7023 resultaten.
Mijmering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
857 De gevierde vreugde;
verloren, vergaan.
Verwenst verdriet;
verleden dat blijft staan.
Terug is de ratio,
gepaard met de zucht.
Nieuw geboren ideaal,
verworven klucht.
Als merk gebrand,
herinnering die blijft.
Verloren geluk,
dat nog steeds beklijft.
Kapot - gebroken - stuk,
bewust, niet bewust.
Verdwenen in een ruk,
weggevlogen,…
Het wachten
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.363 Weer een dag
Verdriet en pijn
Waarom nog
Moet ik leven
Het heeft geen zin meer
Hier te zijn
Mijn verhaal
Is reeds geschreven
Mijn leven
Als een open boek
Heb ik al ruimschoots uit
Het wachten is
Op U mijn God
Wanneer Uw hemel
Zich ontsluit…
Maatje verloren, Vriend erbij?
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.865 Ik weet het niet mijn lief,
ik weet het écht even niet.
Ik bedoel, ik, die me altijd opstelt
als een positivo,
ik ben nu even helemaal uitgeteld.
Ik vraag me af,
hoe zwaar
wegen sommige woorden,
en hoe zwaar weegt
een geste, hoe zwaar
weegt soms een gebaar?
Als helpend bedoeld,
maar als bemoeienis
ervaren,
heeft dát
de echte…
Woordeloos
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
1.180 Muren die hemelhoog marcheren
Onbereikbaar voor mijn ladder
Toch maak ik sprongen
Maar val steeds dieper terug
Wanneer zal ik het leren
Spouwankers dringen door de voegen
Ik lees de jaren in het roest
De gebakken stenen door de tijd verteerd
Begreep ik maar hoe het moest
Het kozijn evenaart mijn houding
Gebogen en weerbarstig
Woordeloos…
Zag ik jou niet lopen?
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
1.409 Zag ik jou niet eerder,
kwam je me niet voorbij
zo-even
zag ik jou niet lopen net?
Zag ik jou niet staan,
keek je me niet in de ogen,
of was ’t dan een ander
die het net als jij deed?
Zag ik jou dan
voor een ander aan,
is het daarom dat
ik je niet zag staan?
Maar ik dacht toch echt
dat ik je zag,
tot ik begreep dat
ik…
LEEGLOOP
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.018 In november
loopt het land leeg
leeg loopt het land
akkers en weiden
De oogsten,zie ik
rijden af en aan
aan en af
ze laten het land
De diepe bandensporen
waarin laatste blad valt
bij een beetje wind
en regen rivieren
Maakt op kleinst formaat
koebeesten worden dieren
met de hun eigen kuddegeest
verruilen wei voor stal
Het landschap…
Altijd
hartenkreet
2.1 met 7 stemmen
1.616 Ze leeft
ze lacht
niet opvallend
maar toch
ze leeft
ze huilt
niet te veel
want toch
ze leeft
ze zit
in de auto
ze rijdt
ze leeft
ze slipt
ze botst
ze sterft
maar toch
ze leeft
nog steeds
in ons hart.…
25 november 1898
poëzie
3.6 met 5 stemmen
3.698 De deur ging langzaam open; ik rook een kerkhofgeur.
Ik staarde stil in de zwarte leegte der open deur.
Een lange grauwe gestalte, bovennatuurlijk groot,
Stond zwijgend op de drempel en wachtte, het was de dood.
Met blauwe glans verlichtten de ogen het bleke gelaat
Met flauw en weifelend schijnsel, als hout dat langzaam vergaat.
`Wat blijft…
Braak
netgedicht
4.3 met 19 stemmen
1.191 misschien zien andere
ogen het feest nog wel in mij
de dansers die kwamen en namen
wie ik ben geweest
het leest hier als een grote leegte
na een besloten bal masqué
mijn lach werd in ‘t voorbijgaan afgerukt
gelaten is de zucht
geen mond meer die er mede zingt
ik adem nu alleen
vergeven lucht…
Adieu
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.075 Te jong worden takken soms gesnoeid
daar waar oude stoere eiken niet meer
kunnen reiken naar een vol bladerdek
of naar een voorjaar wat luchtig
en ontspannen het licht verspreidt
worden takken soms te jong gesnoeid
daar waar witte vlokken smelten
eer zij vaste grond voelen
of in warme wanten landen
en wonder ogen laten stralen
verglijdt…
Eindelijk thuis
netgedicht
0.5 met 2 stemmen
1.107 Liever dan te sterven
In een bejaardentehuis in Noord
Pak ik
Als het zo ver is
De trein naar een oord
Waar ik mijn leven lang naar verlangde
Om me daar
Ergens buiten
Te laten doodvriezen…
Oma
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.629 Oma,
Ik verloor je.
Dat deed pijn.
Nou vier ik Sinterklaas
niet meer zo fijn als vroeger:
want jij bent 5 december 2007 overleden...…
Ik mis je!
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
2.364 Ik heb het gevoel dat ik zoveel had kunnen doen,
maar niet heb gedaan.
Ik mis je zo. Je bent zover hier vandaan.
Het schuldgevoel, de onmacht, de angst
is iets waarmee ik kan leven,
maar het verlies van jou
kan ik mezelf nooit vergeten.
Ik weet waar je bent en ik weet
dat je me kunt horen
en toch heb ik het gevoel
dat ik je heb verloren…
Oude vriend
gedicht
2.2 met 651 stemmen
97.377 Ze vallen meestal tegen als je ze herleest,
de boeken, die je ooit (figuurlijk) hebt verslonden,
want wat je daar ook vroeger mooi aan hebt gevonden,
dat blijkt dan op zijn hoogst inmiddels mooi gewéést.
