6196 resultaten.
Kleine Mensjes
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
702 Zij kunnen zich nog
In zichzelf verliezen. Dromen
Dat zij op de wereld belangrijk
Zijn, om hun ego gevangen tussen
Groot en klein.
Kleine mensjes zoeken hun weg tussen
Stout en fout. Zij zwijgen voor zilver
En Spreken voor goud. Dromen dat
Morgen hen nog niet dreigen kan, omdat
Zij gevangen zijn tussen vrouw en man.…
Boven par
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
714 die avond zou het eind'lijk moeten gebeuren
hij had zichzelf op snijdend scherp gesteld
zijn haren opge-egeld met wax geweld
zich afgespoten met Axe oorlogs geuren
z'n kleding striemend strak in felle kleuren
z'n borsthaar als een krullig stoppelveld
z'n tattoo ter versiering opgesteld
al opdat een girl hem good zou keuren
in de tent…
Een-en-al.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.015 En toch, zichzelf bemint ze, en ons, haar kindren,
Kan zij niet haten, - soms verstaan wij, stralen-Omluisterd,
eensklaps haar ontzaglijk Wonder.
't Zien van haar tijdloos wezen doet vermindren
Voor altijd onze vrees, want wat ook dale,
Zij, wij, zijn een-en-al omhoog en onder.…
Spirit?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
655 in dat ene woord,
het neemt bezit van alles met een ziel,
de vaste kern van eigenwaarde
op een vroege middag begreep ik
de pijn uit jouw letterdoos maar sloeg
die dicht, een gegeven woord is nutteloos
en zeker niet volmaakt in schemerlicht
de tijd raakt niet uitgekeken op dat woord
wat jij bevat en koos daarin herschept
het zichzelf…
vaders
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
730 uit geliefde blokken aan hun been
de verborgen beelden houwen
vaders, weet je
raden hun kinderen niet
zij zijn het voorbeeld
in het goed en het kwaad
vaders, weet je
doen domme dingen soms
om jou de kans te geven
te laten zien dat jij beter bent
vaders, weet je
houden hun kinderen niet vast
zij sturen ze de wereld in
om haar en zichzelf…
Onveranderlijk
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
489 Ik haat deze wereld
Die geen wens nog uit doet komen
Die harde maatschappij
Zij vergiftigt al mijn dromen
Ik gruwel van de mensen
Die zichzelf zo mooi zien staan
Die vrienden selecteren
Op een koophuis en een baan
Ik kan niets meer waarderen
Zie de fouten die er zijn
Irriteer mij aan een houding
Ook al is die nog zo klein
Verbrand…
HET GRAAN
poëzie
5.0 met 1 stemmen
4.538 . -
Maar zich 's middags neer te vleien
In het warme graan,
Al die gouden arenrijen
Rond zich te zien staan,
En het wonder te begrijpen
Van het nauw verbond
Tussen hun geduldig rijpen
En de trouwe grond,
Zal dit niet een weelde blijken
Voor de wandelaar,
Die zichzelf mag vergelijken
Met een vruchtbaar jaar?…
De heer Van Splunteren.
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
486 Hij is mens en zou zo graag iets over
zichzelf verhalen, omdat hij lang genoeg
bang is geweest.…
Men kàn geen vlammen als een gouden vloed
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.030 Zichzelf verteren, daar haar niemand voedt.
Brand niet zo luid, mijn ziel! waaróm zo luid?
