6209 resultaten.
Maria van Magdala
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
476 Het amalgaam van heel je levenskracht
werd door Zijn tederheid tot licht geweven
tot er een einde kwam aan boze macht –
je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
VRIJ!
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.161 Al vreet de vijand ons aan 't hart,
ons hart, ons hart, ons Belgisch hart,
al zit hij aan ons bloed te slikken
en geeft dat pijn en geeft dat smart,
hij zal op 't eind er in verstikken!…
Thuiskomen
gedicht
3.3 met 3 stemmen
3.619 .
------------------------------------------------------------
uit: 'Einde en begin', 1999.
- homeostase: het vermogen van meercellige organismen om het interne milieu constant te houden, ondanks veranderingen in de omgeving waarin het organisme zich bevindt.
- metagalactisch: afkomstig of zich bevindend in de Melkweg…
Alleen nog oude tijd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Dan het ooit geweest was,
En vooral beter, waarin wij
Alle oude meuk in een
Ongekende voorjaarswoede
Hadden opgeschoond -
Nu de ouderdom gekomen is,
En ik me met mijn vijfentachtig jaren
Dagelijks oefen in de dood,
Ligt de nieuwe tijd al een leven lang
Achter mij, en wentel ik me
In alleen nog oude tijd,
Voorportaal van het einde…
Cirkels van het hart
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
720 voedsel voor het hart
Plagerig verstop je de beloften
achter de sluier van de nacht
opent de met kool omringde
ogen, brengt het
licht van gisteren dichterbij,
maar deint verder weg
in een geruisloos gebaar
Vergeefs draaf ik er
in een narrenkap
achteraan om moedeloos
en misselijk in steeds
wijdere cirkels te gaan
Ik smeek om het einde…
Myosotis
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
529 Het einde leek
zo einder-loos
bevroren en verloren
vol ondergraven bloemen
met neergeslagen koppen.
De slotsom
bood geen rekenschap
maar zwoegde moeizaam verder
langs heel het koude levenspad
waar glorierijke armoe
ten grave wordt gedragen.…
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
840 Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren,
verlangend naar het einde van hun vlucht.
Hun V trekt fier door frisse najaarslucht,
het zachte avondrood op witte veren.
De aardse strijd kan hen niet langer deren;
ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht,
hoog boven ieder dorpje, elk gehucht,
om in hun verre haven aan te meren.…
Jagende verwachtingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
418 slechts met de gedachten
waarin ik verdwaal, op het
einde te trots voor een beklag,
onmogelijk de serene grond
onder de wortels te verruilen
van een voorbestemde plek,
waarin ik schuilen mag.…
De cirkel
hartenkreet
4.3 met 9 stemmen
893 Het is waar eind een nieuwe start is
en ook jij en ik weer zijn verweven.
Waar lente de winter weer ontmoet
begint opnieuw voor ons een leven.
Het is de cirkel van ons leven
en als er ergens nog een god is...
moet die beslist hebben geweten...
dat ik jou nog steeds ontzettend mis.…
Amazing Grace
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
653 Hoewel ze onderling heel veel verschilden,
bevoeren ze aan ‘t eind dezelfde koers.
En wat het noodlot (of het toeval) wilde:
De oudste gaf het eerst de pijp aan Maarten.
Het was de jongste die het laatst verstilde.
Dus al met al kwamen er dertien kaarten
in een bestek van pak weg zestien jaar.…
Moederdag
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
846 Haar doodvermoeide ogen wel misschien
aan ’t einde van de avond, rondom tien.
De hoofdpijn bouwt zich op met felle vlagen.
En als ze haar gebit in 't water zet,
dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~…
Als yin yang samen versmolten
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
673 Soms verlangen we naar twee armen om ons heen
Een knuffel van iemand die ons lief heeft
Een wens in het leven
Iemand om je leven mee te delen
Niet voor even maar tot het einde van ons leven
Je wederhelft je zielsverwant...…
Terminaal leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
526 Ons einde is nabij.
Terminaal leven wij allemaal.
Een paar dagen of een mensenleven.
Voor onze aarde is dat niets.
Voor een mens duurt een leven even.
Waarom leven wij alsof even eeuwig is?
In sleur, in verveling of lusteloos?
In angst of in beven?
In oorlog, in haat of altijd boos?
In anderenverwijt of in zelfbeklag?…
Dichter
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.742 Je bent je eigen einde en begin,
en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger
neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in;
geen keer op keer verloren hartsvriendin
ging van iets anders dan gedichten zwanger.…
waaiende kleuren
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
557 Ik zal maar laten begaan,
het is niet het einde van mijn bestaan
want ik word bekeken door mensenogen.
Zij schuwen de kleurenmengeling niet.
