15920 resultaten.
Euskadi
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
618 Je taal bekoort
klanken zo eigen-zinnig
als heksenkinderen
Je groene en rode luiken
staren me aan
vanuit witgekalkte huizen
Rode baretten
vertellen je verhaal
terwijl ezels zwijgen
en hier en daar een hond
de schapen drijft
Zoals de zon de schaduw
van bittere jaren verjaagt
en blauwe hortensia's
de vrede verklaren
aan wie jouw ziel…
zo jij
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
673 dat elders de levenden zijn, hun gekwetter
veelal leeg in een steeds weer herbeginnen
doch onbereikbaar voor hunzelf
in een hijgende seizoenendrift
het vogeltje, ik hoor zijn geroep
en hoe het in de nevel tuimelt
ik wil antwoord geven
en buig diep mijn hoofd
voor zijn schoonheid
vertel dat hij altijd al
een zonnelied was, zelfs
in eigen…
windvangers
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
496 rond knotwilgen
weegt het morgenlicht zwaarder
zich verzamelend in twijgen hijgt wat wind
morgenkinderen huilen doelloos
rond mijn eigen kind -zo lijkt het, immer duurt de dag
ik mag, ik weet het, zonnig wezen
tussen nu en avond uur
binnen het gezang van mezen
ligt de partituur
van haar verborgen lente
zij bevat het eminente van een…
Verstolen in lach
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
565 heb over
hoofden gelopen
het bieden en loven gezien
de kleine tragedies
van hopen en kopen
het moeten laten misschien
inhaal en hebzucht
verstolen in lach stiekeme
vreugde als de koper toch hapt
het feest is geweest
het plein bijna verlaten
de rotzooi voor ieder te rapen
plots klinkt de kreet
van een kind dat in de troep
zijn eigen…
Zomerdagen
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Soms,
die zielssnikkende heimwee
naar de warme zomerdagen
toen mijn ongekuiste jeugd
zijn eigen dromenvleugels kreeg
en ik als jongen om mij heen keek
vaak tijdens het ouder worden
het ontoereikende verlangen
naar die vrijheid zonder vragen
alleen, met ongevulde rugzak
en indianentooi op pad
naar een land zonder horizon
eenzaam dromend…
Fijnafstemming
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
628 jij en ik, we zingen samen een lied
we kennen alle componenten
na de solozang wacht ik op jou
of jij op mij om in te vallen
jij en ik, we weten wat we zelf moeten zingen
maar ook wat de ander moet doen
zoals het dansen van een tango waarin ieder zijn eigen passen kent
en ook van de passen van de partner weet
jij en ik, versmelten ons…
Rusteloos
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
558 Tussen rusteloze spinsels
dwaalt de slaap verloren rond
kan geen ruimte vinden
voor een echte eigen plek
In de luwte van de chaos
waar geen maanlicht valt
probeert het schaduwbeest
de nacht te overleven
Met zware zwarte vleugels
vliegt het dwars door de tijd
naar het land van bloemenhoning
waar een zoete rust zal wachten
met de morgen…
Nog scherpt de rots
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
583 geef mij
de stenen
die je vindt
wil de
gedachten zien
van generaties lang
hun zicht in
het weerkaatsend licht
heeft ze gerond
door water
wind en ijs zijn ze
schitterend gepolijst
zo kwamen
de lagen bloot van
hun vloeibare dromen
samen zijn we
ooit ontstaan maar
alles is een eigen weg gegaan
nog scherpt de rots
en…
geen titel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
464 een lucide speling van het lot
laat mij een ander leven leven
brandhaarden pijnigen mijn zicht,
verlos mij van dit zien
en geef mij mijn eigen zijn terug!
deze reïncarnatie is niet de mijne!
