17692 resultaten.
Solstitium
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
777 Mijn hand, geleend
nooit opgehouden,
maar warm nog
tastend zoekt.
Zo gaat de tijd
aan mij voorbij.
De herfst wordt
stilaan winter.…
Vuurtong
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
479 Haar ogen schieten vuur
ijskoud glijdt taal
hard als staal
langs onbegrepen
terwijl hij zijn handen
wast en even omkijkt
brandt er een vraag
op zijn lippen
in gedachten strand hij
licht jaren voorbij
lest haat
laat
en gaat…
Namam
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.984 Huiver bereikt haar frêle huid
zacht laat geen sporen meer na
en haar geest versmelt bij toeval
met laatst gesproken woorden
gebogen,
ogen vochtig
is de angst slechts dat
waar zij thuis voor blijft
vingers zoeken niet meer
gevouwen handen
willen naar huis…
dat verzint vader niet
hartenkreet
1.7 met 19 stemmen
2.916 al die mannelijke gevallen
die zo nodig willen wippen
moeten leren zakjes knippen
en fluiten uit hun ballen
hebben ze straks nog wat om handen
als ze van hun plaats gewipt hoog van bomen
zwevend in de lucht op harde stang uitkomen
met bal en zakbreuk heel stil landen…
Nooit verloren
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.997 Bloemen groeien
De wind blaast
De tranen vloeien
Ik sta er hulpeloos naast
Jouw hart en het mijne
een knuffel, zo zacht
ik zie jou misschien verdwijnen
Maar ik weet dat je daar op me wacht
Jouw hand houd ik vast
tot in de eeuwigheid
het zal blijven als het was
voor altijd
in mijn hart…
Onkruid
netgedicht
4.2 met 23 stemmen
2.157 ontkiemend onkruid
bedreigt zijn leven
zodra het zich sluipend
onderhuids zal bewegen
woekerend onkruid
geworteld in zijn brein
kweekt verwarring en angst
en laat ons droef te moede zijn
nietsontziend onkruid
doet ons de handen vouwen
en stilstaan in de lucht
op vleugels van vertrouwen…
een Drentse knipoog
netgedicht
4.2 met 16 stemmen
893 wanneer ik vogels
zie spelen in de lucht
- ik vang jou
en jij vangt mij –
dan word ik
zomaar blij
en glimlach
met kleine handen naar
de stilte
zoiets als heimwee
‘n tikkeltje dan
----------------------
foto: beeldentuin Dehullu 2008
kunstenaar: Sytske Miedema…
Claire - obscure
netgedicht
4.1 met 36 stemmen
2.039 Samenzwering
tegen de wereld,
ontwaken in je kus
die ik drink en drink
maanmelk in het speelse licht
en mijn borstenaltaar vangt
je handen, je adem
als dansende lelietjes-van-dalen
tot mijn kelk vol is
met jouw dromen...
één keer nog
zucht je mijn naam
en dan vouw je me op
in schemering en satijn.…
Meer Valentijn
netgedicht
4.1 met 54 stemmen
1.439 Met blote handen
graaf ik ons meer
en
pomp het met gouden
pompen vol…….
liefdeshormonen
neurotransmitters
fenylethylamine noradrenaline
adrenaline endorfine
dopamine
geen ontkomen meer
liefdesverslaving meer
en
je moeder zal niet boos zijn
ziet je lachen weer
-kom we gaan zwemmen
meer Valentijn
meer liefdesverslaving meer!…
BLAUW
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
1.533 Excuses jongens, sorry voor die klappen,
het liep een heel klein beetje uit de hand
al lijkt hier sprake van een misverstand
waardoor wij jullie boosheid niet goed snappen:
Wij zorgden feitelijk zeer adequaat
voor eindelijk meer bont en blauw op straat.…
Man in deur
gedicht
3.1 met 15 stemmen
6.195 Hij staat omdat het moet
in zijn altijd open deur,
geeft ieder uit verweer
een trage, droge hand.
Hoe gaat het, goed
met mij, volleerd souffleur,
en maakt zich telkens weer
volmaakt van kant.
Iets heb ik nu ontmoet
in zijn verwarde boze geur.
- En met u, mijnheer?…
In bloed gedoopt
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
849 de pen streek neer
zonder compassie
bloedrood belasterden
dodelijk krullende letters
het argeloze papier
de schijnbloei
van mooie woorden
kon onwaarachtigheid
echter niet verbloemen
slechts de achterkant
van het gehavende vel
draagt het gelijk
de pen is leeggebloed
in besmeurde handen…
Worden opgebrand
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
928 een benauwde lege dageraad
van verblinde oren
in het rusten van de nachten
draagt mijn hand een hart
in ontkiemde krachten van warmte
de tijd blijft stil
in het afdrijven van deze realiteit
bloemen markeren het
een glimlach komt mij tegemoet
in de zonnen die worden opgebrand
scheurt het in mijn ogen…
Ik mis je Willemientje
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.177 Willemientje
Een traan drupt
op mijn handen
kijkend naar de foto op
het glazen tafeltje voor me
Ik zou je willen zeggen
dat ik je zo mis
maar door de brok in mijn keel
vind ik de juiste woorden niet
Mijn ogen strelen
stilletjes jouw gezicht
veertien maanden
het doet nog steeds zo’n pijn…
eindelijk
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
778 zoals je gisteren naast me lag
mijn mooie Indische god
liefde van m’n midden leven
ik hoef je niet te zeggen
wat het me doet
we deelden handen
en huid en lippen
woorden, tekortschietend
onze zielen samen
warm, wijs
weergaloos
eens en voor altijd…
regendruppel
netgedicht
3.5 met 12 stemmen
819 opgevangen regendruppel
in zoveel vormen reeds bestaan
zon verdampt en opgestegen
eengeworden wolkenpracht
afgesplitst en neergedwarreld
licht gesmolten hemeltraan
neergevallen buienregen
kristallen druppel zielsverwant
boodschapper van elementen
houd ik
al is het maar heel even
het universum in mijn hand…
Sluit je ogen...
