1371 resultaten.
Volmaakt geluk
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 zag stilte branden
warm licht wenkte
spiraalde traag omhoog
zacht zoog zij mij op
ik liet me gaan
van het geluid vandaan
ontvouwde
vertrouwde openheid
liet me drijven op kleuren
die elkaar niet weerspraken
maar met ogen en lach
een nieuw universum maakten
heb lichaamstaal ervaren
waarin woorden overbodig waren
in het voelen van…
Bijvoeglijk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
532 nog één keer;
net zolang
tot het vertrouwd klinkt
qua herkenning
stukje beleving
een voorspelbaar loopje
karakteristieke eigenschappen
pijlvormig, gedurfd
zelfstandig naamwoord
kerend tot zelfportret
i.h.k.v.…
processie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
535 het licht spreekt zacht
een dracht door duizenden en één
de taal van alle landen is
verenigd in één hart- en niemand
is alleen
de vrouw met de hoofddoek
de man met de baard
de jongere, de oude
de zieke, kreupele, vertrouwde
de dode in gedachten en het kind
dat in verrukking staart
zij wachten in- en met mij
op die ene open dag
de Hemelvaart…
De deur van hout
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
594 ik zag gezichten
in niet begrijpen
een vage groet
ging langs mij heen
ik was alleen
ogen bolden
tolden om en om
een akelige lach
die gele tanden zag
in een scheve mond
voelde een hand
in sprakeloos raken
proefde ik toch een
angstig misverstand
en komende paniek
ik was het niet
en wilde weg
de deur van hout
voelde vertrouwd…
Betoverend
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
794 'k Bad en vertrouwde, maar het
was een farce, beslist een klucht
Gevloerd en afgevoerd
zette een coma mij buitenspel
'k Ben helaas niet meer die ik was
uit mijn hoofd gekropen, vloog 'k
en liep ik samen
met jou langs een ravissant ravijn
De klok evengoed tikte door
kortte slechts noch lengde tijd
Wij hebben ervaren hoe jaren
kunnen vervluchten…
herfstig
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
500 het bos valt in zijn bladeren,
schuift paden voor zich uit
gistende aarde met open poriën,
kloppend als vertrouwde adem
aan takken hangen ongeruimde
tijdperken te wachten
op verlossing, genade, nachtschade,
aanharking zelfs
het weinige is ongerijmd, meestal
nadat iemand struikelt
monotoner dan een kettingzaag,
voorspelbare namen…
Muziek
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 Het was zo vertrouwd
met elkaar.
De zee, de liefde
en de muziek.
Het was een en al
liefde.
Zonder de zee en jou liefde,
is er eigenlijk geen
bestaan.
Als ik de muziek opzet waarvan
wij hielden,
voel ik mij weer een
beetje goed.
Jouw liefde en muziek
zit voor altijd
in mijn hart.…
Vreemd intiem
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 Het was er smal en schemerig
zijn hand en arm streken
huid over mijn huid
vertrouwd en aangenaam
als van mijn lief:
hoe vreemd is een vreemde
in een onbewaakt ogenblik?
Met hoeveel mensen intiem
zou ik kunnen zijn als...…
Alleen, niet alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Ik ben niet bijziend
Ik preek niet, ik werp ankers uit, duizenden
boeien overal in zee voor wie rusten wil
in vertrouwde woorden
en samen mens wil zijn
Blij, dan samen gelukkig
Verdrietig, dan samen verdrietig
Moe, dan samen sterk
Alleen, dan niet alleen…
Nispen (Brabants: Nipse)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.187 Verwacht geen winkelstraten,
drukte blijft daar in het midden,
tevreden zijn de mensen.. gebleven
ja zij begroeten elkaar, vertellen hun belevingen
met Brabantse tongval en vernipsen zo hun tijd
bij de Gouden Leeuw met haar vertrouwde klanten
zo streekgebonden, zo grenzeloos wijd
deelt men een gemeenschappelijk gebruik
van kostbare eenvoud…
scenario
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
559 verblindend weerkaatst de werkelijkheid
het grillig schijnsel van zijn verbeelding
tot ongekende krachten
die mij roerloos ontvoerden
in de leegte van de ruimte
waar verdwaald uit het vertrouwde
mijn fel begeerde leven haar gezicht verloor
in de wisselende kleuren van herinneringen
vervloeit het verleden met het heden
tot een verlichting…
Penseel
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Het dunne penseel ontmoet
een nieuw stralend palet
van blauwe lichte kleuren
in iedere druppel hemelwater
het penseel streelt het papier
waar warme liefde
haar heldere
momentum heeft
het lichaam schuilend
in vertrouwde emoties
het dunne schilderspenseel
aait zacht papier
ze schildert regen
omdat het regent
met het natte…
Welkom
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
578 Nu we vertrouwd zijn geworden
geloof je weer in aardse dingen
een non die een salade proeft
een welkom aan de heuvels.
