Alle inzendingen over tijd

23350 resultaten.

Sorteren op:

betegeling

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 407
van een fossiele, stenen vloer is het lastig eten zo keurig als het tuinpad van de buurman ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten nog versteende keutels resten er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan, ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat de maat toch te klein bleek zodat voetstappen in beton zijn…
Iniduo5 oktober 2019Lees meer >

retentie

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 443
ik vroeg me af wat ik zou vragen bij ondergaand daglicht of een naderende voltooiing een aankoelende werking heeft zolang er water staat in het bekken van achtergelaten zomervreugde wat overblijft is een trouwring aan voldragen beenderen of er dan nog reden genoeg is om de weg te vinden in het landschap zoals we dat kenden en daaraan…
Iniduo7 oktober 2019Lees meer >

Bemin en verzet?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 368
In het snijpunt van de dag glanzen paddenstoelen in het schemerlicht, vloeibare sporen zonder naam, uit de maan sluipen schaduwen over hun kantelen als een monotoon gebed, om steeds langer te worden en zichzelf te delen die door de wijzers van de klok zijn uitgezet waarin ik mij verpoppen laat in een cocon van de naderende winterslaap…
Pama10 oktober 2019Lees meer >

pyroclasmen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 433
je zou je nog nestelen in geheugen nog oorverdovend een stilte doorbreken een kamer bezoeken en verlaten, je zou de toon van afwezigheid nog inkleuren daarbij hadden we afgesproken niet ter plaatse te zijn, stellig te ontbreken we zouden een herinnering ophalen dat kon aan zee zijn geweest, in een bos tijdens een glimlach, in het voorbijgaan…
Iniduo26 oktober 2019Lees meer >

overjaren

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 446
het heden is aan mij verschenen, in ‘t openbaar op een verloren moment voor het raam in gespaarde ruimte, het snelt zijn roest vooruit zit onverstoorbaar de toekomst op de huid waar langs onvoltooide wegen mijn foto in geheugen is vergleden en alle huizen en straten zijn verdwenen in boventallig land dat ooit het heden aan mij deed…
Iniduo28 oktober 2019Lees meer >

verdwenen dagen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 437
ik verdwaalde toen iemand een ladder voor het raam van vroeger zette de zee werd donker en de kou sneed als een schaar door mijn lijf ik verdwaalde toen ik naar de lege hemel keek en liedjes van lange regens hoorde ik dacht aan verdwenen dagen de ladder kon me gestolen worden…
J.Bakx4 november 2019Lees meer >

restafval

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 518
niets gooit zich weg en bewaren is geen optie plastic en blik op maandag verzameld werk in een spoor van achterlaten; lege dozen een notitieblok zonder aantekeningen een gedicht aan de rand van taal twee helften van hetzelfde potlood bossen zonder uitgang een huis dat zich ruimt voor een dood die wacht…
Iniduo6 november 2019Lees meer >

gebleven

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 418
het moeras tussen land en water waar je wieg geen grond vond om te bestaan aan de korsterige oever hoorde je de zuigende tijd het nachtelijk kikkergezang liet het onweer je huilen was je bang voor de zuchtende wind moerasruiters verborgen je kleine lichaam met gesloten ogen de drassige bodem zou je bewaren je kermde…
J.Bakx6 november 2019Lees meer >

het schone

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
onder de grijze lucht van de stad voorbij de zwarte gebouwde gebergten het kerkhof gras overwoekert een eenzaam kruis als een goddelijke ingreep daalde hier een regen van gloeiend lood neer het schone schemert in het verval…
J.Bakx11 november 2019Lees meer >

Tijdloos

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
het is gekomen en gegaan, min of meer we wilden weten van de hoed en de rand alsnog luisteren naar stilte wijken in verstand nevel en hoogwater we moesten tijd rekken beleggen in geheugen om verleden te vergeten op de gang naar een deur een zucht zonder gezicht het gesloten boek, terwijl niemand zich kon herinneren…
Iniduo25 november 2019Lees meer >

de laatste novemberdag

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 420
eigenlijk achteloos aanwezig was het een dag aan het einde van de reis een dag van de raaf steenmeel en waterlicht de zon lag op de grond en in de lucht hing een inversie van tijd achter de einder bleek geen vooravond te bestaan alles was rustig en niets deed er nog toe…
Iniduo30 november 2019Lees meer >

Het sluipt naderbij.

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 387
Het sluipt naderbij, toch leef ik door, ik wacht niet af, wat komt, moet komen wat nader kruipt grijpt me toch wel naar de keel, waarmee de hartenklop verstomd. de verwachte finish als eindigheid vermomd, komt altijd na de zuur verdiende kost van het dagelijkse brood, gebakken met de liefde als verteerbare kost. Als het bloesemvuur…
Pama1 december 2019Lees meer >

Onze zintuigen

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
Dagen die vervlogen en overleden zijn. Herinneringen veranderen in leugens en bedrog. Dagen die wachten omdat ze ongeboren zijn. Verwachtingen veranderen in illusie en misleiding. Overmoedig grijze hersenen denken te weten wat denken is. Denken dat gisteren en morgen werkelijk bestaan. Zintuigen weten wel beter. Kennen alleen nu,…

