7277 resultaten.
Onvoorspelbare zee
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
826 zoals zij lieflijk een rotskust wast
met schuimwitte wanten
zijn weerbarstige groeven betast
onverhoeds vaste grond verwoest
wanneer zij grimmig
en bulderend haar gal ophoest
zich verheft in haar bruidsgewaad
en als een withete furie
gestroomlijnde duinen wegslaat
verslingerd aan haar witte kant
trekt zij zich drachtig terug
haar adem…
Wonen in de zee
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
566 Kon je maar wonen in de zee
Gekoesterd door het water
Je deinde met de golven mee
Geen begin, geen eind, geen later
En je verstond de taal van de schelpen
Die zachtjes fluisterden: “Ga met me mee”
Zij zouden je op weg helpen
Je de weg wijzen door de zee…
toe
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
697 bladzijden waaieren
al in de wind
vermengd met zand
door voorbijgaand kind
ligt het boek daar
op zijn rug
de snelheid der regels
is vliegensvlug
vergeten woorden
door zon verlicht
slaat plots 'n rukwind
het boek hard dicht…
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-
want jij kwam los
van zee…
het contrast
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
666 Je voeten
In brandend zand
Zoekend naar verkoeling
Je voeten
In de koude zee
Omhuld door een wazige sluier
Je voeten
Visueel verdwenen
Kunnen daar niet eeuwig staan
Het contrast
Van verkoeling zoeken
Maar toch weer naar het brandend zand moeten gaan…
Pure hemel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 zittend op het zandtapijt
gestreeld door de branding
snuif ik adembenemend diep
machtig zuiverend zout
de ruimende wind blaast
stormen uit mijn hoofd
polijst mijn gekerfde
ziel met zilte hand
eeuwig dansende zee voert
mij in zoete bekoring mee
op het zangerig ritme
van haar zwalpend geruis
op aarde in deze hemel
ligt mijn dierbaar…
Zilt bloed
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
960 Mijn voeten laten natte sporen
achter aan de kant.
Niet of nauwelijks, te verdragen,
De dingen die mijn ogen zagen.
Langzaam klim ik hoger,
klevend aan het zand.
Druppels zoeken de weg naar beneden
of verdampen snel in de lucht.
Beetje bij beetje, begin ik te geloven
dat ik het ga halen,
maar dat wordt vergeten
door een enkele diepe…
Kind van de zee
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.927 Ik lig daar en overzie
de omgewoelde aarde
laat ongelijke wortels zien
van intens geleefde jaren
De zon lacht een warme straal
de laatste wolk regent dag
een windvlaag waait een woeste groet
ik voel het duister trekken
wanneer ik nu nog kon tranen
huilde ik met liefde mee
geleefd, wild en onstuimig
ik proef het zout, kind van de zee…
GEHEIMEN VAN DE ZEE.
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.175 De zee met al z'n geheimen
die ik zozeer bewonderen kan,
het blijft altijd een raadsel
en niemand weet er het fijne van.…
Engel van de zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
852 vuile knuistjes trekken
strepen in een golf van
hoop naar iedere windstreek
waar de engel van
de zee haar vleugels
spreidt en elke droom
overspoeld wordt
door de wens ooit
nog eens dat kind
te zijn…
Proef mijn zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
924 Zie de paarden galloperen
briesend gaan zij harder rennen
daar, vlak langs de waterlijn
het schuim spat hoog op
de ruiter, bespeelt half
gebogen op de rug van
het paard de leidsels
en viert de teugels
wapperende haren volgen
de snelheid van de gallop
de hoeven lijken het
zand noch het water te raken
sneller en sneller gaat…
wensen
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
844 de wensen vandaag
vluchtig varend zeewaarts heen
morgen stormt het daar…
eeuwige rust
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
815 blote voeten
in het zand
stemmen van water
die mij langzaam trekken
in de zee
van eeuwige rust…
Kind van de zee
hartenkreet
1.8 met 6 stemmen
966 als kind van de zee
golf ik mee met eb en vloed
in een komen en gaan
van verzinnen en bezinnen
zoek ik nog steeds
de echte zin
misschien brengt
dat verre schip
wel een alternatief
het leven kabbelt
het geeft en steelt
voortdurend door
alleen ware liefde
brengt rust en aanvaarding
wanneer spoelt ze aan
voor mij…
Storm aan zee
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
593 wind blaast
angstaanjagend
beukt golven hoger op
snijdend zand
hapt stukken duin
blaast straten leeg
huilt in scheuren en kieren
huizen koud
meeuwen vluchten
landinwaarts…
De zee (alweer)
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.128 bijna geveld door
een overdaad aan piekeren
besluit ik naar het strand te fietsen
de wolken hangen laag
waardoor ik even de hemel kan raken
wind blaast opnieuw
de muizenissen uit mijn hoofd
ik vlieg met de meeuwen mee
er golft me wat goed gevoel toe…
deining
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
800 de zee daalde en steeg als de adem van de maan
rond mijn lichaam leek zij de armen van de aarde
zij koesterde en had mij lief en er was geen duister
haar witte schuim verlichtte steeds die lange nacht
mijn hart sloeg het trage ritme van de deining
ik rustte in de branding toen mijn voeten weigerden
en sliep in het warme zand waar zij mij neerlegde…
Vogels van de zee
hartenkreet
4.1 met 9 stemmen
941 vertel me niet
hoe ik moet dromen
of hoe de horizon beweegt
jij staat op een rots
en rolt een schaduw uit
over zee
ik zie meeuwen
in de verte
kon ik maar dichter, drijven
waar de wolken wachten, drinken
van de diepe gloed
geen golf raakt jou
of het licht dat tegen je gezicht
de dageraad zoekt
in de verte
vertel me niet…
Zeemeerman
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
695 Zweepslaglijnen van vuurgroen zeewier
tappen de stroom
flanellen dolfijnen af
richting zijn krullend paleis
Waterval prikt
door een vlaag van regenbogen
een vochtig kleurenpalet vast
op zijn koralen voordeur
Binnen dompelen
de golven van zijn sonarinstallatie
hem onder in
een wereldvreemde trance
Bij 't verder dansen van de tijd…
Honderd duizend keer zij.
