7547 resultaten.
vriendschap is zo ontzettend mooi
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.646 De leegte die er was ontstaan werd gevuld
Door deze vriendschap, zo puur in deze natuur
Hoe kon ik op iemand bouwen die mijn vriend
Niet wilde zijn, want die gedachte in het verleden
Speelde telkens in mijn hoofd het zelfde liedje af.…
Half September
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
753 De dagen van jagen en veranderen
zijn stap voor stap voorbijgegaan
zo aangedaan ben ik en aangerijpt
en tanend als de maand september
dat vruchten van de bomen slaan
en herfst de eerste kleur bekent
waar zomer zich heeft afgewend
en straks naar oud verleden geurt
en al wat ik heb afgekeurd
zal levend zijn en waar gebeurd
en soms geschikt…
Beloofd.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
509 Stuurde je me vele nachten weg
liet je onze ringen koud worden:
het maakte mij alleen maar sterker
Als ik weer een boosheid van je
te boven was gekomen
hielp ik je doodleuk
een verleden te herbeleven
Is je woede nu op mij gericht:
alle beloftes zijn weggewaaid
in een mistige wind
Ik stond er bij en heb het geloofd
ik keek er naar…
Water
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
974 Het is overal
geeft leven
neemt het
het doet veel
dingen goed
maar ook slechte
dingen
de mens
de natuur
Het reinigt
verlost van zorgen
was fouten weg
vergeeft
wast de lei
een nieuwe begin
zonder verleden
Spiegelt
De buitenkant
niet wat
binnen in verstopt
zit
en niet weggewassen
kan worden
De nieuwe hoop
die komt
en helpt…
Onvolmaakt?
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
645 Kijk mij niet meewarig aan
met een keurende oogopslag
gun mij louter dit ogenblik
even langer dan we nu bestaan
tederheid grijpt me naar de keel
in onuitgesproken zelfbeklag
moeilijk te ademen als ik stik, je
hoeft deze strijd niet te vrezen
in de keuzes krijg ook ik mijn deel,
het verleden heeft dat uitgewezen
verwacht niet dat je mij daarin…
Lieve Mama(L)
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.536 Er is moed voor nodig om door te gaan,
om niet bij het verleden
stil te blijven staan.
Er is moed voor nodig
om aan je zelf te denken,
om te voelen ook al is het allemaal pijn.
Er is kracht voor nodig
om te blijven geloven in je zelf,
en te geloven dat alle ellende
een keer weg zal gaan.…
Ziel geraakt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
865 Ode aan vroegere tijden
liep ik op zondagmorgen
tussen jullie beiden
als altijd veilig en geborgen
Lopend langs graven
onze aandacht besteden
ik geef mij vol overgave
aan de mensen uit ’t verleden
Luisteren naar verhalen
van een tijd gelee
dat waren jullie idealen
jullie mooie bijzondere twee
Details zo ontzettend klein
herinneringen…
Voorbij
hartenkreet
2.9 met 9 stemmen
869 met pijn in mijn hart moet ik er aan toegeven,
ik ben je aan het opgeven,
je hebt me te veel laten doorstaan,
ik kan gewoonweg niet meer door gaan,
een weg terug is er nu niet meer,
je hebt me teleur gesteld keer op keer,
negativiteit zal blijven groeien,
terwijl ik ons zo graag had willen zien bloeien,
Helaas praat ik al in het verleden,
en…
Materialisme vermoordt de toekomst
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
846 Opa het verleden en kleinzoon de toekomst
lopen hand in hand over de dorpsweg naar
’t café, voor een bier en een glas Roosvicee-
in het spoor van Opa maait de Zeisenman
die de ademwind der stervenden volgt, even
is hij het spoor bijster en z’n beweging stolt-
pooierslee voor ’t café, materialistisch icoon
start met overkill, Magere Hein…
Zij fietst heen
netgedicht
4.1 met 23 stemmen
866 Al haar kracht lijkt gericht op het verlaten
naar voren trappen, in het verleden praten.
