6320 resultaten.
Piter Terpstra
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
914 geluiden zijn gestorven – geen wakker
worden meer in de vroege morgen
niet meer bijtend op de tong
het potlood leeg
geen verhalen meer
jouw eigen verhaal geschiedenis
buren zien je niet
meer laat in de nacht typen
in silhouet van gordijnen
jouw dwalende gedachten
gebroken in het ritme van de dood
moe is het lichaam
vingers zullen bladzijden…
Uiterwaarden
gedicht
3.9 met 30 stemmen
8.979 Je lichaam warmer toen ik zei
dat dit alles me herinnert
aan het noordelijk landschap in de winter
waarmee ik verbonden was, polders,
oneindigheid omdat achter die dingen
de zee is. Ik wil altijd terug naar zee,
water fluisterde ik tegen je schouders en je
mond gaf aan dat ik ook zwijgen mocht.…
Vrees
poëzie
3.5 met 12 stemmen
3.631 ik ben bang voor het uur
dat de dood mijn lichaam ontbinden zal
en mijn ziel wordt gezet in het vuur.
ik ben bang dat ik staan zal tegen de muur
en dat de kogel niet missen zal.…
Angsten zullen verslaan
netgedicht
4.6 met 28 stemmen
764 Doch toen de dag zich naderde
mijn lichaam zich in alle bochten wrong
en ik heel zacht 't geluid ontwaarde
van een vogeltje dat lustig zong.
Toen heb ik eens temeer begrepen
dat dromen nooit echt zullen bestaan
maar wind en zee en lucht en aarde
elke dag mijn angsten zullen verslaan.…
Violen speelden hartengeel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
637 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel
tegen…
Liefde
hartenkreet
4.4 met 10 stemmen
2.091 Ik wil jou voelen
Samen met jou tegen de wereld, tegen iedereen
Jouw lichaam door de ogen van een blinde waarnemen
Ik wil jou alleen
Ik wil jou zien
Midden in de duisternis jou als lichtpunt zien
Jou hebben als houvast, het lichtpunt tot me nemen
Het dragen als mijn eigen last
Ik wil jou horen
Door het daverend applaus van een druk publiek…
Voorjaar
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.083 Hij wentelt zich en met hem wentelt om
De atmosfeer, luidkeels; aarde en sterren
Omarmen zich en worden van één lichaam,
Het sterrengoudzand in de aarde dringt.
En wij, wij kussen U bemind Heelal
En plukken uit uw sidderende hart
De kleine vruchten van de gouden sterren
En eten ze en proeven Eeuwigheid.…
Een blauwe streep muziek
netgedicht
1.7 met 6 stemmen
630 je danste op een
blauwe streep muziek
je lichaam straalde
bewoog in zachte melodie
het overvloedig wit
uit schuiftrompetten schitterde
de felle tonen maakte korte metten
met een lichte vleug magie
de korte ademstootjes
parelden in opvliegende
klanken ze lokten het applaus
het juichen en zacht janken
violen speelden hartengeel…
roerloos wacht de schaamte
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
715 net toen het licht
een lichaam kreeg, mij streelde
barstte het kind terug in de muur
en tekende marmeren pijnbomen, als herhaling
van losgehaakte dromen
ik zal je blijven zoeken
zei het licht
met bloemen en tederheid
in ieder verlangend hart, in iedere vrouw
die jou met druppels bloed ontvangt
waar schaduwen bewegen
weer dichter…
Tastbaar in zwart licht...
