8256 resultaten.
Witgekleurde letters
hartenkreet
4.8 met 6 stemmen
1.005 Een lege doos vol holle woorden
waarin het heel zachtjes huilt
om al de zwarte letters
van jaren verdriet
Levenslange verhalen
in herinnering gezocht
langs hollende paden
van droeve dagen
Zo afhankelijk van de muur
die werd opgebouwd
door al het zwijgen
van jaren pijn
Een lege doos vol diepgeborgen tranen
waarin de hoop mij heel…
De toekomst
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.439 De toekomst
ligt aan banden,
gesmeed,
aan heden en verleden,
omgord,
met gouden randen,
versierd,
met paar’len tranen
maar veilig
als een weg,
omsloten
door Gods Vaderhanden.
De toekomst
ligt verborgen,
in de holte
van het nu.
Wanneer hij neemt
de vlucht
naar morgen,
draagt hij u
en uw daden mee.…
lief
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.841 zijn zo leeg
je woorden zonder warmte
waar is de kracht van je liefde
gebleven
je schrijft hoe het is
hoe de mensen daar zijn
dat het je zo goed bevalt
maar het doet zo'n pijn
dat ik geen liefde proef
waar is de warmte gebleven
is de afstand dan brekend
in ons leven
lief, wat is het stil
vertel me toch wat er is
zie je mijn tranen…
Duizend scherven
hartenkreet
4.7 met 7 stemmen
919 Ik zoek mijn stem
in een kamer vol boeken,
waarin tranen werden beschreven
maar die heel wat jaren verborgen bleven
Ik zoek mijn stem
in een tuin vol beelden,
die gebeiteld werden
uit duizend scherven
Ik zoek mijn stem
in oude kinderschoenen,
die stampvoetend een weg zochten
langs nachtelijke gedrochten
Ik zoek mijn stem
in elk murmelend…
De weg naar ware liefde
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.541 Het is een hel
De weg naar ware liefde
Ondraaglijke pijn en verdriet
Om aangeleerde systemen te doorbreken
Het is mijn hel
Mijn weg naar ware liefde
Bloed en tranen die ik vergiet
En al mijn kracht lijkt spontaan te verweken
Compleet verslagen
Lig ik bloedend aan haar voeten
“Geef het op.” zegt een zachte stem
“Er is geen reden voor al…
sterfelijke vrijheid
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
710 ik schreeuw mijn armen
rond de geknotte wilg
en laat tranen
de kronkelige groeven volgen
als lijdensbanen
van verdriet in de avondstond
mijn knieën knellen de stam
opdat ik niet val
vraag me af hoe het komt
dat mijn menselijke vrijheid
bijvoorbaat sneuvelt voor
een diep geschapen dal
alsnog zak ik traag
en schreiend neer
de nagels…
de heupen van de hinde
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
752 jouw pupil is een bolle spiegel
die de vonk van de maan verraadt
haar zwarte meren en kratermonden
die elke voorbije traan slikken
ik strooi meel en poedersuiker
over de deeg van jouw vel
met gulzige maar trage handen
kneed ik de heupen van de hinde
tot een brood van zonnebloempitten
een feest voor de speekselvlokken
elke vingerafdruk…
Mijn schat
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
5.346 In een houten kist op zolder
vind ik weer mijn teddybeer
zijn bruine ogen blikken guitig
net als toen
ik weet nog dat ik afscheid nam
van het dierbaarst uit m’n jeugd
en hoe spijt vol tranen rolde
bij de laatste zoen
hij sliep jarenlang vergeten
in een bed van vloeipapier
met rozenblaadjes geurend
tussen elke laag
nu knuffelzacht…
Zondagavond
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.296 Ze zit op de badrand de deur is op slot
Haar linkerborst bonst ze hoort hem nog schelden
Ze stapt in het water warm troostend genot
en huilt onderhuids tranen toont ze nog zelden
Gewurgd door zijn woorden moet ze niet klagen
Hij zou haar nooit slaan hij is immers een heer
Naar buiten toe is haar lot best te dragen
en het wordt heus wel beter…
Kind van God
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
746 Blijf het proberen
Geef toch niet op
Wat er ooit gebeurd is
Zet het uit je kop
Blijf het geloven
’t Komt echt wel goed
Laat het zonlicht stralen
Bij al wat je doet
Jouw warmte
Jouw liefde
Jouw tranen
Jouw smart
Zo puur en oprecht
Komt gemeend
Uit jouw hart
Blijf dat alles
Steeds tonen
Dan ervaart men tot slot
Dat ook jij
Net als anderen…
Witte vleugels
netgedicht
4.1 met 16 stemmen
1.914 hoe voelbaar stil
zijn onze woorden
wanneer het licht
over hemel en aarde
huilt in vele nachten
en het verdriet
in de armen sluit,
borst en buik
verzwakt door
het moeizame geschuifel
van onze tranen
hoe onzichtbaar
vertraagt het handschrift
van witgedrukte letters
ver van elkaar
in een avond zonder ochtend
en morgen…
het pakje
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.096 terwijl de tranen stromen,
probeer ik je te helen.
