8235 resultaten.
Nachtbraker
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
508 begin van de nacht
Ik heb op je gewacht
Laat de dag nu beginnen
Laat mij de duisternis beminnen
Een tijd van rust
De telefoon blijft stil
Velen in slaap gesust
En ik die niet wil
Ontvlucht de realiteit
Morgen heb ik weer spijt
Na het verstrijken van de tijd
Weer ben ik verleid
Om tot het gaatje te gaan
Zie de zon aan de hemel…
En schaduw ik
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
471 zijn warme
koesterende stralen
maar als wij
samen schijnen
is hij het licht
en schaduw ik
in dat decor
het kleine mijne
ik ben geen schim
uit vroeger tijden
die donker geeft
omdat hijzelf
in het verleden te
weinig heeft geleefd
accentueer wel
met een lach de
verrassende momenten
van gezamenlijk plezier
waarin het licht van
hemel…
Schelpend zand
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
535 plaats waar ik
jouw voeten waste
er was alleen
een lichte plek
de wereld heel ver weg
er golfde zee in
een mildheid zonder
overheersend kuiven
zij bloeide blauw
op het witte strand
van schelpend zand
een zilte zon
scheen magisch licht
mystiek weerkaatste in je blik
wij voelden de
nabijheid van het paradijs
lachten samen hemel…
Naamloos diep
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
532 fysiek maar
iets tussen oneindig
hoog en naamloos diep
een vervloeien met
de stroom die leven is
delen en vermenigvuldigen
in pulserende vertakkingen
zo uit inertie naar de
snelheid van het licht in
drie dimensionale eeuwigheid
snaren en golfjes ten spijt
ik koester die
momenten zonder tijd
mag delen in totaal geluk
als op de hemel…
Een jaar voorbij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
953 Een jaar waar wij naar hadden uitgekeken
ligt weldra weer als een verre herinnering
dagen die wij nooit meer willen vergeten
andere waren soms doelloos en zonder zin
toch is iedere dag ons als geschenk gegeven
waarom maken wij er dan geen feestje van
ook op aarde is een stukje hemels leven
als wij kunnen meewerken aan Gods plan
laat ons…
De zegen van God
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
492 De zegen van God onze Vader
Die hemel en aarde gemaakt heeft
En nog alles onderhoud wat leeft
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.
De zegen van God onze Heer
Die ons door Zijn Geest wil leiden
En nooit van ons zal scheiden
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.…
Mijn licht bewolkt leven
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
532 kleuren
mijn stemming
wispelturen het
gevoel van alledag
duisteren de nacht
ook jouw gezicht
in het wit-roze licht
van opkomende zon
met de ontwapenende
lach van ontwaken
samen gaan we
de ochtend maken
oplossend in blauw
koesterende warmte
omdat ik van je hou
in bijna verdwijnen
schraap jij voorzichtig
met lieflijke schaapjes
hemelse…
Een volmaakt samen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
520 innemende lach
nam je mee naar
verre bossen en golvende zee
in zijn verhalen
kon je verdwalen maar
zonder enige angst ging je mee
bij het vlammende vuur
speelde hij zacht het warm
verlangen van het kleinste uur
jij bent in een
andere wereld geweest
zonder afstand en pijn
het was voor even
een volmaakt samen in
de bereikbare hemel…
Magnolia
poëzie
3.2 met 9 stemmen
1.689 Dit is de tak die ten hemel biedt
In zuivre kelken van albast
de witte wijn uit de donkere bast
zó teerheid die uit droefnis wast.
Hoe zal ik noobler gedenken U
hoog-tere ziel sterk maar sereen
dan bij deze mystieke brank
de tak met de bloem alleen.…
Gods armen
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
479 Onze Vader die in de hemel zijt
We willen U loven en prijzen
En U alle hulde en eer bewijzen
In ons leven, tot in eeuwigheid.…
De zegen van God
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
547 De zegen van God onze Vader
Die hemel en aarde gemaakt heeft
En nog alles onderhoud wat leeft
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.
