Alle inzendingen over lichaam

6320 resultaten.

Sorteren op:

Zonder voorkennis ?

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 519
Uit de kleur van ogen ontstond het vrijen uit elke vezel wilde het zijn genot bedrijven in lichamelijkheid ontdaan van iedere willekeur. ongeoefende overgave door vanzelfsprekendheid uit de mond en over lippen inhaleer de uitnodiging, zwijgend zonder voorkennis lig je aan mijn zijde als je dat wilt.…
Pama11 juli 2013Lees meer >

Energie...

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.063
Zonnestralen over onze lichamen omringd door rode rozen en ook boterbloemen, terwijl insecten om ons heen zoemen. Maar onverdroten geven wij ons aan elkaar over en strelen hartstochtelijk elkanders huid. Het riet langs de sloot wuift op de achtergrond en ik zoen jou op je rode mond.…
martin valk15 augustus 2013Lees meer >

Hoe zij gaat

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Bij het kijken hoe het leven mijn moeder verlaat, het lichaam leger en leger en vederlicht gevangen onder een laken uiteindelijk achterlaat. Vaak herkende zij mij niet meer dacht dat ik haar vader was hij zong op mijn manier.…

SONNET KRULDE IK IN MAHLER

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 667
hoog zwevend in alle overgave half gesloten ogen door invoelen violen welke de geest omwoelen gewillig zonder gedachte vragen willoos hangen aan ragfijne draden dromend wiegen bewegende zegen krul ik mijn lichaam in Mahlers negen- de teerhartige opus ontladen omvat dit paradijslijk begeven in welvende klank der schone tonen compleet zalige…

Ook hier

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
Het regent pijpestelen de laffe, klamme warmte weggejaagd Nieuw blad wordt gevormd haarwortels, wit als melk Het verlangen is een wilde perzik smacht naar eetbaarheid De geur van Verbena op jouw huid van henna in het haar Een rode zon boven het schiereiland, dat traag zich uitstrekt, een lichaam van vlees, bloed en bot, dat sidderend de…

Matrix van de ziel

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 574
eerst ongeremd als licht dan verduistert als een eclips waarin de beide lichamen hun schaduw in een nieuwe omloop hervatten.…
Pama16 juli 2014Lees meer >

Smoor

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 642
Tornado’s gieren door het lichaam razen stormend af en aan, bliksemschichten, donderslagen, het brein verhit als een vulkaan. Volledig zoek alle controle, bloed tiert door het dolle heen bonkt en beukt, ontwricht de maagstreek gelijk een drilboor doet met steen.…
G.B.Scipio8 augustus 2014Lees meer >

JIM

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.631
Ik neem een slok whisky en voel mijn lichaam trillen. Neem nog een slok... Ik zou dit niet meer moeten willen. Steeds verder zak ik weg, weg in de eenzaamheid. Ik neem een bad en voel dat het hete water mij verstikt. Ik voel een bedroefdheid. Ik wil weg... Nogmaals... weg.…
G13 november 2014Lees meer >

Ik hou van jou

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.136
Jij zit daar, zo diep mijn ziel, armen en mijn lichaam, omhelzen jou maar hoeveel meer woorden ik je willen geven zou weet ik, dat afstand de regel is en jij dit enkel zo willen zou zoekend naar jouw hand beseffend, je te moeten laten gaan en zie wel wanneer en of ik weer in jouw armen beland maar om jou echt los te kunnen laten bestaat…
Blond22 februari 2015Lees meer >

Hare buik is zo welvende en zacht

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.671
Goud zijn hun lichamen, zij zinderen Door de luchten, en stillen alle dorsten. --------------------------------- uit: Sonnetten (1934)…

Gevangen

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 603
Mijn lichaam zit gesnoerd met een koord van ongenoegen, waarvan het einde geen einde meer is, maar weer het begin van niets. Vroeger leefde ik in het nu en lachte naar de toekomst. Ik beloofde mij een aangenaam leven. Het leven heeft mijn geloof gedoofd.…

ik heb het vernomen

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
het stil staan doch jouw plaats is nu leeg, een ruimte met een andere visie deelt het voeteneind dat ik zojuist heb afgestoft geen bediening op commando, mijn hand is leeg al wijst mijn vinger naar het zintuig waarmee jij je voortbewoog, je hoogte was beperkt tot waar mijn kruin je oksels raakte het afscheid was rumoerig, we schoven je lichaam…
elze6 oktober 2015Lees meer >

Vreemdeling?