Ze is weer als het meisje, amper vrouw.
Alleengelaten fietst zij in gedachten voort
van Noord naar Rosmalen en terug.
Haar benen gaan verwoed tekeer
gestuwd door pulsen uit haar stuit
haar gebogen rug verslapt na elke stuip.…
Zonder noorden komt niemand thuis
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
514 Zolang je nog maar weet
waar het noorden is
de weg omhoog
Vluchtend beland je
in het verhaal van een ander
weven zich draden over elkaar
vormend een grillig patroon
zoekend een nieuw bestaan
uit onverwerkt verleden
in het heden van
wie wegtrok met de noorderzon
ontladen door een hert
ontvouwend je a-vier
ontwapent zich
de hartstocht…
intake
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
759 het was de stoel die meteen al
tegenstond, veel te blij in rood
en zitten deed hij ook niet echt
op het puntje, breekbaar bijna,
balanceerden gedachten die zij
strak naar buiten keek terwijl
de muren zich wachtten en 'n
klok haar in de gaten hield,
er zelfs even bij stil stond
zo zwegen ze alle tijd verleden
en slikte ook daar de wanhoop…
Poetisch aids
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
507 Levende poezie
zuurwrang vruchtloos ontoegankelijk
hoog glanzende culturele poepdoos
beschamend lijkenwaad
rechtstreeks uit diepe zielencultuur
vingerrijk verleden
verzuchtend het nodeloos weten
hoogmoedig steekspel
der gedrochten
de gouden spoelbak verblind
oogwaarschijnlijk
op dwarshout gericht
stinkend het riool indrijft
wetenschappelijk…
FADO'S
gedicht
2.5 met 10 stemmen
4.911 Hij zingt
zijn klanken doen
melodieën omfloersen
met verleden
hij zingt.
Die klanken
doen denken aan
vergeten tijden
terugkomen in nu
herinneringen
een klank,
een hart verscheurd
een verlangen betoond
een muziek gehoord
en woorden gewijd
aan vreugd
aan smart
vroeger
beter
ooit.…
sterker
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.274 Jaren die vergaan
Met geluk en verdriet
Maar het verdriet goed verborgen
Zodat een ander die niet ziet
Jaren vergaan
Geleerd van het verleden
Maakt het mij sterker
Om mijn geluk met iedereen te delen…
Schaduw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
503 De blijde klanken van de harmonie
die door het dorp loopt te marcheren
herken ik vaag uit dat warm verleden.
De schooljeugd marcheert mee en ik zie
mijzelf daar tussen in mijn jongenskleren.
Gerust ontwaakte ik, gelukkig zonder reden.…
Een stem
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
801 Een stem riep mijn naam
zag niemand staan
toch wist ik welke weg te nemen
terug in het verleden
waar schemer nog altijd strijdt
het opnieuw doorleven
de schaduw weerstaan
dan alles achter laten
ballast weg om door te gaan
die stem bracht me ook terug
plots braken wolken open
waardoor het zonlicht scheen
toen besefte ik dat schaduw
voorgoed…
Alleen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
826 “Alleen”
Langs het raam,
door condens beslagen
lopen figuren
als vage schimmen
achter hun schaduwen aan
hersenspinsels
vervaagd en vertraagd
vanuit een troebel verleden
waar het niet was
wat het leek
waar de waarheid
geen werkelijkheid is
en de dagen
in twijfels aan je voorbij razen
en de nachten in nevelen
van…
honderd jaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
2.673 jarig zijn zit niet meer
in haar brein
dat allang is ingehaald
door het verleden
honderd als een niet bekend
getal
in de tuin en in het nu is
het genieten groot geluk
met al die vage en toch
lieve mensen om haar heen
als de nectar uit de
rode klaver is vergaard
vindt ook de hommel in
de schaduw van een boom
haar rust…
In het ijle.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Leven nog moeilijker dan sterven
sommige dagen geen greep krijgen op het bestaan
willen negeren wat je ziel poogt te duiden
verleden en heden lijken onbestaand
als je het NU vat en opvult
kan je de tijd weglieven, weet je nog?…
verborgen leed
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
688 Harde knuisten kliefden
diepe wonden in
de onschuld van zijn ziel
Over de wangen van de oude
man
rollen de tranen van een
kind
Hij zet zich neer
Zijn hoofd rust in zijn handen
Hij kan niet meer
De tijd bewaart verborgen
leed en geeft het vleugels
Diep verdriet uit ver
verleden dat er vroeger niet
toe deed
vliegt uit
De oude…
Een afhankelijk bestaan
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
465 ook in deze vroegte drijft het sterven
op het karkas van water, stilte
is het moment dat deze morgen spreekt
en de dood voltallig is zoals het koren op het land
kleine rimpelingen in de grote zee, het besef
dat nooit altijd kan zijn en tijd de vrucht is
van een afgekalfd verleden, deze morgen leest
zich in eerbied gezeteld in de leegte van…
waarom?
