8372 resultaten.
LENTEWENS
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
1.088 laat me jouw lente zijn
en nooit meer
zonder liefde
je winterluiken
sprankel ik
vol kleuren lucht
en licht
en als je vlucht
dan dartel ik
mijn tere bloesems
op je huid en streel je
ogen dicht
laat me toch lente zijn
en nooit meer
zonder jou
ontluikend zal
mijn middagzon
je zoete kussen
stralen
en intussen
zoem ik dan
de luchtkastelen…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
Zomeravond
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
885 Een zwoele zomeravond, de lucht is rood verlicht
ik kijk uit het raam, twee mensen met een rimpelig gezicht.
Hij schuift haar stoel onhandig aan, met een vertederende lach
ze drinken koffie en genieten zichtbaar, van hun oude dag.…
gevangen en toch vrij
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.291 die
je maakte op school
het springen van je
zo gedachtenloos
je pasjes licht frivool
de wereld om je heen
liet je alleen, speelde
zogenaamd niet mee
je had je handen vol aan
jaren zonder diepte, verdiende
liefde als goedkeurend woord
je dacht jezelf verloren
dat niemand je zou horen
maar je had het mis
ik heb je uit de lucht…
Vleugels
netgedicht
3.3 met 13 stemmen
1.262 Als een vogel in de lucht,
vliegen, heel ver weg,
duiken, als in een vrije vlucht
door dalen, over bergen,
oceanen en steden.
Landen, pas als jij het wilt,
eten als je honger hebt,
vliegen, heel ver weg.
Als je me onderweg,
toevallig dus ziet staan,
twijfel dan niet,
maar landt dan even
en laat me op je
vleugels zitten gaan.…
helemaal alleen
hartenkreet
4.3 met 20 stemmen
1.315 vanaf het strand
turend over de zee
die kalme zee
starend over het water
rust over me heen
kijkend naar de lucht
ben hier alleen
genietend
genietend van die rust
aan de stille kust
leg me neer
op het strand
sluit mijn ogen
droom
oh heerlijke droom
plots schrik ik wakker
kijk om me heen
voel me verlaten
voel me zo alleen
stap maar…
In vergelijking
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
1.022 De warmte van de zonnestralen
stelt slechts weinig voor
in vergelijking met
de warmte
uitgestraald door jouw aantrekkelijk lichaam
De helderste ster aan de hemel
is slechts een kleine bron van licht
in vergelijking met
die fonkeling
in jouw mooie ogen
Eén enkele vlinder, fladderend in de lucht
is eenzaam en alleen
in vergelijking met…
-op Visser van Ma Yuan-
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
999 Zojuist werd het net
Opgehangen
Schilderij van dode paling
En stikkende zoutwatervis
- Eerder een collage, eigenlijk -
Weer uit het water
In de lucht, boven
De boot waar het al weken
Regenachtig miezert
Getrokken als zoutwaterthee
vissen over boten vliegen
Vogels onder dekken duiken
En de visser zeker weer
Gedwee naar zee?…
Aan mijne vrienden
poëzie
3.0 met 30 stemmen
6.224 Als wij, op de weg des levens,
Aan de kant van 't stille water,
In een koele schaduw rusten;
Als de lieve zuidewindjes,
Dart'lend, door mijn lokken, spelen,
En der bloemen frisse geuren,
Door de zuiv're lucht verspreïen;
Dan gevoel ik al de wellust,
Die Natuur mij doet genieten;
Maar, hoe groot, hoe onuitsprekelijk,
Wordt die wellust, lieve…
wolk wil ik zijn
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
807 ik kijk naar de lucht,
zie wolken bewegen
van ooghoek naar ooghoek,
en altijd op weg
naar wazige verten.
soms luchtig,
doorzichtig,
soms loodzwaar,
met regen beladen
maar altijd
op weg.