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 632
Hij zwerft eenzelvig op de werf kerft diepe krassen met zijn stem het scherpst van elke vlucht en trede breng de huivering in mijn lichaam, het zijn de onbekenden op mijn erf, of die kraai die vleugellam schipbreuk leed kleur of niet, verwondt door zijn diepste geloof of scherf, hield met beide vlerken beet, door eigen ziel zijn thuisland…
Pama12 december 2015Lees meer >

Philosophers Stone

hartenkreet
3.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 619
Kan een gedicht een wrede daad verhinderen Een einde maken aan het strijdtoneel Een medicijn zijn, ziekte en leed verminderen Of wordt een woord, een vers, nooit substantieel Gaat een gedicht ooit verder dan verwonderen Zijn geest en lichaam samen één geheel Hoort het bij dichters om zich af te zonderen Of zijn zij een onmisbaar onderdeel…

Zo moe

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
Lichaam en ziel trekken dan slechts aan één zeel Zo prioritair ook ergens niet erg reëel. Rustig orde op zaken stellen, je concentreren op wat nu en hoe Vergt Rust ook Tijd en wat een moed, hoe! Jullie laten het ons bewust gegund toe Toegegeven, ik bén moe. Wens me geluk!…

Even tijdloos?

netgedicht
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 543
de honger steelt, of kreunende bomen die in stormwinden worden getest maar de toonhoogten van het denken van bodemloze nachten tot in de zwartste dromen, verlicht door pijn waar elke dichter z’n dorst uit lest maar ook als schrander dier dat zijn bloed laat koken, een opmaat waaruit de heerlijkheid is gestolen een geworteld lichaam…
Pama4 december 2016Lees meer >

De taal.

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.358
Neen, toon hem in de Taal, die uit zijn boezem breekt, Door de oudren in hun kroost met d' adem opgekweekt, 't Ontvloeisel van zijn ziel, door 't lichaam uitgedreven. Daar schuilt zijn mensheid in, zijn zelfgevoel en leven.…

Hardtroerend

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 709
jij wist het tijdstip van haar sterven sterk moest je zijn deze hartewens een van haar laatste woorden klinkt als een refrein hoorde zij de laatste minuten jouw positieve levensverhalen weten zul jij het nooit ofwel ooit even nog voelend haar warme handen jouw lichaam stijf van verdriet emotioneel zwaar maar dit…
Antonia6 augustus 2017Lees meer >

Het is wat het is

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 713
Tussenwervelruimteversmallingen het is wat het is groot woord van zelfs één en dertig letters maar het is wel goed mis Een groot woord groot en pijn verdragen groot en pijn accepteren groot en niet klagen Het doet zo'n pijn alles wat gebeurt bij hem nee hij overziet het niet hij is helemaal niet blij Maar het hoort bij het leven het lichaam…
Leidy14 november 2017Lees meer >

Promesse de bonheur

gedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 12.896
En alles wat ik van een lichaam heb verlangd staat voor mijn ogen naakt te zijn, naakt en van mij. De kamer hijgt nog, geil en stroef. Haar mond, gemaakt voor lippen en genot, haar mond, haar stoere, hoogverheven mond staat goed. ---------------------------------------- Uit: ' Haar naam is legioen', 2013.…

Wachtend op de dageraad,

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 513
wat het duister tart vanuit de perfecte composities die ik zoek, uit meerdere creaties van de muzen die mij bezochten het stuurt een onzekere hand, kleuren van mijn fantasieën in een maskerade op de loop, beland in elk vertekend beeld transparantie, doorkijk van doorschijnende zon als ik met mijn penseel over jouw lichaam…
Pama1 april 2019Lees meer >

Het juiste perspectief?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
Ontwakend in de dageraad, dankzij het spinsel op mijn tijds-penselen met z’n valse streken waterverf, uitlopende beweging op het vergeelde doek van ongebleekte canvas maskeert het onbevangen lichaam, alles afgewogen, verlaat als laatste passagier een voortdenderende trein op een onbenoemd station met een te nauw…
Pama19 juni 2019Lees meer >

Zelf-loos gebied?

