8947 resultaten.
Vlinders vangen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
495 Zo ver weg en toch zo dichtbij..
Ik wil dat mijn lief, mijn held een vlinder vangt voor mij...
Ik droom dat ik zo mooi ben als een vlinder
Zo mooi blauw en rood...
Ik wil soms een vlinder zijn
maar ik kan dat niet zijn daarom wil ik er één vangen.. een hele mooie blauw en rood.
Die ik even kan koesteren en even tegen kan praten..…
Aan de hand
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
660 in een ver,onbekend land
met een onbekende hand
die je vast
mag grijpen
die je voert
naar de school
van het leven.…
Intro
snelsonnet
4.2 met 8 stemmen
839 Aan het werk dus:
Zaad
De spermakwaliteit holt achteruit
Want weekmakers bedreigen al uw zaadjes
Ze zijn bijvoorbeeld met steeds minder maatjes
En wat er over is, zucht naar verluidt;
'De start is puik, in een stoot ben je er
Maar man wat is zo'n ei onzettend ver!'…
Het is over
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.100 Onze vriendschap is ver weg
onze verstandhouding helemaal niets
het vertrouwen in elkaar is op
zo blijft er weinig over, zelfs niet iets
Zomaar over
dat maakte jij er van
ik kan het nog steeds niet geloven
dat jij deze beslissing nam
Nu jij plots moest gaan
door ziekte overmand
neem jij dit met je mee
en laat je mij zitten met een lege…
Licht over 't heelal
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
850 als de nacht blijft hangen
tot ver in de morgen
rijst groter ‘t verlangen
naar ‘t licht dat nog verborgen
maar nieuwer dan ooit
zal verrijzen uit ’t oosten
Een Kind met liefde getooid
dat ons komt vertroosten
met engelen die zingen
en spelen op hun schalmei
de duistere nacht verdringen
voor jou en voor mij…
daarvoor is ‘t wonder…
Uit een bron van inspiratie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
471 Die de grijsheid
van een ver verleden op een gewenste
verjonging voorbereidt.…
introspectie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 ik ben een man van tienen en énen
en aard niet in de middelmaat
gedoemd tot een solitair leven
verkies ik de veldweg en laat ik de straat
Een kruid gedijend bij noorderwind
en malse regen in het ochtendgrijs
ver van de meute, weg van de massa's
tref je mij tussen paardebloem en ereprijs
"Hij die de slaap vindt wint de morgen
Geen man…
Vreemde vlaggen
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
522 chaos heeft danig
om zich heen gegrepen
ons bestaan aan een
smalle draad gehesen
met de zeis al aan de voet
nog zijn de wortels
krachtig en vitaal
maar in zuidwest
heeft wind een andere
geur en kleur gekregen
vreemde vlaggen
worden daar gehesen
als de stormbal staat
wij buigen door massaliteit
willen het oude bos niet kwijt
veren…
Het hiernamaals
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
698 Het hiernamaals
Is een ver koninkrijk
Het leven
Een wolk die voorbijglijdt
De aarde die draait om zijn as
En ieder mens leeft met zijn eigen kompas
Daar waar het licht en het duister te samen zijn
Vrede en Oorlogen
Oorlogen die gaan over menselijk onvermogen
Over leiders
Die mensen tot marionetten maakt
En geschiedenis stof geeft
Voor een…
Adieu Groot Dictee
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
806 - opzettelijke fouten
Van zijn gedrocht krijg je een appelflauwte
Vandaar, o beste lezers, nu vers twee!)…
De jaren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 Al nemen de jaren toe in getal,
onafgebroken de vele dagen,
onmerkbaar leiden ze tot verval
en doen zoveel herinnering vervagen
Begrijp mij wat ik met dit vers bedoel.
Ik ben geen dag ouder dan ik mij voel.…
berouw
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
579 geef het water mij als een
herinnering als het drijft tot
ver na mijn tijd, schrijf mijn naam
op het spiegelend vlak en dicht
haar oever mijn geschreven woorden toe
het sterven in mij oogst het
laatste leven terwijl de zee aan mijn ogen
kantelt tegen het licht tot na het duister
het gemis zal slechts een vondeling
beroeren wanneer zijn…
winterlicht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
478 van het volgende pad geen weet
dolende in het rond
zij heeft zich in het wit gekleed
als stilzwijgend verbond
naderend in het doffe licht
maagdelijk zelfs, nog onbetreden
gebukt onder vers gewicht
zomaar uitgegleden
wat doet eigenlijk nog zeer?…
Heen
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.395 Ik ken iemand; hij ligt in zijn groene graf,
het is nog vers. Hij zwijgt daar
als de schuwe vogel die hij altijd was.
Ook ik ben nog nooit zo stil geweest.
Er is beangstigend weinig te vrezen.…
pink
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
605 in de wind bewegend
als ware het natuurlijk
waggelt grond genageld
ter verleiding lokkend
wulps de billen wiegend
pink haar soortgenoten
even is er aarzeling
als ruiken zij van list
het onraad van bedrog
tot uiteindelijk sneller
voor instrijkend landen
dan de vleugels slaan
dons en veren dromend
net zo lustig ogend
over golvend waterbed…
Belast
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
645 Nog onbelast, zo komen wij op aarde,
vers uit een schoot de harde wereld in
met hoop daarin te winnen aan waarde,
rechtop te staan, te zijn met iets van zin,
omhoog te gaan vanuit een laag begin.
