6320 resultaten.
Voor het leven getekend
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
1.558 prikkelende tonen over mijn rug laat lopen
achter de gesloten luiken van mijn ogen
doorblader ik de beelden voorheen onbekend
die ik voor altijd op mijn leden heb laten etsen
zoals ze zich trillend over mij verdeelde
tot de krassen in mijn huid me bewusteloos voerden
in het genot waarmee ze haar vrouwelijke contouren
volmaakt volledig op mijn lichaam…
School der liefde
gedicht
3.2 met 48 stemmen
17.842 Dieren hebben alleen maar hun lichamen;
snuiven, stampvoeten, hoeden warmte met
warmte. Het leeft en trilt, het heeft geen namen.
Hoeveel gemakkelijker vindt verdriet
woorden. Dat is de wereld van de mensen:
ze huilen en ze ballen vuisten en ze
vullen bladzijden, maar ze sterven niet.…
in een eeuwenoud refrein
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
1.647 in je ogen breekt
de wereld in een
eindeloze lach
niet in scherven die
verwonden maar als
zon die schijnen mag
geef je hand
ik lees de lijnen
die je nog te leven hebt
ik voel je trillen
en de pijnen die
je niet verbergen kan
je gaf me alles
en je lichaam
liet me toch mezelf zijn
in je armen
zong ik liefde in
een eeuwenoud refrein…
Verboden verlangens
hartenkreet
4.1 met 51 stemmen
5.208 Met ogen die boekdelen spraken, keek je me aan
De geilheid bracht je hoofd bij elke ontmoeting weer op hol,
De stilte werd verstoord door de zachte voorzichtige handen,
Die tastend over je naakte lichaam gingen.…
Genieten!
hartenkreet
4.6 met 22 stemmen
1.277 Laat de zonnestralen in je lichaam glijden
en je kunt alles weer aan.…
Eén ding is nodig
poëzie
3.6 met 34 stemmen
5.426 Indien ik ook tot onderhoud
Des armen al mijn goed en goud
Had uitgedeeld, zo ik mijn leven
Als offerande had gegeven,
Indien ik mijn lichaam verbranden liet,
Wat nuttigheid zou het mij geven,
Had ik de liefde niet.…
Niet meer....
hartenkreet
4.4 met 38 stemmen
2.647 Mijn hart wil niet meer,
niet meer kapot zijn
Gewoon heel, één met jou
Twee lichamen, twee zielen,
één......
Want mijn hart
hoort bij jou
Hopend, verlangend
op een nieuwe kans
Gebeuren? Nee zal het nooit...…
Strand nu
hartenkreet
1.6 met 12 stemmen
1.701 verlepte borsten
van geroosterde rimpels en ranzig rood vel
en
het zout en de zon en het zand: alles brandt
sinds gisteren weet ik
kan het ook anders
de zee geen geselend zoutvat
het zand geen gloeiende glasplaat
geen verschroeiende vuurbal de zon
maar een zalig koel kussen
een goudgolvend bed
een streling van licht
om een zacht warm lichaam…
oogwit
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
2.791 De warme lichamen omarmen elkaar
en vermengen zich een beetje
met de koele zee.
Beide hoofden verzoenen zich,
liefdevol en
jaloeziewekkend
Een diepblauwe hemel
geeft een aanwas van spetterend licht.
Een levend marmeren beeld ontstaat
van een fel tintelend helderwit.
Mijn mond valt open en versteent.…
Le petit mort
netgedicht
3.1 met 28 stemmen
3.016 En weer is elke ruit beslagen,
wentel ik mijzelf in de overdaad
die met jouw lichaam samengaat
in tijdloos wederzijds behagen.
Dan stopt geheel en als bij toverslag
heel de wereld, ook mijn hart,
maar wij gaan sneller dan het geluid.
