8894 resultaten.
marathon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.122 de bode van het slagveld
klom over heuvelruggen
met een mondvol zege
hij holt naar de overkant
waar een leger wacht
maar zijn adem weigert
opgejaagd tot korte teugen
ribben veren woest omhoog
bloed haast zich door een holle pomp
aangezwengeld door zichzelf
hij wil leunen aan de toog
een sponzige boom
die zich wijd en vol vertakt…
Beslist
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
785 Soms valt een vogel uit de lucht
fladderwiekend met de vleugels
valt hij hulpeloos met een zucht
van veren neer, de laatste vlucht
voltooid. Wie trok er aan de teugels
van het gericht dat ieder ducht?…
schaamheuvel
netgedicht
3.6 met 88 stemmen
2.179 Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong,
na te tellen ribben en stoere polderbillen.…
In foetus houding
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
652 de beelden staan haar nog vers bij
alsof het de dag van gister was
hoe ze daar zat in die kamer
van drie bij vier
het was januari hartje winter
piepend ging de deur langzaam open
een walm van sigaretten en bier
drong naar binnen
berekenend kwam hij op haar af
zijn ogen rood doorgelopen
stonden scheef op zijn brede gezicht
angstzweet…
gestem
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
675 de gouden krijgers op pad
schrijven eigentijdse verhalen
over nimmer sagen, ze dwalen
even ver als ooit hun vaders
een duale natie op het spel
voor even alles gewoon niets
dat jaren heeft bewezen
bij tijd en wijlen te bestaan
de keuze wordt gekleurd
een boom of eerder weg
de buurman aan de macht
om gewoon te kunnen huilen
onbegrip in…
Kralen
gedicht
2.3 met 38 stemmen
20.054 Cornflakesgeknisper: gefluister
van lichtjaren ver weerklinkend door
melk. Je armband die stukspringt. Kralen
tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter
van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze
ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats
hoe dat in godsnaam.…
Bloemenbed
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
673 herleefd in een herinnering
geraakt in dichters hart, dat elk ontving
zijn we er bij gaan zitten op het mos
en deden alle twee de schoenen los
er klonken woorden over het lenteweer,
die opstegen in de ijle atmosfeer
het kreupelhout knipoogde als teken van eros
zagen we de bomen niet meer in het bos
de lente sprong naar ons,licht als een veer…
Zeepbel.
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.087 ontsproten uit een schoot van zeep
deukbaar en vervormend
geblazen en dansend in de wind
kleurig als de regenboog
reuzen bel in hoepel
sluit mij in je bellen sap
verklein me tot een foetus
ontploft en overlevend
blaas me in je bellenspel
spat uiteen in treurnis
wachtend op een nieuwe bel
bellen vlucht in wording
blaas me weg als een veer…
Geel gras
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
974 Het gele gras
Tikt zacht mijn hielen aan
Wil vertellen
Over zijn bestaan
Fluisterend over vandalisme
Van het vee dat nietsvermoedend
Familie onder zich vertapt
Schreeuwend en tierend
Omdat de wind niet weet
Dat hij zijn woorden immer steelt
Het gele gras
Praat over werelden hier ver vandaan
Vol groene scheuten en…
Wil mij niet meer…
het venster uit
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
854 nog woonde in de treurtwijgen van woorden
mijn ogen droegen het zwerven omhoog
doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap;
ontzegd
en te jong in de kamer geweten
zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat
wat in mij werd ontnomen
de nacht bond zich driemaal aan levenslang
en slingerde mij weg uit een dun gedraaid
bestaan
ver…
Ik deed niets.
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
1.608 Wij hoefden niet ver weg.
Ik bleef daar zitten,
daar waar wij zaten
en verroerde me niet.
Maar zelfs daar, in het park,
als jij dacht dat wij samen waren
zelfs daar, deed ik niets.
Terwijl ik er wel was...…
het meervoud van stilte
netgedicht
4.1 met 20 stemmen
760 op een gedichtenberg
ver van kerkhofwandelaars, beneden
in het dal
zou ik zuiverwitte haiku’s
willen schrijven, wanneer de zon
het hoogst staat
en de zevende wind
vogels meeneemt onder bomen, innig
in het fluisteren
er zouden geen ramen zijn
om te vullen, geen kamers die zwijgen
gevonden, meer en meer
het verstijven van angst…
Kille liefde
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
635 Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was
Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust
Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak
Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel
Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag
Mijn oren tuiten door het kraken van de verse…
drijfzand
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
832 laat me nooit alleen
gaan slapen, liefste
verdwalen in die duist're spelonk:
eeuwenoud het veenbos
ver onder het moeras
waar beenderen rusten
van hen die verdronken
roestvrij een dolend zwaard
maar nu heerst de ebstroom
volle maan trekt zee van land..…
diepte
hartenkreet
3.3 met 24 stemmen
4.165 Ik geef je mijn hand, een vriendelijk gebaar,
Voor jou heel ver weg maar toch daar.
Je durft er niet naar te reiken,
Het zou alleen echt kunnen lijken.
Niemand weet dat je stuurloos bent,
Zonder die angst die je kent.
Ja, je bent totaal verloren.
Vergeef me als je ik nu zou storen.
Maar het is zo triest.
Als ik je nu verlies.…
de kou
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
693 Ik wil hen bewaren
van de kou vrijwaren,
zoniet vertonen ze barsten
in hun kleren,
verliest mijn bronzen pauw zijn veren,
staat mijn ranke beeld
zich af te vragen
of zij het deze winter
wel zal halen.