of vergis ik mij nu schromelijk?…
DE TROUBADOUR
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.044 Hij reist van burcht naar kasteel
muziek is beter dan het leeg gekrakeel
het levenslied vertelt al heel lang
ervaringen voor hun eigen belang
soms overstemt geroezemoes zijn gezang
men ziet niet het verborgen belang
men is niet geïnteresseerd
begrijpt niet dat men er van leert
misschien is het tij te keren
en kan men zich tegen…
Gestoken in stilteoase
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 heb tijd gesprokkeld
uit verloren uren
en vergeten dagen
de mand gevuld
met rozen van haast
gestoken in stilteoase
een veelzeggend cadeau
om aan jou te geven
voor een keerpunt in eigen leven
rust om jezelf te bekijken
in de spiegel van vandaag
het beeld met vroeger te vergelijken
dan begrijp je waarom
ik je vraag deze gave te…
Waterkokerverkeer
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
1.764 Struikelen over je eigen tuit,
met je schril gefluit.
We lopen nu heen
en weer, lauw van stress,
dit hok is te klein voor jou,
mij, deze stoomfontein
en dit waterkokerverkeer.…
BEWUST MAAR VOLGZAAM
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
563 Ik Mijn geest
de bekende woorden van berusting
waarmee de Heiland aan het kruis stierf
veel mensen vinden het een grote eer
om eenmaal met dit gezegde
het aardse bestaan te voltooien
moge dit evenzeer een spreuk zijn
op de levensweg in het vooruitzicht
waar Gods volgelingen moeizaam langs gaan
zich daarbij toevertrouwen aan hun Heer
eigen…
Nacht
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
625 De nacht trekt weer voorbij
Gedachten dwalen rond
En zijn niet te stoppen
Je probeert alles weer in die ene nacht te proppen
Je kan verdwalen in je eigen verhalen
De dagelijkse gebeurtenissen met het nachtelijk dwalen
Die gaan nu je gedachten bepalen
De nachtelijke fictie wordt wreed verstoord
door de dagelijkse werkelijkheid
Nog even…
Thuiswerk
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.122 .
--------------------------------------------
Het werken voor de baas in eigen huis
Is niet alleen een zaak van discipline:
Wordt het vandaag de gras- of typemachine?
Die keuze maken is steeds weer een kruis.
En daarvan hebben bazen geen idee,
Zo’n dagje thuis, valt om de dood niet mee.…
Overleden vriend
hartenkreet
1.9 met 10 stemmen
2.054 Je heengaan is een feit,
je gemis desastreus
je verscheiden is een zekerheid
en echt geen eigen keus,
je had zoveel te geven,
zoveel nog te doen,
zoveel nog te leren,
een echte regel kampioen.…
Kunstgebit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 In het Drentse Ruinerwold is een man met gevaar voor eigen leven zijn brandende huis weer ingelopen om het kunstgebit van zijn vrouw van het nachtkastje te halen.
--------------------------------------------
Waar Drenten weer terug het huis ingaan
Om voor hun vrouw haar kunstgebit te redden,
Gaan anderen toch spoorslags uit hun bedden
Om voor…
Striemt haar gladde huid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
436 waar golven rollen
en gestuit worden door basalt
striemt de zee haar gladde huid
kolkt met hoge witte kuiven
onrust in het tij
zuigt en trekt haar eigen weg
in mui en onderwaterstromen
weet zij de agressie in te tomen
om daarna hoog de kanten op te komen
met een donderend geweld
gaat zij de confrontatie aan
zoekt een nieuwe vrijheid…
LEVENSPAND VAN MORGEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Op de scherven van m'n leven
bouw ik een nieuw fundament
voor m'n levenshuis van morgen
ook al is die toekomst onbekend
neen
ik wil geen nieuwe palen, vers cement of zand
juist dat ouwe, dat eigen, vaak kapotte
zal ik koesterend liefdevol lijmen
tot 'n trots en stralend vernieuw levenspand
Deze hartenkreet draag ik op aan Michel…
LETTERLIJK DE BONS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
835 GA NAAR JE EIGEN BED!'
ZO EINDIGT HAAR BETOOG.
ZE GEEFT 'M NOG EEN Z.
