6520 resultaten.
Natuurschoon
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
442 Er ontschiet mij een glimlach
bij het zien van zoiets fragiels
zo puur, lief en meer dan dat je ziet
toch blijf ik stil en uit het zicht.
De schemering trekt over je heen
de bloesem wordt door jou beschermt
ik fladder achter mijn blad vandaan
om je morgen wellicht weer te zien.…
De vroege ochtend in de stad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
2.112 Regen, kou en duisternis
Een enkel licht, een ritseling
Voorzichtig fluiten van een vogel
toch is er stilte
Betonnen warmte,
gemetselde geborgenheid
krioel geleid, in goede banen
De ander als gezelligheid
een groet of glimlach,
vluchtig.…
In de geur van Goedelieve
netgedicht
3.7 met 15 stemmen
989 Godelieve ter Hoeve
dat ik werd geraakt
door de glans van
jonge witte snaren
het schitterde zeldzaam
helder licht op die dag
waar een wijle de zon meende
te heersen en ik haar gratie
in volheid mocht aanschouwen
die mij optilde in hemels
riekende geuren waar
heur grote ogen diep baadden
in jeugdig lentevocht
maar haar glimlach…
waar zijn de meeuwen
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
731 ik was even, in het vluchtige
van tijd, compleet
zoals een glimlach
en een bijzondere plek, waardig
aan het leven
nederig aan de dood
even was ik een gezicht
tussen sleutelbloemen en volmaakte
ramen
een lichte zin
in zonneglans, in water van weggegleden zeeën
verbonden door het begeren
nu draag ik het gemis, vele dagen…
Weet je nog?
netgedicht
2.5 met 37 stemmen
2.435 plannen worden gemaakt
nadat het idee werd geboren
zullen we…….een glimlach
ja we gaan
stevige stappers aan
we deden het al vaker samen
er is verbondenheid
jij loopt wat harder
ik moet de pas er in zetten
maar het maakt niet uit
zo’n dag met jou
waar die ook heen leidt
geeft zoveel moois
en zoveel kleurrijke herinneringen
dat de dromen…
De ijzeren dame
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
571 naaide
wijl haar zus
troostmeisje was
ze zijn beiden
reeds jaren overleden
maar de herinnering
aan de woorden
de bittere klank ervan
blijft leven
soms zie ik slakjes met hoorntjes
op hun rug
dan ril ik bij het weten
ze raapten ze daar
het was hun eten
om te overleven
Mevrouw van Blerck
de herinnering blijft
ook aan Uw warme glimlach…
Woorden
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.142 Hoe deugddoend, hoe warm zijn zalvende woorden,
woorden die troosten als een oprechte zoen,
simpele woorden die glimlachen doen.…
eroverheen
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
697 want kraaien hadden velden
nog lang niet in bezit
we deden toen alsof
er nooit een schaduw nog zou komen
de zon streek neer en bracht
met iedere glimlach
meer leven aan het licht
overbelicht, maar het deed niet onder
totdat het onheil binnenkroop
zijn schimmen ver naar voren
je daar met stijfbevroren angst
niet overheen kon komen
nu…
Droomland
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
555 in de nacht legde zij
haar moede hoofd neer
op het veren kussen
sloot haar ogen
begaf zich op het pad
van droomland
donzig
waar zij de mooiste klaprozen
zag wiegen in de wind
waar de vlinders
haar lippen rood kusten
met tere vleugelslag
warm als een glimlach
rook zij de geur van jasmijn
slaap zacht
fluisterde de wind
het water bleef…
Als papavers wuiven
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
735 Moeizaam klim ik treden hoger
lager ligt veel dieper dan verwacht
kracht stuwt maar steelt het vloeien
van de adem
de laatst gezette stap schuurt
langs verzonken stenen
terwijl ik wankel
jaagt de nacht mijn schaduw
stil turend door zijn venster
voorbij de grauwe velden
zie ik papavers deinen
langs de zomen van de wind
mijn glimlach…
begroeting in rood
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
537 rode rozen in mijn hart
op zoek naar liefde
maar ik strooide ze uit op de wind
in een nacht
zonder licht dat
door wolken heen breekt
en alles verdween
uit het zicht
soms lijkt het
of één van die woorden
mij heel stil begroet
geschreven...op de wolken
in een rode gloed
die soms door de zon
aan de lucht
wordt gegeven
want een glimlach…
pfff
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
668 zacht ademgeruis
doet haar voelen
tot in haar
tot in haar diepste zijn
het is waar
die lijn
breekt nooit af
wat is
wat was
dit blijft
tot waar
de tijd gaat
gaat de pijn
wie is er te laf
wie lijdt
om te beseffen
dat sommige lessen
nooit leren
huil niet om wat was
lach
glimlach
het is gebeurd
ook in de kilte
kleurt
de zon
alles…
Onze harten stromen samen
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.093 En witte wolkjes aan de hemel
glimlachen ons aanmoedigend toe.