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
schaduwen eindeloze lopers voor ons uit, terwijl ik je spoor nauwelijks volgen kan, wat over het inzicht van de horizon reikt geen woord over beide lippen, alleen zichtbaar op de tere huid, tinteling tot in het bot, plekje ingeruimd in ons heelal, hemel vol nectar en ambrozijn, waar het z’n vaandel heeft geplant in de volheid van het lichaam…
Pama24 augustus 2019Lees meer >

Stand houden?

netgedicht
5.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 449
loopt uit het verstand, als de kleine ruimte ergens tussen staan en vallen hangt, met de hakken in los zand verstilling van de muggen boven de vennen, de jacht op de zoetste smaak van bloed de lijnen van de tocht worden onzichtbaar, een snaar die in zichzelf trilt, de toon te luid verhaalt , de horizon eist de beeltenis mijn lichaam…
Pama24 april 2020Lees meer >

Wacht niet te lang!

netgedicht
5.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 438
Uit haar schoot weerklonken sirenen, gestrand zonder woorden, stapte ze uit haar lichaam, gebaarde met de ogen en haar lippen, vast besloten, alsof ze mij haar zegen gaf,- wacht met wegen niet te lang -, er ligt een een zoete vrucht te rijpen met onontdekte pit, die zal botten, als de blanke toppen in dat silhouet van het snel…
Pama3 mei 2020Lees meer >

WREDE SCHOONHEID

netgedicht
4.2 met 21 stemmen aantal keer bekeken 503
WREDE SCHOONHEID als onze lichamen weer zijn gereduceerd tot onbezielde atomen en het profiel van je voetstappen langs de oevers van de tijd is bedekt door het sediment van miljoenen jaren zouden wij elkaar herkennen als we in de hemel zouden zijn? of, zullen wij weer vreemden zijn zoals van voor onze ontmoeting?…

Tasten naar elkaar

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 603
mijn behoefte mijn reden van bestaan De liefde die jou omarmt verwarmt ook mij, de liefde die jij mist, bedroeft ook mij Met jou volg ik de keuzes die jij maakt, ongeacht welke keuzes ikzelf zou maken Jouw verwarring, jouw zoeken verwart mij, laat mij tasten waar je bent, aan mijn zij We omarmen het leven de geheimen van onze lichamen…
Zywa20 september 2021Lees meer >

intiemer dan het woord

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
duizenden jaren geleden boetseerden mensenhanden een kist in de vorm van een boot sterke mensenhanden borgen zacht een lichaam in het zandduin te ruste duizenden jaren later scrollen gladde mensenhanden door de digitale krant bebrilde mensenogen kijken nu naar half geloken dode ogen de lippen iets uit elkaar alsof ze nog…
J.Bakx4 november 2021Lees meer >

Libra

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 564
Ze deed het Tot ze een ons woog Het zoog haar leeg Het balanceren Het doorslaan van Haar schalen soms Twijfelen, weifelen Muggen, olifanten Zout, zoet, liefde Haat, leven, dood Ja, nee, vasthouden Loslaten, angst, moed Aanvaarden, versmaden Waarheid, leugen Lichaam, geest, engel Beest, hemel, aarde Oorlog, vrede, ziekte Gezondheid…

Zonsondergang (Kaap Soenion)

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 406
Het schemert, we wandelen weg van de stelletjes die net als wij de zon niet hebben zien ondergaan De picknickmanden zijn leeg Jij pakt de schillen in, ik kijk zogenaamd langs jou heen zogenaamd zonder jouw aandacht te trekken, wetend dat onze huid gloeit naar meer Jouw lichaam glanst strak gebeeldhouwd als een Griekse god Ik strijk…
Zywa24 juni 2022Lees meer >