43508 resultaten.
Laat mij je lieven
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
646 met alles wat ik ben
sterke armen houden mij dichter
warme lippen kussen jouw voorhoofd
samen versmelten we als één
waarin de nacht de dag koestert
stralende sterren onze koers
verlichten tot de zon ons omarmt
opweg naar zomerland
*…
Stille Zaterdag
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
575 We hebben toch enkel maar dit:
de roerloosheid, geen antwoord, geen kracht,
een stil doorwaken van de nacht.…
maanmoed
netgedicht
3.8 met 23 stemmen
727 alsof de nacht zwaait
in het licht van de maan, het gejubel aanhoort;
voor jou geplukt
zwerfsterren, vol poëzie
en de roep van de Kleine Beer
hoe ze vanavond de wind vergezelt
haar naar het noorden lokt
klop zacht, mijn vriend
en drenk me in het moedige duister…
Congeniaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
584 (voor Jotie)
Een lange nacht in Gent
om een dode vriend te eren
wat god wat een dwaasheid is
maar de armen doet groeien
in een slagveld met de duivels
die verloren wordt
opnieuw
zoals hij openbaarde
en ik een in memoriam
er achterna uitvecht
niet ver van Oudenaarde
gedeeld in bloedende letters.…
het is goed zo
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
1.927 streel de nacht
slaap maar lekker door
droom maar zacht
al dan niet op één oor
ik zet jouw wekker uit
en krab even lekker aan m’n kont
na een warme douche snij ik alvast wat fruit
en wandel fris de ochtend in met onze hond…
geen afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.308 bij nacht en klare dag.…
een vraag
netgedicht
4.0 met 25 stemmen
1.157 wie zal de meeuwen
terugwerpen
als ook jij verdwijnt
in niets meer
dan een druppel
of in de doofheid van
de duinen
die, ongenesteld
mijn armoede zullen
dragen
ik zal droever worden
mijn gedichten zwijgzamer
en uit de nachten zal ik
wanhoop plunderen, de donkerte
van de eeuwen
omdat geen enkel ogenblik
meer zal bestaan…
Bedolven
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
546 Kon ik maar de
wereld terugzetten, om
terug naar huis te gaan,
de klok zal dat beletten,
ik ben gebonden aan de
nuchtere wetten van de
ochtendhaan en de nacht,
en een warme schoot, en mij
het wachten zal verzachten,
en lichtzinnigheid aanbood,
in golven van sterfelijkheid,
verlies ik mij in de plooien
van de tijd, in haar armen
wordt…
Buurman
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
736 Er was geen lawaai in de stilte
enkel voetstappen van leegte
en een eenzaam hart in de nacht
U hoorde weer stemmen
daar kon U niet tegen
maar ik laat me niet temmen
wil blijven bewegen
moet hier kunnen lopen
zoals twee hoog ook doet
maar U mag blijven hopen
misschien doet U dat goed.…
KERSTNACHT
hartenkreet
2.3 met 28 stemmen
2.618 Geboren in een heldere nacht
het kindje zolang verwacht.
Vrolijk zingen engelenkoren
iedereen mag het horen.
Een kind geboren in een stal
daar in Bethelehems dal.
Herders met hun schapen
zullen over hem waken.
VREDE en LICHT zal het
brengen voor alle mensen.…
wolfgang amadeus
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
747 je gouden klanken
ruisen spetteren raken
het snakkend hart vol
kristallijnen tranen
glazen druppels
op gouden webben
trillend en wenend
onmetelijke schoonheid
engelenstemmen ijlen
door blauwe nachten
oneindig jubelend
hemels onsterfelijk…
Halfvol
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
496 Wat is het verschil
tussen twijfel en ernst
als iedereen
vanuit zijn eigen straatje praat
wat blijft er over van dromen
naast het glas,
dat alsmaar voller lijkt
misschien beminnen we stilte
koesterend in eenzaamheid
dat het tenminste
niet zo hoeft te zijn
geen leegte in de nacht.…
schaduw
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
628 Ze lopen en praten
samen ineen geregen
verstoren ze de nacht.
Voel me als een spin
gevangen in zijn web het
heeft me in zijn macht.
Als het ochtendlicht gloort
zullen schim en schaduw
verdwijnen in de dageraad.…
Op een dag.
netgedicht
3.2 met 12 stemmen
674 Op een dag
maak ik
zonneklaar
een piepklein
gedicht
voor jou
Op een dag
kom ik hier
niet meer
terug
maar blijf ik daar
bij jou
Op een dag
zeg ik jou
wat ik bedoel
dan weet jij
wat ik voel
voor jou
Op een nacht
ja, echt waar
dan kus ik
dat lieve
gezicht
van jou.…
Je naam.
