13139 resultaten.
Twijfeltijd
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
422 In de grijze ochtendstond
die nog geen dag wil worden
hangt wel steeds de keuze
tussen het grote vergeten
en het meer willen weten
van wat er nu eigenlijk ligt
achter die grijzige sluiers
waarin je door lang staren
meer details kunt ontwaren
als je maar lang genoeg kijkt
wordt de keuze vanzelf gemaakt
verschijnt langzaam het geheel…
Een beetje gestoord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Ik lig graag wakker
denkend aan romantisch
met hem, lang en gelukkig
ja, ik wil
de prinses zijn, ik ken mijn rol
maar mijn prins maakt nog fouten
en verwijt me Grote Verwachtingen
die hij bespot
liefst met anderen erbij
want lachen is gezond
en gewoon is toch goed
genoeg
we zeggen: je bent mijn liefste
een beetje gestoord
maar mooi…
Laat mij fladderen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
621 Dit is geen gedicht
over een vlinder
en nog minder
over een vlinder
die in de buiken
van verliefde mensen
wil kietelen
ik heb wel wat
beters te doen
ik ben op zoek
naar een bloem
Waar eens de tuin
volstond met groen
liggen nu tegels
of grind of nog erger
een kunstgrasmat
met een kleur
die van grote afstand
al pijn aan mijn ogen…
Dankbaarheid
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
666 Vandaag wil ik mijn dank bezingen
Voor grote en voor kleine dingen
Die mij in mijn lange leven
Overvloedig zijn gegeven
De boer verbouwt voor mij het graan
Waarmee de bakker aan het werk kan gaan
Die bakt voor mij mijn dagelijks brood
De dokter helpt mij uit de nood
Zo zijn velen voor mij aan het werk
Terwijl ik er amper iets van merk
Ik…
Mijn vage zelf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
421 lachspiegels en familiefoto's
zoek ik de grenzen op van wie ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen
achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn
en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote…
OORLOG VERWOEST VRIJHEID
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
593 De vreugde der bevrijding was groot.
Men was klaar met het fluiten der kogels,
verlangend naar het fluiten der vogels,
maar dat ging niet zonder slag of stoot.
Vrijheid is niet doodnormaal.
Denk niet te gemakkelijk that's it.
Het moet bewaard worden, heel speciaal,
als het meest kostbare bezit.
Laat ons vredig leven in voorspoed.…
Blues van alledag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 Het kind is groot geworden
het komt als koning
met pracht en praal
en een bende aan land
in de haven van weemoed
en de blues van alledag
Omringd door soldaten
streelt hij het bont
van zijn mantel
hij is geen held
hij brengt geen gouden tijden
geen loon naar werken
geen bescherming tegen onrecht
hij geeft alleen een show
van zijn…
Mijn zonne-schijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Alles verlaten achterlaat
teruggeworpen op zichzelf
terwijl ze haar gewelf
ontspint als Groot-Gelaat
van dood en wrange waarheid,
zomers tot illusies maakt
dan komt kille eenzaamheid.
