7535 resultaten.
Mijn woning ( J. )
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
626 Wat immer bleef en is gebleven,
jij, water, bron, geloof en hoop...
...in mijn armzalige leven.
Je geeft me jouw rijkdom
om mijn rijk gedachtegoed uit te kunnen dragen!
Wat kon ik nog meer van je vragen?
Ik mag nu onze boodschap gaan overdragen.…
Thuiskomen 2
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
742 Dan steek ik de sleutel in het slot
van de kunststof voordeur
en draai ‘m
voor de zoveelste maal alweer, om
Een soort verwachting,
een beetje een mengeling van hoop en twijfel,
en tegen beter weten in,
doet iets met mijn buikspieren
God mag weten waarom
Je zelf gek maken,
heet dat, maar wie ben ik
Ik laat me in de oude fauteuil…
Als Dorian Gray
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
566 Jij nam nooit afscheid van het verleden
je hebt je omringd met alles van toen
in de hoop dat je het eens over mag doen
je werd in je hoofd nooit ouder dan achttien
dat was wel het maximum
je keerde je spiegel
en sindsdien heb je je gezicht nooit meer gezien
je bent als Dorian Gray
alleen schilder jij je zelfportret
en zelfs de fijne lijntjes…
Stoel 37 C
netgedicht
4.6 met 16 stemmen
2.550 slaat
Een moederhart gebroken
Wie kende er hun namen niet
Hun toekomstdromen in verschiet
Hun huis vol kamers levenslied
Hun stemmen die verdoven
Zo zijn wij in ons hart geraakt
In bloemenzeeën allen naakt
In sterven zijn wij pas ontwaakt
Op vleugels weggevlogen
Ik zwijg en voel hun hartverdriet
In scherven die dit achterliet
Ik hoop…
Aangelijnde tijd?
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
469 zich uitstrekt wanneer
ik naast haar lig en de perfectie
bemin van een repeterend beeld
wat zich op het netvlies voortbewoog
in een caleidoscoop zich steeds herschikt
waarin de wereld werd gewogen
naar ziel, zin en norm, geschapen
alleen voor een oog dat het wil zien
de precieusheid rekt de nacht naar
het voeteneinde, begin van hoop…
de Woensdagmens (III)
netgedicht
1.2 met 4 stemmen
616 In kleine dingen gloort weer hoop
als eigenmacht wordt afgeschreven.
Uitmondend in rotsgeloof
begint een halfgod af te dingen...
Onverklaarbaar voert
een liefdevolle onderstroom
naar een openbaar beminnen:
doordesemt menige adolescent
van louche zaken af te blijven,
negativisme los te weken,
om te keren in het tegendeel.…
BESCHOUWING
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
474 ik vraag en antwoord keer op keer mijzelf:
komt mijn vertrouwen dan alleen nog neer
op hoop geloof en liefde, geven en niets terug
mogen verlangen?…
Als wonder van boven
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
535 jouw aura van ziel
en magie te mogen bewaren
kathedralen en torens gebouwd
om de hemel te raken
iets van jouw mysterie te smaken
vreemde culturen bezocht
in verre landen mijn licht opgestoken
je bleef mij steeds maar ontlopen
toch heb je zacht jouw hand
in de mijne gelegd als wonder van boven
waar ik na alles niet meer op durfde hopen…
Werd de Liefde eens geknakt
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.203 Is de Hope misleid, dan ontvlucht zij het hart,
En keert weer door beloften noch giften;
Maar de Erinnring blijft achter en leeft van de smart,
En broedt voort op de puinhoop der driften.…
Op een kier
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
656 ze staat aan mijn deur
haar vingers bewegen zacht;
de poort naar morgen
wordt behoedzaam verschoven
een sleutel heeft ze in de hand,
had ze niet meer verwacht
verlengt zij de hoop
of komt ze mij vertellen
dat mijn jeugd is gevallen
"ja, fluistert ze
rond jou
stapelen zich
te veel getallen
je geraakt allengs meer
aan het verleden…
Snurken en slaap gebrek
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
587 Maar HIJ is ziek, ik ben gesloopt,
vanwege het gebrek aan slaap
morgen is de hoop; dat ik de huisarts te pakken krijg,
want:
Hij is ziek en ik wil SLAPEN!…
Ik moet wel
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
670 Wat schreeuwt het hart
in een oceaan van teleurstelling
een zee van angstige verwachting
een vijver van piekende hoop
Het schreeuwt van hulp
en alsjeblieft wat begrip
misschien een beetje hulp
een duwtje in de rug
Niet de overweldigende depressie
van slagende anderen
