Alle inzendingen over zee-

7277 resultaten.

Sorteren op:

Onvoorspelbare zee

netgedicht
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 826
zoals zij lieflijk een rotskust wast met schuimwitte wanten zijn weerbarstige groeven betast onverhoeds vaste grond verwoest wanneer zij grimmig en bulderend haar gal ophoest zich verheft in haar bruidsgewaad en als een withete furie gestroomlijnde duinen wegslaat verslingerd aan haar witte kant trekt zij zich drachtig terug haar adem…
Hanny6 september 2008Lees meer >

Wonen in de zee

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 566
Kon je maar wonen in de zee Gekoesterd door het water Je deinde met de golven mee Geen begin, geen eind, geen later En je verstond de taal van de schelpen Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee” Zij zouden je op weg helpen Je de weg wijzen door de zee…

toe

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 697
bladzijden waaieren al in de wind vermengd met zand door voorbijgaand kind ligt het boek daar op zijn rug de snelheid der regels is vliegensvlug vergeten woorden door zon verlicht slaat plots 'n rukwind het boek hard dicht…
LadyLove29 november 2006Lees meer >

adem mij de zee

netgedicht
4.3 met 16 stemmen aantal keer bekeken 1.030
bleef geloven jonge meeuwen en het licht werden opgetild tussen handen en je mond, zo mooi om te zien -slaap maar, liefje- ik wilde blijven om alles te begrijpen huilde en lachte om blauwe gedichten zoals ‘in morgen’ het woord werd wind en vogels wisten wolken -slaap maar, liefje- want jij kwam los van zee…

het contrast

netgedicht
2.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 666
Je voeten In brandend zand Zoekend naar verkoeling Je voeten In de koude zee Omhuld door een wazige sluier Je voeten Visueel verdwenen Kunnen daar niet eeuwig staan Het contrast Van verkoeling zoeken Maar toch weer naar het brandend zand moeten gaan…

Pure hemel

netgedicht
4.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 700
zittend op het zandtapijt gestreeld door de branding snuif ik adembenemend diep machtig zuiverend zout de ruimende wind blaast stormen uit mijn hoofd polijst mijn gekerfde ziel met zilte hand eeuwig dansende zee voert mij in zoete bekoring mee op het zangerig ritme van haar zwalpend geruis op aarde in deze hemel ligt mijn dierbaar…
Hanny15 januari 2008Lees meer >

Zilt bloed

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 960
Mijn voeten laten natte sporen achter aan de kant. Niet of nauwelijks, te verdragen, De dingen die mijn ogen zagen. Langzaam klim ik hoger, klevend aan het zand. Druppels zoeken de weg naar beneden of verdampen snel in de lucht. Beetje bij beetje, begin ik te geloven dat ik het ga halen, maar dat wordt vergeten door een enkele diepe…

Kind van de zee

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.927
Ik lig daar en overzie de omgewoelde aarde laat ongelijke wortels zien van intens geleefde jaren De zon lacht een warme straal de laatste wolk regent dag een windvlaag waait een woeste groet ik voel het duister trekken wanneer ik nu nog kon tranen huilde ik met liefde mee geleefd, wild en onstuimig ik proef het zout, kind van de zee…
metha24 april 2004Lees meer >

GEHEIMEN VAN DE ZEE.

hartenkreet
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.175
De zee met al z'n geheimen die ik zozeer bewonderen kan, het blijft altijd een raadsel en niemand weet er het fijne van.…
Moeke31 mei 2004Lees meer >

Engel van de zee

netgedicht
0.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 852
vuile knuistjes trekken strepen in een golf van hoop naar iedere windstreek waar de engel van de zee haar vleugels spreidt en elke droom overspoeld wordt door de wens ooit nog eens dat kind te zijn…
metha18 juni 2004Lees meer >

Proef mijn zee

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 924
Zie de paarden galloperen briesend gaan zij harder rennen daar, vlak langs de waterlijn het schuim spat hoog op de ruiter, bespeelt half gebogen op de rug van het paard de leidsels en viert de teugels wapperende haren volgen de snelheid van de gallop de hoeven lijken het zand noch het water te raken sneller en sneller gaat…
metha18 juni 2004Lees meer >

eeuwige rust

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 815
blote voeten in het zand stemmen van water die mij langzaam trekken in de zee van eeuwige rust…

Kind van de zee

hartenkreet
1.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 966
als kind van de zee golf ik mee met eb en vloed in een komen en gaan van verzinnen en bezinnen zoek ik nog steeds de echte zin misschien brengt dat verre schip wel een alternatief het leven kabbelt het geeft en steelt voortdurend door alleen ware liefde brengt rust en aanvaarding wanneer spoelt ze aan voor mij…
Nadine23 januari 2006Lees meer >

Storm aan zee

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 593
wind blaast angstaanjagend beukt golven hoger op snijdend zand hapt stukken duin blaast straten leeg huilt in scheuren en kieren huizen koud meeuwen vluchten landinwaarts…
Nadine3 februari 2006Lees meer >

De zee (alweer)

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.128
bijna geveld door een overdaad aan piekeren besluit ik naar het strand te fietsen de wolken hangen laag waardoor ik even de hemel kan raken wind blaast opnieuw de muizenissen uit mijn hoofd ik vlieg met de meeuwen mee er golft me wat goed gevoel toe…
Nadine4 februari 2006Lees meer >

deining

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 800
de zee daalde en steeg als de adem van de maan rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde zij koesterde en had mij lief en er was geen duister haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht mijn hart sloeg het trage ritme van de deining ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…

