Alle inzendingen over light verse

8894 resultaten.

Sorteren op:

marathon

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.122
de bode van het slagveld klom over heuvelruggen met een mondvol zege hij holt naar de overkant waar een leger wacht maar zijn adem weigert opgejaagd tot korte teugen ribben veren woest omhoog bloed haast zich door een holle pomp aangezwengeld door zichzelf hij wil leunen aan de toog een sponzige boom die zich wijd en vol vertakt…
Wim Veen5 december 2005Lees meer >

Beslist

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 785
Soms valt een vogel uit de lucht fladderwiekend met de vleugels valt hij hulpeloos met een zucht van veren neer, de laatste vlucht voltooid. Wie trok er aan de teugels van het gericht dat ieder ducht?…

schaamheuvel

netgedicht
3.6 met 88 stemmen aantal keer bekeken 2.179
Jij bent meer van verse vis, kalfslever, ossentong, na te tellen ribben en stoere polderbillen.…

In foetus houding

netgedicht
3.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 652
de beelden staan haar nog vers bij alsof het de dag van gister was hoe ze daar zat in die kamer van drie bij vier het was januari hartje winter piepend ging de deur langzaam open een walm van sigaretten en bier drong naar binnen berekenend kwam hij op haar af zijn ogen rood doorgelopen stonden scheef op zijn brede gezicht angstzweet…

gestem

netgedicht
2.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 675
de gouden krijgers op pad schrijven eigentijdse verhalen over nimmer sagen, ze dwalen even ver als ooit hun vaders een duale natie op het spel voor even alles gewoon niets dat jaren heeft bewezen bij tijd en wijlen te bestaan de keuze wordt gekleurd een boom of eerder weg de buurman aan de macht om gewoon te kunnen huilen onbegrip in…

Kralen

gedicht
2.3 met 38 stemmen aantal keer bekeken 20.054
Cornflakesgeknisper: gefluister van lichtjaren ver weerklinkend door melk. Je armband die stukspringt. Kralen tot stilstand op acht, vijf, vier centimeter van de jam en nooit stel je de vraag hoe ze ochtend na ochtend op exact dezelfde plaats hoe dat in godsnaam.…

Bloemenbed

netgedicht
4.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 673
herleefd in een herinnering geraakt in dichters hart, dat elk ontving zijn we er bij gaan zitten op het mos en deden alle twee de schoenen los er klonken woorden over het lenteweer, die opstegen in de ijle atmosfeer het kreupelhout knipoogde als teken van eros zagen we de bomen niet meer in het bos de lente sprong naar ons,licht als een veer…
pama14 maart 2008Lees meer >

Zeepbel.

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.087
ontsproten uit een schoot van zeep deukbaar en vervormend geblazen en dansend in de wind kleurig als de regenboog reuzen bel in hoepel sluit mij in je bellen sap verklein me tot een foetus ontploft en overlevend blaas me in je bellenspel spat uiteen in treurnis wachtend op een nieuwe bel bellen vlucht in wording blaas me weg als een veer…

Geel gras

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 974
Het gele gras Tikt zacht mijn hielen aan Wil vertellen Over zijn bestaan Fluisterend over vandalisme Van het vee dat nietsvermoedend Familie onder zich vertapt Schreeuwend en tierend Omdat de wind niet weet Dat hij zijn woorden immer steelt Het gele gras Praat over werelden hier ver vandaan Vol groene scheuten en… Wil mij niet meer…

het venster uit

netgedicht
4.5 met 21 stemmen aantal keer bekeken 854
nog woonde in de treurtwijgen van woorden mijn ogen droegen het zwerven omhoog doorheen de glijvlucht van een naïeve slaap; ontzegd en te jong in de kamer geweten zonder luister verzonk hoop zo vaak en dat wat in mij werd ontnomen de nacht bond zich driemaal aan levenslang en slingerde mij weg uit een dun gedraaid bestaan ver…

Ik deed niets.

