre slingert een koude zon mij slechts stralen naast ‘t gezicht Als een veraf gelegen luchtballon schenkt ze schaduwen van ’t licht Ik ril en tracht warmte te voelen doch koude kruipt mij in het hart En donkere zon, zonder gevoel en met stralen slechts uit pure smart Warmte, zou zij dienen te bieden zoals dit een eerlijke zon betaamt…

Sterven

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.931
Wat zonne zaagt gij verre kustzoom stovend, Een lief tehuis en wederzien belovend ? 't Was u al na, 't Verleden en het Thans. Nu ligt ge als droeg een zachte stroom uw leen, Met witte vree van bloemen om u heen. ------------------------------ uit: Verzen (1920)…
Hein Boeken24 oktober 2026Lees meer >

20 januari 2014

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 481
Blue Monday, ‘k voel de tranen in mijn ogen; heel mijn gemoed is verre van Majeur. Nu ben ik ‘s maandags zelden opgetogen -jawel dat geef ik hier volmondig toe- maar deze maandag staat in fis mineur. Blue Monday, lieve god wat ben ik blue.…

Kavafis' ballonvaart

netgedicht
2.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 330
Daar ergens in de bergen van het verre midden oosten, in het midden der ballonvaart over de himalaya naar 't midden van het verre oosten sprak konstantinos kavafis zijn ode aan hafez, in bewondering staande op zijn schouders erudiet doch van nature evenwel beschroomd en bescheiden sprak hij zich zelden direct uit en ontwapenend…

HOND MET BIJNAAM KNAK

gedicht
3.7 met 340 stemmen aantal keer bekeken 40.174
God, zegen Knak Hij is nu dood Zijn tong, verhemelte, was rood Toen was het wit Toen was hij dood God, zegen Knak Hij was een hond Zijn naam was Knak Maar in zijn hondenlichaam stak Een beste ziel Een verre tak Een oud verbond God, zegen Knak ------------------------------- uit: Verzamelde Gedichten…
Jan Hanlo23 augustus 2022Lees meer >

Imaginair

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
Soms is een dag niet een dag en ook geen uren, zelfs verre van. Het kan ook een gedicht zijn, dat coupletten lang opsomt en in herhaling bungeejumpt. Nu is er geen gedicht, alleen een gang die eindeloos lijkt te vertakken. Zodoende zijn er geen woorden, geen ogen, en is er de tijd die het imaginaire plaats en podium uitgumt.…

dichten

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 587
hoe vrij de beweging ook moge lijken van verre dichten staat bij mij te boek als ambachtelijk vak waarin ik volgens regels zoek naar de kern op een wit vlak bij volle maan onder tal van sterren bij kreuk vlek en punt kan ik er daarbij van op aan dat men eerst strijkt en gumt…
Suasso19 november 2007Lees meer >

Samen eenzaam zijn

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 743
Zacht zwevend op de malse mozaïek, danst hij een laatste tango met een verbolgen mimiek De inktvlek van zijn verre verleden raakt langzaamaan opgedroogd twijfel verteert het heden Het sfeerlicht vol minachting wanneer hij oprijst en wegvliegt op de vleugels van verwachting Ze staat reeds te wachten…

Geboorte

netgedicht
4.1 met 15 stemmen aantal keer bekeken 872
Het maagdelijk stof ons aller begin Verzamelde rest van miljarden sterren Geperst gebald tot blauwe planeet Gaf en geeft het leven van verre En gedreven willen wij geloven Altijd zoekend iets van daar boven Wat zich nimmer aan ons ontbloot Ontgaat ons 's nachts de moederschoot…
Ivan Grud2 februari 2006Lees meer >

spinrag

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 667
als het verre zicht is begraven in het verleden als loze hoop er slechts is om te beleven zie ik niet meer dat wat komt voel ik niet verder dan de scherven van oud zeer ik adem alleen om door te leven het kan niet anders mijn blik raakt verstrikt in een machteloos web door anderen eerder maar door mij nog verder geweven…

U syt wellecome

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 455
om in deze dagen op mijn gedachten mee te varen naar verre oorden waar onze geliefden overnachten luisterend naar gezongen woorden een kaars te ontsteken even stil te staan, tussen leven en dood, bij dit indachtig waarachtig teken om warmte te delen samen met brood…
Hanny24 december 2008Lees meer >

Zonder afscheid

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
Vanavond kwam hij niet meer vurige hemel krijsende zeemeeuwen bloedende wonden aan velerlei gevoelens ten prooi voorwaarts gestuwd altijd en overal weer het zelfde mysterieus zijn de gekleurde vogels gouden hemel verre horizonten en jouw blik die boekdelen sprak…
baruchacha30 januari 2010Lees meer >

voorjaarshaiku 4 - 8

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 485
stelpend: om mij wattige wolken zon op mijn huid bij de stille sloot steekt hij zelf de loftrompet narcissus dat verre duin in de zon op haar rug een lome vrouw kijk nou die meerkoet met plastic overschoenen pvd!…

