7480 resultaten.
SPIEGELBEELD
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
715 Lente
kijkt zichzelve
in de spiegel
Winter lijkt
me nu wel
achterhaald
Groen schijnt
te aarzelen,wil
herfstbruin
met 'r kille adem verjagen
Zonneschijn
is wel op til
maar zonder
enige overtuiging
Wolken
hebben de overhand
beteugelen
het koude blauw van lente
Akkers leeg
weiland zonder
enig kleur van vee
slechts…
tweede leven
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
669 haast ongemerkt kwam de herfst
verkleurde haren
rukte vel in rimpels
zelfs de wortels losten
ondergronds
onzeker spiegelend
het nieuwe ik
tastend door de lege dagen
jonglerend met de tijd
verloren
voel reeds de koude adem
winter blaast me in de nek
vage angst het onbekende
wenkt en wacht
grijpt onverwacht…
Bommen en bedevaart
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
694 bleek is zijn verschijning
als een gravure in glas
de open handen
ijsblauw perkament
zijn vlassig haar verdraagt de winter niet
hij rilt,
ziet de mens in vrije val
schrijft bedroefd een laatste woord
zijn ogen naar boven gericht
het licht, zo schrijnend wit
hoelang nog
zullen engelen zingen
van vrede op aarde
terwijl zijn kinderen worden…
dertien was ze
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
764 winter stopte
sneeuwvlokken in haar mond
elke avond
opnieuw wanneer ze
ijzig dun
naar haar woorden liep
zonder te weten of tijd voltooid
was
in nestkoude
en in de vierde nachtwee
waaruit geen kind viel
of een arm, zonder verraad
aan vingers
Louise schreef de aarde zwart
en perste een wereld
uit haar lijf
trad haar koninkrijk…
Reserveloos
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
760 Vuurtorenwachter in de winter,
waarbij het ijs niet breken wil;
de dood vreet in met zoutzuur,
totaal in mijzelf verloren,
geen geile kut die mij nog redt,
geen melktieten om aan te lurken,
als het bitterste uit mijn hart
afvloeit naar de kraters van
dodelijke eenzaamheid, kruitvat,
waar het verstikte gedachtenlava
in een forse druk explodeert…
DRIE SEIZOENEN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
829 Nu zal het nog duren dagen,
dat blad opnieuw ontspruit
uit nieuw gevormde knoppen
als zijnde ‘s winters bruid
van het ongeborene.
Even spant de natuur zich in,
stilte, daarna ontstaat
er opnieuw het glorieuze.…
Ik waag het weer
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
624 ik zie hoe de winter
haar rust als in een prent
aan de aarde wil opdragen
hoe elk sprankje licht
fonkelend uit de verte
de mens kan behagen
bevroren bladeren
ritselen in kwetsbaarheid
een verfijnde wijs
ijsbloemen tekenen
zich als een glasschilderijtje
flatteren het stemmige grijs
de merel trippelt
tal van sporenpootjes
op…
memoreren
netgedicht
3.7 met 12 stemmen
855 deze dag
gedenkt een nachtegaal en een dochter
de één verloor haar stem, de ander haar vertrouwen
in
wat werkelijkheid gebood
de zachte witte dood van vroege winters zweeft
langs alle warme woorden, waar mijn afscheid weeft
en ik gebied de lente
nog te wachten
op iets moois
als er dooi valt in december
valt een ster weer op haar plaats…
Vriendschapskuierend
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.200 samen kuieren
door de beukenallee
zwijgend
zoals dat mag, kan
delend het zonlicht
dat speelt
rond schaduwvlagen
geen vragen
enkel het gefluister
langs de blaadjes
echoënd in de wind
wetende
hoe de herfst
kleurend naar kaalheid
steeds haar weg
naar de winter vindt
maar ook,
hoe verborgen knoppen
weten te overleven
hoop…
Blauw in wolkfestijn
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
667 het uitzicht
oogt hemel
blauw in wolkfestijn
de tuin
kleurt meerjarig rood
in winterse borders
het huis
is warm en licht
door de lach in je ogen
maar de kelder
is gesloten met
stenen uit verleden
de specie
brokkelt in
een nieuwe wind
we hebben
alles open gebroken zonder
fundamenten te slopen
toch zal het
nog jaren…
Een beetje ouder.
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
588 Ik heb mij op zijn winters getooid,
daarom al mijn bladeren afgegooid.
Ontdaan van alle fleur en prachten
is nu 't seizoen van koude en lange nachten.
Maar na drie maanden wachten
brengt de lentezon mij terug tot volle krachten.
Ik kom weer tot volle bloei,
ik ben opnieuw in ganse groei.…
klimop
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
587 licht onafwendbaar in knoppen
ik kan niet langer meer dralen
het blijde zal weer verhalen
zo hemels en zo aards
er is geen duisternis meer
waaraan ik moet weerstaan, geen ruw gescheiden
maannacht waarin ieder vers eindigt
met een optocht van ondoorzichtig cellofaan
ik sterf niet meer om de wonden van wind
die, willoos en verward, de winter…
Lente op komst
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
721 Winter pak je koffer maar
Sneeuw en ijs, tot volgend jaar!
De lente spant haar wolkenkleed
Blauw-witte tinten hemelsbreed
Het groene tapijt ligt uitgerold klaar
voorzien van krokussen hier en daar
Lammetjes dansen in de wei
Veulens dartelen zij aan zij
Vrolijk zingen wij ons lied....
Zon, blote benen, kom! Geniet......…
herfststerfte
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
547 gebogen geel
doorstaat de berk het allerlaatste licht…
de nadag nadert, bleek
en oeverloos gezwicht in witte windsels
rond een oude stam
geen gram gehaald, doch zon
verschaald op dorre takken in
het stijgen van de maan
hij moet gaan – de herfst – hij kon
gekerfd in stugge bomen en
de dromen van een kind
niet langer naast
de winter…
Koude
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
611 Ik voel de zachtheid van deze winter
waarin de natuur zich vroeg ontpopt.
