8772 resultaten.
De nieuwe wereld
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
2.878 De nacht is jong, de avond koud
Benieuwd wat staat te wachten
Een stille vonk, gevoelens fout
En kwetsbaar mijn gedachten
Een nieuwe wereld, nieuw begin
Het avontuur van morgen
Een strijd die ik misschien niet win
Maar dat baart mij geen zorgen
Dromen zijn slechts fantasie
Maar diep zijn mijn gedachten
Jij bent alles wat ik zie…
in een stenig land
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.195 ik heb de rots gebroken
mijn eigen jeugd gewroken
ben mild geworden
in een stenig land
alles met de blote hand
verwond bij het splijten
mijn armen laten openrijten
aan de scherpte van het puin
maar alles is nu eindelijk weg
het zicht is vrij en ruim
nog groeit er niets
uit zaden die op een
later leven wachten
in blakerende zon en
diepvrieskoude…
adreswijziging
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.830 mijn moeder is verhuisd
ze verliet onlangs haar huis
waar ze naartoe is gegaan
wacht een beter bestaan
bij haar engelenkinderen
kan niemand haar hinderen
hier was het genoeg geweest
daar woont voortaan haar geest
ze stuurde geen “adreswijziging”
hierop rustte haar afwijzing
haar as vliegt “Ins blaue hinein”
elk deel, al is het nog zo klein…
een koningslied
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
634 in evenwicht het hoofd
recht op, zijn romp
gehecht aan een staart,
voelt hij zich evenveel waard
als de fiere zon, de witte maan
en ontelbaar de andere lichamen
die zijn wereld werelds maken
tussen het zingen door
van al wat sjirpt en krekelt
onbeweeglijk op de wacht
voor wie het niet begrepen
aan zijn spit zal geregen
voorbijganger zonder…
Steelde godvergeten trots
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
625 kom ik ben
de zon weer even zat
wil je oogsten
zien wat
vruchten ons beloven
ik schil je niet
pel nooit je nieuwe bast
maar wacht je opengaan
en weet jouw zomer
is nog niet gedaan
je kleurde lente
blauw en groen in ogen
bent de wildste bloem
die mijn hemel ooit
nog zal gedogen
je kiemde na het
vurig rood van de papavers
ze maaiden…
explosiegevaar
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
778 over de doden geen woord
onvertogen, de levenden
kunnen slechts wachten
op die verlossing
ze kunnen immers
nog zoveel bewijzen
het kost alleen maar jaren
een scherpe pen slijt
nu eenmaal niet zo snel
als een stukje krijt
uitgestreken door de tijd
en massa's malse regen
ik hou de teugels in
verspil geen inkt meer
dan nodig, ik adem…
Mooi Gevoel...
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.746 "op jouw bank"
Zinderend verlangen
"op jouw schoot"
Door jouw beeld bevangen
"langs jouw arm"
Gevoelens overstemmen elk geluid
"onder m'n trui"
Tintelingen langs m'n warme huid
"langs m'n borsten"
2 zielen, toch maar 1 gedachte
"voor jouw ogen"
Dit is het waar ik lang op wachtte
"in extase"
Kortsluiting heb ik in m'n hoofd
"in jouw…
ElfstedenHel
hartenkreet
3.4 met 40 stemmen
2.922 Aan het eind wacht het Elfstedenkruis…
Mirliton
poëzie
4.2 met 6 stemmen
2.325 Dit wacht de fraaiste bruidegom:
de hardste munt raakt afgeschuurd,
en dit karkas, door ons gehuurd,
kruipt door ons vel en keert niet om -
't Is wèl! Blijf tot uw laatste grom
mijn vriend.…
Automne (2)
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
625 Het wachten is tot
weer aan winterkou een einde komt,
de zon aan kracht gewonnen heeft…
gedachten
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
982 ...en dan hoor ik hen schreeuwen
maar ze worden niet gehoord
'k zie ze vechten als leeuwen
Toch eindigen ze vermoord
en de vaandels die ze dragen
hangen stil, ondanks de wind
maar onder harde lagen
schuilt het optimisme van een kind
In de zomer mag het sneeuwen
geen mens die zich er aan stoort