Onze harten stromen samen
en kussen alles wat leven is.
De stille avond heeft
onze harten met schoonheid gevuld en
zijn zo vrij gelijk twee vogels
in een bloeiende boomgaard.…
Een klein land in Afrika
gedicht
3.4 met 43 stemmen
7.075 Het kwaad is er zo banaal
dat de moeders het lichaam
van hun levenloze kind wiegen
met een glimlach zonder herinnering
De mannen zien hun huis
verwoest tot niets gereduceerd
slechts rokende as
enkel wat puin
Ze gaan naar de vlakte
met gebroken rug
zoeken ze andere vernederingen
andere koortsen een andere oorlog
Zoek de bestuurder van…
Zilveren tranen
netgedicht
4.5 met 53 stemmen
1.763 Jij kon zoveel
geheimen bewaren
achter de glimlach
verborgen verdriet
ogen staren,
de spiegel van morgen
herbergt een schaduw
die niemand nog ziet
uit liefde voor leven
werd angst geboren
niets meer te geven
hoop ging verloren
toen jij als vogel,
moegevlogen, zoekend
naar die bron van licht
in grijze mist verdween...…
Lach gezocht
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
1.364 Hier buiten vallen vlokken
ik bibber van de kou
en zit te koffie-mokken
waar is mijn glimlach nou?
Mijn vers heeft koude voeten
van 't vriezen in mijn hart
kan jij wat vreugde brengen
een grimlach voor mijn part?
Kun jij een lach verpakken
en sturen met de post
dan is dat somber pruilen
weer even opgelost…
Tussen ons gezegd en verzwegen (sonnet)
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
640 Nee, ik was niet zo gecharmeerd
van die dame met haar lange haren
ze was een beetje ondoorgrondelijk
achter die zogenaamde glimlach
dacht: zij hangt er niet zo lokkend bij
in kleine lijst van het Louvre te Parijs
was helemaal niet ondersteboven
met die vraagtekens in haar ogen
begon te twijfelen aan Leonardo
heeft dat mens soms een geheim…
verlies
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
1.832 in soms trage, lege uren
naar het moment, nu zo nabij
en onvoorstelbaar, dat jij
niet tastbaar meer zal zijn
herinneringen
oud en pijnlijk vers
verdringen zich
ik lachte overdreven nog vandaag
naar vrouw met kind op straat,
eet chocolade die mij smaakt
en voel me schuldig
mijn dierbare, een woord van jou,
missschien een glimlach…
Wonderlijk
netgedicht
3.7 met 22 stemmen
639 tussen spiegelende wimpers,
koolzwart getint,
kijken herfstbruine ogen
verlegen van mij weg
een broze blik
zoekt dragende aarde
maar lijkt er niet te geraken
ook niet als ik jouw warme zucht
voorstelbaar in mijn handen leg
misschien door
de vochtige glans
uit vertedering
door een glimlach
die ik je schenk
lippen als breekbare…
Galanterie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
538 groetend stap ik de ochtend in
en tover vele vraagtekens op
gezichten die 't huilen nader staat
dan een ontwapende glimlach
steevast wandel ik verder
alwaar hondenuitlaters een
vrolijker humeur bezitten
groeten zij spontaan terug
vol groeiend enthousiasme
kuier ik naar de uitgestrektheid
waar zand tussen m'n tenen kriebelt
golven het…
TOMELOOS
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
917 hoog nog kan het dak
mijn schreeuw de wind doorklieven
de tijd voorbij gereisd
een zucht in lucht bewaren
een wachtwoord vol met hoop
houw ik uit grauwe muren
de hamer vastberaden
de code in jouw kleur
ik oefen barensweeën
als wou ik jou opnieuw