En toch... Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen…
laatste wens
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.418 mijn hand weerspiegelt
mijn ziel
en raakt heel even
die mens
de blik in haar ogen
laat mij zien:
ja, dit was mijn
laatste wens…
Vertrekken
gedicht
4.0 met 374 stemmen
87.560 Ga, een keer nog, terug
kijk wat er was
dans op de balken,
de blootgelegde vloer.
Dein in het bed
omhels je geliefden
die stuivend verwolken
tot eeuwig stof.
Open het luik
voel vervlogen licht
fladdermottend
langs je gezicht.
Grendel het hek,
je biezen gepakt,
zie de blauwe lucht -
en vertrek.…
Tweesteens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
1.301 Je bent de deksel op de theepot
de voetballer op het veld
de hoofdrol in die reclamespot
maar ook de geboorte van geweld
je bent de lach in de morgen
de traan in nee nooit meer
de warmte in klein geborgen
maar ook het vuur in brandend zeer
je bent de radar van mijn ogen
het refrein in ieder lied
de kleur van regenbogen
maar ook de snik…
De laatste ruzie
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
1.280 alsjeblieft zet de
tijd in z'n achteruit
doe de deur maar weer open
pak je koffers maar weer uit
laten we dat gesprek
nog een keer overdoen
en dan niet schreeuwen
en slaan zoals toen
waardoor jij
van binnen bent gebroken
de deur slaat, de laatste keer
dat wij elkaar hebben gesproken…
Ontborgen (Aan Gerard Reve)
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.348 Nu pas,weet ik ,waarom 't nooit meer Lente wordt
Bomen bloesemen niet,
Vogels zwijgen,
Zelfs de wolken houden halt,
Zwijg mij van hart en zon en maan;
Nu Gij der Eeuwigheid bent ingegaan...…
Waarheen?
hartenkreet
2.8 met 17 stemmen
4.153 Ik zag je staan
Langs de weg
het weiland
de dijk
het strand
het water
Ik zag je liggen
Op je bed
grasveld
op de grond
Ik zag je zitten
Op een stoel
een bank
een barkruk
de trein
...
Vijf minuten had ik nodig
om eeuwig bij jou te kunnen zijn…
Eenzaam in de kilte
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.134 Je lippen voelden koud
Je handen zagen wit
Ik kreeg geen tranen in de ogen
Ik stond er niet bij stil
Het zijn nu al enkele jaren
en kom nu tot het besef
dat het enige van wat ik hield
...
jou was
en de ketting die ons bindt…
groet
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
2.563 morgen, ja morgen
kom ik weer
kom ik om,
mijn hart doet zeer
maar ik schrijf
wel op uw lijf
ik beklijf
en verblijf,
hoogachtend…
er groeien rozen op je graf
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.228 en het tuinhek kraakt
het kraakt tevreden
alsof hij wist
dat ik jou onder kersenbloesems
of over pasgewassen kleren
niet meer liefhad
ik schrijf hennacirkels
op je perkamenten huid
blaas de zandkorrels
van jouw wimpers
toen zuchtte je diep
en schoof de gele vlinderring
om mijn vinger…
adieu
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
1.964 lees met vreugde,
hier,
mijn laatste gedicht
ik ga vertrekken
op zoek naar
het evenwicht
soms moet men
vertrekken
schrijf nog daar
waar ik kan dromen
en opnieuw mijn woorden
kan stekken…
Ontworteld.
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
2.132 ...
Eén voor één
valt een rozenblaadje
als gescheurd oneffen getal
begiftigd met "ik haat je"
in tweeën gedeeld
huilt het ik heb je wél lief
de volgende verbloeming
plukt lovertjes uit de nacht
holistisch ontworteld
maar opnieuw geënt
herbloeit de verarmde tak
die gouden regen herkent
.....…
Natuurproces
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.096 Spinrag ligt
als een dun
geweven sjaal
rond stakerige
schouders van
wat struiken
in mijn tuin
Geen kruid lijkt
opgewassen tegen
het verstrijken
van de tijd en
zelden lag een hof
er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt
vergankelijk te zijn
en mij rest slechts
het brakke paradijs…
Natuurproces
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.280 Spinrag ligt als een
dun geweven sjaal rond
stakerige schouders van
wat struiken in mijn tuin
Geen kruid lijkt opgewas-
sen tegen het verstrijken
van de tijd en zelden lag
een hof er zo verlaten bij
Mijn lustoord blijkt ver-
gankelijk te zijn en mij
rest slechts een uitzicht
op het brakke paradijs…
Gisteren
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
2.697 Gisteren vertelde je nog
hoe mooi de bloemen wel waren
hoe goed we het wel hadden
zonder aan morgen te denken
Gisteren riep je nog
dat de dingen des levens
geen vat meer op je hadden
hoe moeilijk het wel was
een mens te kunnen zijn
Gisteren liet je het leven
en dacht ik bij mezelf
dat vandaag gisteren niet meer kon zijn
zonder jou…
Rond jou
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
2.438 Ik vouw mijn armen
rond de nevel van de maan
laat je gaan
een hartenkreet
hoe dichter
kan men naast je staan…
Ver en nabij
netgedicht
4.5 met 33 stemmen
2.885 ik ben niet meer
in mij
maak me los van mijn lichaam
bevrijd me van mijn dromen
niemand zal me nog raken
in mij
aan mij
tenzij het stof, het overschot
de slaap van het leven
niet in jou
niet naast jou
maar in monoloog met de aarde
vergaan zal ik
in zomers voorbij
ver
zal ik gaan
van mensenstromen…