8651 resultaten.
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
Oogrijm revisited
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
699 Het kwam het Witte Huis ten bate
Nixons val na Watergate
•
De scriptie scheen hem zeer bekend
Zodat de prof van de student
Al ras een onderzoek gelastte
Naar het doen van copy-paste
•
De pasta smaakte wonderwel
Met koriander en kervel
•
Ze was aan de dope, de badmintonster
Zo bleek uit het urinemonster
Anderzijds: de badmintonster…
zoiets
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
550 kringelt
langs twee vingers
er wordt iets
gezegd en echt
filosofisch zeker
o jee iets filosofisch
terwijl de renners
van het peloton in Limburg
krachtig de heuvel beklimmen
en wij als dichters zogenaamd ook
maar is waar wij hebben tijd
voor jaloezie en dikke tranen
schat, kom terug bij mij of anders
citeer ik een Romein of Witte…
Meneer de Uil en zijn twee dingen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
602 Wie maakt wit wat
door de zwarte ravenkunst wordt bediend?
De Fabeltjeskrant ging eens over politiek.
Een oehoe las hem voor met een gevoel voor
didactiek. Centraal stond destijds
de polarisatie. Hoger of lager van toon,
bijna menselijk soms, voor een gevleugelde
dierennatie.…
Á la recherche
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 er zijn geen pasteien noch
blini's, dubbel gebakken met
te duur aangeschafte kaviaar
gefileerde tong of erger; tarbot
in een saus van witte wijn
mierikswortel en geslagen zure room
oh nee, denk niet aan chablis, port of
de zelf gebrouwen granach aangelengd
met een flinke scheut eau de vie
op tafel -naast de theepot- wacht slechts…
onhoorbaar
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
650 het mannetje van
de tijd poetst met
ijverige preciesie
de minuten uit
we kruipen door
het oog van de naald
met man en macht
kijken we weg zo
weids mogelijk weg
langs het witte spoor
van kiezelstenen zien we
het zonovergoten kind
het neemt ons bij
de hand naar
het stromende water
op die helverlichte
dag leggen we
de maskers…
Weer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
482 De donkerste duisternis
omringt het ruige land
het is een herfstige dag
zoals het vroeger wel vaker was
het zonlicht lijkt opgezogen
door wilde wolken met berenklauwen
een hagelbui maakt de wereld even wit
het landschap trekt dan een andere jas aan
mensen en dieren houden zich schuil
voor wolken en buien
binnen klinkt het gehuil
van…
December
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.089 Ontwaken in een wereld van wit
met hart en ziel die reeds geklaard
op het nieuwe jaar is onze hoop gericht
d’ oude aarde die nieuwe lente baart!…
de zandkorrel
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
733 toen de wind hem even meenam
en hij zo in woelige zee terecht kwam…
verzwolgen door klotsend water,
aangezogen met veel kracht,
naar bodemloze diepte gebracht,
waar een schelp zich wel ontfermde
over het verloop van zijn verdere lot…
de oester besefte waarde, gaf al zijn liefde af
en de zandkorrel transformeerde
tot een schitterende witte…
Creativiteit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 verschijnt zonder te bemiddelen
Het moet geuit
Kan zich maar beperkt verstoppen
Als jong groen zit het aan de vingertoppen
Het bloeit en groeit, je komt er niet onderuit
Het dooft geregeld even
Wakkert weer aan
Zoals alles in het leven
Je kunt ertegen vechten of toestaan
Originaliteit blijft het streven
Het geeft kleur aan een zwart-wit…
De heerlijke rust van het water
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
872 een roeibootje met een oude man
met gekromde rug aan de riemen
rook kringelt uit zijn brandende pijp
vermengt zich met de witte nevel
tot een denkbaar geurend aroma
van tabak, transpiratie en damp
zomaar een oud plaatje
uit het dagboek van mijn moeder
een man in een bootje op het water
zo gewoon, zo van vroeger, zo’n
gezellig beeld uit…
krassen (2)
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
395 ver van het rumoer
zwaait met dunne armen
de oude tijd
aan de grond geklonken
in het licht van de zon
baadt de krassende tram
stap in snel blijf maar
zitten stap nu uit ga
door van a naar b
aan puffende lijven
kleeft de warmte in
krap bemeten tijd
de waarheid
ongeziene drenkeling
verder weg niet vooruit
een bleek witte stip…
Laat het een opluchting zijn ( Voor N )
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
779 toen ik mijn lief jouw licht nog was
jouw houvast in donkere dagen
droeg ik niet meer dan roze huid
en liet de liefde zorgen dragen
zo vaak als wij de maan bedekten
en duisternis ons lijf verborg
verstrengeld tussen wit katoen
was jij alleen mijn grootste zorg
maar nu heb jij een nieuwe muur
waarachter jij verschuilt en klaagt
er is een…
fluïdum
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 de zwart-witte
pentekening spat
krassen en lijnen van
bloed en bloedbanden
die verloren zijn gegaan
hoe ver loopt
het poreuze ik op
een nevelig pad om
ooit samen te vallen
met wortel en tak
hoeveel stenen moeten
het diepe water raken om
aan de overkant het
spiegelbeeld te vinden waarin
je iemand anders ziet
ze zegt:
het geheugen…
Een schaduwspel met wajangpoppen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
522 Een schaduwspel met wajangpoppen
achter een wit laken voltrekt
zich een projectie van de
werkelijkheid tot een
schimmenspel.
Tempo doeloe lijkt daar
te heersen. Een burn out
heeft daar geen kans.
Staat daar voor eeuwig
buitenspel.