hartenkreet
2.9 met 12 stemmen
1.422 Al dromend duizend en een nacht.
Het heden van het stil verlangen…
gelukkig de gast
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
572 mijn woorden dragen
geen troost aan
laat staan liefde
alleen de nabijheid
het samen slapen
doet verdriet verglijden
als zucht voor de nacht
gelukkig de gast
die slechts op doorreis
nietszeggende woorden
met het badwater wegspoelt
als zondagskind
gekust ontwaakt…
lb
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
1.921 waren zo eerlijk
zouden niet vergeten
dat wat bindt
ach jij
weet wat
wat is verloren
wat ik niet meer vind
in een zoektocht
naar
gouden zilveren
sterren
in de nacht
ach lief
je wacht
tevergeefs
wat is nog eerlijk
wat is nog waar
tot in het oneindige
verborgen
eerlijkheid weegt jou
te zwaar…
licht
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
745 de ruimte om mij heen
vraagt alleen
alleen maar vragen
vragen in de ruimte
ruimte om vragen
de dag en nacht
slapen op m`n schoot
met haar hoofd
waar wat speeksel uit loopt
wat is de dood
in een zomer
waar genoeg licht leeft…
Het zinkende schip
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
540 Inktzwarte tekening, van boeg boven water
aan de muur, bij het bed met de gitaar
wijnrode bloemen getuigen van waarheid
teleurstelling raakt gevoelige snaar
't zinkende schip verbeeldt hevig in echtheid
de angst om te leven
is met de nacht nog niet klaar.…
Fonkelsterren schijnen zacht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
471 Teder lachend in de nacht
lig ik naast jou
smachtend mooi
in mijn schoonste lentetooi
Fonkelsterren schijnen zacht
hemelogen in de kosmos
lieflijk glooiend firmament
Ik wil jou je minnen vragen
en je microkosmos dieper dragen
liefdevol en permanent…
Houvast
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
683 Door een plotseling
vochtig wordende
mist
wordt
de lucht
voelbaar zwaar
geen hand
voor
oog
te zien
ze zucht
haar wangen nat
de wind steekt op
haren
wapperen
voeten
zoeken
houvast
waar je ook bent
ik zal je
vinden
klinkt
haar fluister
door
de nacht…
De ijsbloemen op mijn raam
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.128 Het raam beslaat
en verdoezelt bevroren ijsbloemen
die de nacht zou schenken
Je hart verstaat
te bezoedeld door jezelf te roemen
zonder na te denken...
de kunst van de hartenbreker
de liefdeswreker
die in mijn pijnen op blijft doemen
Het is onomkeerbaar, te laat,
te vertroebeld om mijn naam te noemen
en mijn ziel te wenken…
vlinder
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.122 Als een vlinder niet meer durft te vliegen
Bang is voor de mensen en het liegen
Maar naar de zon en de liefde verlangt
Even bij iemand veilig te zijn in de hand
En hulp bij het vliegen nodig heeft
Maar er niemand is die de vlinder dit geeft
Blijft het met alle kleuren een pracht
Alleen zo angstig voor dag en nacht…
Puzzel stuk
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
844 Ademloos
in het ochtendgloren
de herfstgeuren
in de nacht
sloeg de wind
tranen
uit geschreven woorden
tegen daken
en
gesloten ramen
enkel
nog wat
druipende
bloemblaadjes
staan
als stille getuigen
herken ik mezelve
van schaduw
ontbloot
achter
het venster
met
vragende ogen…
koel
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
665 Opnieuw de nachten
vullen met dromen
hoog in de lucht
vertrekken vogels richting
het zuiden
Het noorden blijft rood
op je rug gloeit
het vuur nog na
koel vertel
alles nog eens
In de schelpen
hoor je de smaak
na alles
morgen wordt vandaag
verlicht zijn de aders
van de stad…
Sneeuwval
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
759 Alleen maar koude nachten.…
laat mij mijzelf verhalen
netgedicht
3.5 met 25 stemmen
1.154 laat mij
in tinten van aarde en zee
voorbij de honderd kleuren
rusten in het grijs van de avondschemer
en in het zwart van de nacht
laat mij
vanuit het tepelvormige midden
draaiend en cirkelend
in eenvoud
mijzelf verhalen
de zee is mijn oor
en het zand - mijn zinnen
al het andere
gaat mij niet aan…
de muze voorbij
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.412 zijden draaien
half om hun as
alsof zinnen waaien
net als toen
jij mij
voor het eerst las
onrustig geworden
woorden
zweven in de lijnen
zeven nachten
wachtend
op de windstilte
in het raam
blijven
mijn dromen
zoeken
naar jouw naam…
De première
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
727 laatste loodjes wegen
rekwisieten vergaren
vlinders ontpoppen
veel te vroeg
lange dagen komen
na korte nachten
geplamuurde gelaten
spreken voor zich
uren tikken gestaag
aftellen is begonnen
vol vertrouwen fiets ik
de première tegemoet…
Troost
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
959 nog strekt je huid
tot ver voorbij de nacht
waarin geuren grenzen
aan geborgenheid
weet je mij te vinden
zonder zoeken
als vlinders elkaar
zomaar
en eenmaal in handen
spiegelen harten dezelfde maat
ademloos is de tijd
eeuwig raak ik je niet kwijt…