Alle inzendingen over liefdes einde

6209 resultaten.

Sorteren op:

Maria van Magdala

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Het amalgaam van heel je levenskracht werd door Zijn tederheid tot licht geweven tot er een einde kwam aan boze macht – je werd jezelf ten diepste weer gegeven.…
Adeleyd20 april 2014Lees meer >

VRIJ!

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.161
Al vreet de vijand ons aan 't hart, ons hart, ons hart, ons Belgisch hart, al zit hij aan ons bloed te slikken en geeft dat pijn en geeft dat smart, hij zal op 't eind er in verstikken!…

Thuiskomen

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.619
. ------------------------------------------------------------ uit: 'Einde en begin', 1999. - homeostase: het vermogen van meercellige organismen om het interne milieu constant te houden, ondanks veranderingen in de omgeving waarin het organisme zich bevindt. - metagalactisch: afkomstig of zich bevindend in de Melkweg…

Alleen nog oude tijd

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 572
Dan het ooit geweest was, En vooral beter, waarin wij Alle oude meuk in een Ongekende voorjaarswoede Hadden opgeschoond - Nu de ouderdom gekomen is, En ik me met mijn vijfentachtig jaren Dagelijks oefen in de dood, Ligt de nieuwe tijd al een leven lang Achter mij, en wentel ik me In alleen nog oude tijd, Voorportaal van het einde…

Cirkels van het hart

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 720
voedsel voor het hart Plagerig verstop je de beloften achter de sluier van de nacht opent de met kool omringde ogen, brengt het licht van gisteren dichterbij, maar deint verder weg in een geruisloos gebaar Vergeefs draaf ik er in een narrenkap achteraan om moedeloos en misselijk in steeds wijdere cirkels te gaan Ik smeek om het einde…
Pama10 juli 2014Lees meer >

Myosotis

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 529
Het einde leek zo einder-loos bevroren en verloren vol ondergraven bloemen met neergeslagen koppen. De slotsom bood geen rekenschap maar zwoegde moeizaam verder langs heel het koude levenspad waar glorierijke armoe ten grave wordt gedragen.…
Chatfant14 september 2014Lees meer >

Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 840
Ik zie de wilde vogels huiswaarts keren, verlangend naar het einde van hun vlucht. Hun V trekt fier door frisse najaarslucht, het zachte avondrood op witte veren. De aardse strijd kan hen niet langer deren; ze reizen, onverstoorbaar, onbeducht, hoog boven ieder dorpje, elk gehucht, om in hun verre haven aan te meren.…

Jagende verwachtingen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 418
slechts met de gedachten waarin ik verdwaal, op het einde te trots voor een beklag, onmogelijk de serene grond onder de wortels te verruilen van een voorbestemde plek, waarin ik schuilen mag.…
Pama28 september 2014Lees meer >

De cirkel

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 893
Het is waar eind een nieuwe start is en ook jij en ik weer zijn verweven. Waar lente de winter weer ontmoet begint opnieuw voor ons een leven. Het is de cirkel van ons leven en als er ergens nog een god is... moet die beslist hebben geweten... dat ik jou nog steeds ontzettend mis.…
nita17 februari 2015Lees meer >

Amazing Grace

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 653
Hoewel ze onderling heel veel verschilden, bevoeren ze aan ‘t eind dezelfde koers. En wat het noodlot (of het toeval) wilde: De oudste gaf het eerst de pijp aan Maarten. Het was de jongste die het laatst verstilde. Dus al met al kwamen er dertien kaarten in een bestek van pak weg zestien jaar.…

Moederdag

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 846
Haar doodvermoeide ogen wel misschien aan ’t einde van de avond, rondom tien. De hoofdpijn bouwt zich op met felle vlagen. En als ze haar gebit in 't water zet, dan denkt ze: ~'k Heb het toch maar weer gered.~…

Als yin yang samen versmolten

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 673
Soms verlangen we naar twee armen om ons heen Een knuffel van iemand die ons lief heeft Een wens in het leven Iemand om je leven mee te delen Niet voor even maar tot het einde van ons leven Je wederhelft je zielsverwant...…

Terminaal leven

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 526
Ons einde is nabij. Terminaal leven wij allemaal. Een paar dagen of een mensenleven. Voor onze aarde is dat niets. Voor een mens duurt een leven even. Waarom leven wij alsof even eeuwig is? In sleur, in verveling of lusteloos? In angst of in beven? In oorlog, in haat of altijd boos? In anderenverwijt of in zelfbeklag?…

Dichter

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.742
Je bent je eigen einde en begin, en leeft en sterft alleen. Geen dubbelganger neemt straks je plaats wanneer je doodgaat in; geen keer op keer verloren hartsvriendin ging van iets anders dan gedichten zwanger.…

waaiende kleuren

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 557
Ik zal maar laten begaan, het is niet het einde van mijn bestaan want ik word bekeken door mensenogen. Zij schuwen de kleurenmengeling niet. Al heb ik zo’n verdriet er is niemand die het ziet.…