part voor part.
jij, mijn mooi pakketje,
bent de puzzel.
van mijn gebroken hart.…
Verlost
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
948 Zie de gekleurde tinten van mijn ziel
Hoor de muziek in mijn lach
Ruik de bloemen rond mijn hart
Voel de vreugde van de dag
Ik geef jou mijn mooiste bloem
En zing mijn mooiste lied
Ik laat jou schijnen van geluk
En droog jouw tranen bij verdriet
Want op een dag ben jij een regenboog
En op jouw muziek zal men zweven…
Psychometrie
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
1.114 Na de schok bij van het aanzien van de foto
met een gifgroen aura omgeven
Dring ik angstig door laag na laag in
het aan mij toegestuurde onbekende leven
De laan met aaneengeklonken bladerloze eiken
toont zwart glimmende raven krijsend bijeen
Hartverscheurende tranen wellend uit dode ogen
verdring ik angstig het beeld vervagend uiteen…
de klaagzang der expats
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
828 ze zwoegen voor de Koninklijke Shell
voor Europol of op een ambassade
als onbegrensd verdienende nomaden
hun carrière slaagde wonderwel
de voorspoed lijkt hun vaste metgezel
doch de vermeende welvaart is façade
de tranen zorgen hier voor waterschade
hun leven is een voorschot op de hel
ze klagen over alles in Den Haag
een slecht klimaat…
Bor
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.471 Hij was mijn liefste vriend, om hem ben ik in tranen.
M'n kaken zijn verkrampt, hij komt me nooit meer halen.
Je mand is weg, niets laat meer zien dat dit jouw vaste plekje was.
Ik droom je nog, je bent er weer, mijn hart breekt als een stukje glas.
Ik snap het niet, maar je bent dood, en door mijn vingers heengegleden.…
Van verre
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.039 Ze beleeft het zand, de zee
sterren; de ogen van de nacht
maakt leven in een handom-
draai geluk in een doosje
spreekt zomer met glimlach
is overal, in de taal
van ongesproken dromen
in het vuur van de berg achter
de zinnen van geliefden
in het spoor van adem op glas
tussen de tranen van het mos
in mijn aquarellentuin van geweten;
stilleven…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
moedersziel
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.362 Tranen sust.
Dan rust….
Moeder lief
De rust is steeds weg
Verdriet tot in mijn nek
Een eigen stek,
Verrek.
Echter zo stil.
Wat ik niet wil
Niemand om me heen.
Wat fijn,
Hoort het te zijn.
Nee, pijn
Eenzaamheid
Maakt zo klein.
De roep naar jou is er.
Steeds.
Noch steeds te ver..