Je weet het misschien al
het zijn emoties diep in jezelf
een eindeloos verlangen
een welkom aan de zee
en alle engelen zingen mee.…
ik wil haar stilte zien
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
847 ik lees de wind
die stormt in de regen
die vlaagt met hagel
als ondeugend kind
ik wil stilte zien
in dwarrelende sneeuw
zachte vlokken die mij
rust geven misschien
ik ben haar moe in
eeuwigdurend langs gaan
wil weer vertrouwde lucht
de veranderingen langzaam
laat me mezelf nu zijn
bedaar, ga liggen en rust uit
je wispelturigheid…
Mijn huis...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
939 Op de puinhopen van mijn leven
heb ik opnieuw een huis gebouwd
de fundering is nog niet zo stevig
maar het is er veilig en vertrouwd
Het biedt bescherming tegen rampen
en geeft me houvast als ik val
ik kan er rusten na het strijden
ik vocht omhoog, uit het eenzame dal
Nu schijnt de zon door mijn raam naar binnen
ik schuif het gordijn voorzichtig…
ik schuur tegen muren
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.529 ik schuur tegen muren
die ik zelf heb gebouwd
wil gaan vervellen
veilig vertrouwd weer herstellen
gaf jij mij de stenen die
tussen ons kwamen te staan
metselde ik aan de scheiding
lieten we elkaar zo maar gaan
het was ieder voor zich
vrijheid in ruimte en tijd
maar de warmte verdween
door gebrek aan intimiteit
vervellen is geen herstellen…
Loslaten
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
1.799 Waar ben je nu,
ik zie je voor me in huis
ik mis je op je vertrouwde
plaats.
Ik loop doelloos rond, verdwaasd.
Je lijden en pijn zijn nu voorbij,
zachtjes ben je ingeslapen,
je van niks meer bewust.
Je bent o zo ver weg nu,
maar in mijn hart blijf je nabij.…
vlinderstruik
netgedicht
1.8 met 13 stemmen
2.095 in onze tuin
staat een oude vlinderstruik
prachtig te bloeien
deze vlinderstruik
stond eerst in de tuin
van mijn schoonouders
iedere zomer verspreiden
deze paarse bloemen een
intens vertrouwde geur
als een vlinder
op een bloem neerstrijkt
raken zij me even aan
een tedere begroeting
van hen die zo troostend
voelbaar aanwezig zijn…
"Stiekem"
hartenkreet
3.5 met 14 stemmen
1.645 Zó verleidelijk
o , zo fout,
beslagen autoramen
vreemde lijven
zo vertrouwd.
Gedachten op hol
door handen en stem,
je maakt me week
maar jij hoort bij haar
en ik bij hem.
Toch nóg een zoen
handen om je gezicht,
een laatste streling
van mijn tong
en je knopen dicht.…
manon
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
1.336 de eerste harttonen
een plotse beweging
van een nieuw wonder
dat zich gereed maakt
voor zijn plek
op deze wereld
de stilte van een oase
het drinkende zachte kind
een handje met vijf nageltjes
zoekt zacht en beslist houvast
in de vertrouwde warmte
van de zogende moeder
haar blik is slechts
voor dit kind
dat tevreden zuigend
de oogjes…
Genieten.
