5126 resultaten.
Mol
gedicht
2.3 met 51 stemmen
13.078 bewering, ze groeven zich slechts om niet weg te waaien in,
onder gras, nu de winden blijven liggen, braakt de geïrriteerde aarde
hen weer uit, strijk voorzichtig, hebt de uwe u gevonden, beide ogen dicht
dek met uw linker uw rechter handpalm af, of andersom, zie boven, en breng
het kierend kistje van uw handen naar uw lippen en blaas uw laatste adem…
voor een verloren prinses
hartenkreet
4.8 met 40 stemmen
1.352 je leeft
als een kind
in een landschap van liefde
op de adem van de wind
de bergen een reflectie
van oneindig geluk
maar in diepe dalen
vallen dromen soms stuk
je begint te verdwalen
in een zoektocht naar meer
versplinterde idealen
met als enig houvast
gesponnen verhalen
geweven in goud
een prins op zijn paard
die voor altijd van je…
het gelijk - een chanson
gedicht
3.1 met 18 stemmen
12.545 honderd tegelijk zingende bossen
het gelijk van het gelijken
op een grote gek die door drinken denkt
- in de rivieren drijft de hemel
mee met de aarde en de werelddelen
stomen naar elkaar op door de zeven
wereldzeeën - een processie van de progressie
- wind gelijk honing stroop tussen de
personen de meest frivole tronie van de
adem…
Liedje van de Zee
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
1.165 Karrenwielen door het zand
twee zwarte paarden voor de wagen
bovenop een houten koffer
die hij meenam naar de zee
met iets er in van bladmuziek
en olielampjes om te staren
naar de muggen rondom glas
het stille ebben van het water
en dan was er nog die deken
waar zij samen zo op lagen
in nabijheid van hun adem
en een eindeloos verschiet…
EVA
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
642 dat leeft met huid en haar
een taartje dat naar alles smaakt
een wijnglas waarin de ganse zomer zingt
jij wil
een lege schelp vol golvende baren
een broekzak waarin de wereld kan
een waakvlam die voor altijd brandt
een liefdesuur dat eeuwig duurt
jij wil
een stamelende mond vol zwijgen
een streling zachter dan je zachtste vlees
een adem…
De poppen in het gras
gedicht
3.1 met 17 stemmen
10.148 Je ziet de poppen
ter wereld komen in het gras:
een vloedgolf rode glimlachjes,
lichamen met een eerste adem
uit Taiwan, om nooit uit te blazen.
Vogels, bij honderden, zijn nodig
om deze meisjes op te pikken:
bouw nesten voor ze in het bos,
ga broeden op hun huid zolang
het zomer is en trek dan weg.…
Negentig seconden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.054 Ik heb verloren niet vergeten
Heb gerouwd en veel gedacht
Dat het op een dag toch goed zou komen
Zelfs hier midden in de nacht
Laat ik tranen zoek ik adem
Hikkend hijgend hoestend snel
Ben ik in diepe rouw om mij
Hart gebroken hard verscheurd
Diep van binnen voelt het
Alsof het elke dag gebeurt
Die paar woorden maar één blik
Gewoon twee ogen…
Vrij
gedicht
2.4 met 31 stemmen
13.496 Iets moet gebeuren, zodat ik mijn nek, wervels, tong
schrap zet alles doordrenk van mijn wilskracht uit het zwart te
geraken, ik zing wanneer ik door de buis door de adem door
de vlijmscherpe haken alles zo nauw en gevaarlijk maar ik zing
en gevaarlijk vrij op de grond stort
----------------------------
uit: 'De schuur in', 2009.…
Eeuwige liefde (2)
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.187 Deze dag is de moeilijkste uit mijn leven
doch vast staat mijn besluit
mijn ogen nu gevuld met tranen
vouw ik mijn handen open
ontneem jouw adem
met een laatste kus.…
Mijn woorden.
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
864 Ik dichtte over liefde, hartstocht en de daad
het lieve leven, of een gruwelijk relaas,
ik weet dat alles wat ik schreef nu hier staat
laat u dit na als ik mijn laatste adem uit blaas.
U mag alles lezen, of ook niet, net wat u wilt
het zijn maar eens geschreven woorden
van een mens die zijn schrijfhonger heeft gestild.…
HET SPROOKJE DAT NIET BEGON
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.097 Misschien had ik niet moeten komen
op die dag dat jij mij dat briefje zond
Dan had je mij de adem niet benomen
toen je daar in al je schoonheid stond
Misschien had ik door moeten lopen
op die dag dat ik even stil bleef staan
Dan was ik nooit in je hart gekropen
en leefde ik nu zonder smart en traan
Misschien had ik nooit mogen kijken
die…
Jij kind
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
857 Jij kind
zo mooi en onbeschreven
is jouw bestaan ontvouwen
en in het volst vertrouwen
adem je puur het leven
je kirt naar ieder die je kent
en krijt je baby brabbelbrij
brengt een lach, ieder is blij
omdat jij in ons midden bent
jouw levensweg ligt open
geen steen verspert het pad
niemand die het ooit betrad
enkel jij kunt het belopen…
de stilte voorbij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 daar is de stilte
Alchemistisch dichtbij
plotseling voorbij
ineens hoor ik
bloed kloppend suizen in mijn oren
belletjes blij borrelen in mijn darmen
mijn voeten vertellen van nieuwe schoenen
ik voel de zon van gisteren op m'n armen
mijn adem verhaalt van de tochten door
mijn alsmaar verkouden neus
mijn ogen schreeuwen dat'k moet slapen…
Regen voor zonneschijn brengt stilte na de storm
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
498 Vliegen zonder vleugels,
ademen zonder lucht.
Verbeelding komt tot leven,
aangekomen waar het begint...