Vogels van de zee

hartenkreet
4.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 941
vertel me niet hoe ik moet dromen of hoe de horizon beweegt jij staat op een rots en rolt een schaduw uit over zee ik zie meeuwen in de verte kon ik maar dichter, drijven waar de wolken wachten, drinken van de diepe gloed geen golf raakt jou of het licht dat tegen je gezicht de dageraad zoekt in de verte vertel me niet…

Zeemeerman

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 695
Zweepslaglijnen van vuurgroen zeewier tappen de stroom flanellen dolfijnen af richting zijn krullend paleis Waterval prikt door een vlaag van regenbogen een vochtig kleurenpalet vast op zijn koralen voordeur Binnen dompelen de golven van zijn sonarinstallatie hem onder in een wereldvreemde trance Bij 't verder dansen van de tijd…

Honderd duizend keer zij.

netgedicht
4.9 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.168
Ik zie mijn zee. De branding in de vuurtoren, het ruisen mijn cocon van scharlaken zijde in de wind van eb. Ze waait buiten. adem. Mijn honderd woorden hielden haar. En ik voelde mij begrepen tot ik mijzelf op- sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee, golven en nu kust, haar zachte mond- ing zoet mijn water.…

Zeepost onder rembours

netgedicht
4.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.099
met een handvol woorden loop ik richting zee ze borrelen in mijn handen maar ik sluit mijn vuisten stevig, zo stevig dat ze stikken zonder zuurstof aan de vloedlijn laat ik ze los zo dood als de pier waar ik net nog liep levenslijnen tellend dwarrelen ze in het schuim waar ze zinken zonder zinnige verbondenheid ik staar ze na zonder…

het Wad

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.096
zee geen land zo mooi – te leven met de zeilen die haar trots laveert heb ik voor eeuwig het Wad op mijn huid getatoeëerd…
elze24 mei 2006Lees meer >

Strandjutter

hartenkreet
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.016
groenblauwe vensters bespeuren deinende golven spiedend naar kalme zee doen ze hun beklag raamwerken lagen tentoon gespreid nu onder puin bedolven tot op heden vandaag de dag…

en de zee zweeg

netgedicht
4.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 869
nu mijn adem zo sterk de jouwe wordt moet ik wat uit mij geboren is verlaten nog eenmaal zal ik slapen in de duinen en de nacht laten kijken naar de golvende dansers op een wolkenrij uit mijn ogen zal ruimte fluisteren naar de zeewind waarin jij bent gekomen nu mijn stem moet zwijgen zal ik nog eenmaal slapen in de onverwisselbare…

als de zee stil ligt

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 729
Als de zee stil ligt en de zeebreker rust bij gebrek aan baren, dan wandelt het water weer zachtjes zeewaarts. Op de gulzige golven van mijn geheugen, geboeid door overvloed, stranden mijn gedachten in deinende duinen. In een wereld van water hoor ik in een schelp het ruisen in de oertaal van een zee-gedicht.…
tack walter24 oktober 2006Lees meer >

Meditatie aan zee

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 622
Aan zee in luwte van de duinen raak ik in vervoering door 't ruisen der branding, tijdloze dans der golven in ritme van de zee en het oneindige zicht. Ik stel mij open, ga op in 't geheel van blauw en wit en als de zon in zee verzinkt in vele tinten oranje-licht.…
Custor15 september 2008Lees meer >

wachtende stilte

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 711
vanaf de valreep wuivend je laatste roep, verwaaid, iets over spoedige berichten rakelings langs de waterlijn turensmoe m'n ogen slenter ik door regennacht in een kring van waternevel flonkert een toplicht naderbij maar blijft in z'n koers volharden laat havenhoofden liggen brengt geen bericht van overzee…
stater28 oktober 2008Lees meer >

Zeevlucht

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 836
een gat in de lucht zeemeeuwen vlogen naar de nacht gezonken in een golvend dromen sprak ik jouw naam in stilte en je vloekte niet, bij het behang waar ik een skelet had weggetekend liepen de dagen als zombies langs het strand, beminde ik je tussen de bliksems uitte ik in het donker ademde jij hartslag gooide jij mijn hart weer terug in zee…
mobar13 januari 2009Lees meer >

Lente aan zee

netgedicht
3.1 met 11 stemmen aantal keer bekeken 791
Lente aan zee grens tussen water en land hagelwit strand te midden van elementen Dichter bij de oorsprong van het leven kom ik niet lentewarmte jaagt grauwe kou de zee over naar ‘t noorden In de luwte aan de voet van de duinen bij ruisen der branding zink ik weg in ‘t geheel Los mediterend op in blauwe weidsheid de…
Custor18 maart 2009Lees meer >

Leesbaar

netgedicht
2.7 met 11 stemmen aantal keer bekeken 622
De omgekeerde bladzijde tracht de stilte voor te blijven nu niemand, zelfs jij niet mijn gedachten kan verstoren breng ik mijn ziel terug naar zee en kijk ik naar de schepen waarvan zestien van papier. *…
mobar7 april 2009Lees meer >