hartenkreet
3.9 met 41 stemmen
6.218 verwachting
ligt zij daar
wachtend op
wat komen gaat
Stromend water
weerklinkt niet meer
wanneer hij dampend
voor haar staat
Genietend kijkt zij
zonder schroom
naar zijn buik
en trillend lid
Nagels strelen
zacht zijn lichaam
wanneer hij knielend
voor haar zit
Zij leest zijn ogen
kent zijn wensen
leidt hem in zich
zo vertrouwd…
Nieuwe kleuren gaan nooit stuk
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
613 de straten gaan verloren
bedekken zich in kleurig goud
laten tijd in herfst verkleuren
zoveel moois en toch
vertrouwd
ik staar naar buiten
kijk in jeugd en ideaal
kijk naar morgens die nog komen
die er zijn
in waar ik sta
alles voelt naar nieuw verlangen
ademloos verstopt geluk
in een tel
ontsnapt gevangen
nieuwe kleuren gaan nooit…
Tussen twee huizen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
820 Het bekende vertrouwde onderdak
binnenste met uitzicht op muren
planten in potten, een perzikenboom
maar klein en intiem, mijn geboortestad
in deze windstilte, dit niemandsland,
de zondag, geluid van een tikkende klok,
geliefde muziek om bij wakker te worden
onbekend moet nog worden veroverd
theorie snelt praktijk hier vooruit
naar een…
fascinatie voor een 70-jarige
netgedicht
3.0 met 21 stemmen
2.055 op slag gefascineerd
verbaasd, ben ik het die
de man op deze foto
maar steeds niet los kan laten
hij kijkt me aan
alsof hij met me spreekt
nee, meer dan dat
is hij me onweerstaanbaar
wij zijn zo door en door
vertrouwd, lijkt hij te zeggen
de rimpels in zijn huid
zijn die van mij
de frons is identiek
de haartjes van zijn neus
volmaakt…
Wankel perspectief
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
575 gedwongen door de werkelijkheid
zoomde ik heel anders in
en veranderde daardoor
het mij vertrouwde vergezicht
zo kwam de einder in het zicht
maar ik zie niet scherper, nee
zonder contouren wijdser, grootser
als in het ijler lentegroen
alle obstakels zijn vervaagd
het voelt alsof er dieper diepte is
de verte deel van mij
de toekomst…
Kwam je tegen
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
534 Je neemt me in je armen, streelt
mijn haar, jaren glijden weg
het voelt weer zo vertrouwd.
Een laatste kus dan scheiden
onze wegen wij hebben beide
nu een heel ander leven.…
Zeg iets
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
481 Stille stem van het woord
van niet zijn en wel zijn
zal in de naad gespleten worden
waarachtig
het stijgt me op de lippen
het warm te zeggen
hoe lang nog duren uren
kleuren gegooid tegen de regenboog
blijven dan nog mens
spreek van geen begin
zeg van geen eind
geheimhouding trilt
in vertrouwde klank
geeft nieuwe woorden
met bestaande kleuren…
In speelse lentegroet
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
547 heb mijn blikken
altijd vertrouwd
dacht in onderbouwd
begrijpen hoe zij
anderen aankijken
nooit heb ik geweten
dat mijn logica
de lichaamstaal
al jaren is vergeten
daarom loop ik vast
mijn vogels
zaten op een tak
vlogen in zwart wit
floten hun gemak
landden tot een stille zit
maar in het echt
krioelen kleuren
zwermen groot…
Harteloos
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
582 Haar oud en vertrouwd hartenvuur
maakt zij inmiddels nog kunstmatig aan
hij wakkert het zelf maar niet aan.
Ze wou
zich opnieuw geven
met hem leven
hopend
ook te mogen ontvangen
haar vol verlangen
naar armen, handen en streling
een nieuw liefdevol leven.
Met tranen in haar hart,
hopeloos, opgegeven.…
virtueel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
728 vertrouwd, teder, zachtaardig
beantwoordt hij mijn vragen
zonder verbazing; terughoudend
voorzichtig met zijn poëzie
kleedt hij mij in zijden georgette
wikkelt mijn verlangen in een jas
van zacht soepele kasjmier
hier is alleen het mooiste goed
geen moeite om mij mee te
delen dat het goed is wat ik doe
ik ben zijn open boek
hij prijst…