Luisteren (1)

netgedicht
3.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 723
hoe avond maakt dat ik je stappen hoor jouw bijzijn speur in verre tonen als van een late gast je stilte proef als het legen van mijn glas een onverklaarbaar zwijgend weten dat het zo is zoals het was jouw vragen worden dan mijn eigen woorden ze stellen mij gerust op mijn papier verstrooi ik ze als as…
annabel15 oktober 2010Lees meer >

Ben je klaar

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.040
ben je klaar om over te stappen niet meer vast te houden aan ben je zeker van het onzekere de nieuwe weg die je in zal slaan zul je ons dan niet vergeten ook in het verre onbekende niet als jij straks over gaat dan vieren wij jouw leven en eren al het moois, dat jij ons liet ~*Harry Mulish 1927- †2010*~…
LadyLove2 november 2010Lees meer >

NU DUS

hartenkreet
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 649
Vergeet verleden, vergeet de verre toekomst, vergeet de hel maar. Stop de ellende van onvervulde wensen, van mededogen. Luister de vogels, de schepper schept en ordent zijn hemel voor jou. Wat ik wil, gebeurt altijd, nu hier en overal dus.…

Afscheid in de avondzon

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 585
zag je hand die zwaaide zoals een vogel draaide voordat hij dook snel opklom naar de hemel en in een verre horizon vervloog maar je vingers wenkten kon je nog eenmaal liefde schenken oplichtend afscheid in de avondzon geen vlucht maar rust zij keren morgen veilig terug…

In blauw en paars

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
de zon schijnt klein in hoge lucht weer trekken ganzen sporen op hun verre vlucht nog kalen bomen een donker silhouet tegen de horizon maar voor mijn voeten dartelen kleuren in een nieuw ontmoeten vervlochten met het wit van sneeuw bevechten zij hun plaats in blauw en paars…
wil melker18 februari 2013Lees meer >

vreemd

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
gronden te diep onmogelijk te peilen en als ik dan sliep droomde ik bijwijlen de donkere diepten naar boven in angst en in zweet kwam ik dan bij verwonderd, 't is niet te geloven hoe wijds is mijn ziel hoe stroomt haar getij de verre verten maar ook dichterbij de sluimerende kusten te diep zijn de gronden van het onderbewuste…

Aan het hof

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 547
aan het hof van koning Nobel verzamelen zich de dieren uit alle windstreken de vos, die is afwezig welnee, dat is de beer uit het verre oosten hij verheft zich grimmig op zijn achterpoten de zon komt op bij de K(r)im de beer, die geen vos is wil afwezig zijn rol spelen in hedendaagse fabel…

Muze in de nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 586
Een welkom gezelschap, een gids op onze verre reizen. Wat staat er in de hemel geschreven? Kunnen wij de sterren ontleden tot hun naakte bestaan? De dichter mijmert uit het raam. De nacht rust en in het midden zwijgt de maan.…

Schaak

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 539
ik stond vandaag schaak binnen luttele tellen was blind voor die ander zij deed mij achterover hellen ik was even naïef, passief, liep zelf in de val; de tijd verdreef traag het mat ik had een schaduw niet op ware kracht ingeschat had geen oog voor een pion in het verschiet, verre van dat…

Nacht

hartenkreet
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 882
Mist omkranst novemberlicht strooit amorfe schaduwen over jouw en mijn gezicht stemmen doorprikken de stilte tot ook de laatste klanken doven in het verre uur waarin wij zwijgen en onze nachthuid plooit in de diepdruk van het donker naar een nacht die ons bevrijdt van de demonen van de tijd.…
mia bemong16 november 2020Lees meer >

Buren

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Buren zijn beter dan die verre vriend. Het is de buurman die je vriendschap verdient. Want oordelen en veroordelen is makkelijker dan je denkt. Het zijn toch de moeilijke tijden waarin je je ware vriend herkent.…

Streamde zacht

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 410
haar horizon rondde de aard in een verre blik lange benen stapten met een ferme tik een atletisch armzwaaien balanceerde evenwicht maakte circulatie verfrissend licht jouw duurloop was een voorbeeld van harmonie zelfs de koptelefoon streamde zacht jouw favoriet…

Eeuwig licht

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.622
Dolend loop ik naar verre horizon naar waar het licht grenzen overschrijt. Daar zoek ik het mysterie van het duister na de dood. Daar moet het licht zijn het licht begrenzend het levensaureool wat geboren is in die kerstnacht. Klein en weinig is het licht. Groot is de liefde en de vrede.…

Contactfoto

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 310
Ik heb geen kwaad in de zin, kijk maar ik lach je toe Niet zo uitbundig, nee Blijf nog even kijken Uit nieuwsgierigheid wat ik je te bieden heb met mijn aanzet tot een lach, tot contact ja, van verre, maar op het scherm dichtbij waar je ook bent En jij lacht terug, al jaren lang, de oude fotos heb je er op aangepast…
Zywa10 januari 2026Lees meer >