7704 resultaten.
kom over tien jaar terug
gedicht
3.1 met 38 stemmen
16.997 te rijpen
boven ons hoofd
en een griek schenkt de nieuwe wijn
zijn zoon stierf voor vrijheid
kom over tien jaar terug
de troebelste wijn wordt helder
in veel kortere tijd
het gaat om gewone dingen
om schoenen en een dak voor je kind
dan komen ook de poëten
met wijn die steeds sterker wordt
en wij leren zien met heldere ogen
als de zwarte…
Kapitein kleerscheur
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
3.363 Naar de kelder met dat schip
neem geen levenden aan boord
strop ze allen aan een koord
pin het wrakhout op een klip
Gaar me bocht in duizend vaten
streng de zwarte vlag in top
haak ze averechts en schop
elke scheepsmaat in het water
Steek de zeilen stop het bollen
schiet de naalden van de dekken
patroon de schoener, kiel tot spriet…
Zo koud
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
955 Druppels van de dauw
hullen zich in zwarte stiltes.
Ik heb het zo koud.…
Werelden zonder jou
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
2.613 In de eerste wereld
zouden dromen bedriegen
schuwden schaduwen zichzelf
begon haar waarheid te liegen
In de tweede wereld
daar straalde de zwarte zon
bleef haar leeftijd eeuwig elf
omdat ze niet ontsnappen kon
In de derde wereld
raakte het verleden nooit af
steeds herhaald in dieper zelf
ontkenden rozen jouw stille graf
In de huidige…
Dodenwals
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.499 Waar nevelen wervelend lokken
en met Witte Wieven sjansen
moerassen rottend geuren
bomen bruin en zwart verkleuren
daar wil ik eindeloos met je dansen
Lachend zwierend draaien
gierend om het stervend licht
dat ondergaat in donkerblauw
zich schemer hult in diepe rouw
voor de duisternis gezwicht
Verloren gaand in de omhelzing
van kille…
Winter beelden
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.247 witte strepen tuimelen vlokken
snijden de lucht en de wolken nijd
klitten samen tot het wit tapijt
git alomvattend wit getooid
met zwart dat contrasteert
totdat de zon het heeft ontdooid
en alles weer opnieuw onteerd
kraaien kreten schor vergeten
spreuken in de natte westenwind
hongerig in kliek getroept bezeten
de naakten worden wit…
Dood van een junkie
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.190 gekromd gelegen mededogen
op de koude grond
het hoofd deemoedig neergebogen
met ogen niets ziend
in het rond
een zwarte lepel
open mond geen woorden
de ogen afgewend van afgebroken staren
en magere handen die nog futiel gebaren
de koude kruipt geniepig diep
verkrampt mijn ingewanden
zoals je daar nu ligt
ooit sliep
verkleumde…
onschuld
netgedicht
3.5 met 63 stemmen
12.684 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar zwart…
Alles is niets
hartenkreet
4.0 met 6 stemmen
950 De lucht is gevuld met kilte,
en alles om me heen is zwart.
Alles wat is zie zijn wazen,
en daartussen jouw gezicht.
Het zal me niets verbazen,
als je niet eens weet dat jij dit hebt aangericht.
Alles wat ik zeg zijn woorden,
maar ik open niet mijn mond.
Net als toen ik van je hoorde,
dat je ons niets bijzonders vond.…
Het kind en ik
gedicht
4.1 met 107 stemmen
32.929 Er steeg licht op van beneden
uit de zwarte spiegelgrond.
Ik zag een tuin onbetreden
en een kind dat daar stond.
Het stond aan zijn schrijftafel
te schrijven op een lei.
Het woord onder de griffel,
herkende ik, was van mij.…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters eens bevriezen
of kennismaken met het zwarte…
onschuld
netgedicht
3.2 met 432 stemmen
103.639 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar zwart…
onschuld
netgedicht
3.4 met 14 stemmen
1.218 weerspiegeling
alsof het niets kon zijn
dan viel je in zijn armen
je zag hem niet eens staan
een spel werd al je struikelen
alsof je danste op de maan
de nacht was van flanel
waarin je schommelde tussen de dagen
alsof je resten avondrose
naar zonsopgang hielp dragen
hoezeer de nacht ook leek
op dromen tussen de dagen
het werd onzichtbaar zwart…
Oorlogswerk
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
1.440 Buiten woedt de laatste
Beaamt haar heerschappij
door snauwend onderschreeuwen
brult om dit land bevelen
Binnen past een ander pak
om zwart zien te verbloemen
Achter gebroken enkelglas
blijft het louter lyrisch
kristallen bolle beelden kiezen
ze omlijnen steeds verliezen
Zolang een ijzig vooruit blikken
evenwicht voorspellen…
Dansles
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.025 In het lege midden met das en pochet,
de danskeraar, zalvend, zijn assistente
zedig, naar het lijkt, in een zwarte jurk.
De foxtrot, de tango, een Engelse wals;
het jasje dicht, een houterige buiging.