hartenkreet
2.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.608
Wij hoefden niet ver weg. Ik bleef daar zitten, daar waar wij zaten en verroerde me niet. Maar zelfs daar, in het park, als jij dacht dat wij samen waren zelfs daar, deed ik niets. Terwijl ik er wel was...…

het meervoud van stilte

netgedicht
4.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 760
op een gedichtenberg ver van kerkhofwandelaars, beneden in het dal zou ik zuiverwitte haiku’s willen schrijven, wanneer de zon het hoogst staat en de zevende wind vogels meeneemt onder bomen, innig in het fluisteren er zouden geen ramen zijn om te vullen, geen kamers die zwijgen gevonden, meer en meer het verstijven van angst…

Kille liefde

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 635
Zoals zij mij met haar blik terechtstelde wanneer ik er was Ik voel mijn ontbloedde spieren hijgen naar rust Zoals een manie opstak door de wijze waarmee ze over mij sprak Mijn ogen zeuren bij het zien van de onbevlekte hemel Zoals de dagen dat ze naast mij ontwaakte en ik haar mooie gezicht zag Mijn oren tuiten door het kraken van de verse…

drijfzand

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 832
laat me nooit alleen gaan slapen, liefste verdwalen in die duist're spelonk: eeuwenoud het veenbos ver onder het moeras waar beenderen rusten van hen die verdronken roestvrij een dolend zwaard maar nu heerst de ebstroom volle maan trekt zee van land..…
stater22 augustus 2008Lees meer >

diepte

hartenkreet
3.3 met 24 stemmen aantal keer bekeken 4.165
Ik geef je mijn hand, een vriendelijk gebaar, Voor jou heel ver weg maar toch daar. Je durft er niet naar te reiken, Het zou alleen echt kunnen lijken. Niemand weet dat je stuurloos bent, Zonder die angst die je kent. Ja, je bent totaal verloren. Vergeef me als je ik nu zou storen. Maar het is zo triest. Als ik je nu verlies.…
ali.b31 augustus 2008Lees meer >

de kou

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 693
Ik wil hen bewaren van de kou vrijwaren, zoniet vertonen ze barsten in hun kleren, verliest mijn bronzen pauw zijn veren, staat mijn ranke beeld zich af te vragen of zij het deze winter wel zal halen. Haar gezicht wordt er niet beter op, straks staat ze er de volgende zomer zonder kop.…

met/zonder jou

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.322
het raam is bevroren je kan de harde wind binnen horen niemand is nog buiten iedereen kijkt uit het raam een harde dreun verstoort de stilte en de langdurige kilte een zwarte veer komt naar beneden maar dat is nu verleden het is een hele tijd geleden maar het lijkt of jullie net zijn overleden het voelt nog steeds zo warm aan alsof jullie…
irwin5 december 2006Lees meer >

Taalballet

netgedicht
4.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 665
staccato hakken harde klieren zachte tonen ver vooruit zigzag springen lettergrepend zachte klank der hemelluit bassen zingen rollend swingen zwieren zwaaien zwiepend kraaien pirouettende trompetten ouverture maagdenkoor droomt de zwaan van lichte zinnen punten komma’s heg noch steg x en q zijn uitgezongen spaties dansen…

Jannetje

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.497
Verwrongen beelden waren haar gedachten Gevangen en vervlogen kris kras in de tijd komend van waar niemand naar haar reiken kon het zijn de ziekten van de ouderdom ver achter grenzen van verdriet en spijt Wij wachten hier in onze werkelijkheid? Wat is nog waar? Wie blijft er nog zichzelf?…

Dode wind

netgedicht
4.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 658
onverwacht jij vertelde hoe mooi de scheppende vreugde was ik keek niet bang in je dromen zag ook geen doden in jonge ogen jij bewoog mijn verbeelding met de geur van kamperfoelie en ik was al in vroege mei de zomer iedere storm verborg de kleur van oktober en jij liet mij dansen op je hagelwitte wind ergens ver…

