inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 69381):

Mijn vage zelf

In lachspiegels en familiefoto's
zoek ik de grenzen op van wie ik ben
in gezelschap laat ik mijn lichaam deinen
mijn ogen verwachtingsvol verscholen

achter een goudgordijn van lange haren
lonkend als een ster, met getuite lippen
om te voelen hoe het is
om wereldberoemd te zijn

en dan des te meer mijn vaagheid te ervaren
verscholen achter grote ogen, als een kind
in engelenvleugels van zand
met gouden sleutels in mijn hand

... Bundel “Ik ben” ...


Zie ook: http://www.zywa.nl

Schrijver: Zywa, 19 Jun. 2019


Geplaatst in de categorie: individu

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 8

Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)