en angst om achter te blijven
waar de rest maar verder spoelt
Ik…
Kruipende maan
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.723 boomgaard
en het vrijen met mijn overleden man
toen de liefde als lente zo pril was
mijn oude avond kruipt naar de maan
alsof mijn man mij weer kan zien
met appelwangen en perenbloesem
in mijn hart dat nimmer blind was
voor zijn liefde en genegenheid
mijn lichaam kruipt naar de po
ik kan niet zo goed meer lopen
maar ik zal altijd blijven hopen…
KAN JE ME HOREN?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
745 Hoop zo, dat ik doorkom
wat waren er veel mensen
wat werd er mooi gesproken
de muziek was helemaal mijn keus
terugkomen, dat zou ik wensen
mijn vrienden en kinderen te horen
wat een rijk bezit iedereen te zien
wat een liefde heb ik meegekregen
ook mijn vrouw heeft niet gezwegen
mijn hemelvaart was stil en mooi
zonder lijden ben ik heengegaan…
Hoe intens verdrietig Joost KON niet meer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
814 Ik hoop oprecht,
intens dat je rust krijgt
dat is wat ik je toewens.
Kracht putten uit het feit,
dat je bestond is voor een ieder
die je graag zag en las,
een kleine pleister
op de enorme wond.
Rust vredig Kanjer.…
Ergens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
514 het zonlicht
door de opgetrokken nevel
van jouw ongerijmdheid
dwalen
ergens
moet je zijn
ergens
in de sterren
ergens waar je
liefde
passie
als een
zomerzoete inval
de grenzen van
mijn dromen evenaren
alsjeblieft
zeg me je naam
laat het leven
gebakerd door
je letters gaan
leg je fluisterdicht
in de armen
van mijn hoop…
Gevecht tegen kanker
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.189 Vervuld van hoop en liefde gaan we er tegenaan.
Want we gaan die akelige ziekte samen verslaan.…
Ook dit jaar
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
582 Loze blikken gewisseld
de stille wensen
het blind verlangen
naar wat was verloren
geen zekerheid gekregen
met moeite gedragen
terugkerend rumoer
in de dagen die komen
vertrouwen en zonlicht
een avond van stilte
bomen die ruisen
rivieren die stromen
vol blijvende hoop.…
Zichtkaart
gedicht
2.5 met 12 stemmen
2.885 Nu deze weken weer voorbij
ritselen in hun morsbruine jassen
en bomen oude briefjes sturen
naar de zakken zaad van distels,
mosterdplanten en de rest
en steeds op hoop
van minstens dertigvoudig vrucht,
nu mijn haren witter dan de mist
en alles anders sinds ik me
het eerste licht herinnerde,
schrijf ik een mondvol
ogenblikken op…
Onafscheidelijk
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
659 voortdurend
achterom of hij
nog wel aanwezig is
laatst bij het
binnengaan was ik
per ongeluk vergeten
hem voor te laten gaan
hij bleef buiten staan
pas veel later
heb ik geweten hoe
dat zo is verlopen
deed de deur wel open
maar de lamp niet aan
toch zijn wij samen
onafscheidelijk alleen
hij wordt erg oud
steeds trager in bewegen
hoop…
Als liefde het heelal zou heten
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
808 Als liefde het heelal zou heten
dan was jij onbetwist de zon
en was ik één van de planeten
die om jou heen draaien kon
naast mij nog een stuk of zeven
die om jou heen blijven dwalen
ze hopen allen dat hun leven
belicht wordt door jouw stralen
groot en stralend maar alleen
het stralend middelpunt ben jij
wij draaien allen om jou heen…
Kom eens van die wolk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
517 eens van die wolk
Van negatie, zelfzuchtigheid en vallende sterren
Tijden zijn veranderd
De wolk kan jou aanwezigheid niet langer verbergen
Kom eens van die wolk
Verplaats je naar het heden
Kijk eens naar beneden
Vertel me wat je ziet
Kom eens van die wolk
Je zucht…
Je denkt in een nachtmerrie te zijn beland
Je draait je om
Morgen hoop…
Door het geloof
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
724 Terwijl ik naar het kerkgebouw toe loop
denk ik aan hoe een jochie stond te kijken,
een dagdeel voor het venster in de hoop
de vader van zijn vriendje te zien stijgen,
zo had de juffrouw hem verteld op school
dat hij die dag de hemel zou bereiken.…
De lente
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
509 Diep van binnen hopen ze met mij mee
op veel groen en de lentezon.