Wij wisselen onze wezens uit,
en elke vezel in mijn lijf verstart
voordat ik in jou sterven mag.…
Stormachtig verliefd zijn
hartenkreet
3.1 met 13 stemmen
2.004 et stormt in mijn hoofd
mijn gevoelens in een orkaan
alle redelijkheid wordt geroofd
zo uit mijn hart vandaan
het blijft maar razen
en ik kan het niet toestaan
ik durf niet onder ogen te zien
waar de orkaan mij wilt laten gaan
het laat mij ergens
waar mijn adem niet is
waar mijn lichaam flauwvalt
omdat er geen zuurstof is
het maakt…
Dionyzos-Studiën III
poëzie
3.0 met 21 stemmen
6.435 Nu, lachend, speuren mijn begerige ogen
Naar iedre sater, die ik, marmer zie,
Beschonken, neergezonken op één knie,
De wijnzak drukkende; dra zat gezogen,
Loert naar een nymf hij met zijn scheel gespie:
Zijn dronken vingers bootsen, lustgebogen,
Krambevende haar lichaam na: gedogen
Zal hij het nooit, dat zij hem snel ontvlie.…
Een paar passen .....
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.159 en strekt haar
handen uit richting horizon
verward door golven van de tijd
verdwijnt ze langzaam in de
ondergaande zon, de laatste
schaduw veegt het licht uit
beide ogen terwijl haar mond
geluidloos krijt in het ledige
ze slaat de armen om haar
schouders en probeert vast
te houden wat verloren is
wanhopig klauwen haar nagels
haar lichaam…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 vanmorgen is mijn hart ontwaakt
het laagje eelt op mijn ziel verdwenen
verdriet in het leven vrijgemaakt
daarvoor zijn hoop en geluk verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais…
Geluk in het leven
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
920 geuren
aan een rand van een meer
zit een zwaan haar toekomst uit te broeden
omgeven met een romantische sfeer
zal ze haar kuikens voor gevaar gaan behoeden
op een bankje langs de waterkant
zit een stel elkaar liefdevol te beminnen
twee verliefde zielen in een verwant
zullen alles en iedereen gaan overwinnen
het warme gevoel in mijn lichaam…
Ik laat jouw beeld......
hartenkreet
4.3 met 21 stemmen
2.056 Leg mijn kleren netjes aan de kant
Zak zachtjes het stille water in…
Wordt door emoties overmand
Met krachtige slagen zwem ik weg
Mijn lichaam ontspannen en naakt
Langzaam verdwijnt alle pijn…..
Welke mijn hart heeft doorgemaakt.…
Dood
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.740 weg
Ik heb je lief
omwille van zijn en doen
Denken dat gedachten
pijn verlichten is misschien absurd
Toch doof ik je ogen niet
noch je gezicht
De rimpels en pijndrempels
maken je geest sterker
Ik geloof in jou
in je hart
Ik geloof dat je leven zal
in nooit ontziene tijd
ongekend
Nacht overwint je niet
- enkel lichamen…
Schone zegen
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.127 De schoonheid draagt een verbeten sluier
ze schijnt gemaakt van ondoorzichtbaar stof
en toch ik wil haar ogen helder zien
zijn ze bruinig of donker blauw of dof
Is haar lichaam tastbaar zolang ik leef
kan ik haar wel binnen tijd verbeelden
ik denk dat ze niets om mij geeft
andren spreken over haar waar ik zwijg
En als ik merk dat ze is opgelicht…
Heb mij niet lief
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.655 vervangen door de kilte
Niet wetend wie ik ben en waar we zijn
Ik voel alleen het bloeden van mijn pijn
Heb mij niet lief; ik zit vol met open wonden
Liefde heb ik jou ook nooit gezonden
Laat me in alle stilte verder leven
Ga weg, ik heb je immers niets te geven
Maar eigenlijk wil ik dat je bij me blijft
Jouw gedachten op mijn lichaam…
Ik hou van jou...
hartenkreet
4.9 met 54 stemmen
2.425 Ik sluit mijn ogen,
zie je lichaam...
doof mijn oren,
hoor je stem...
maakt dit mij,
zo vreselijk eenzaam,
want je bent,
nog steeds van hem...
lig jij heel veilig,
in zijn armen,
had zo graag,
hém willen zijn..
om mezelf aan jou
te warmen,
en dat gemis,
dat doet me pijn...