De zegen van God onze Heer
Die ons door Zijn Geest wil leiden
En nooit van ons zal scheiden
Dat Hij ons allen nabij moge zijn.…
Zijn langzaam sterven
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
576 de tak dreef
beschreef met
levende woorden
zijn langzaam sterven
op de waterspiegel
hij gaat land en
hemel niet beërven
maar zal zich in
veelheid van zaden
op toekomst beraden
had de pech
dat een bliksemschicht
hem heeft geslecht
door brand dacht hij al
in de hel te zijn beland
de sloot redde hem
van een acute dood
een onverwachte…
In fysiek openbaren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
558 empathie
in tal van blikvangers
ze zeiden me niets
ook de verschillen
in vorm en grote
kon ik niet duiden
omdat alles bewoog
leek te ademen
als organisch geheel
zonder verplaatsen
maar wel in een
gestructureerd beeld
ik raakte materie
voelde contact
wist mij geladen
met alles wat ik zag
in fysiek openbaren
het was een
bijna hemels…
De kleurige nimf
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 schoonheid
boven de vloer
langzaam verstomde
het lichte rumoer
toen alle ogen zich
in verbazing richtten
op de kleurige nimf
jij bewoog als kind
bevallig en vol gratie
met perfectie in een
ongekende souplesse
op muziek van de wind
in haar luwte
glansden je ogen
verstilde je lijf in een
adembenemende
laatste pose
je vergaarde
hemels…
over het lopen
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
604 intussen woon ik al zo lang in de beweging
het lopen neemt de vorm aan
van mijn lichaam
nestelt
in mijn hoofd
maar waarom ik loop
je zoekt in je gedachten
vrijheid, verdriet, heimwee
en herkomst
en de eenzaamheid
om bij de bomen, de zee,
het veld, de hemel te zijn
en niet alleen
moest je vertrekken en
aankomen
de tussenliggende…
De dag schudt zijn veren...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
596 De dag schudt zijn veren
en weegt zijn loden last
de middag scheurt haar kleren
en de nacht is breekbaar als glas
de hemel heeft buikpijn
de kots gaat over de nek
de geit rent achter de kool
en de schapen liggen uitgeteld
de apen gedragen zich vreemd
en dragen vissen naar de zee
de kippen krijgen tanden
en eten met de pot mee
de schaduwen…
Samen leven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
519 ik voelde
hoe jij losliet
noodgedwongen
om weer even
bij jezelf te zijn
de pijn langzaam
te laten helen
van het altijd
onvolledige samen
onder andere namen
de gemankeerde
momenten die ooit
hemelse potenties
hadden maar bleven
steken in aardse futiliteit
wij hebben naar
paradijzen gezocht
alle wegen bewandeld om
het mooiste…
Wintersonnet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
555 De hoge hemel kijkt zwijgend toe
naar hoe ik hier zit te zwoegen
over alles wat ik ooit zocht en vond
Wel oud maar nog niet moe
van de dingen die ze me ooit vroegen
ze maken samen de cirkel rond.…
Een dichter beminnen...
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
557 Een dichter liefhebben is hemels,
voor een muze.
Een muze beminnen is goddelijk,
voor een poët.
Dichters begrijpen de roerselen van uw ziel.
Ze herkennen de liefde in uw ogen.
Laat hen tot uw stoutste dromen toe.
Geef hen al uw zorgen en uw smart.
Nooit worden verlichte dichters moe.…
de nevelbrug
hartenkreet
3.8 met 15 stemmen
760 het onbekende van dit woelig akkerland,
met zijn groene hemel en donker blauwe grond,
lieten mij plots nemen, de nevelbrug die mij verbond
naar het mystieke... aan die eindeloze andere kant!…
Het verlies
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 De hemelse hel heeft hem bespaard.
De moordenaar loopt in zijn eentje,
De helse hofnar lacht hem toe in zijn verraad.