Nog enkele weken en de wintertijd is voorbij.
We beginnen weer met een schone lei.
De vogels kijken al uit voor hun habitat.
Verkennen in huisjes het kleine gat.
Zouden ze daar een nestje bouwen.
Ik zie ze op en neer vliegen en bespreken.…
wandelen en liefde geven
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
591 wandelen gaat al een tijdje niet meer goed
door de vele operaties aan mijn rechtervoet
maakt iedere stap kennis met helse pijnen
maar mijn lach gaat daardoor niet… verdwijnen
positief zoals ik ben, blijf ik het steeds proberen
om nu één dag… zonder die pijn te mogen marcheren
maar voorlopig kan ik het alleen maar hopen
dat ik ooit weer…
Nabij de einder
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
540 als de natuur haar kim vertoont
dan verdwijnt de hoop
op de oneindige duur
de verte groeit onzichtbaar groot
stof verwordt tot koud vuur
maar het ademen legt steeds meer bloot
dat nabijheid het enige doel blijkt
en als je je ogen verder opent
valt vaak het ware gevoel in je schoot
dat wat je nodig hebt als dagelijks brood
niet dat je…
Krokussen in de lentezon
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
691 in ‘t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
in ‘t oog springend tussen zilverwitte berkenstammen
lieten ze hun kleurige kelkjes in de lentezon opengaan
in ’t vroege voorjaar zag ik een bed krokussen staan
vol hoop keken ze mijn vermoeide winterogen aan
hun gouden hartjes straalden als echte liefdesvlammen
in ’t vroege voorjaar zag…
Zoeken
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
502 onder een deken
immers haar ogen duiden zwart
in een melancholisch teken
de wangen kleuren bleek
aangestuurd, wellicht door het hart
ikzelf volg een onbestemde gedachte
in witgrijs omhuld
het is dat mijn glazen zijn geborgen
in een schaduwkleur, anders
was ik enkel een aardse geest
wachten wij op de ontmoeting
waarin ons gevoel
met hoop…
Geen nieuws, goed nieuws
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
610 Niets ernstigs is goed nieuws
maar dat kan ook betekenen
dat er niets aan te doen is
en dat is natuurlijk wel weer een klap waar je op kan rekenen
Een onderzoek is tussen hoop en vrees
sluit je je ogen er voor
dan komt het als een dief in de nacht
en heb je dat helemaal niet verwacht
De pijn voel je al
pijn is er dag en nacht
moet je…
spijt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
608 ik heb spijt toen ik je uit
mijn gedicht haalde, een sprankje hoop
die je als lotusbloem mij het wonder
van jouw liefde zou leren kennen
doch dat gedicht had kantelen waarachter
jij je verschanste en hoe ik ook mijn liefdespijlen
naar jou schoot, ik miste telkens de evenaar
aan het halfrond van jou besmettelijk bestaan
waar jij beschutting…