Gamelan muziek kalmeert
de aandrang van een op
haast gerichte westerse
toerist.…
Hinkepinkeend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
500 Na de zoveelste witte nacht loop ik ergens in
de middag weer de hinkepinkeend tegen het lijf.…
In windstille woorden
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
534 we wolkten
in eigen gedachten
vulden de hemel met leven
dachten elkaar
op een bijzondere manier
liefde en zorg te geven
zeilden in wit
langzaam verwaaiend
een voorzichtige koers
maar het blauw
werd niet helder
de zon bleef omfloerst
daar spookten in
donkere randjes de scherpe
tandjes van onverwerkt verdriet
in windstille woorden…
De hogepriesteres
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.153 Toont zich meestal van haar zonnige kant
In haar fluwelen gewaad
Begrip en zorgzaamheid zijn aan haar verwant
Te midden van tweekleurige pilaren
Houdt zij zich al eeuwen schuil
Door dagelijks voor haar uit te staren
Maakt zij haar jurk niet vuil
Zo leeft zij tussen wit en zwart
Lezend in haar geschriften
Met een gemoed vol smart
Beheersend…
Krishna
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
480 Blauwe god zo hoog verheven
Afgebeeld met gouden banden om zijn armen
Heeft de mensheid inzicht gegeven
Waar gelukszoekers zich aan warmen
Vroeger zag men hem in de wolken zweven
Afgebeeld met een witte koe
Als symbool van wijsheid en het leven
Het spelen op zijn fluit nooit moe
Zijn allerhoogste persoonlijkheid
Liet legers eeuwen terug…
Afkomst
gedicht
4.0 met 1 stemmen
7.548 wij droegen puntmutsen
rood-witte puntmutsen
wij dronken karnemelk
de echte
uit het groene pak
onze mesthoop was de hoogste
uit de regio
puntvormige architectuur
u weet wel
als er bezoek kwam
maar er kwam nooit bezoek
een gouden toekomst werd mij voorspeld
maar ik ben heel gewoon geworden
------------------------------
uit:…
een zwaan floreert de nacht
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
455 schemering daalt over een vijverpark
alleen de stilte overheerst
alles kleurt nu stilaan donker
vogels fluisteren er nog bevreesd
de maan weerspiegelt op het water
verlicht het midden van de vijver
waar een witte zwaan cirkelt en
rondjes draait met heel veel ijver
ze keek me aan, alsof ze me wilde zeggen:
"ik ben hier nog hoor en ik hou…
Volle maan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 Wandelend over een verlaten kronkelpaadje
Slingerend langs knoestige bomen
Loop ik vergezeld door zilver maanlicht
Zomaar wat te dagdromen
Kijkend omhoog, naar de witte magische bol
Voel ik inwendig de lol
Om een diepe wens te uiten
Een wens die een vorm van creativiteit laat ontspruiten
Overvallen door een gevoel zeer frappant
Lijkt het alsof…
De Sint
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.107 Kijk eens naar zwarte Piet hoe hij staart
Naar die zwarte man met de witte baard.…
Hun bevroren muziek
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
573 mijn viooltjes
speelden vandaag hun
bevroren muziek uit
de eerste sneeuwwitte
partituur van het jaar
in een kleurig
afstemmen moesten
zij wel wennen
aan hun nieuwe plaats
op het seizoenpalet
juist in de herfst
waren het groentjes
pas in de kou onder
het vorstig winterblauw
mochten zij kleur bekennen
na stormachtige buien
van wit…
Het magistrale
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
565 lucht streept in
het grijs en roze licht
besluit de kortste
dag het jaar het is
bijna weer volbracht
nog hebben wij
geen tijd om met
onszelf te praten
feesten vragen in
gezelschap aanwezig zijn
pas als het stiller wordt
witte bladzijden verschijnen
omdat de kleine notities
gaan verdwijnen uit
de oogst van vorig jaar
dan komt…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
Mijmering
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.037 de tijd legt vingers op de dagen
hij lijst mijn jaren op
hij wordt mijn liefste vijand
ik toets naar toekomst
van vroeger wil ik zingen
maar dansen kan ik niet
mijn kinderen mogen namen dragen
door open ramen waaien ze
naar verre hemelstreken
zij zullen leven godzijdank
het witte doek valt
ik schilder lucht en landschap
(schilderen…
Lenteflirt
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
556 citroenvlinder verwelkomt mij
verwarmt door de zon is
zij ontwaakt doch rusten deed zij niet
opzoek naar nectar drentelde zij voort
meneer of mevrouw specht
probeert wat basten uit
de familie eekhoorn
geeft geen thuis
ook al staan sneeuwklokjes in het
maagdelijk wit te schitteren
houdt de rododendron hun knoppen
angstvallig gesloten
daar…
Meeuw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Witte vogel
boven zee
uit Ameland
een andere werkelijkheid
in helder eiland licht
proeven van de zilte lucht
zoek naar vis
boven golven
waar leven is
kom naar huis
avond valt
duister donkert
hoog op vleugels
van de wind
in gedachten
ben ik dat kind
in jouw verhalen
eenzaam om te verdwalen
stoere vogel van de zee
wanneer…
slaap
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
448 slaap overgelaten
het is met zijn warmte onbewust
ingekeerd gegrepen door een zware
overmacht die waken op tijd inlost
ademend als geschapen uit
het traag ritme van aarde
neemt de droom een wending
ze zijn zichzelf niet meer bekend
weten niet waaraan ze raken
ergens aan de rand van het bed
verslagen ontwaakt losgewoeld
uit de witte…