Alle inzendingen

Wat is het leven als er nadien niets is Een nodeloze martelgang vol ellende Bij verlies geen verdriet of gemis Slechts een somber troosteloos einde Waar leven we voor als er niets was nadien Dat ons naar rust en toekomst doet verlangen Geen plaats waar we naar uit mogen zien Door geen aard...

Sfeerverslag vanuit de R.K.Kerk te Altenahr, Eifel, Duitsland, augustus 2017 KERKSTOFZUIGER   In de allesomvattende stilte van deze donkere kerk besef ik meer dan ooit dat er niets, laat staan iets is dan leegte, lijden, verleden en verlijden.   Dat wezenlijke gevoel deel ik waarsch...

Dit is geen droom Toch zwemt een zwerm koeien Lustig door de groene lucht. Dit is geen droom Toch staan de bomen ondersteboven, valt een blaadje omhoog. Dit is geen droom Toch graast een trosje wolken Gezapig in het blauwe gras. Dit alles droom ik niet Terwijl ik op mijn rug gelegen...

Vertrouw maar op God de heer Hij wil je leiden en kracht geven En gaat met je mee door dit leven Zijn grote liefde keert steeds weer. Verwacht het maar van God de Heer En verwacht het niet van je verstand Weet, God houdt je vast in Zijn hand En ziet in gunst op jou terneer. Laat God de...

Wie ik is Weet ik niet meer, Weet niet of het Ooit een naam Heeft gehad - Alleen mijn stem Herkent mij nog, In mijn stotteren en stamelen Word ik bekend, Word ik als mensenkind Gekend.

Mensen aan het werk in oorlogssituaties. Dikwijls de enigen die nog instaan voor het verzorgen van slachtoffers van die bloedige oorlog. Jonge, goed opgeleide mannen en vrouwen ver van huis en in gevaarlijke omstandigheden zorgen voor hun medemens, ongeacht huidskleur of politiek kamp. ...

zonder haast duurt alles langer niet langer te verdragen soms vermaledijde tijd op de blinde muur alles duurt langer zonder haast

het oostelijk licht toont zich als een prelude tekent vergulde sporen in het verreikende dal ik draag de verademing als een begroetende droom teer nog rusten bloemknoppen op mijn uitgestoken hand ik zou ze willen strooien op een vruchtbare aarde zodat ze kunnen bloeien tot ee...

Een tactiek Een begroting Het spel Visioenen De politiek zal zich met de diversiteiten Proberen te verzoenen Alle beren op de weg Worden uitgepraat Niets dat men aan het toeval overlaat De media worden beteugeld Overvleugeld de kaarten worden geschud Op tafel gelegd Uitgevochten toebe...

Wanneer ik iets erg graag wil, wil dat helemaal niet lukken. Wanneer ik iemand verwacht, komt iemand anders langs. Wanneer ik iets niet zoek, zal ik het vinden. Zoiets droomde ik vannacht. Ik moest deze feiten noteren, terwijl ik liever slapen wil. Perfecte verwachtingen komen niet uit...

Juli schenkt geen vergiffenis Juli is bedorven door het gemis van twee hemelse meiden in die helmaand gestorven Juli is niet het begin van de zomer Juli is koud en barbaars Weg in mij de dromer Vertrapt door de zwartste laars van zelfhaat en schuld Maar juli gaf jouw bevrijdende schoonheid ...

de kaft voelde in vreemd ervaren buitenissig aan pagina’s ademden stilte in een sterk verschraalde lucht hoeken waren met zwarte duimen viezig bedrukt nog las ik niet letters glansden een koortsige gloed de sfeer voelde totaal niet goed in zwaar beladen zijn kanttekening...

De sjoemelsoftware voert het rijtje aan. Daarna komt nepnieuws met z’n lange neus. Dan schijnterreur. Al was die officieus, hij openbaart: We leven in een waan. Ik zie de twijfel al op uw gezicht: Dit snelsonnet, is dat een lokgedicht?

Je schreeuwt zonder stem terwijl je naar me glimlacht en je zuigt me naar je toe als en gat vol licht. Suis heen, laat me gaan. Nee, blijf staan, ik wil luisteren naar je stilte zien hoe het uitdooft.

Geroepen door het licht; verlichting door liefde. Zo zit ik op het water, een zee als het leven vol kracht en liefde… Kleur het water geel en de zee zal je geven alle kleuren vlinders… Kleur de zee wit en je zal het licht voelen. Kleur je hart rood en je zal leven in Liefde.

ze zijn met zovelen en ze verkopen hun ziel om te kunnen leven maar dan wel geknield ik zie ze in bussen in auto's, op de fiets met mij zelf er tussen en een blik in het niets in de vroege morgen op weg naar het loon met de nood om te zorgen dat is normaal en gewoon ...en wat wil je wo...