Het is niet te koud voor Jan Splinter,
de groei is eigenlijk niet gestopt.
Bij het snoeien van hoge bomen
wordt veel rottigheid geconstateerd.
Maar de rivieren blijven stromen,
niets bevroren, geen tij gekeerd.…
We leven nog...
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
1.058 De winter komt.
Zo ging het en zo gaat het.
Zo zal het altijd gaan.
We leven nog, en niet zeuren.
Leven!…
voor Berry
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
705 we hadden het
vandaag nog over je
herinneringen
verhalen over jou
men moet een man
van de winter zijn
om je te begrijpen
en koud in de lentezon
terwijl je stopt bij
jouw landschap en denkt
ik denk dat ik weet
wiens land dit is
terwijl opeens de sneeuw valt
en jouw paardje in Nieuwe Schans
rilt en haar bellen schudt
ver…
Elfstedentocht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
658 Winters uit vroeger tijden
blijven vroeger
dan zag je nog zo'n zwoeger
over het spiegelende ijs heen glijden
dat het nimmer terug keert is zeker
te zeer hebben wij ons best gedaan
te strooien met de gifbeker
kunstsneeuw kunnen we maken
op kunstijs kan alleen binnen worden genoten
op het sprookje van de elfsteden
zijn we voorgoed onderuit…
Katjes
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
516 Nu denk ik steeds
"ik hoop dat ze
niet bevriezen"
want de winter
duurt nog lang.
Het is maar goed
dat katjes groeien,
en niet voelen,
zo zijn zij voor wat
vorst nooit bang.…
Oorlog
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
793 De herfst gewapend met donder en bliksem
verjaagt het zonlicht en de warmte
winter zijn handlanger bereidt zich voor
het land binnen te vallen met zijn vorst en sneeuw
de mens wandelt door
kijkt niet meer op van de oorlog
tussen de seizoenen
hij kijkt lijdzaam toe
hoe de wereld zich keer op keer
een ander kleed toe-eigent
hij troost…
Het valt 7
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
571 Ook ik ben de zee, en ik zwijg
Want ik ben de wind, en ik
Opteer want ik ben het land,
Droog, nat, oorlog, winter.
Honger en gebrek, twijfel
En blindheid, ik ben melaats,
Toch ontstaat het niet, en het
Staat mij niet tegen, ik ben,
En ik heb, en ik val, en het
Valt, en het omgeeft, en het
Spruit, en het staat op.…
Kruin
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Nog is
mijn kruin van herfst
is het laatste blad
niet naast m'n stam gevallen
Mijn figuur
krijgt dan
dat zotte, malle
de scherts van winter
Een kaalheid...…
Wachten op wat komen moet
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
544 Zoals bruine knoppen in de winter,
in stilte dóór blijven groeien.
Knoppen van knoestige kastanjebomen.
Zo kunnen ook mensen wachten.
Op wat altijd is gekomen.
Op wat komen gaat.
Op wat komen moet.…
Lenteachtige ondeugd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
485 in de lach
op het terras klinkt
lenteachtige ondeugd
op deze eerste rokjesdag
onwennig bloot
trotseren benen
met uitdagend flair
gepasseerd winters wit
ze blozen niet eens
als hakken blijven steken
tussen de kasseien
waar meeuwen altijd eten
speels waait de wind
verblindt laagstaande zon
de jeugdige parade
met lente als hun gade…
ONTKIEMING
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Alsof een dakvenster een blik
gunt vanuit winterse donkerte,
een licht gevoel van verandering
zacht kriebelt onder dikke kleding,
onbestemd iets in de lucht hangt,
gezocht wordt naar ware woorden.…
RIJP
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
457 vandaag neem ik
een voorschot op
dat wat gaat komen
over het gewilde plaatje
waarvan velen dromen
het land gehuld
in zuiver wit en zilver
zie het niet als een vergrijp
dit gehuld zijn in dun engelenhaar
ben slechts de voorbode
van wat gaat komen
van dat wat verscholen ligt
al lang verwacht en klaar
de winter de kerst met hun…
Iskander meets Anne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
486 De zon scheen uitbundig
't was nog net geen lente
het staartje van winter
toen Anne Iskander
pardoes tegen 't lijf liep
Die zestiende maart
zei zij ik verander
mijn naam en gezicht
in miss metamorfosa
want ik ben een ander
Hoop dat je 't niet erg vindt,
mijn lippen en ogen
dat ik jou beval
als Elim Mamatova
voel je niet opgelicht…
Echt gebeurd, ik stond erbij
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
720 Er was eens een insectje, klein en blij
Eentje met een angel, je weet wel: een bij
Het wist: de winter is nabij
Het maakte honing en niet uit liefhebberij
Maar voor de koningin, een hele karwei
Het dacht: nog één keer naar de vallei
In het dal, daar ligt een geurige wei
Met de zoetste smaak, die van aardbei
Het keerde terug, volgevreten na die…
ZOMERTIJD; SUMMERTIME, een actuele nieuwe tekst.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
509 Zomertijd
doch de wereld is winter
herfst ver weg
en de lente is zoek
Zomertijd
doch bommen die vallen
pijn en verdriet
oorlog is een vloek
Zomertijd
doch honger naar vrede
kom in beweging
en open het boek
Zomertijd
het boek van de vrede
vrouwen en mannen
mijn dringend verzoek
Jan Jacob Krediet Van den Bos, VredesDichter.…
Dankbaarheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
268 Wat ook nog de winter straks
misschien zal brengen.…