hartenkreet
4.6 met 10 stemmen
3.596 hongerend naar je schoonheid
Als een standbeeld blijf ik staan
Het gevoel van oriëntatie ben ik kwijt
Langzaam bekruipt mij een angst
dat je bent opgelost in dit zwarte licht
Net als ik bijna verstrikt raak
voel ik de hitte van je adem tegen mijn gezicht
Met mijn handen probeer ik je te pakken
slechts grijpend in een ondoorzichtig zwart
Je lichaam…
zoiets als lucht
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
618 meer dan mijn ogen alleen
zal ik mezelf aan de grens herkennen
in het weten dat mijn hart heftig
klopt
(liefde veroorzaakt pijn)
wanneer ik naar een laatste wens
word geschopt door de hongerige tijd
die, zoals mijn duindromen, immer bij mij blijft
ziltig in waarheid, rakelings langs golven
en sterren
of zal mijn naakte lichaam…
Bloodline
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
664 ontgoddelijkt
ga jij de geschiedenis in
imago van zondares
bezet door anderen
zo staat geschreven in
gebogen waarheid
stijg daar maar boven uit
als vrouw die het Al kent
het universum heeft
voor jou geen geheimen
zoon van Mirjam, Jeshua
je geliefde levensgezel
won en verwondde je hart
systeem doordacht waar
alle erotiek verbannen
lichamen…
Het Ultieme
hartenkreet
4.3 met 19 stemmen
4.838 Toen mijn lippen jouw innerlijk begroeten
ik je geurende nectar proefde over mijn tong
je handen klauwden trokken aan mijn haren
was ik even onsterfelijk voor eeuwig jong
Als een boog lag jij gespannen je lichaam trilde
alle gêne was verbannen je geilheid nog lang niet gestild
dus nam ik jou ruw vloekend, gemeen hard en boos
jouw lust aanwakkerde…
Zo Zomaar
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.538 Zoals je hier zomaar ligt
Je huid verwarmd door het zonlicht dat
Zo licht en zo zoet is
Hoe je zo zuinig en begeerlijk zweeft
Tussen je dromen en je ontwaken
Bedoeld te beschermen en te verhullen
Zo liggen onze lichamen verstrengeld
Zo, als schijnbaar eender
En hoe de regelmaat en de rust
Van jouw ademen
De stilte opvult
Zo schijn je…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 Klimmend naar 't zenit zoekt zij die haar licht
in 't lichaam stort, blind van gestolde glans,
met bevende transgressie naar zijn trans,
doch voelt door bijstere nacht zijn blik gericht
op zijn in zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken…
Wierook als intiem gebaar
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
628 ik koester je hoofd
zonder gezicht
je lichaam aan mijn handen
we branden voor elkaar
het vuur en wierook
als intiem gebaar
je woorden schrijven mij
in vloeiend schrift
de schrijfhoek is mijn tegenwicht
ik krul je letters en
je marslijn rond
de rechte lijn verdroom ik
vertel me meer
woorden en je witte regels
letters uit je spiegelbeeld…
pruik
netgedicht
4.7 met 7 stemmen
634 Het is me nu van alles waard
dicht bij je lichaam en adem te zijn
en je te zien door heuse ogen
nu je kaal en arm naast me ligt.…
Dante (Inferno 1)
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
560 Gloeiende kolen branden door mijn leden
mijn gedachten worden met vuur geblust
mijn lichaam weert elke druppel water
handen tasten gloeiend ijzer
ogen kijken in verblindend licht
en voeten dansen op rode platen
van sulfer en vloeibaar glas.…
Marine
gedicht
2.6 met 25 stemmen
12.608 .
-----------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
Kuttrut
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
815 dichteres en ik heb een foto
van haar vrolijke gezicht, uit haar
gedichten maak ik op dat zij nogal
drinkt en wat erger is, ze lijken
verdacht veel op de mijne, zodat het
beter is om een te worden, lijkt mij,
tenminste in bed, om daarna klassiek
te brouilleren, want een eendagsvlieg
lijkt ze mij in alle opzichten, ik
steel haar mollige lichaam…
Dakloos
hartenkreet
2.8 met 8 stemmen
985 Geen water, kon nog geen eens
uit mijn lichaam zweten.
Het was wennen zonder geld en vrienden.
Ik liep de hele dag over straat
om warmte en eten te vinden.
Op dat moment werd mij bekend waar ik stond.
Ik werd door niemand erkend
en kon niet begrijpen waardoor het ontstond.