Moedersziel alleen
Alleen
Waarheen…..…
Spiegel
hartenkreet
4.4 met 22 stemmen
2.876 De lege blik in zijn ogen
De tranen die nauwelijks drogen
Het verdriet dat niet weggaat
Geen arm die om hem heen slaat
Geen schouder om op uit te huilen
Zijn ziel zit vol schrammen en builen
Hij heeft niets meer om te winnen
Dat weet hij ook, diep van binnen
In gedachten loopt hij door donkere mijnen
Hij wil van de aardbodem verdwijnen…
illusie
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
2.131 wereld vol haat,
vol pijn, vol verdriet,
zeeën vol tranen die de mensheid vergiet,
hoofd vol herinneringen, ziel vol zorgen,
geef me je hand, ik leid je naar morgen,
naar een wereld vol vreugde, vol liefde,
vol geluk, zeeën vol champagne,
proostend aan een stuk,
tot de bubbels je doen stijgen en je wazig ziet,
het geluk was maar voor even.…
Scheve verdeling
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
665 dit huis is gaan hellen
met tijd als buigend gewricht
er brandt gebroken licht en ik
een kaarsloze luchter
hang hier bezwaard
met matglazen tranen
aan een zakkend plafond
geen venster lijkt het zicht te klaren
sinds geschoven gewicht
kamers ondersteboven dreef
los van ingeklonken grond
en wie slaat nu nieuwe palen
bevestigt het…
Hulpeloos
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
1.397 Kon ik jouw leven vatten
in een gedicht
om de tranen te doven
van jouw gezicht
dan pas zou ik goed
dichter zijn.
Als ik bij jou
kon wezen
en jouw gedachten
verlichten
jou tot vreugde
deed lezen
zou ik graag dichter zijn.…
Vioolmuziek
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
507 Emoties geven tranen
zonder reden van verdriet
waar ook vreugde achterblijft
maar spanning wegneemt.
Leven met begrenzingen
weloverwogen keuzes in ritme
liedjes zonder zang
alle deuren mogen open.
Voel weer dat snerpende
hartverscheurende geluid
koude rillingen op de rug
hier speelt leeftijd niet.…
Vriendschap
hartenkreet
3.5 met 71 stemmen
6.789 Je mag huilen, als je dat wilt
Je mag lachen tot de traan over je wang biggelt
Als je maar altijd nadenkt over één ding
Blijf jezelf, trouw aan je eigen en graag
Als mijn vriendin!…
mijn antwoord
hartenkreet
4.2 met 20 stemmen
1.875 Ik dwaal langs 't strand
mijn ogen sla ik neer
vechtend tegen tranen
denkend, waarom weer?
kolkende golven
woest als mijn gevoelens
verslindend als wolven
beukend tegen rotsen
en rustend op 't zand
wind die rukt
aan mijn haar
en plots in de verte
sta jij daar.…
In het oude bewust
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
967 de zouten van mijn lichaam
verlangen naar die achterbleven
binnen dit ogenblik van tijd
draag ik ze met water
omdat de zee mij niet verlaten heeft
toen ik haar verliet
de tranen die ik nu vergiet
getuigen brak van spijt
eeuwigheid van simpel leven
en sterven ben ik kwijt
geen van mijn prille vormen
bacterie worm pantoffeldier…
Loepzuiver
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
462 Hij zingt een liefdes melodie
maar er is geen adres
hoort in zijn eigen stem
woorden die vals klinken
op een kromme notenbalk
eenzame tranen glinsteren
met de zuiverheid van diamanten
maar te ruw om mooi te zijn
er moet geslepen worden
gepolijst gepoetst
dan kan ik je helder zien
jij je geheimen
voor altijd prijsgeven
door te leren…
Koningin van mijn dromen
hartenkreet
2.8 met 34 stemmen
2.247 Wie ben je toch
Jij kroonjuweel,
bloeiende rozentuin,
koningin van mijn dromen,
getogen
in het land van Breughel,
van milde regen,
zoete tranen
die vallen
over mijn droefheid
Maar ach,
misschien is liefde
niet meer dan dat :
een vrouw
die plots verschijnt
als een vergeten zonnestraal
tussen eeuwig grauwe wolken
enkele…
De eenvoud van de dood
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
453 leven
en als wij leven
ons verlangen
altijd afgekeerd
van dat ene moment
hoe kan ik
zonder prangende vragen
of jouw angst te doen dagen
toch zeggen
ben een vent
luttele seconden
waarin je geest nog rent
altijd afgekeerd
van dat ene moment
ben een vent en sterf
want de eenvoud van dit alles
niets meer te volbrengen
laat geen tranen…