Gij weet toch, dat ge alleen en stil moet zijn;
En veel begrijpen, daar me’ ú nièt verstaat;
Gloed bréngt geen gloed voort, ziel! úw gloed vergaat
Weldra, die grote, en zie, een schone schijn
Is om u, maar die ook dooft aanstonds uit.…
Ikeaatje lopen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
506 De Koning is dood
leve de Koning
Koning IKEA is overleden
91 jaar jong
een man die zichzelf
in elkaar zette
zich ook kon vergissen
maar ook zo goed was
dat hij de leeftijd
der allersterkten bereikte
Door wellicht ook het sobere
te blijven praktiseren
wat ook af te zien is
aan zijn producten
in 49 landen met 412 winkels
in de nationale…
Tweede voorschrift
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.579 Wie kent zichzelf?
ga zitten in een nieuw gewelf
en neem een korte, scherpe stift
die voor de drift en 't vliegend weer
van het gevoel niet aanstonds zwicht;
die wachten kan tot 't vergezicht
en 't donker landschap van de ziel
naar alle zijden openligt
onder het koopren avondlicht.…
In staal gestileerd
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
490 ik heb de kussen
armzwaaien en
samensmeltingen in
alle omhelzingen geteld
waarbij in het amen
van samen de kwaliteit
van de feestelijkheid
aan de orde is gesteld
met stip vonden wij
de geboorte van het kind
het unieke moment
omdat ieder mens
dat ooit van zichzelf
heeft gekend en nu
opnieuw beleeft in een
andere tijd met zelfbeeld…
Onraakbaar
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
533 brein
soms zal ik je wezen niet kunnen raken
omdat ik onmachtig ben in jouw zijn
er is dan een verschil in mijn en dijn
waarover ieder kernachtig blijft waken
vaak vraagt men niet om scheidende wegen
een gevoel verhaalt dan over een
ingesleten beeld, een wens of droom
al rust op inzet menig zegen en strijd
het is het leven dat aan zichzelf…
niet bekend
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 troosten is mij onbekend
zoals de lariks diep buigt
tegen iedere tegenwind, hun kruin
raakt de mijne wanneer
de dauw mistroostig
langs de lessen van het leven druipt
een zweem van ontkenning
haakt zich vast in het licht
van vandaag die vol kluwen
uit het verleden zichzelf
tracht te ontknopen
het is het wazige verlangen
dat aan de deurpost…
Alzheimer
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
634 Onze moeder kent
zichzelf
maar ook haar dochter
niet meer.
Het leven wordt steeds
mistiger
voor haar.
Het is moeilijk voor ons,
maar ook voor haarzelf,
ook al weet ze dat
waarschijnlijk niet.
De liefde die zij ons gaf
was altijd geweldig.
Wij moeten goed voor
haar zorgen,
natuurlijk doen we dat
met liefde.…
Treinovergang Ermelo
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
486 Ik denk nog wel eens aan Kees Boek
en hoe hij mij niet meer herkende
terwijl hij mij nog op een glas whisky
had getrakteerd
en mij over de stroeve relatie
met zijn vader had verteld en hoe hij
zichzelf verloor
omdat hij zijn bedrijf moest overnemen
en hoe hij die ene dag
langs mij liep en ik hem groette
alsof hij mij wel zou herkennen…
Liefde en geduld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Lieverd, jij hebt mij weten af te stoffen,
een diep in zichzelf gekeerde bejaarde,
die nu beseft hoe hij het heeft getroffen.
Jij begreep wat ik nog steeds bewaarde,
lieverd, jij wist het in mijn hart te buigen
en reikte mij daarbij jouw liefdevolle hand,
echter stond ik nou niet meteen te juichen.…
Dat is véél
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
793 Wanneer mensen zichzelf weer durven laten zien.
En, wat hebben we te winnen?
Ons hele leven en dat is véél!…
VROEGER WAS ALLES ....
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 bovenop de berg zo sober en koud
lag onveranderlijk eeuwenlang
de sneeuw zo stil en oud
ze kon het niet langer lijden
en ging zachtjes
heel zachtjes verglijden
vormde zichzelf een sneeuwbal
op zoek naar het verlossende
alles belovende welvarende dal
daar beneden lijkt alles veel beter
de bal wordt al rollend
groter en groter
steeds dichter…
WARE KAMPIOENEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
499 buitensporig groot talent
en wat we deden was
misschien wel ongekend
zo’n man als Jan Raas - Evert van Benthem
iedereen kent hem – ze waren ieder de baas
het niet tot vervelends toe laten verzilveren
van hun naam vond iedereen zelfs dwaas
zij willen niet eeuwig teren op
dat wat ze ooit wisten te presteren
de Zoetemelken die het zichzelf…
virus
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
537 Het neemt niet het leven
van wie zichzelf niet aan de regels
houdt, wel dat van de oudsten
en de meest kwetsbaren onder ons.