Haar gezicht wordt er niet beter op,
straks staat ze er de volgende
zomer zonder kop.…
met/zonder jou
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
3.322 het raam is bevroren
je kan de harde wind binnen horen
niemand is nog buiten
iedereen kijkt uit het raam
een harde dreun verstoort de stilte
en de langdurige kilte
een zwarte veer komt naar beneden
maar dat is nu verleden
het is een hele tijd geleden
maar het lijkt of jullie net zijn overleden
het voelt nog steeds zo warm aan
alsof jullie…
Taalballet
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
665 staccato hakken
harde klieren
zachte tonen
ver vooruit
zigzag springen
lettergrepend
zachte klank
der hemelluit
bassen zingen
rollend swingen
zwieren zwaaien
zwiepend kraaien
pirouettende trompetten
ouverture maagdenkoor
droomt de zwaan
van lichte zinnen
punten komma’s
heg noch steg
x en q zijn uitgezongen
spaties dansen…
Jannetje
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
1.497 Verwrongen beelden
waren haar gedachten
Gevangen en vervlogen
kris kras in de tijd
komend van waar niemand naar haar reiken kon
het zijn de ziekten van de ouderdom
ver achter grenzen van verdriet en spijt
Wij wachten hier
in onze werkelijkheid?
Wat is nog waar?
Wie blijft er nog zichzelf?…
Dode wind
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
658 onverwacht
jij vertelde
hoe mooi
de scheppende vreugde was
ik keek niet bang
in je dromen
zag ook geen doden
in jonge ogen
jij bewoog
mijn verbeelding
met de geur
van kamperfoelie
en ik
was al in vroege mei
de zomer
iedere storm verborg
de kleur
van oktober
en jij
liet mij dansen
op je hagelwitte wind
ergens ver…
Dek me toe
gedicht
4.0 met 48 stemmen
11.298 Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe
ben, geef niet toe aan verzet,
geef me een washand, de beer die ik ken,
wijs me mijn bed, dek me toe,
ruik naar zeep, vertel mij hoe
prinsessen slapen als bij wonder
en verdwijn maar, ga niet te
ver, stop mij onder, dek me toe,
laat mij alleen, strooi in mijn ogen
geen zand, breng geen lied ten…
Palatijn
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
735 Heel ver in de verte,
hoor ik hoe Cicero,
fel en overtuigend
Catalina vernedert.
Rome's senatoren,
wit en indrukwekkend
in hun wijde toga's,
geven hem gelijk,
terwijl een mager katje,
haar piepende jongen zoogt
vlakbij de Venus' tempel.…
Reiger
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
763 Een flitsende snavel, missie voltooid
straks worden veren gladgestreken
zwijgend: een prater wordt hij nooit.…
bericht uit mijn mollengangen
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
958 Natuurhistorisch Museum
had het dierbare platje aangemeld
als vrijwel uitgestorven
vanwege steeds toenemende gladheid
in schaamtevolle streken
voor op de rode lijst
der bedreigde soorten
de christenen offerden meteen onder jolijt
onze schaamluis voor behoud van identiteit
wat rest is actie voor gesubsidieerde paring
met voortplantingsgarantie op verse…
Stad van halverwege
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
721 De woestenijen der barbarijen
liggen ver buiten het bereik
van haar stenen hart.
Haar binnenste dreunt
onder haar eigen warmte
en loopt er van over.
Eindeloos tot haar laatste zucht.
De potente calorieën schallen de trompetten
en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen.
In colonnes van twee en drie marcheren zij
haar venen af.…
ongeluk of wat
netgedicht
3.0 met 12 stemmen
1.255 het is zo vol rust en harmonie
hier op ons stille hof
dat men elkaar
verwijtend aanblikt
bij een morsdode spreeuw
zonder aanwijsbare reden
zo maar om de hoek
midden op de stoep
mevrouw de leeuw-van schie
zei bij ons in de bocht
wordt altijd zacht gereden
het is ook te ver gezocht
een hardrijder die zijn auto verlaat
voor midden op de…
Eindeloze schreeuw
hartenkreet
3.3 met 6 stemmen
622 Het lijkt wel of je mijlen ver weg bent,
alsof er een glazen muur tussen ons staat,
ik probeer wanhopig,
... geen antwoord.
Dit is hopeloos,
toch blijf ik proberen,
ik wil je bereiken,
toch word mijn geroep niet gehoord.…
Van heide en sterren
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
802 Zoals wij daar lagen
met takjes en twijgjes nabij
een bosrand zonder vragen
het stuifzand dwarrelde blij
Minuten die zich moeiteloos plooiden
in een waar geworden droom
de ranke grassprietjes tooiden
het spel zonder rem, zonder toom
Een roek kwam en streek neer
in het geschilderde licht van de dag
zag goudvinkjes getooid zonder veer
en…
ik pak ze stuk voor stuk
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
884 zweven engelen
in de lucht, ik pak
ze stuk voor stuk
en zet ze op een rij
hun vleugels licht gebogen
dichtbij elkaar schoven
bekijken ze me hemels blij
dan spreken ogen
die naast God het
donker ook gedogen
dat er vaker liefde
wordt gewenst
ik kijk ze aan en voel
me een slecht mens
gelukkig breekt de lach
weer door en worden
veren…
Vaarwel aan t, woud
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
977 Ei, zie van ver nog wordt het woud
Zijn groet aan ons niet moe,
Daar 't wuift met tak en twijgen,
Die duizend stemmen stijgen;
't Roept ook vaarwel ons toe.…