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
811 Waarom blijf ik hangen in het verleden?
Waarom zou ik nog verder gaan met leven?
Waarom ben ik zo somber en ongelukkig?
Waarom?
Waarom?
Waarom?…
Redwoods
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
594 Sequoiadendron giganteum is
verleden, heden en toekomst.
Zijn belang is ons aller belang.
Bescherm. Koester. Verwonder.…
Vertraging
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
525 Opnieuw werd verleden gesnoeid,
toekomst ingekort.
Maar vandaag zal ik bewust vertragen,
zal ik aandachtig uit kijken gaan.
Zo kan tijd ons niet bedriegen
of vanuit een hinderlaag belagen.
Klokken zullen niet trager tikken gaan,
maar ikzelf zal wat minder jachten,
en pogen vaker stil te staan.…
Houvast
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
572 echter steeds kouder
ondanks de nieuwe wegen die ik verken
eigenlijk heb ik geen zin vooruit te kijken
om het vertrouwde achter mij te laten
steeds maar weer de tijden vergelijken
ik voel mij steeds verder verlaten
niet tegen het leven opgewassen
verloren dolend in het heden
incapabel om mij aan te passen
vind ik enig houvast in het verleden…
LUISTEREN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
1.733 fluisteren
ja, nu ben je eindelijk aan het focussen
ik heb al veel verteld ondertussen
je hebt de draad nu snel weer opgepakt
zo wordt jij door het leven gepakt en gezakt
begrijp nu, ook ik heb behoefte aan een open oor
nu val ik tenslotte toch onder jouw gehoor
ik wilde je nog vertellen
dat alles wat je hebt doorstaan
is achter je, dus verleden…
strandlopertje
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
577 Altijd als ik aan je denk
houd ik m'n adem in
de tijd staat even stil
je betekent voor mij zoveel
alsof sterren gemaakt zijn van jou
grijs groene ogen bewegend in een lach
er is geen mooiere vrouw
met jou leef ik echt ten volste iedere dag
de zee zingt met ons mee het lied der liefde
het verleden wordt het heden
we lachen om een drieteenstrandlopertje…
Holle ziel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
672 Vastklampend aan herinneringen
blijf ik hangen in het verleden.
Maar angst voor de toekomst
Verpest al het fijne.
Alleen warme herinneringen,
Tot het einde.…
Een ijzige greep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 je voelde
kou opkruipen
jou omsluiten
met een ijzige greep
de warmte
was snel vervlogen
toen bronnen
uitgeput verdroogden
reserve en vitaliteit
verdwenen in alle
systemen naar een
voltooid verleden tijd
leven bij de dag
in de terugslag van
een nacht die weer
wakend was doorgebracht
wij wisten je verscheiden
bescheiden na zoveel…