hartenkreet
3.7 met 11 stemmen
3.304 Sluit je ogen
verlies jezelf in mij
denk nergens aan
laat het gaan
Sluit je ogen
laat alles vallen
wees niet bang
voel alleen
Sluit je ogen
kom in mij
ik help je
ervaar het
Sluit je ogen
ik neem je hand
ik zal je leiden
beleef het…
Bronstig
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
1.294 Oppervlakkig koud
een op een voetstuk geplaatst brons
straalt bij voortduring warmte uit
de liefde van een hand
wil graag de ziel bewegen
die met de tijd in ‘t brons bevroor
als een verbeelding van het eeuwige leven
wee de streling langs de huid
je zult je vingers branden…
Gedicht om voor te lezen bij het aanvatten van vredesonderhandelingen
gedicht
3.1 met 50 stemmen
32.627 En dan plots
heel duidelijk weten:
bij valavond
voelen je handen zachter aan.
Dit is het ogenblik
waarop je weer durft denken
aan iets heel gewoons.
Aan rozen of zo.
----------------------------------------------
uit: 'De droom van een robot', 1976.…
de onwetenden (2)
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
922 voluit valt het doek de onwetenden
verlaten de voorraadschuur handen bebloed
zij krijgen wanhoopsplinters over zich heen
sommigen keren op hun stappen terug
vervloeken de vlag van het vaderland
maar knielen voor de willekeur van meesters
zij ontdoen zich van hun mantel
ontbloten de borst
toch zij zijn beschaamd
al zij die onwetend zijn…
arrogant
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.627 men noemt mij weleens arrogant,
maar dat ligt niet echt in mijn aard,
ik maak een gebaartje met mijn hand,
en negeer dat soort dingen uiteraard...
ik steek mijn kin omhoog en lach heel slap,
naar diegeen die zich dat ontvallen liet,
want arrogantie is een slechte eigenschap,
en zulke eigenschappen heb ik niet...…
hoor de liefde
hartenkreet
4.0 met 14 stemmen
1.647 de vele momenten
waar stilte praat
gevoelens gaan zweven
nachten herleven
laten mij duizelen
eindeloos lang
beleef ik dromen
onuitgewist
draag ik jouw hart
in trillende handen
hoor je mijn liefde
waar stilte verdween…
Ballerina
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
1.522 De dichter rust in haar handen
waar de sterren samenkomen in een
scharlaken glimlach en waar geboorte
tot stand komt in de aarde van
haar hemellichaam.…
Lavendelwater bij kaarslicht
hartenkreet
3.0 met 8 stemmen
1.968 Heerlijk onderuit
door warmte
omringd
Geur van lavendel
waardoor de ziel
zachtjes zingt
Ogen gesloten
gedachten
op nul
Handen masseren
van tijd
geen benul
Kaarslicht met muziek
zetten samen
de sfeer
Van zulk soort badpartijen
wil ik
alleen maar meer…
Lotgenoot
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
3.770 Mijn handen in de jouwe,
een begrijpend oor.
Jij beseft zo goed,
...wat ik toen verloor.
De trage overwinning,
zo moeizaam verdiend.
Ik zie weer toekomst,
bedankt,...lieve vriend.…
te snel
hartenkreet
3.6 met 21 stemmen
2.220 We ontmoetten elkaar
je sprak me aan
te snel
te snel
omarmde je mij
vond jouw mond de mijne
te snel
streelde jouw zachte handen mijn lichaam
vertrouwde ik me aan je toe
te snel
was onze liefde begonnen
te snel
was onze liefde voorbij.…
Op het strand
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
550 Varkensroze oren
twee schelpen in mijn hand
een lucht vol duinen
bergen van zand
Maat vierenveertig
het merk onleesbaar
de stront van meeuwen
Op mijn bril
ligt grijze staar
Een streeploos verlangen
in het zicht
van een gestorven horizon
En dit alles
noemt men strand…
Verschroeide aarde
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
478 in het stralend licht
op de rots
zie ik mensen
zonder een gezicht
in het verleden en heden
moe gestreden
wachten in slierten van mist
omgeven door
ijlende schimmen
met open opgeheven handen
omhoog kijken naar
de hemel
hopen op regen die de
verschroeide aarde
bevochtigen zal…
Een klein gebaar
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
749 een blik
de vingertip
hand of arm
het is een
klein gebaar
houdt onze
liefde warm
geen groot
spektakel
de wilde feesten
dure reizen
vakanties
naar exotische
verblijven
het is
intimiteit
een klein
gebaar van
samenzijn waarin
de liefde
goed gedijt…
Godswonder
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
710 een stoere westfriezin
tussen Enkhuizen en Medemblik
belde vanuit haar waterbed
glaasje wijn in de hand
zij bleef in Hem
diep geloven
ze sprak
zolang er wonderen zijn
is God
de wereld nog niet uit
kijk naar mij zelf
inderdaad
de flapuit is een godswonder
zij lacht en giert
overal gespierd…