als wolk wil ik reizen
met onbekend doel,
gestuurd door
de wind die mijn
richting bepaalt.…
vertel me
hartenkreet
2.5 met 15 stemmen
1.660 En dan komt de zon weer op
De eerste stralen strelen mijn gezicht
Net was de lucht nog zo donker
En nu plots is het al weer licht
De nacht en de dag worden langzaam een
Uren verstrijken geen gevoel van tijd
Ik herken het van het begin tot het eind
Het pijnlijke gevoel van de eenzaamheid
Vertel me waar is al dat moois nu gebleven
Mijn liefde…
Vacuüm
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.092 het heeft geen vormen als onttrokken lucht
zonder enig volume dus zonder maat
en met niets dan louter vacuüm in staat
om alles mee te zuigen in zijn vlucht
naar een bestemming een blij toekomstbeeld
geloof is goed vertrouwen ook op kracht
maar onbenoemd blijft het de sterkste macht
onzichtbaar en onhoorbaar en verdeeld
namen geven is gewoon…
Herfstblad
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.369 ‘Hoogste tijd’, zo dacht het blad
- al turend in de grauwe lucht -
‘ik heb mijn seizoenen nu gehad
ben klaar voor de finale vlucht
Krijg kramp in al mijn nerven
mijn huidje wordt al droog
val ik nu in duizend scherven
of zweef ik naar de regenboog ?’…
Polikliniek
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.247 gang is grijs
Zoals de gezichten
Afwachtend starend
Naar blauwe deuren
Grijs het linoleum tot
Barstens toe gedweild
Langs de gekleurde lijn
Deuren openklappend
Rolstoelen vanzelf
Men komt en gaat
Zwijgend gevangen
In eigen gedachten
Dood of leven
Vraagt geen stem
Alleen het kind
Kan dwars door
Zware stilte springen
Breekt de lucht…
het opengaan der dagen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.144 door nachten dicht de klei
het opengaan der dagen
verzonken liggen zij
geluidloos zonder klagen
seizoenen die
hun kleur bekenden
jaren die voortschrijdend
zich tot eeuw bestemden
zie de lagen
lees de vragen
voel emoties die elkaar en
generaties moesten dragen
ingekapseld zonder lucht
want ook de laatste zucht
heeft de bodem al verlaten…
kazak daalt snelst
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
899 de ASO is door regenval bedaard
alle lucht is van Danish blue geklaard
rennersspieren spraken hun eigen taal
rasmussen albigemzen allemaal
puur natuur met gelijk daalrisico
behalve voor kamikazak vino
Toelichting:
Amaury Sport Organisation of A.S.O. is een Frans bedrijf dat de Tour de France organiseert.…
Wij bloeiden wild
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
767 jij zonde het
blauw in de lucht
ik schilderde
wolken wat wit
jij kaatste ons
licht snel weer terug
ik warmde
mijn rug
onder jouw stralen
om mijn kleur op
te halen en penseelde
prilgroen ons verlangen
wij bloeiden wild
in bloemen die
alleen deze zomer
maar kenden
wisten de lente in
voorzichtig verkennen
maar de zaden…
‘t gebladert’ staat verdiept
poëzie
3.4 met 5 stemmen
2.010 En slechts ’t gewieg der zee doorzucht de vrede, alover
de trage bomen en de adem van de lucht.
De zee, en haar gedein door mijn bewogen longen…
Maar neen: mijn loomt’ verdroomt de maat van alle maat.
- o Zang van liefde en hoop: mijn zomer is verzongen,
’t gebladert’ staat verdiept en reeds met dood verzaad.…
Gelukkig zijn
gedicht
3.6 met 63 stemmen
27.332 Gelukkig zijn; en niet weten waarom;
en soms naar buiten kijken
waar de lucht donkerder is dan de steen,
alleen een fabriekspijp nog donkerder afsteekt,
en bang en gelukkig zijn.…
korstmos
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
777 verstikkend stof
traag woekerend met geduld
op de kale rotsflank
de grafzerk die schuin zakt
een ijswand in het hoge noorden
her worden ze niet verdrongen
maar dringen door de fijnste porie
zelfs verdord slaapt het door
tot de dauwdruppel hem weer wekt
sporen reizen op wind
niets krijgt hem klein
alleen zwaveldamp en bleekwater
dat door lucht…
Ken je dat…
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
2.973 gevoel
geen afscheid willen nemen
van het geel en vermiljoen
de boterbloem de koperzon
en lente jong de zomer
met haar bronzen huid
en zalig rollebollen
op het platgewalste groenegrasmatras
diepe zuchten
langs het lichte korenbloemenblauw
zalig zachte warme lippen
lieflijk overvloedig kussend
op die lustige van jou
onder oranjerode luchten…
wachten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
639 wolken kwetterende spreeuwen
vervuld van felle onrust
zwermen in het late zonlicht
een vreemde kilte
ruist door de bomen
met lange schaduwen
herfststormen komen
razen en jagen
door dorre bladerkronen
luchten vol
woest weemoedige muziek
zoete geur van afbraak
op mistige ochtenden
ontwaakt de wereld traag
onder een deken van schimmig…
Gloria
poëzie
2.7 met 12 stemmen
2.607 Nu is de lucht zo teder groen
Als 't ritselen der vroege lente.