De halte.... kan ik vinden afstappen kan ik er Druk vliegverkeer deze zonnige zomer met zo nu en dan een enkele bui Het is -natuurlijk- in m'n buurt echt niet zo ver Ik ben wat lui neem m'n rust drink 'n slok neem 'n hapje 'Vlinder' verder door de kleuren van deze sta...

op de rand van de leugen scheurt hij zich los het eindpunt is daar niets kan nog een vlucht zijn hij sprokkelt adem en woorden bij elkaar bedremmeld zegt hij het is anders gegaan

Ik bewandel wegen in het morgendauw. Zon verschijnt na regen is de hemelblauw. Neem nu eindelijk eens van mij aan. Gevoel kan tijdelijk aan de hemel staan.

‘s Morgens bij het ontwaken van de dag zie ik schittering van de dauw op het gras, maar ook de hartenpijn van een bloem die niet meer bloeien mag. Haar tijd is voorbij, gelukkig het mijne niet. Er zijn kleine dingen waarvan ik geniet. Een vogel die voorbij vliegt Is een aangenaam gevoel v...

De nacht was vol hemeltergend gegis Ik wil maar begrijpen Ik wil mijn botte ziel slijpen totdat ik de zwarte plek eruit wis Ik ben niet slecht en boos evenmin maar mijn leven heeft alleen zin na dit nieuwe emotionele gevecht Zo veel jaren was ik uitgeschakeld Mijn blik was asgrijs Maar be...

Les Bleus overrompelde Oranje vanaf het begin, Robben kon in zijn eentje de kar niet trekken, Antoine Griezmann trapte het eerste doelpunt erin, de Oranje-spelers leken wel doelloos te snacken. Dickie Dick Advocaat kreeg bijna een hartaanval, terwijl de oude Gullit langs de kantlijn krijste, ...

het voelt nooit alleen er is altijd wel een glimp van een lach de verstolen blik die zonder te spreken zijn warmte komt geven in een samen moment vaak onbekend maar in weten kruisen lijnen van leven elkaar overal is de hand op het hart het tijdloze teken dat alles nog klopt ...

Prinses Diana is nog lang niet dood. Althans in ’t hart van grote groepen mensen - die haar een eeuwig leven wilden wensen - gloort onophoudelijk haar morgenrood Ik hecht persoonlijk ook aan mijn bestaan. Vanavond ga ik niet naar Ispahaan.

Op deze aarde waar altijd wel ergens gevochten wordt en gemoord, gecrepeerd en honger geleden, zijn zonderlingen te vinden die soepgroente op het brood eten en anderen die zich moed indrinken om een muis dood te slaan. Maar vreemder zijn de miljoenen die in alle gemoedsrust nieuwe mensen ...

Hoe straalt gij zo, met heldre gloed, Door 't loof dier appelbomen, Waar eens uw vriend zo welgemoed, Zich droomde zoete dromen? Omsluier uwe zilverglans, En blik gelijk gij blikkert, Wanneer gij op de dodenkrans, Van 't jeugdig meisje flikkert! Vergeefs ziet gij zo rein ...

Soms zet de zuidelijke zon de berg in gouden avond gloed en ‘smorgens vroeg het dal in zilverwitte damp. Soms straal ik als de berg, stijg op als nevel uit het dal, maar nu is soms voorbij, nu dat mijn licht verdwenen is.

Als ze dicht zijn, stralen ze nog eindeloos Als ze open zijn, alle boosheid in de wereld machteloos Als ze opzij kijkt, voel je nog in hen gezogen Als ze helemaal niet naar je kijkt, zie jezelf haar ogen Haar ogen met die schitterende blauwe kleur Het is als in een tuin met een zoete zalvende g...

Jouw ogen hadden stil en in weemoed gesproken of ik iets aan jou verschuldigd was. zag jij een bloem in mij die pas ontloken en alsnog onder het groen verborgen lag. het werd hunkeren in hemels –zoet -verlangen naar een lieve glimlach op je mond als een lentefee ging ik mij in roze en wit ...

heel soms heb ik die drang te vluchten zover ik kan ver weg van hels kabaal naar een plaatsje ideaal ik zoek en blijf maar zoeken bestaan die plaatsjes wel… het klooster zou mij kunnen helpen of begin ik eerst wel met mijzelf… de muizenissen in mijn hoofd verjaag ik één voor één...