Al heb ik zo’n verdriet
er is niemand die het ziet.…
Ondragelijk verdriet
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
687 Toen op een dag ging het heel slecht,
ik dacht dit is het einde,
maar haar ogen gingen open,
en keken in de mijne.
Mijn liefde werd steeds sterker,
En mijn angst werd groter,
Toen op een dag het vonnis kwam,
Ze is verlost uit deze aardse kerker.…
Verlies
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
953 zelf niets vermoedend gevecht
Minuten werden uren
En jij lag daar maar
Uren werden dagen
Maar jij gaf het nog niet op
Weer een schokkend telefonische mededeling
Ze konden niets meer voor je doen
Het zou een langdurige afdaling worden
Met een levenloos eindresultaat
Vol van verdriet en met een brok in mijn keel
Toekijkend naar jou einde…
Zoals lang geleden - deel 4
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 (deel 4: voorlopig einde)
Gebaseerd op een sprookje.…
vergeten
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
934 of ga ik naar mijn einde toe?…
zin
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
803 de zin van het leven
de zin van de dood
te moeten aanvaarden
probleem levensgroot
ik zie de natuur
als normaal proces
dit aardse bestaan
vormt mijn levensles
de dood niet ontlopen
hij woont in mijn stad
ik zie hem als vriend
op mijn levenspad
ik maak me niet druk
om het naderend eind
onvoorspelbaar blijft het
‘t wordt nooit omlijnd…
Afscheid van mijn lichaam
gedicht
4.0 met 5 stemmen
13.306 Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier,
verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan
en voor het eind van deze avond zakt de dood
mijn longen in.
De zon was mij nooit opgevallen als hij niet
steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop.
Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?…
bij me achterop de motorfiets?
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
532 lichaam
tegen dat van mij, de warmte
maakt ons één, je wang streelt
mijn leren jas terwijl je armen
mijn contouren bespieden vanaf
de heupen tot aan mijn schouders
ik voel het leven aan je borsten die
stevig mijn rug bepriemen, mijn mannelijke rots
bespeurt in het ronken van je spieren
de vraag om te worden bemind, doch we hebben
nog een eind…
Geschiedenis
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 bloem naar bloem
Over het pad van gebeurtenissen
Het pad dat leeft
De geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren
Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren
Een raadsel met antwoorden
Die zich bevinden in ons verleden
Een klok met jaren als cijfers
Zo interessant dat de tijd vergeten wordt
Een belevenis zonder einde…
Aas
gedicht
3.0 met 2 stemmen
3.238 Nooit komt er een einde aan deze verslaving.
Eskaders gedichten zijn op zoek naar hun dichters.
Ze dwalen zonder commando door het grote
district van de woorden
en verwachten het aas van hun volmaakte,
gesloten, gedichte, gemaakte
en onaantastbare
vorm.
------------------
uit: 'Aas', 1982.…
Snoepje van de Week
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
619 Van Albert hadden we nog nooit gehoord,
want Piet de Gruyter was voor ons het einde.
We genoten altijd van die zalige geur,
van zijn versgemalen koffiebonen.
Ik kreeg er het Snoepje van de Week.
Moeder geld voor gespaarde kassabonnen,
als waardering voor haar winkeltrouw.
Winkels in de Rijnlaan bestaan nog steeds.…
Euforisch
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
446 eerste mensen
het paradijs betraden
werden onze sporen paden
stil pluisden kristallen
spelend om ons heen
lichtten op en werden een
in een lieflijk kraken
hoorden wij de melodie
van voortgang maken
links van ons het bos
waarvan het groene mos
de scene wit decoreerde
euforisch door het vele
licht liepen wij in dromen
waaraan geen eind…
Alles heeft zijn eindtijding
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Met iets van
een eigenzinnigheid tot het einde
aan zijn doelen toegewijd.…
Sterren aan de hemel.
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
710 blik niet zal verblinden,
dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt,
dat 't hart zich met de rede blijft verbinden
en solidariteit de wonden heelt,
dat fonkelingen die zozeer verblijdden
en nu uit vele ogen zijn vergaan
na al 't verdriet en al het zware lijden
voorgoed in 't mensenhart geschreven staan,
voortaan en tot aan 't einde…
In wit protesteren
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
572 we spraken golven
over weer en wind
murmelden zee
koesterden oude botten
in geschreeuw van de meeuw
zon lichtte op
in wit protesteren
van opkomende vloed
water versmolt met nevel
in de ondergaande gloed
wij kenden het eind
door het ronden van de pier
proefden zilte in de
eeuwigheid van tijd
en oneindige ruimte hier
terug naar de…
leven als een sinusoïde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 ieder begeeft zich in een berglandschap
als je in het dal aankomt zie je de toppen
van je tocht al opdoemen mistige schemer en al
als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte
sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw
de functie van het op en neer is te kiezen naar believen
je trekt een lijn en wil het dan ook tot het einde…