De dagen waren koud, donker en lang.…
vul het glas
netgedicht
4.2 met 22 stemmen
750 de dag is onrustig, wil deuren
toetrekken
ik sta dichtbij
en mijn verlangen wordt even groot
om jou te vinden
ik zal het verleden ontmoeten
in toekomstig geluk en weer afscheid nemen
tussen de teugjes door
het zal niet langer
dan één seconde duren
glanzend, gretig
wanneer de nacht in déjà-vu
een nieuw en groot lichaam baren…
Versluiering.
hartenkreet
4.0 met 10 stemmen
1.748 Mijn veroverde hart leest de liefde in je sprankelende ogen,
gescheiden van je versluierde lichaam.
Telkens weer begint mijn hart sneller te kloppen
als mijn ogen zich met jouw beeltenis verbinden.
De eeuwig zingende stemmen van reine vrouwen
dansen om mijn oren en verbinden de zomer met honig en bloemen.…
Laatste opdracht
gedicht
3.1 met 70 stemmen
17.990 Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
zoals de jager de tere ree verliest,
als hij haar dode lichaam heeft.
Je zult me zoeken in het bos
van herinneringen en gebaren,
maar ik zal ergens kwijnen
in de dichte schaduw.
Je verliest me, mijn liefste, verliest me,
maar jij bent mijn land en mijn zee.…
Burnout
hartenkreet
2.2 met 12 stemmen
1.989 Je bent moe
van alle zorgen,
pijn en verdriet
Je slaapt niet
maar ach wat doet het er toe
je moet door
je hebt een gezin
en ook nog je werk
dus je zet je beste beentje voor
ook al heb je geen zin
maar je houdt je sterk
zolang als het gaat
want dertien jaar is een lange tijd
en als dan je energie
langzaam uit je lichaam glijdt
is het te…
de eerste zondag
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
771 de stilte wordt jouw lichaam, mijn lief
nog groter dan de neerwaartse gloed tussen leven
en onbegrepen graven
waar kraaien om zich heen kijken
naderbij
tot in mijn aardse spiegel
een rij mensen met bewaarde ogen
geloven even in zichzelf, lijfelijk
en laatst
tot plicht, vredig in zicht
het huis is rommelig en huivert bloemen
tot…
Niet Verwachtend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
929 Langzaam sluit het water om me heen
O waar ben je nou, ik ben zo alleen
Alleen mijn levenskracht houdt me op de been
Niet verwachtend
Wachtend
Met de kou om me heen
De zon straalt zijn warmte om mijn lichaam heen
Samen in de zee zijn wij een
Daar ben je dan de stralen van de zon brachten jou mee
Niet meer verwachtend
Wachtend
Waren…
Ochtenddauw
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
984 Ik sluit mijn ogen,
ik hoor je adem weerklinken in mijn oren
In jouw omhelzing ben ik verloren
Mijn handen glijden over je zachte huid
We smelten samen zonder een opvallend geluid
De wereld draait om me heen
Ik voel de tintelingen van genot
tot in mijn tenen
Zachtjes lik ik speels aan je arm
Je lichaam verstrengelt met het mijne,
we hebben…
dagverloren
netgedicht
3.3 met 20 stemmen
693 de oude man
verdonkerde zijn kamer
liep, alsof hij zich had vergist
naar de grijze kringen, langzaam geworden
op het tafelkleed
en even later werd het doodstil
het rook naar nacht
en een wereld heengegaan
mank
in de schaduw van gods wil
hij verdween
tussen lichamen
nabij die ene zonnebloem, volmaakt
in wie ze altijd was gebleven…
In mij woont de tijd
gedicht
3.0 met 11 stemmen
6.065 waar in mijn lichaam wonen de geuren
van Brazilië of van pepermunt op zondag
zuinig en voorzichtig geschoven uit
en gewikkeld in een koker van zilverpapier
nog ruikend naar gemorste Eau de Cologne
waar bleven de stemmen die klonken
achter geblindeerde vensters waar uit
kleine maansikkels het spaarzame licht
verloren ging in de veel te grote…