HIJ VALT VAN DERTIENHOOG.…
Scheppingskracht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
684 Met guts en priem
Ontstaat uit het
Gewoonste hout
Het allermooiste beeld -
Een beeld dat vorm
En uiting geeft
Aan een beloken herinnering
Die al jaren in mij leeft -
Met mijn palet van
Basiskleuren schep
Ik op geschept papier
In verf mijn eigen
Onafhankelijkheid
Kunst die leeft voor altijd -
Woorden die ik van
Mijn moeder…
BIJ EEN WINKELPUI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 licht te fel
Pupillen, speldenknoppen
Op het punt te verdwijnen
In dik matglas, lichtblauw
Geen spoor van glans
Doffe doodsheid en nee
Vooral geen ellende van
Anderen
Hij bespaart haar zijn verhaal
Ternauwernood, omarmt haar
Magerte en daarmee weer de dood
Hij is koud uit het graf verrezen
Met zo vers in het geheugen nog
Zijn eigen…
Lage branding
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
531 Langs mijn eigen hijgen
hoor ik palmen ruisen,
ondanks dit blindzwijgen
zie ik de zee immer bruisen.
Ik zoek nog steeds een strand
met de koelte van kiezels
en de warmte van zand,
met lichtvoetig water
en zwaarlijvige golven,
met luchtkastelen
onder schelpen bedolven.…
Glas zonder lijnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
499 spiegel kijk
de schermen
voor even zwarter zijn
kan nu niet zappen
van het grote gat
waar ik vroeger
veel contact mee had
ik lach schaapachtig
vingers zijn gevangen
in een vrijheid
die onwennig voelt
praat tegen woorden
die maar niet
willen verschijnen
op glas zonder lijnen
dacht de wereld te kennen
maar in dialoog met
eigen…
God doet nooit zomaar iets ( E. )
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
559 Jij, op mijn pad
naast me
zolang of zo kort:
het is bedoeld,
het was nodig
we leerden elkaar
onze eigen regels, ervaring en wetten.
Jij, op mijn pad,
het zat al langer in onze groei,
jij naast me
was noodzakelijk voor onze bloei,
apart en afzonderlijk,
uiteindelijk ook samen.
God doet nooit zomaar iets,
bracht ons bijeen.…
Rinsma Franeker Transport
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 Hersens die maar moeilijk
Reageren op prikkels die
Zinloos uitgaan en in
Het volstrekte niets
Lijken aan te komen
Schakeling tussen cellen
Uitgeschakeld voor nu
Tot opeens Rinsma opdoemt,
Vervoerder uit Franeker,
Holland, en ik met zachte
Drang word teruggeleid
Naar de wereld waaruit ik
Afkomstig was en ik me
Voel landen in eigen…
Jouw kouwe kant
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 In het begin
kwam je nogal koud over
moest er wel aan wennen
maar langzamerhand
werd je wat lieflijker
natuurlijk ben jij de laatste tijd
het onderwerp van gesprek
omdat bijna niemand je zo kent
begrijp heus wel dat iedereen
kan veranderen
niet dat jij nou expliciet
de oorzaak bent van je eigen
wispelturigheid
maar neem wel aan dat…
Chagregen weer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
563 Het is weer, chagregen weer
Het komt met bakken uit de lucht
Wanneer komt die zon denk ik met
Een diepe zucht
En ziet alles er weer wat beter uit hier
Zowel het weer, als op mijn eigen vizier
Soms is alleen het weer in een depressie
En zit je zelf slechts even in een recessie
Kom op zon ga schijnen
En laat alle depressie en recessie…
Rozenboog
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
500 Zo stekelig ooit
Jouw ranken waren,
Zo pijnlijk het contact
Terwijl ik het overbodige
Bij je wegnam, weggenomen
Wildgroei die alleen
Mijn eigen ik ten goede
Kwam waarvan ik geleidelijk
Aan vervreemd was,
Onthecht van de mens
Die ooit ik heette -
Ben jij na eeuwen van
Onrust een bloeiende oase
Van orde en regelmaat
Geworden…
Lef en moed
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
664 Geen enkel bloed hoefde te vloeien;
alleen daar waar bloemen groeien
moest men de strijd met het eigen hart
laten vervloeien.
Dwars door duisternis brak het verlangen
naar lichtwording.…