Gegiechel en gestrompel op de vloer.…
op je naakte huid
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.011 ik wil het leer zijn
op je naakte huid
je ademen in poriën
voelen wat er in je schuilt
je koos voor zwart
het zachte roze-rood
verpakt in sensuele plooien
uitdagend maakte je me hard
ik ken je pijn
de drempels tot genieten
je opende ik stelde uit
tot alle gênes je verlieten
je kuste lust in
passioneel bewegen
ik hitste op gaf je…
een spetterende dood
netgedicht
2.9 met 10 stemmen
3.134 ik wil springen maar
kloven gapen me aan
hebben alles gedaan
om me te weren
ze gronden me af
beleven me pas als ik
het echt ga proberen
toekomst delen in het
zwarte geplet door
zwaarte en kracht waarvan
ik vooralsnog niet kon winnen
zo dacht ik in de arrogantie
van mijn zelfmoordlach
wachtend op jouw beminnen
zweven is begin…
Donderdag 20 maart 2003
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.069 Gedenk het geronnen bloed
dat markeert de wonden
door de “bevrijder” geslagen
in onschuldig vlees
van jonge martelaren
onder dwang gezonden
om op velden de leider
uit “beschaafde staten” te vergelden
welke in blinde macht
te beheersen tracht de bronnen
van het zwarte bloed
om dit in eigen land te pompen
in de daar geslagen wonden…
Wonderlijk
netgedicht
2.1 met 12 stemmen
1.160 Hun podium is de zwarte nevel
waarin ze eindeloos dansen mogen
de schittering op een natte gevel
maar ik zie niemand opgetogen
Hun glorie straalt al eeuwenlang
geen notie van begin of eind
wie geniet van het nachtelijk behang
vreest dat ze morgen niet meer verschijnt ?…
DAAR GING JE
hartenkreet
3.2 met 16 stemmen
1.227 Het hoorde bij jou, die ruwe stoppels
onverzorgd lijken, maar het toch niet zijn
zwart leren jack, en natuurlijk een joint
dit alles te zien maakt me zo klein.
Ik kan de klok niet terug draaien
hoe graag ik het ook wil
maar toen je om de hoek verdwenen was
stond voor mij de tijd toch even stil.…
ik lila me in slaapgewaad
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
994 ik slaap met
rood en goud
de zon is al zo oud
maar ik ben jong en kan
haar licht niet missen
ik lila me in slaapgewaad
voordat ze me verlaat
en lamp de kleuren vast
in mijn boudoir ce coir
laat de nacht maar gissen
die zwart de randen
van satijn waarin mijn zijn
zich heftig weert omdat gevoel
zich graag naar buiten keert
op het vingerlichte…
schaduwvlucht
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
1.763 Ik vond je in het weideveld
tussen broos geknakte veren
had jij je ranke hals gevleid
intens gekweld keek je me aan
en ik zag leed in het tere van
je zwart fluwelen ogen staan
Je kreet vibreerde hoge tonen
die verijlden in de levensbron
naar de einder waar de avondzon
het vallend duister leek te kronen
Nog eenmaal strekte jij je kop…
Herfst
poëzie
3.6 met 7 stemmen
2.684 Achter de oude kloosterwoning
Hing wat rode zon…
Onder goud-getinte linde
Bad een jonge non
Heur gelaten ogen droomden
Onder blanke doek,
Naar de zwart’ en rode letters
Van ’t getijden boek…
Langs de wegskens was geprevel
Van wat blâren bruin…;
Aan heur voeten bogen schrale
Violieren schuin
Als ’n dode^illusie, die ze
Lang vergeten…
Waar-borg
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
680 De tijd was maar geleend,
de dagen wilden hun mooie
uren terug in ruil voor alle
herinneringen die verdwenen
Op mat fotopapier verschenen,
gaven zij negatieve afdrukken
van een werkelijkheid die waan
niet eens benaderde, zwart en wit
wisselden elkaar soms schitterend
als siervuurwerk af, de hoekjes
gekarteld en omgevouwen als
oren…
VIJF VIJF VIJF
netgedicht
3.8 met 32 stemmen
3.427 Hier wordt u niet van huis en haard verdreven
En ongetwijfeld bent u nog het blijst
Omdat niet op een zwarte dodenlijst
De naam van wie u lief is staat geschreven.…
Dan moet je zingen
netgedicht
2.8 met 17 stemmen
3.875 zon
en dat heb ik nooit meer om kunnen keren
want op de dag, dat ’t geluk me op komt rapen
dan weet ik dat de natuur met me mee leeft
dat de regen een mooie droom heeft
en dat de wind voor mij gaat slapen
het gaat voorbij, zó gaan die dingen
maar ik schrijf in goud op al mijn dagen
over het leven, en dat ik moet zingen
en geen dag zo zwart…
slechts een schim
netgedicht
3.6 met 17 stemmen
752 stuurloze, ontwortelde kreten
in een effen blik vol regenslag
uitgeteerde wangen
kronkelen in vergane dromen
schuren langs meedogenloze bomen
wanneer tussen morgen en avond
de dood waait in verzegelde ogen
en zich opsluit in een droge mond
er was geen lucht
geen landschap
enkel diep gebogen schaamte
alle wegen
wolkten zwart…
gevaarlijke loverboys
hartenkreet
3.5 met 65 stemmen
5.763 ze doen je pijn
ze denken dat ze alles zijn
je gaat door een hel
je gelooft in hun spel
je hebt veel verdriet
maar ze snappen jou niet
jouw liefde is echt
iets waar je voor vecht
ze spelen met je hart
en maken je zwart
ze weten niet wat liefde is
en jij zit opgescheept met gemis
ze lijken lief
dat wel..maar trap niet in hun spel…
ochtend
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
862 wanneer de zon weer 't luchtruim pacht
en grif de laatste ster ontzet
lik ik de wonden van de nacht
en zoek de veren van mijn bed
de uil verdween met 't laatste zwart
nu merels fluiten in mijn goot
voorbij de daken, stil, verstard
kleurt zich de einder karmijnrood
onder dit hemels kleurenlicht
komt 't leven stilaan weer op gang
ik smeek…
KOUD LANDSCHAP
poëzie
3.6 met 12 stemmen
2.505 Een lage wei
waar 't water blank om korte wilgen stond
tot aan de zwarte koppen. Vlokken vlogen
neer, neer, al sneller langs de naakte twijgen
en tegen 't witte water, wit en weg.…