Soms zit het mee. Geboren voor ‘geluk’
zo lijkt het dan. De ladder gaat niet stuk.
Zo’n mens klimt op, geniet de gunst van macht.…
Ook paradijsjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
539 in spaarzaam
verlichte nachten
laat zwarte inkt
op maagdelijk papier
nog de prachtigste
woorden zien
geen topgedicht
later misschien
de sterrenhemel
trekt aan mij voorbij
met ongekende kleuren
in landschappen van ver
ook als paradijsjes
die de schepping
overleefden voordat zij
adam en eva kregen
woorden spelen zo
hun eigen spel…
toekomstig verleden
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
453 wijzers van de klok
bij een rammelende maag kan
ik de foto niet eten, toch stilt
zij de honger zonder wedervraag
in deze aarde besterft het
onderhuidse, in het voorbijgaan,
nog voor de geest is gegeven
alles bedekt met mos, met
jaargangen van zachthout
door buitendijks water gevoed
de avond valt tegen de muur in
stukken uiteen, niet ver…
De wachtkamer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Dus ik sta maar op,
En loop weg hier ver vandaan.
Waarom zou ik om hulp vragen,
Als ik eerst achter mezelf moet staan.…
Wakkere dichters...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Hij dwingt me om te gaan denken,
omdat hij zonder verse gedachten,
met zijn droom niet verder kan.
Nadat ik hem met hersenspinsels heb gevoed,
kan ik mijn nachtrust niet langer vatten.
Met tegenzin schrijf ik dit gedicht.
Mijn dromer denkt er niet meer aan,
om zijn verhaal af te willen maken.…
Een vriend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
612 hij voelt zich niet thuis in zijn huis
waar stilte pijn doet aan zijn oren
hij zou zo graag weer stemmen horen
een kinderlach, het leefgedruis
zijn lijf is oud, zijn hart bevroren
maar buiten hoort hij het geruis
van verse sneeuw en windgesuis
hij wil niet langer binnen smoren
hij gaat de bergen in en zingt
weemoedig echoot zijn gezang…
Vrouwen vleugels
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
580 Ik sla mijn vleugels open
Als een pauw is kleurenblind
Kom kijken met je ogen
Voordat je me gauw verslind
Nieuwe veren van de liefde
Ze zullen vallen van verdriet
Wat een lichaam kan bieden
Sterke geest op zijn knieen
Het leven van eeuwig toegeven
Maar diep van binnen leeft
Hij heeft het eeuwige leven
Maar diep van binnen leeft
Zal…
Alleen zijn
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
610 Ik duw je ver weg van mij.
Iedereen blij!
Mijn zorgen verdwijnen.
Maar voel me wegkwijnen.
Ik wil niet alleen zijn.
Alleen zijn doet zo pijn!…
KAKELVERS geschreven door een ei
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
756 Piet den Haan uit het mooie Barneveld,
was iedere dag vroeg uit de veren,
om zijn veeleisend vrouwtje te eren.
Was erg op dat verwende nest gesteld.
Ze kakelde altijd aan één stuk door,
had dan voor hem één of ander karwei.
Gedwee was Piet er als de kippen bij,
maar gaf op een dag daaraan geen gehoor.…
Teddy
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
497 Het licht ging in je uit, je blik was heel ver weg.
De pijn is met je meegegaan, in 1 keer met een diepe zucht
zal je missen, 8-08-2020…
Zwaag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 verdronken dorp
dat vandaag
te localiseren is
zij het vaag
van Woldendorp weg
neem je de Zwaagweg
naar het zuidoosten
loopt die recht
aan het einde
naar men zegt
werd in 1827
een sloot gegraven
en ze zagen terstond
al die mensenbotten
in de grond
het kerkhof van Zwaag
onder de kleilaag
vanaf eiland Munnikeveen
is het niet ver daarheen…
Toen ik nog een kleine jongen was.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Hoe ver heb ik het nu gebracht?
En schaam mij diep....
Vroeger op mijn trekkertje kwam het niet zo nauw.
En kreeg niemand een snauw.
Ben ik er op vooruit gegaan?
Van het stalen ros laat ik het gas los voor het fatsoen,
en denk bij mezelf,; "wat ben ik ook een OEN"
Was ik maar weer als toen....…
Een valse toon
netgedicht
4.7 met 26 stemmen
481 schaduw opent
geen deuren
als lichtval de
toegang verblindt
jij had dat als kind
al want in een stralend
arriveren schudde
niemand eigen veren
zij pikten allemaal hun
graantje mee op het
feest van gezien te worden
op te vallen tussen alle
toch had ook jij zo
af en toe een dipje in
het glanzend aureool als
een valse toon…
Ze Zijn op hun Hoede
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
402 ze zichzelf geen verwijt
moeten maken van had ik maar
maatregelen genomen
of hebben gezegd
wat ik nog niet had ben ik al weer kwijt
die woorden die invallen
laat ze niet lopen
je weet nooit of ze
terug gaan komen
of ooit nog eens aan
jou worden gericht
die waardevolle woorden
voor regels op maat
misschien wel een aanzet
die zo ver…
Jeroen Bosch
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
419 Weer een saaie dag
Alles is wat het lijkt
zonder fantasieën
ik ben geen professor T
die Jeroen Bosch laat schilderen
wat er aan de hand is:
alles belichaamd
als wat het is en dus
transparant
De stad is groot, maar klein
is mijn uitzicht, alsof
we ver weg van elkaar leven
in ruimteschepen, bebouwde
kommen zo klein als gehuchten…