Dek me toe

gedicht
4.0 met 48 stemmen aantal keer bekeken 11.298
Zeg me dat het tijd is, zeg me dat ik moe ben, geef niet toe aan verzet, geef me een washand, de beer die ik ken, wijs me mijn bed, dek me toe, ruik naar zeep, vertel mij hoe prinsessen slapen als bij wonder en verdwijn maar, ga niet te ver, stop mij onder, dek me toe, laat mij alleen, strooi in mijn ogen geen zand, breng geen lied ten…
Paul Bogaert21 februari 2025Lees meer >

Palatijn

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 735
Heel ver in de verte, hoor ik hoe Cicero, fel en overtuigend Catalina vernedert. Rome's senatoren, wit en indrukwekkend in hun wijde toga's, geven hem gelijk, terwijl een mager katje, haar piepende jongen zoogt vlakbij de Venus' tempel.…
Tjoke23 februari 2007Lees meer >

Reiger

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 763
Een flitsende snavel, missie voltooid straks worden veren gladgestreken zwijgend: een prater wordt hij nooit.…
Gerard Vlaar26 februari 2007Lees meer >

bericht uit mijn mollengangen

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 958
Natuurhistorisch Museum had het dierbare platje aangemeld als vrijwel uitgestorven vanwege steeds toenemende gladheid in schaamtevolle streken voor op de rode lijst der bedreigde soorten de christenen offerden meteen onder jolijt onze schaamluis voor behoud van identiteit wat rest is actie voor gesubsidieerde paring met voortplantingsgarantie op verse…
Suasso2 december 2007Lees meer >

Stad van halverwege

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 721
De woestenijen der barbarijen liggen ver buiten het bereik van haar stenen hart. Haar binnenste dreunt onder haar eigen warmte en loopt er van over. Eindeloos tot haar laatste zucht. De potente calorieën schallen de trompetten en zij zendt haar zonen uit in stalen rossen. In colonnes van twee en drie marcheren zij haar venen af.…

ongeluk of wat

netgedicht
3.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.255
het is zo vol rust en harmonie hier op ons stille hof dat men elkaar verwijtend aanblikt bij een morsdode spreeuw zonder aanwijsbare reden zo maar om de hoek midden op de stoep mevrouw de leeuw-van schie zei bij ons in de bocht wordt altijd zacht gereden het is ook te ver gezocht een hardrijder die zijn auto verlaat voor midden op de…

Eindeloze schreeuw

hartenkreet
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 622
Het lijkt wel of je mijlen ver weg bent, alsof er een glazen muur tussen ons staat, ik probeer wanhopig, ... geen antwoord. Dit is hopeloos, toch blijf ik proberen, ik wil je bereiken, toch word mijn geroep niet gehoord.…
Lin29 januari 2008Lees meer >

Van heide en sterren

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 802
Zoals wij daar lagen met takjes en twijgjes nabij een bosrand zonder vragen het stuifzand dwarrelde blij Minuten die zich moeiteloos plooiden in een waar geworden droom de ranke grassprietjes tooiden het spel zonder rem, zonder toom Een roek kwam en streek neer in het geschilderde licht van de dag zag goudvinkjes getooid zonder veer en…

ik pak ze stuk voor stuk

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 884
zweven engelen in de lucht, ik pak ze stuk voor stuk en zet ze op een rij hun vleugels licht gebogen dichtbij elkaar schoven bekijken ze me hemels blij dan spreken ogen die naast God het donker ook gedogen dat er vaker liefde wordt gewenst ik kijk ze aan en voel me een slecht mens gelukkig breekt de lach weer door en worden veren…

Vaarwel aan t, woud

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 977
Ei, zie van ver nog wordt het woud Zijn groet aan ons niet moe, Daar 't wuift met tak en twijgen, Die duizend stemmen stijgen; 't Roept ook vaarwel ons toe.…