netgedicht
4.9 met 12 stemmen
1.168 Ik zie mijn zee.
De branding in de vuurtoren, het ruisen
mijn cocon van scharlaken zijde in de
wind van eb. Ze waait buiten. adem.
Mijn honderd woorden hielden haar. En ik
voelde mij begrepen tot ik mijzelf op-
sloot, tot mijn middel. Eerst haar zee,
golven en nu kust, haar zachte mond-
ing zoet mijn water.…
Zeepost onder rembours
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.099 met een handvol woorden
loop ik richting zee
ze borrelen in mijn handen
maar ik sluit mijn vuisten
stevig, zo stevig dat ze
stikken zonder zuurstof
aan de vloedlijn
laat ik ze los
zo dood als de pier
waar ik net nog liep
levenslijnen tellend
dwarrelen ze in het schuim
waar ze zinken zonder
zinnige verbondenheid
ik staar ze na zonder…
het Wad
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.096 zee geen land
zo mooi – te leven met de zeilen
die haar trots laveert heb ik
voor eeuwig het Wad
op mijn huid getatoeëerd…
Strandjutter
hartenkreet
0.5 met 2 stemmen
3.016 groenblauwe vensters
bespeuren deinende golven
spiedend naar kalme zee
doen ze hun beklag
raamwerken lagen tentoon gespreid
nu onder puin bedolven
tot op heden vandaag de dag…
en de zee zweeg
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
869 nu mijn adem zo sterk
de jouwe wordt
moet ik
wat uit mij geboren is
verlaten
nog eenmaal
zal ik slapen in de duinen
en de nacht
laten kijken
naar de golvende dansers
op een wolkenrij
uit mijn ogen
zal ruimte fluisteren
naar de zeewind
waarin jij bent gekomen
nu mijn stem moet zwijgen
zal ik nog eenmaal slapen
in de onverwisselbare…
als de zee stil ligt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
729 Als de zee stil ligt
en de zeebreker rust
bij gebrek aan baren,
dan wandelt het water
weer zachtjes zeewaarts.
Op de gulzige golven
van mijn geheugen,
geboeid door overvloed,
stranden mijn gedachten
in deinende duinen.
In een wereld van water
hoor ik in een schelp
het ruisen in de oertaal
van een zee-gedicht.…
Meditatie aan zee
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
622 Aan zee in luwte van de duinen
raak ik in vervoering door 't
ruisen der branding, tijdloze
dans der golven in ritme van
de zee en het oneindige zicht.
Ik stel mij open, ga op in 't
geheel van blauw en wit en
als de zon in zee verzinkt in
vele tinten oranje-licht.…
wachtende stilte
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
711 vanaf de valreep wuivend
je laatste roep, verwaaid,
iets over spoedige berichten
rakelings langs de waterlijn
turensmoe m'n ogen
slenter ik door regennacht
in een kring van waternevel
flonkert een toplicht naderbij
maar blijft in z'n koers volharden
laat havenhoofden liggen
brengt geen bericht
van overzee…
Zeevlucht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
836 een gat in de lucht
zeemeeuwen vlogen naar de nacht
gezonken in een golvend dromen
sprak ik jouw naam in stilte
en je vloekte niet, bij het behang
waar ik een skelet had weggetekend
liepen de dagen als zombies
langs het strand, beminde ik je
tussen de bliksems uitte ik
in het donker ademde jij hartslag
gooide jij mijn hart weer terug in zee…
Lente aan zee
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
791 Lente aan zee
grens tussen water en land
hagelwit strand
te midden van elementen
Dichter bij de oorsprong
van het leven kom ik niet
lentewarmte jaagt grauwe kou
de zee over naar ‘t noorden
In de luwte
aan de voet van de duinen
bij ruisen der branding
zink ik weg in ‘t geheel
Los mediterend op
in blauwe weidsheid
de…
Leesbaar
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
622 De omgekeerde bladzijde
tracht de stilte voor te blijven
nu niemand, zelfs jij niet
mijn gedachten kan verstoren
breng ik mijn ziel terug naar zee
en kijk ik naar de schepen
waarvan zestien van papier.
*…