al duurt het wachten eeuwen
niets dat de…
Wind
hartenkreet
1.2 met 15 stemmen
1.514 De wind waait mij
ver weg
van hier
over uitgestrekte vlaktes
van onbestemd
verlangen
ik wacht
waar de wind mij waait
aan de oplichtende horizon
is de dageraad
slechts een manestraal
ver weg
ze waait
over onbereikbare
bergtoppen
laat sporen na
in de bedding
van de rivier
er waait
zomaar ineens
een andere wind
geeft een…
Inniger dan het licht
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.690 in mijn hand
onder de maan leg ik een spiegel
wil sterren voor je raken
maar de hemel valt in stukken
wanneer een rimpel beweegt
mijn vingers scheuren
langzaam de rand
van de lente, rozen
zijn nog onooglijk klein
ik sleep het zomerlicht
tot in mijn buik, streel
daar je lach, liefkoos
je handen, heel
voorzichtig, dagenlang
wacht…
Avonddromen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
704 ……
Stil is het
en groen voor m’n oog
De lucht wacht
op het donker
om haar te bedekken
verhullen
Een late merel
maakt
het hof
aan verre vreemden
die te antwoorden
lijken
voorbij
de laatste bomen
van mijn zicht
is dit het moment
waarop de aarde
heel even
in een moment van aarzeling
draalt
te draaien stopt
of snikt slechts
en alweer…
Priscilla Smaragdje
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
1.386 Je groengrijze ogen
ze kietelden
mijn hart
vol kriebels
verliefd
verward
Priscilla, smaragdje
kijk nog eens
waarop wacht je?
Je groengrijze ogen
waarmee je tegen
mijn sentiment stoot
m'n hart tekeer gaand
een schuddende
hete klomp lood
Priscilla, smaragdje
wil je bij me
een nachtje?…
Kattenkwaad
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
1.262 Mauwend hield hij dag en nacht
daar bij de deur een week de wacht
Hij, beslist geen held op sokken,
ging zelfs bewust de draaideur door
om zijn klacht er uit te leggen
~Wat doe je hier toch in die hokken?~
hield hij aan de beambten voor,
die niet wisten wat te zeggen.…
ziekte
hartenkreet
4.3 met 15 stemmen
3.142 niet
die heel dierbaar voor je was
in wiens ogen je ooit de liefde las;
hoop uit t diepst van mn hart
dat je beschikt over de kracht
om die ziekte te overwinnen
en weer gezond opnieuw te beginnen:
dat jullie nog vele jaren samen mogen leven
en elkaar veel liefde mogen geven,
sta jullie bij in mn gedachten
laat die ziekte nog maar 30 jaar wachten…
Niks en niets
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.145 Van langzaam wachten dat niets verdeelt en niets beweegt.
Van mezelf en de spiegels die niet spreken omdat
ze niets nieuws ontdekken
en de woorden niet verdrijven of om een echo vragen
als de regen valt
die de dagen
hun laatste kleuren ontneemt.…
Juni~jubelsonnet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
817 de sfeer is broeierig en klam
we wachten op de lichtshow
die ’t angstaanjagende indigo
zal splijten met veel tamtam
kabaaaaaaaaaaaaaaaaam
daar jubelt juni het uit van plezier
de hemel verandert zijn kleuren
schijnt ineens weer op te fleuren
door het overdonderend getier
grote regendruppels likken
als judaskussen langs mijn wangen
vandaag…
Extra tijd
netgedicht
3.2 met 29 stemmen
1.966 Een doelpunt kan wel vallen
winnend, gelijk of
verliezend zijn
De tijd tikt, komt erom
Niets kan het einde
nog uitstellen wat
zelfs het licht aan het eind
van de tunnel niet kan
Men heeft ruimte nodig
om afscheid te nemen
men kan niet tegen elkaar
blijven staan geplakt
Er wachten woorden en zinnen
de werkelijkheid moet…
En dan nog iets (6)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
717 waar (n)iemand op wacht
mislukte advocaten
van het vurige geslacht
huichelen zonder toga
het vuur in de vagina
bij om het even wie
verwaandheid pleiten
doorzichtig als hun lingerie
schaamteloos rechtop kruipen
sluipen door de lettergrepen