Zijn lijdende lichaam ingehouden met sneden.
Zijn ogen ruiken zijn gevoel.
Hij voelt een slachthuis in zijn ogen,
En Hij schreeuwt om vrede uit zijn smoel.…
Zij droomt muziek
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
518 in haar wereld
is warm licht
wordt er gedanst
wijken de lachjes
niet van het gezicht
zij droomt
muziek bij hun
kleurrijk bewegen
dit zijn de poppen
waarmee zij kan leven
hun kamer
is boven in de
rust van het huis
daar hebben zij
ieder een eigen thuis
zij kent de trap
uit het moeizame gaan
weet boven de hemel
waar alle liefdes…
Uit het niets ontstaan?
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
390 Dante’s hel breekt los
of gaat de hemel open?
maakt ons dat nog uit?
Vaker misgetast,
strohalmen naar de toekomst,
weegschaal van geluk ?
Uiterste balans,
wat je kiest is om het even,
het eind brengt evenwicht.
Onvoldoende water,
om harten te voeden,
onmacht strijdt in mij.…
"Mes études"
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
455 vaak word ik
door schoonheid verblind
het is een tint die mij
met haar verbindt
en ik de blauwe lucht
zie als hemel
terwijl het gras ruikt naar parfum
dat ik ooit rook in Leningrad
het is de dag voelen in een zachte
zwoele schemer
zonder dat ik het licht verlaat
naakt is dan ook de werkelijkheid
die na verloop van tijd
het vlies…
Het Grote Verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 en je groeit
Dat is interessant, we vertellen het
door in verhalen over mensen
en de goden die zij zich denken:
hoe meer zielen, hoe meer vreugd
en humor dankzij de verschillen
En de kunst is om te leren
zien dat iedereen alles is
Daarom, ja daarom was er
voor de slechte zonen tot besluit
van hun tumultueuze leven een feest
in de hemel…
¡No pasarán!
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 1990: bezoedeld
werd ons heilige land
door een half miljoen ongelovigen
om de buren een lesje te leren
2001: we wassen ons
met het bloed van vijftien
martelaren in het hemelse vuur
hoog boven hun stad
2019: het mag nooit, nooit
meer gebeuren, vreemde soldaten
in ons land, alleen hun wapens
willen we – hier is het geld
Opnieuw luidt…
Laatste dromen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
400 overwonnen en vindt
geen laatste woorden
in atmosferen zonder wind
drukverschillen zijn
structuren van enkele uren
nog draaien dag en nacht
hun maanden vol maar in
seizoenen is leven leeg en hol
het synchrone is verdwenen
in de laatste erupties leven
restanten van het zieke lijf en de
aangetaste geest hebben nagelaten
wat nooit een hemel…
DE KRACHT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
558 Liefde de kracht van het leven
De kracht de kracht om te genenzen
Soms is het stralende kracht
in de hemelse macht
Jou je weg te wijzen
en je in je eer te prijzen
Want je doet dit niet alleen
zoals je weet als van voorheen
Alles komt er op neer
dat je keer op keer
Je de kracht in je neerhaalt
Als een warmte die in je neerdaalt…
samenvloeiing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 op de wand golft
het verstrijken van de tijd
in een weerspiegelend
waterlandschap
verf rolt van boven
naar onder als het
eerste licht rimpelig
geel oranje reflecteert
het panorama groeit
naar de morgen die
meedeint in blauw
groene tinten
het landschap danst en
pronkt met schitteringen
in wit als de zon hoog
aan de hemel staat…
In het lichtend ochtendgloren
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
651 In het lichtend ochtendgloren
als de zon zich vleiend zacht laat zien
en onzichtbare wind
rimpelingen maakt op het water
waarop het zonlicht sterren strooit
en je de eendjes al hoort met hun vrolijk gesnater
de takken van de bomen geknopt
maar nog niet in vol ornaat getooid
steken ze af als afgedankte penselen
tegen het blauw van de hemel…