Een vechten tegen haar verraad
in angst en bitterheid,
die de dood ontwaart.…
Haar verschijnen
netgedicht
5.0 met 27 stemmen
437 wat als
de aarde
invalide wordt
rolstoelt
zonder pad of
planetaire baan
zomaar de
ruimte in zal gaan
zonder vang- of internet
zijn database
op hol zal slaan
gegevens naar de maan
alles heeft
een eigen schaal
de menselijke als normaal
maar ook in groot
en klein zullen er
extremen komen
bizarder dan een
invalide wereld ooit…
onderduik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
489 Verscholen achter luiken
huist het kleine ongeziene leven
in de holte van de kindertijd
Zeven vreemde huizen je zou er
verdwalen verzwegen namen
woelen diep in de kinderborst
In de schaduw achter het
fluisteren van de groten
gaan bange geheimen schuil
Het daglicht botst
tegen gesloten luiken
de kat kijkt naar je wollen bal…
Verslavingsvermogen
netgedicht
5.0 met 25 stemmen
370 al in het
subtielste begin
van contact
keken haar kijkers
universeel apart
nog fletsten
de eerste kleuren
maar de intensiteit
verbaasde al snel het
oogopslaggebeuren
zij legden een
fotografische plaat
op een onbewerkte
plaats van het
grote herinneringsbloc
uniek door
onvergelijkbaarheid
oogde die blik
in een charmant
volwassen…
Poëzie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
442 schone en trieste melodieën
rozengeur en
passiflora
hangt in 't wonderbaar licht
waar we
de liefde voelen stromen
in dichterlijke aandrift
met wenende ogen
zich baant een weg
door ruimte
en grotten waar ze
de poëzie
door 't trots
gemoed bespotten
het regent klachten
die op
beredeneren wachten
verloren voor de poëzie…
De jaren
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
619 gisteren
zag ik
jaren
alle jaren vleugels krijgen
hoger
dan de
hoogste
allerhoogste wolken stijgen
vandaag
staan ze
heel even
op de grote aarde
stil
ze zijn voor nu
bereikbaar
niet meer buiten
onze wil
en morgen
doen we
onze
onze warme handen open
de jaren zullen vliegen
en wat rest aan ons
is hopen…
Overweging
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
825 Het oude jaar heeft iedereen geraakt
voor groot en klein werd alles anders
en wereldwijd valt nog een traan.
Daarom de wens dat in het Nieuwe Jaar
Corona wordt verslagen.…
Elkaar gelijk geven
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
515 Wat kan een mens anders bezitten,
dan het hebben van groot gelijk?
Hoe kan een mens gelijker hebben,
dan enig ander mens?
Waarom daar samen over strijden?
Niemand kent dezelfde ervaringen.
Nooit gelijke voor- of tegenspoed.
Iedereen bezit het grootste gelijk,
dat men kan of geven moet.…
Bushalte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Huilende jongedame in een bus
die naar nergens rijdt
en ik die verbaasd en machteloos
aan de kant van de weg blijf staan
de aarde weende mee
en er kwam een onoverbrugbare kloof
tussen mijn dierbare zigeunerin en mij
er ratelden just married blikjes in de verte
zonder onze gedeelde tederheden
het universum glimlacht met zijn grote mond…
HETEN
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
479 iedereen wil geheten worden
zowel ‘s avonds als in de morgen
al hoe klein ook of hoe groot
iedereen wil zich
gezien weten
niet als levend dood
iedereen wil gewoon
erkend zijn
een vogel in een vlucht
die ene bij in een zwerm
die vis in een school
een ster in de nachtelijke lucht
iedere druppel draagt bij
aan een heilzame regen
iedereen…
Verlengsnoer drie naar vier
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
588 groot is het hartzeer
van de gedupeerden
toch kregen de daders
een nieuwe kans
een blos op de wangen
voor iedere domme gans
om ze de dans te laten ontspringen
telkens weer
veel krassen en deuken
maar waar staat het materiaal
om schoon te poetsen
en om uit te deuken ?…
Het Onstuimige Kind (De lente begint)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 Oude mensen verstarren
Ze eten steeds minder
Dat is het begin
van hun einde, maar ik wil vooruit
Ik kruip en waggel tot ik rennen kan
en ondertussen tover ik mezelf groot
Ik ben onstuimig, op zijn minst
in de verlangens die uit mijn ziel
botten, ongeacht het seizoen