Onthou maar steeds,
jouw lieve zinnen...…
liefde geneest
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.286 naar het licht
weg van je smart
en van jouw gevang
verwarrend verplicht
geneest toch mijn liefde
houdt traan in bedwang
verborgen je lach
te diep in jouw ogen
vingerzacht voelend
de pijn om je mond
lief ik jou teder
met handen voorzichtig
stromen van leven
maken gezond
jouw stem fluistert woordjes
veilig mijn mond
drinkend je lichaam…
Het lot
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.060 vroeg me te dansen terwijl
jij niet wilde waarschijnlijk
omdat gelijktijdige aanraking
ons uit elkaar kan jagen of
omdat je mijn benen niet kent
ook niet de stilte van mijn ogen
mijn denken heeft me verraden
Het lot heeft beslist
om jou te kennen
om jou te verwaaien
vangend in mijn hand
oplossend in mijn pen
en je lonkend kolkend
lichaam…
Marnixline
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.562 Frustraties gevangen,
bedekt in een net van grenzen,
op het bleke, tere lichaam.
Ervaart iedere dag,
het leven uitzichtloos.
Overdosis slikken,
niet wetend, niet denkend
aan schuldbesef.
Alleen ... verlossing ...
van het innerlijke bestaan,
van, voor jóu, ondraaglijk leven.
© avriends - 2007…
Dageraad...
hartenkreet
4.7 met 73 stemmen
1.477 De dag is eindelijk
aangebroken,
voel een rilling
door mijn lichaam gaan...
heeft de nacht zich
uitgesproken,
om je weer éven aan mij
af te staan....
Weet je wát ik graag
zou willen?
Gewoon voor één enkele dag
de nacht te zijn...
om je uren vast te
kunnen houden,
je te koesteren
in de maneschijn...…
Het gefluister van de uren
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
1.455 Waar is de tijd
dat wij sliepen
als schelpen op het strand
in het blanke hart
van de aarde
bij het ruisen
van de zee
omgeven
door sluiers van verlangen
Dat bij het gloren
van de stille ochtend
lichamen zich ontvouwden
de glans van een schoon gelaat
een glimlach van lichtkristallen
een verloren traan
in de zilverschaal
en het blauw…
priester schiet duiven in kathedraal
gedicht
3.0 met 23 stemmen
21.286 De zomermiddag heet gesmolten blauw de ramen
verbazing gans zijn lichaam wit verdriet extase
alsof hij lag heel hevig in een vrouw
verzadigd maar dat weet hij niet.
-------------------------------
uit: 'Gedichten', 1978.…
Alles slaapt
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.370 Mijn hart vertelt het lichaam over deze overleggingen.
Het spreekt over alle onduidelijke beslommeringen.
En stopt als de weeën van de geboorte van de dag me omringen.…
Seizoenen
gedicht
4.4 met 55 stemmen
16.336 De tijd bepaalt zich niet tot ongenoegen,
het lichaam is hier niet met angst te vergelijken,
waardoor ik ondervind dat men zich in kan voegen.
Bladeren vallen naar de aarde,
de namiddag is geel en opgemaakt,
lege metro's waarin niemand ooit naar huis toe gaat.…
Oorlog
netgedicht
3.9 met 21 stemmen
3.425 Wachtend op een nieuwe aanval
denkend aan je vrouw in nood
leunend op het lichaam naast je
bevend want je maat is dood.
Denkend aan de laatste kogel
biddend met de kracht der nood
fluitend als een snelle vogel
bloedend naar de heldendood.…
gekraamd in aardse elementen
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
4.959 de lucht strakt blauwer
in een zinderende zon
schaduw krimpt tot
iel bestaan, de hete wind
laat je niet verder gaan
je vingers spelen met de tijd
op rotsen uit de eeuwigheid
je raakt ze strelend aan
met handen die verbanden
leggen in hun stil vergaan
je drukt je lichaam
tegen steen dat weet
en in structuur geen enkel
voorval meer vergeet…