5107 resultaten.
Zwanenzang
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
76 Hij zoekt geen applaus, hij heeft geen angst.
Zijn hart is allang versteend door de naderende winter.
Hij accepteert de kou, zoals een vorst zijn ondergang.
Laat de bladeren maar vallen in het slijk,
alsof het vermoeide sterren zijn die hun glans verloren.…
Draken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
466 Het is gewoon weer dat fragment
van in pyjama zitten
schoongeschrobt door mama
tandjes net gepoetst
Paulus de boskabouter luisteren
voor Eucalypta huiveren
en hupsakee dan gauw naar bed
zie je de draken op de muren
vuurspuwend en schuimbekkend
happend naar je kinderhoofd dat
wegkruipt onder zware dekens
waar is je teddyhond gebleven…
Verlies en winst
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 Wanneer we onszelf verliezen,
wat verliezen we dan precies?
Verliezen we dan ons leven?
Gaan we dan smartelijk,
op sterven na,
dood?
Wie zijn die vaders eigenlijk,
die ons nog steeds vertellen,
wie we waren, wie we zijn?
Waren we ooit in eigendom,
van onze eigen moeder,
die ons angstig baarde?
Werden we in bezit genomen,
door de lust…
IK HEET …
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
554 Als in een luchtbel gevangen
hermetisch afgesloten
daarbuiten
stemmen en geluiden
ze horen je niet
volumeloos
jouw uitgestoten klanken
binnen geluiddichte wanden
malen ze rond
de witte jassen in de ruimte
de veel te strakke blikken
drie-, viermaal prikken
in vaten veel te broos
ik heet, ik heet
weet je hoe ik heet
en wat er omgaat…
NU ER DIE STILTE HANGT
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
523 Wiens kind ben ik geweest
wat heb ik ooit geweten
dan enkel maar het heden
van wie mij borgen in hun schoot?
onzichtbaar voor elk oog
altijd onuitgepakt gebleven
hun koffers in die donkere hoek
met niet te openen sloten
soms snerpten heel opeens wat kreten
als ijzel door de kamers
ontweken stille tranen
de beklemming van mijn vragen…
Sudak Krepost
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
803 Ukraine,Sudak Krepost 212 n.chr
Terwijl ik uitkijk naar pieken en dal
Voel ik dreiging van eeuwen verval
Zie ik hun zielen zij razen ijl voorbij
Besluipt mij angst wreedaardig ten deel
Onvermeend werd onschuld vermoord
Om nimmer belang van pril te voeden
Slechts wapengekletter de nobele kreet
Altijd wederom blind geloof te behoeden…
Ik ruik de adem van de dood
netgedicht
1.3 met 7 stemmen
2.142 Slurpend sluit zich het moeras van angst;
ik kan niets meer zeggen…
Ik ruik de adem van de dood,
de aasgrauwe adem van de dood,
die mijn droom aan hoop-vervlogen stukken reet.
Ik zou nog eenmaal willen smeken,
voor ik achterover in de leegte val,
sterf… en mezelf verlies.…
droom
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.180 Zonder angst, gewoon een Hollandse meid.
Een standbeeld zal er ooit wel komen.
Al was het alleen maar in haar dromen.…
IK BEN HET MOE EEN MENS TE ZIJN
gedicht
3.5 met 174 stemmen
87.155 Misschien zijn tarwebloemen doof
en horen zo de nachtbij niet
die als een minnaar in haar slaap
en angst en vreugdevuur verwekt.
Misschien zijn tarwebloemen blind
en zien zij niet hoe schaamteloos
de wind in ’t volle licht der zon
haar rokken opwaait tot de bron...…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ze rispt zuur op, bijtend op de tong,
het sap van de angst.
Zeepbellen vertonen de regenboog,
drijven boven het schroeiheet zand,
waar gieren hun honger stillen,
ze spatten open onder een blakende zon.…
Andermaal
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.276 - En was z'n angst niet groot?
Hij proestte onbedaarlijk:
'Ik lach me weer eens dood.'…
Vastgeketend
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
1.280 Ook al verlang je al zolang en zo vurig naar die bevrijding
en wil je eindelijk naar buiten
om tenvolle en authentiek te leven,
de angst voor het echte leven,
dat niet enkel met vreugde en plezier is bezaaid
maar ook met verdriet en pijn
houdt je gevangen en verlamd.…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.972 En nu ik langzaam nuchter wordt,
Angst om te verliezen dat,
Dat wat ik nooit bezeten heb of heb gehad,
Verlang ik terug naar jou.
Ik wil mij voeden aan de bron,
Waarvan de smaak zo zoet,
Maar tegelijk zo bitter soms,
Mijn aderen doordrenkt.
Ik hef een glas en roep;
(te hard)
Heb toch geen spijt,
Van wat gedaan is en wat niet.…
modern leven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
830 Rijdend over dichtgeslibte
asfaltwegen, de longen vol
met ingedampte haast zijn
wij in de ochtendrazernij
opweg in onze stalen
kooien naar de vermeende
plicht daar waar keer op
keer, in angst en beven,
een ieder dagelijks tegen
't kunstlicht wordt geheven
en onvrijwillig doorgelicht.…
huizenjacht
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
756 Dun als krijt
Staat je leven
Op steen getekend
Foto’s van stof
Zelfs al heb je
En houd je in kluizen
De meest tastbare relieken
Niets verdrijft de angst
Van een toekomst
Die schromeloos
Met een wisser in de hand
De tuin van je verleden
Hertekent tot een stad
van nieuwe dromen
zeker als die morgen
dwaas heet
en ‘s nachts in bed…
Dr. Frankenstein
netgedicht
0.0 met 2 stemmen
735 Bespeur de angst in hun wimpers, wees blij
voor onze wereld, sterf dan voldaan.