Er laait een hongerige groei in mij
Ik eet om te blijven eten, er is…
Golfjes wit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
474 stralend
kwam
het vuurwerk
van de zomer de
kinderen tegemoet
hun ogen
spiegelden
de kleuren
die zij al eens
hadden ontmoet
een lieve verre
herinnering met
de onbekende
koude en grote
blauwe zee
in golfjes wit
die maakten dat
het strand draaide
je kon het aaien
zonder gezicht
zij hebben
geluiden van het
slissende water…
Voor de opperzangmeester
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 Wie kent het grote reislied dat niet
Als de ijdele hymnes van de malaroneslikkers
Onledig de wankele verte bezingt maar het zelf
Dat altijd doorwandeld, omlopen, betreden
Moet worden om - toch vaak vermeden
weer vast te stellen wat er zelf aan is
Het zelf is eindelozer dan de sterrenwinden
Het vat zich samen op het puntje van de tong…
Fatalisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 zacht speelde
lucht met
de laatste vlucht
witte wolken
raasde schaduw
in contrast met
grote snelheid
langs de aarde
zonder te
vertragen
alleen door
donker te dragen
mensen waren niet
bang hadden door
fatalisme al een
hang naar destructie
er was al teveel
gebeurd dat
onverklaarbaar
was gebleken
nog nooit hadden
zij…
Ik moet maar
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 Mama is boos, ze laat me
Ik moet maar
groot genoeg zijn
Haar mamatijd is voorbij
sinds de scheiding
Nog geen nieuw begin
Ik moet maar
lief zijn voor haar
haar verwennen en helpen
tot het beter gaat
Ik moet maar
niet letten op de stemmen
die me bespugen
met scheldwoorden
en mijn gedachten bedekken
Ik moet maar
naar haar luisteren…
Rust Haiku
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
505 Geen journaal kijken
Geen actualiteiten
Wat geeft dat een rust
Even geen Op1
Geen Jinek of Eenvandaag
Nieuwsuur overslaan
De nieuwskijker staakt
Neemt vakantie van het nieuws
Geen discussies meer
Ik wil geen debat
Ben polarisatie zat
Tijd voor groot verlof
De deur trek ik dicht
Blote voeten in het zand
Wind, zon, zee…
Stenen medicijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
748 Richt die plek groots in.
Pak een schoon, leeg vel
en bedenk de gebouwen.
Frits Pleinvrees betaalt.
Wat te doen als het ontwerp,
vormgeving en kleurgebruik,
een uit de kiem gekropen
haiku de pers haalt?
Fors blijkt het stadshart geraakt:
zonder éen fobie!
'Humane Architectuur
verkleint uw kwalen.'…
Geheim
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
514 Er rest slechts eerbied en een dankbaar hart
om jou te groeten, om te leven met dit groot geheim.…
Hun witte banen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
409 ze strakten
hun witte banen
met vleugels
en motoren
pas later kwamen
gedachten en
spanningen erbij
als uitlaat van
hun geestelijke
activiteiten in
krullende wolkjes
nog lang in het
zog van hun vaart
tot zij verwaaiden
uiteen geblazen
door de maalstroom
van wind op grote
hoogte die langs de
aluminium huid hun
vertaalde woorden…
Geen hoekstenen
netgedicht
1.0 met 155 stemmen
523 er zijn geen
hoekstenen
meer in onze
samenleving
het is gedaan
met rechte
lijnen die elkaar
kruisen waar
het venijn niet voor
elkaar zal buigen
geen fundamenten
maar draagvlakken
die de samenhang
versterken en
met rond verbinden
waar de natuur
het samen gaan
propageert wil
de mens zijn grote
blauwe voetstap
in hoofdletters…
Kerstboom
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
695 Vanuit jouw perspectief
is de boom te groot,
of het lichtsnoer te kort
Maar mij is die boom
hoe dan ook lief,
hoeveel lichtjes hij
ook mag dragen
En het kerstlicht waar ik
zo vaak van droom,
hangt sowieso niet
in een boom,
en schijnt ook veel langer
dan twee dagen
Ik ben meer op zoek naar
het licht in de mensen
Het licht dat helpt…
Voorspel, Eindspel
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
407 Veertig, ik heb nog hoop
De klieren in mijn borsten stuwen
het verlangen, ik stuiter
met grote ogen tussen fatsoen
en handtastelijkheid, struikel
over scheve stoeptegels
spiedend naar een kans
Waar is mijn man
nu ik hem nodig heb
om me te lijf te gaan?
Ruikt hij mijn nood niet?…