Stijlfiguren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 439
sporen van naamlozen beklijven met wildkrassen aan steile wanden toch, hemelgewelven krimpen tot kleine boeken, zijn in oogwenken gewist condens drijft af, vliedt en vlijt zich neer, teneinde aardse laagheid te raken strenge structuren, voorboden, louter stijlloos vooruitlopen op kataforen; tot aan weerbarst de bron van ruimte en tijd…
Iniduo8 december 2019Lees meer >

Toekomst

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 485
Altijd zal het ergens hier zijn en vandaag en nu altijd ergens zee met eb en vloed golf over golf ergens nog nazomer eind oktober altijd een eeuw die zich verder boort in de tijd met de snelheid en de wissel van seizoenen altijd herinneringen aan iets en woorden om te zeggen Weet je nog, toen ergens wel een hand die door je haren strijkt…
Mariebeau14 december 2019Lees meer >

Bewustzijn

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 455
In een brandpunt bewegen wij. Een denkbeeldig punt is dat, dat onvermoeibaar onderweg is langs onze levenslijnen. Zo beweegt ons brandpunt. Van jaar naar jaar. Dag voor dag. Uur voor uur. Per moment. Zo bewegen we van punt naar punt. Een punt dat tijdloos reist. Een punt dat nooit stil kan staan. Kijk, hoe we stil blijven staan. Zie…

Gelijkenis?

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 471
mijn toekomst is nog te duister om een sprong te wagen, onmiskenbaar zijn het vragen waarop de tijd z’n zin en stempel heeft gezet…
Pama21 december 2019Lees meer >

Mensen van de dag

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 692
Wij zijn mensen van de dag. Mensen van het laatste uur. Mensen van het moment. Precies daar, gelukkig maar, speelt zich ons ware leven af. Daar, waar u zich nu bevindt. Vanuit hier, waar ik nu ben, stuur ik u mijn glimme lach. Fijne aanwezigheid wens ik u, in de momenten waarin u leeft. Wie of wat u ook denkt te zijn. Waar u zich ook…

Tijd pauzeert geenszins

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
In tijd is ons leven gemiddeld zeer kort Afgezet tegen oneindig is 't niets Weer and'ren zeggen: ''t is tenmin- ste íets' Naast het zeer vele dat er echt wél aan schort Hoewel berekening gaat im- mer door Leef ik mijn leven, echt wetend waarvoor...…

Prioritijd voor 2020

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 416
Het is hoog tijd geworden, dat we de tijd vertragen. Kwantiteit is te veel. Kwaliteit te weinig. Prioritijd genoeg. Laten we de tijd vertragen. Dus. Van eventjes naar altijd, en dan weer terug naar NU! Naar waar we samenleven. Met planten om ons heen. Met mededieren. Medemensen. Iedereen.…

Gerede twijfel?

netgedicht
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 447
In gevoel alsmaar te moeten te kiezen, en als ik me de weg vergis, toch maar door te gaan, waar al lang geen pad meer is, geen duidelijk doel, ingeslagen door de tijdsmechaniek die richting geven moet aan de voortgang van stappen, een voorspelbare tragiek, zal me in de herhaalde vraag verliezen of ik wel het juiste heb gekozen, kan…
Pama4 januari 2020Lees meer >

bemost zadel

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 505
zo de tijd ook maar ergens vat op kreeg dan wel het zadel dat hier in de zeven alleetjes sinds jaren her gestald staat zowat alles vergaat in de straat maar fiets en zadel in levend groen houden braaf stand…

2020

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 536
In de vroege morgen van de toekomst Tikt de klok lekker door Alles wat je toekomt Komt niet van achter maar Van voor Als de tijd zich maar laat zien Geen negens Zeker geen Tien Maar veel gezondheid En veel geluk Blijf af van de dienstmeid En vooral veel geluk…

Niemands bezit

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 534
Hun ontwaakte kinderen dragen ze, door tijd en eeuwigheid.…

voortgang

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 402
laten we het ongezeefde verleden ‘toen’ noemen waarmee dit zich onderscheidt van alsmaar voortdurend nu we toch verdwijnen kunnen we, eendrachtig de taal, gebruikmaken van aanhoudend zwijgen om al vergetend ons verlaten voort te zetten later dan destijds is ons toekomend gras bezaaid met onbeschreven blad…
Iniduo25 januari 2020Lees meer >

De kreet die niet wou huilen

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 458
Hoor de kreet die niet wou huilen zie de tijd dan ook vóór want achter is sowie- so echt minder mooi Haast, ingehaald door passie hoe snel ook ingepland rust nu weergekeerd…

Leef in het nu

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 477
We leven in het verleden en anticiperen op de toekomst Nu gaat steeds aan ons voorbij Wordt een herinnering We hebben geen tijd…

Poort van stilte

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 449
Een venster in de tijd. We zien een land waar niemand denkt. Waar uitzicht inzicht is. Hier daagt ons geboorteland dat ons in diepe stilte wenkt. Wanneer het water stijgt tot onze lippen.…

Ver vooruit

hartenkreet
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 457
Wat ik op een dag al zou willen doen was het niet zo vlug avond, morgen, noen toch laat ik gemakkelijk de tijd verglijden en vergeet van iets te doen of te schrijven veel liever is het me te dromen dan concreet tot iets te komen iedere dag zeg ik : nu moet er iets gebeuren en toch loop ik weer rond te zeuren zo kom ik werkelijk tot niets uit…