Het is een smeerlap die Covid-19.
En het is veel meer dan ons geduld dat hij
op de proef stelt.
Het is onze beschaving.…
Dure tuinnatuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
465 Het is geen wonder dat mensen,
zichzelf hebben losgezongen,
van onze onverstandige natuur.
De natuur luistert niet naar ons.
Natuur kent nog een nadeel. Natuurbehoud schreeuwt.
Is schreeuwend duur.…
Spontanitijd
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
477 Filozie schrijft zichzelf spontaan,
wanneer welwillende mensen,
elkaar opzoeken,
en vinden.…
Introvert landschap
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
647 Landschap ontwikkelt zich in een droomcyclus
rivieren kronkelen door eindeloze bossen
waar ruige wolven jagen op klein wild
stilte van wolken schaduwen werpen
kraaien krassen in blonde duinen
zweven meeuwen boven zeemoerassen
de stem van de natuur in een droom herkend
als ratio van nooit vergeten inbeelding
herhalend zichzelf zoals…
Waar is de vrede?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
583 Kind stelt zichzelf vragen.
Waar is de vrede?
Kind huilt donkere tranen.
Waar is de vrede?
Kind tuurt in het donker.
Waar is de vrede?
Kind schudt gillend broertje door elkaar.
Waar is de vrede?
Kind stampt met gebalde vuisten rond.
Waar is de vrede?
Kind wacht op de stilte.
Waar is de vrede?
Kind bijt op zijn lip.
Waar is de vrede?…
Hoor Mij Aan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
584 het zicht zonder
ook maar iets te hebben gezegd
maar echt ik weet wel waar
ik terecht kan voor gehoor
voor dat luisterende oor
dat is bij die ene vrouw
mijn liefste altijd weer bij jou
en toch heeft de natuur mij
op haar manier wel degelijk getroost
heel subtiel heel teder en fijn
door zich op haar mooist te tonen
door gewoon zichzelf…
WANEN
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
486 trots edel enigszins zelfingenomen
zo lijken ze soms over te komen
nee niet zoals bij mensen
van adel die zich titels aan meten
en zich hierdoor verheven menen te weten
die soms plechtig schenen te moeten schrijden
als teken dat ze zich beter dan een ander wanen
nee deze wezens zijn trots enkel
op zichzelf op wie en wat ze zijn
van nature…
Dief in de nacht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
607 alles geldt
nu de werkgevers worden gestimuleerd dat te doorbreken
kan de toekomst van Nederland worden voorspeld
onze privacy wordt met geweld geschonden
onze vrijheden worden met chantage ingebonden
angst werd gezaaid om vlot volgzaamheid te oogsten
de zijlijn staat vol met wie al langs de zijlijn stonden
De politieke roedel geeft zichzelf…
en route
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
539 zonder hengel naar toekomst vist
de gedrevenheid is als de mens
rennend roepend het hart smachtend
naar d'enkel aardse wens,
doorgaans is liefde verzachtend
tot strompelen is men gedoemd
komen tot wijsheid is nimmer zo genoemd
al vroeg keek ik in fantasie uit
op een weg naar alwetendheid
ik nader echter het moment
dat het bestaan zichzelf…
Jannes van der Wal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
507 Jannes
die liet zich echter niet vermurwen tot
gebeuzel, bleef zichzelf tot aan het slot
en dwong zo juist respect af door gehannes
Zo won hij slag na slag des mensen harten,
zo puur, begaafd en kleurrijk was er geen
en veel te vroeg sprak hij tot ons: ‘Salut fans!…