als zouden twijfeltouwen
jou nimmermeer verstrikt
mijn hand omvat de rand
waarop je glimlach…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
kringloop van schaduwen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
569 dat het steeds minder wordt;
het kind dat zoekt naar dunne plekken
en de afbeelding van het licht, hoe het
om een glimlach weent, als vreemde, ongezien
dat het steeds meer wordt
in een beheerste vorm; grachten vol gedachten,
bovenop de stilte van het alledaagse en hoe het
tenslotte zal weten dat het schrijven moet
omdat gesproken woorden achterblijven…
uit een ander seizoen
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
741 mijn huid
van wit naar roze
naar rood
tot haast bloedens toe
tot ik niets meer dan water hoor
ik draai me weg
van de nacht en van al dat sterven
waarmee ik leef
mijn ziel wil aaien, waaien, zwaaien,
schuimen naar zee
naar duinrozen
die ik kan neerschrijven
alsof ik er in woon, benaderbaar
door warme wind
en het glimlachen…
de liefde voorbij
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
543 toen wij elkaar ontmoetten
sprak verbazing boekdelen
immers, herkenning
roept geen vragen op,
maar wel, waar was jij
al die tijd die plots
niet meer verloren leek
een litanie aan woorden voorbij
een oogwenk voldoet nu
een glimlach oogt bekend
en een enkel woord
schenkt vertrouwen
wij sloegen een fase over
berustend in wat niet kan zijn…
dansen op scherven
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
476 een breekbare bloem
ontluikt voorzichtig, kleiner nog dan ik
er hangen spiegels in mijn ogen
ze dragen zachte beelden en de glimlach
van een kind
heel voorzichtig noem ik namen
als een heldendaad uit ooit, toen één plus één
slechts simpel uitkomst zocht
nu draag ik mee, als nooit tevoren
en mijn lied verhaalt van meer
vertaald in zoete…
Onsterfelijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Alles aan jou was gericht
op de blijdschap en
het welzijn
van wie jou lief waren
Jouw zachtaardigheid in
het spreken dat nooit kwetste
Jouw kwinkslagen waarachter
de betrekkelijkheid school
die voor even de ernst
van dagelijkse zorgen verzachtten
Maar ook de attenties
zo eigen aan jou
die onze ziel glimlachend
in bewaring nam…
Ik sta erbij
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
680 Je dartelt in haar tuintje en
vertelt de wereld
haar glimlach,
wie ben ik nog
in dit verhaal
ik zie het allemaal en hou van jou
maar pijnlijk
is de liefde nu
juist als ik het weer aandurf
merk ik je drang naar haar
vul maar in en spring
het was ook mooi bij ons,
me nog ten volle kunnen geven
kost me wat
en toch
er is iets…
In het voorbijgaan
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
549 zoveel mensen
kom ik tegen
enkelen raken soms
mijn hand
zomaar onverwachts
delen ze warmte
geven een glimlach
op een moeilijke dag
bewust of onbewust
is er een woord
of juist een ogenblik
van stil begrijpen
dat er soms een
ongenode schaduw ligt
zwarte kringen
die het licht omringen
zoveel mensen
kom ik tegen
onder een zonnedak…
HEROPSTANDING
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
678 Heden toch weer even hartelijk gelachen
Leven borrelde op, heus ik breng het weer tot glimlachen.
Vechten zit gewoon in mijn bloed
Ik geloof en vertrouw, alles komt weer goed.…