Elke seconde van twijfel is er één van hoop.…
Regenboog 1
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
971 Voorbij lagen van verdediging,
Angsten, ego en blokkades,
Hoeven wij elkander niet ontwijken.…
geen vrouw meer
hartenkreet
3.4 met 35 stemmen
4.694 en terwijl mijn hart verstijft
open ik langzaam de knopen van mijn jas,
mijn wurgende angst doet mij net niet sterven
om datgene wat ik zal zien,
niet meer compleet
geen echte vrouw meer misschien.
ik ruik mijn angstzweet
ik proef bloed en bittere tranen
verstild op mijn lippen
die lijken te schreeuwen uit verdriet.…
alleen
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
1.675 gevoelens, helemaal alleen
Niet wetend, wat te doen, waarheen
De enige toevlucht, is dat grote zwarte ding
Niet meer zo alleen, opluchting
Een aanraking van de toetsen, zo fijn
Om zo samen, zo intens, een te zijn
De muziek laat het rusten, laat het gaan
Laat mij op mijn manier in het leven staan
Weet mijn geheimen, mijn nieuwsgierigheid
en angst…
Prachtige jongen van amper zestien..
hartenkreet
4.8 met 11 stemmen
1.042 Zijn ogen bleven op mijn netvlies zweven
Ik las het verdriet, de pijn, de angst
Op straat sprak je mij aan
Je vroeg de weg naar het station
Ik wees je er naar toe
Maar inwendig wilde ik je omarmen
Je zó graag helpen..mijn god waarom?…
Moeizaam op zoek........
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
743 geest
misschien wel op zoek naar mijn kinderlijke ziel
een zee vol herinneringen en vele frustraties
hobbelige duistere wegen,oneindige velden
grimmige gezichten en wazige gestalten kruisen mijn pad
geen horizon te bespeuren, geen sprankeltje hoop
die mijn hart opnieuw zou verblijden en mijn zielenpijn sussen kan
wil even loslaten maar de angst…
Hersteld crisisinzicht
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
959 We zouden ze de kost moeten geven
die door alle goeie bedoelingen
van de opperste crisismanager
ginds nog in angst en herinnering leven
Horen de laarzen nog stampen
waar de botten uit de wegen steken
vijanden van het volk die bezweken
aan honger oedeem dunne gratensoep
kogels en bittere kou in Goelag kampen
Stalin liet steeds nieuwe interneren…
Niemandsland
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
569 toch gebeurde
als iemand zeurde
over mijn
verstopt verdriet
of degenen die op mij letten
mij volplakten
met negatieve etiketten
waardoor ik zelf
maar amper zichtbaar bleef,
gerechtigheid verdween,
mijn naam veranderde in
Just, slechts, alleen
totdat ik hoorde
dat het níet mijn schuld was
en ik vertellen durfde
van mijn dodelijke angst…
Kinderleed
netgedicht
4.1 met 34 stemmen
1.014 De angst laat haar nog harder beven.
Het gebrul, geroep maakt haar zo stil
dit is echt geen kinderleven
vernietigd werd haar vrije wil.
Beestachtig is zijn schaduw, echt een gedrocht
zijn zware botten raken haar ribben
gekraak en stekende helse pijn
kon ze nog maar kleiner, stiller zijn.…
Aardbeving Haïti, januari 2010
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
1.784 Wonderlijk, dat na zo’n enorm hevige aardbeving
De overlevenden toch “Halleluja” blijven zingen
Terwijl grote angst, dood en verderf hen omringen
Moge God hen allen nabij zijn in deze beproeving.…
Koortsdromend
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
562 verwarrend, twijfel en hitte, heftige koorts,
een scherpe, steile afgrond laat mij
diep in mijn eigen angsten staren, duikelen, vallen,
en onbekend, ongekend verdwijnen in bodemloze aarde
je heldere ogen zijn verworden tot gevoelloze kooltjes,
en je zachte vlees is verrimpeld tot stug, gebarsten eelt,
je tedere handen zijn veranderd in vliezige…
Blijf bij ons
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
704 Uw leven is zwaar maar ook mooi geweest
De oorlog liet littekens na in uw geest
Waardoor u zich niet altijd kon uiten
Regelmatig bleef u op herinneringen stuiten
De angst, maar ook de pijn door u ervaren
Komen terug na het verstrijken der jaren
Herinneringen, soms helder in uw geest
De toekomst, waar u het meest voor vreest
Al zeven jaren…
Waarachtig?
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
677 Ontkleed me van angsten als menselijk
wezen en leg mij in het oude ledikant ,
waarin ook jij geboren werd, vertel me
je verhalen als ik eens weer wakker word,
zodat ik weer kan waken en zo het tijdstip
van de dood wordt opgeschort.…
Hemelse nacht
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
776 Ontdaan van alle drukte voel ik de pijn
en de angst voor dit uiterst zijn. Ik ben bang
om afgewezen eenzaam te zijn. Toch wil ik niet
vluchten maar blijven voorbij alle schijn.
Ik zoek jouw hand want jij was hier.
Ik zoek jouw stem, jouw woord van kracht.
Breng me dichterbij, ontsluit mijn hart!
Maak mij dapper en geef me kracht!…
Vrijheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
779 Niet na hoeven denken,
Geen angst meer hoeven voelen.
Niet hoeven denken wat er gezegd gaat worden,
Of gedaan.
Maar kunnen doen wat je wilt,
Dingen doen zonder te smeken.
Zonder te hoeven zeggen,
Dat je ergens heen gaat als dit niet zo is.
Niet meer hoeven liegen,
Omdat je iemand graag wilt zien.…