Ondragelijk verdriet

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 687
Toen op een dag ging het heel slecht, ik dacht dit is het einde, maar haar ogen gingen open, en keken in de mijne. Mijn liefde werd steeds sterker, En mijn angst werd groter, Toen op een dag het vonnis kwam, Ze is verlost uit deze aardse kerker.…
Lisa7 december 2015Lees meer >

Verlies

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 953
zelf niets vermoedend gevecht Minuten werden uren En jij lag daar maar Uren werden dagen Maar jij gaf het nog niet op Weer een schokkend telefonische mededeling Ze konden niets meer voor je doen Het zou een langdurige afdaling worden Met een levenloos eindresultaat Vol van verdriet en met een brok in mijn keel Toekijkend naar jou einde…

zin

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 803
de zin van het leven de zin van de dood te moeten aanvaarden probleem levensgroot ik zie de natuur als normaal proces dit aardse bestaan vormt mijn levensles de dood niet ontlopen hij woont in mijn stad ik zie hem als vriend op mijn levenspad ik maak me niet druk om het naderend eind onvoorspelbaar blijft het ‘t wordt nooit omlijnd…
willem jacobs26 februari 2016Lees meer >

Afscheid van mijn lichaam

gedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 13.306
Nu lig ik op een zaal, mijn hart, die logge spier, verlaat me, laf als een gedicht laat het me staan en voor het eind van deze avond zakt de dood mijn longen in. De zon was mij nooit opgevallen als hij niet steeds onderging. Geen lucht, geen flonkering, geen hoop. Waarom, mijn lichaam, heb ik nooit in je geloofd?…

bij me achterop de motorfiets?

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 532
lichaam tegen dat van mij, de warmte maakt ons één, je wang streelt mijn leren jas terwijl je armen mijn contouren bespieden vanaf de heupen tot aan mijn schouders ik voel het leven aan je borsten die stevig mijn rug bepriemen, mijn mannelijke rots bespeurt in het ronken van je spieren de vraag om te worden bemind, doch we hebben nog een eind…
elze4 augustus 2016Lees meer >

Geschiedenis

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 538
bloem naar bloem Over het pad van gebeurtenissen Het pad dat leeft De geschiedenis is als een stofdoek met mooie kleuren Kleuren die dwarrelen voor je ogen als schitterende sterren Een raadsel met antwoorden Die zich bevinden in ons verleden Een klok met jaren als cijfers Zo interessant dat de tijd vergeten wordt Een belevenis zonder einde…
Pablo-boss28 september 2016Lees meer >

Aas

gedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.238
Nooit komt er een einde aan deze verslaving. Eskaders gedichten zijn op zoek naar hun dichters. Ze dwalen zonder commando door het grote district van de woorden en verwachten het aas van hun volmaakte, gesloten, gedichte, gemaakte en onaantastbare vorm. ------------------ uit: 'Aas', 1982.…

Snoepje van de Week

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 619
Van Albert hadden we nog nooit gehoord, want Piet de Gruyter was voor ons het einde. We genoten altijd van die zalige geur, van zijn versgemalen koffiebonen. Ik kreeg er het Snoepje van de Week. Moeder geld voor gespaarde kassabonnen, als waardering voor haar winkeltrouw. Winkels in de Rijnlaan bestaan nog steeds.…

Euforisch

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 446
eerste mensen het paradijs betraden werden onze sporen paden stil pluisden kristallen spelend om ons heen lichtten op en werden een in een lieflijk kraken hoorden wij de melodie van voortgang maken links van ons het bos waarvan het groene mos de scene wit decoreerde euforisch door het vele licht liepen wij in dromen waaraan geen eind…
wil melker13 februari 2017Lees meer >

Alles heeft zijn eindtijding

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 601
Met iets van een eigenzinnigheid tot het einde aan zijn doelen toegewijd.…

Sterren aan de hemel.

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 710
blik niet zal verblinden, dat angst noch haat de mensheid dan verdeelt, dat 't hart zich met de rede blijft verbinden en solidariteit de wonden heelt, dat fonkelingen die zozeer verblijdden en nu uit vele ogen zijn vergaan na al 't verdriet en al het zware lijden voorgoed in 't mensenhart geschreven staan, voortaan en tot aan 't einde…
A. Rivesta18 augustus 2017Lees meer >

In wit protesteren

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 572
we spraken golven over weer en wind murmelden zee koesterden oude botten in geschreeuw van de meeuw zon lichtte op in wit protesteren van opkomende vloed water versmolt met nevel in de ondergaande gloed wij kenden het eind door het ronden van de pier proefden zilte in de eeuwigheid van tijd en oneindige ruimte hier terug naar de…
wil melker27 september 2017Lees meer >

leven als een sinusoïde

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
ieder begeeft zich in een berglandschap als je in het dal aankomt zie je de toppen van je tocht al opdoemen mistige schemer en al als je kunt kiezen tussen het imposante himalaya gebergte sta me toe liever dan de heuveltjes van mijn vrouw de functie van het op en neer is te kiezen naar believen je trekt een lijn en wil het dan ook tot het einde…