'THUIS'…
De aarde wentelt voort
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
609 Ik loop door een straat
loop door het mysterie
van een straat op aarde
De huizen
ademen donker
van het onbewust
door de dood
te worden verteerd
Dood!…
Droomdrogsel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
600 je wulps woest stotend
In zeisige zolvende zachte man
Hieper hoog hijgend
Holt rook uit je halsterig geknepte mond
Oud benauwd piep je je piepende papje
Ziet velig verschieten de dampende resten
Van de wezig wijze mannenziel
Schrik schroterig slijmig verstikt
Greep grapperig grijp je
Je onbegripte keel
Stik stak stoterig sterft iets ademigs…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders
De volle rugzak pak ik uit en gooi
de inhoud in de was
Jouw was, wit, bont en blauw
Mijn adem…
En zie, 't is lente!
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.271 Zijn geest nog zal het werk bestieren,
Zijn adem over d' akker gaan;
En dubbel zalig zal hij wezen
Zo de aarde, met zijn zweet gedrenkt,
Zijn kindren lief haar wondre schatten
Met moederlijke mildheid schenkt.
1890…
Het Leusveld
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
559 Dwalend langs de lanen van Het Leusveld
waar de adem van het landhuis
vertederend ritselt en
de morgens bedauwt
waar bij elke stap het stof van het verleden opdwarrelt
en neerstrijkt op de dromerige dreven van Oeken
die languit luieren tussen kanaal en rivier
het jachthuis heeft zijn gevaren ingepakt
verpulverd ligt het restant van vroegere…
Drummagie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
462 Ik schuifelde rond in het Panthéon,
waar ik onder anderen de stenen graven
van Voltaire, Rousseau, Hugo en Zola
ontdekte, achter ijzeren spijlen, extra
beveiligd tegen de boze buitenwereld,
dacht ik, terwijl de kille mufheid
op mijn adem sloeg.…
Zwanenzang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
673 ballerina van glas, zonder ogen, zonder hart
zie hoe ze cirkelt in haar eenzaamheid
onbevlekt wit en onbevangen
er ligt geen deken van onverschilligheid
over de waandenkbeelden die haar vader bezig houden
tijdens het ijlen in de koorts-tocht van zijn ziekte
op zijn vlucht langs de levens-rivier
vergezellen witte vogels zijn zwarte paard
dat adem…
Eerherstel
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
729 Jeetjemina, het is nu echt gelukt, wat ben
ik enorm blij voor de zo getormenteerde
ziel van Oscar, die nu gerustgesteld adem
kan halen.
In gedachten zie ik duizenden homo's de
indrukwekkende graftombe van Oscar komen
kussen, terwijl hijzelf als een Methusalem
hen één voor één hartstochtelijk omarmd.…
Abgeführt
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
440 Door het duister stampen ijzeren zolen
en af en toe wordt op deuren gebonkt
en menigeen houdt zich verscholen
bij het schreeuwen van bevelen
houdt men de adem angstig in
bij het naderen van zwaar geronk
terwijl in het spaarzaam licht van een lantaren
weerschijn van helm en banjonet blonk
“Herr Cohen?”klonk snauwend de vraag
“Mit kommen!…
Wolga vriend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
598 klein in het ontvangen
het begint met projecteren
je ziet in mij een nieuwe maagd
het leven bestaat slechts uit proberen
het is de moeder rivier
die stroomt door Rusland
terwijl ik droom over romantiek
en we drinken op de samenkomst
beleven onder ons de liefde
nu de rivier naar zee stroomt
en je mijn benen uit elkaar duwt
jouw hijgende adem…
Als ringen krimpen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
487 langzaam schuurt
de wind langs mijn vel
het drijft de warmte weg
dat gaat alsmaar door
zo weet ik wel
het droogt de huid
niet nieuw als ik dat zeg
en verzucht soms
mijn adem op een ruit
zeker, de nieuwe lente
openbaart zich telkens weer
in het voorjaar, of bij toeval
soms nog een andere keer
toch is de piramide onverbiddelijk
de weg…
Anderhalf
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
562 Tijd is kostbaar
En waardeloos trouwens
Wij zijn ..., wij zijn zijn adem notabene
In ............, en uit .................…
Mijn ‘hét’?
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
414 Hét is een schrander dier
dat het bloed besluipt,
hét is de kus van een
vruchtbaar lichaam wat
willig openslaat, hét kruipt
door hét oog van tederheid ,
hét stuit me op de vlucht,
hét noemt mijn naam in een
adem met de dageraad,
getooid in een zonnenaam,
laat het syndroom van hét,
transparant en tijdloos zijn.…
De crematie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
536 Ze ademen een bekende geur van ooit ook treur uit
is op deze achtste het eerste dat in mij ontspruit.
Mijn hart worstelt en kantelt daardoor momenten lang
het bestaan van deze dag maakt mij toch lichtelijk bang.…
DE GEDICHTENFABRIEK
poëzie
4.8 met 66 stemmen
2.087 een hoofd als een uitgeplugde bluesgitaar
de dichter drinkt een koffie met een scheutje wanhoop
de dichter smeert een boterham met hinkende regels
de dichter rookt een sigaret met inspiratie,
in het park met de betekenisvolle beelden
de dichter graaft diep en vindt slechts onbetaalde rekeningen
de dichter schrijft zinnen als:
- in je ogen ademen…
Serenade van het leven
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
498 Hij wil zo graag nog even leven, ademen valt hem zwaar
wellicht nog eens luisteren naar klanken van een gitaarsnaar.
Verder heeft hij geen verlangens om nog iets te verwerven,
hij wenst dan enkel ooit een waardig en rustig sterven.
Maar we weten de dood komt altijd onverwacht
wellicht word je daarvoor op de juiste tijd uitverkoren.…