van de eigen naam
alles vol schijn te vangen
tot de wrong in de tong
giftiger dan ratelslangen
geilen…
Hoe zij recht staat; dat ik zie
gedicht
2.7 met 29 stemmen
10.394 Hoe zij recht staat; dat ik zie
hoe zij dit doet door zo te staan
zoals zij gewoon is: haar voeten
iets uit elkaar, haar armen
neerhangend, haar kin iets omhoog;
zo snel denkend, dat haar stem eerst
liever wacht of het de moeite loont
om het te zeggen. Juist zij is het
die afkomstig is uit zichzelf.…
groeigedicht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
827 een idee, een beeld, een gedachte
woorden dansen om elkaar heen
zinnen lopen onstuimig en wild
ik lees, zing zachtjes en wacht
een groeiende verrassing
gedicht zonder rijm
tijd stroomt voorbij
ik luister in stilte
het ongrijpbare te vangen in sprekende beelden
onmacht te vertellen wat ik voel
heeft het zin, heeft het waarde
ik twijfel…
In koelen bloede
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.992 totaal gespleten
immense pijn
ik was vergeten
wat het is
om alleen te zijn
koude nacht
van binnen leeg
niemand wacht
groot gemis
en jij die zweeg
woorden stil
mijn hart verscheurd
ijzig kil
vol droefenis
na wat is gebeurd
jij bleef maar liegen
was steeds ontrouw
opnieuw bedriegen
ontsteltenis
en geen berouw
verloren dromen…
Jou ruiken aan het groen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
752 breken
voor even al die
glittertjes vergeten
jou ruiken aan het groen
nog is het vers
maar in gebroken zijn
zal zij ook sterven
in en met ons
samenzijn het oude jaar
nog schittert
bling in volle glorie
een verlate kerstceedee
zingt zachtjes de victorie
van zijn komst op aard mee
maar op de drempel staat
het nieuwe jaar te wachten…
Ary Storm 1953
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
698 meer dan vijftig jaar
nu geleden
dat wij naast elkaar
op onze knieën
aldoor rozenhoedjes
hebben gebeden
mijn vader stond
op de Slapersdijk
in de wacht met kijk
op Ter Heijde
achter de duinen
Ary Storm stoere heyenaar
ging later weer rijden
altijd veilingvers
zijn groentenwaar
met naar men zei
voor de reclame
in helrood gerijmd…
te weinig
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
754 bij de ondergang later
na het verdampen van al het water
en jij met je droge mond gestorven
geen woorden meer uit kan kramen
daar zal ik op je wachten
nog enkele jaren van hier
een jong leven nog te vormen
voorbereiding op een levensslot
dat je dan tranen zal huilen
uitgekristaliseerde hoopjes zout
en vergiffenis zoeken, eindelijk
op…
lage schaduwen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
816 de dood lag voor mij, haast om op te rapen
maar ik was een kind, licht en onschuldig
herkende het geschuifel niet
van het donkere wachten, droef en zwaar
de muffe geur, een lijf in zwart
op de grijze muur hing haar gezicht,
streng en met harde vuisten,
voortgedreven door gebed
stemmen naderden uit fluwelen hoeken
en dwongen mij naar…
oma in verwachting
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.007 haar bezem vliegt echt
door het stof, het wolkt
en kolkt, alles moet netjes
voor haar Roodkapje komt
aan kant gezet
haar rimpeloogjes glinsteren
weer dertig en nog jonger
zingt het hart opnieuw
die aloude deuntjes
van feest voor de deur
zit ze voldaan
een verweerd pijpje
in de tandeloze mond
te wachten op de komst
van wie ze enkel…
het sterven beminnen
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
868 in mijn ziel
alsof ik het sterven,
haast gedwongen
moet leren beminnen
het hangend grijs
dringt zich door mijn huid
om de maakbaarheid te vertragen
en de winterslaap te verkiezen
tot mijn allerlaatste bruid
als hoop verder reikt dan het zicht
en bergen zich uitstrekken tot de kim
in de laatste smeulende dagen
kan ik slechts wachten…