Knapen plantten hun blanke tenten
In schaduw van het fors plantsoen.
Nu, na de lang genoten dag,
Liggen ze stil omhoog te staren,
En zien de sterren statig varen
En zijn vol goedheid en ontzag.…
De dagdroom voorbij
netgedicht
4.4 met 24 stemmen
1.797 ~~~
ze heeft de soul in haar lijf
en het ritme in haar benen
staart dromerig voor zich uit
terwijl ze zonder aarzeling
de juiste toon inzet
zwoel is de sfeer en
zinderend de lucht
haar frêle postuur
op dat ruime podium
lijkt zo nietig, maar jee
wat is ze groots
geen gebroken spiegels
-she ain’t superstitious-
maar geloof in zichzelf…
Beslist
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
785 Soms valt een vogel uit de lucht
fladderwiekend met de vleugels
valt hij hulpeloos met een zucht
van veren neer, de laatste vlucht
voltooid. Wie trok er aan de teugels
van het gericht dat ieder ducht?…
Waar blijft de regen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
976 Een eindeloze lucht,
strakblauw en zinderend.
Heel in de verte
piepkleine wolkjes.
De aarde zucht,
de aarde smacht
met al haar poriën naar regen.
De zon vervolgt zijn weg,
zich niets aantrekkend
van ons verlangen,
onze inmense behoefte aan
regen en nog eens regen.
Rode, purperen en oranje vlammen.…
De aarde bloeit
netgedicht
3.8 met 15 stemmen
679 schapenwolkjes dribbelen in de lucht
kondigen de komst van lammetjes aan
steeds meer blauw verschijnt spontaan
door de steeds warmere voorjaarszucht
lenteklokjes tingelen nog onbevrucht
met harten die verwachtingsvol open gaan
ze voelen zich voor even nymfomaan
als ze de bijen lokken in hun vlucht
maar als alles eenmaal groeit
de nieuwe…
Iris in a sticky situation
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
1.404 Maanzaad dwarrelt uit de luchten
op haar wimpers en haar lippen
rusteloze vogels wippen,
Iris ligt te zuchten.
Plots spert ze haar ogen open,
ziet de gouden honing lopen
langs haar zonbeschenen dijen,
zoekt verschrikt naar wilde bijen,
maar beseft dan vol berouw:
ze is een zedeloze vrouw.…
De Spiegel zei 't
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.135 lupinen
Bloeiend
Op een geluidswal langs de A7
Ze staan symbool voor een bijzondere persoonlijkheid
Bloeiend
Genietend van het leven
De zee achter de begroeide duinen
Woest
Met modder smijtend
Ze staat symbool voor een bijzondere persoonlijkheid
Woest
Geen grip op krijgend
De zon achter de regendruppel
Stralend
Het vocht uit de lucht…
explosieve stilte
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
764 snel en onbeheerst
snijdt waanzin door
het onzichtbare touw
de lucht, donkerdood
wacht op het gegrom
van roem, voorbijgaand in
een kort en heftig geluid
wanneer de ruimte
de strakgespannen liefde onderlijnt,
omlaag rond hals en nek,
zet elk woord zich vast in
een verbeten afstand, de voetstappen
vervallen tot een duister vlies…