6520 resultaten.
Achter de horizon
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
588 Ver achter de horizon
ligt het land
waar schaduwen
niet bestaan
Waar het licht altijd
het donker verdrijft
en grote sterren
aan de hemel staan
Waar de zon speelt
met de wolken
en in de regen
een bloem van
liefde bloeit
Waar echte
vriendschap en
betrokkenheid
zomaar in het
wild groeit
Een land waar
elke dag een bosje…
Gods Wil
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
575 grenzen, drugs en zondvloed
God wil wetten, bendes en misdaad
God wil gebeden en grof geld
ponden en dollars, roepies en rials
renminbi, euro's en peso's
De lires wijst Hij af
God wil onderdanigheid
Hij houdt van geheimen
van oplossingen en internet
God wil graag lachen
dus Hij helpt ons allemaal
en Hij krijgt wat Hij wil
God wil vriendschap…
Intieme handelingen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
390 denken om in te dromen
voor de maan in haar slaapstoel naast een slapend kind
wanneer ze ons bezoeken, die handelingen
machteloos in dat wat ze zijn
daadkrachtig in hetgeen ze beweren
gewoontegetrouw ons allen eigen
bij herhaling rond het gestalte van de nacht
de ochtend en de nieuw geboren
intieme handelingen
wederkerig in liefde en vriendschap…
Herfst in Amsterdam
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
109 Ik verlang naar vriendschap met heldere geesten.
Het is een vers verlangen dat vriendelijk naar me lacht.…
OPEN DICHTEN
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
2.051 in ritme
in muziek of schrijverij
ik hou mij niet aan regels
ik dicht open en vrij
beter goed begrepen eenvoud
dan onbegrepen literatuur
dat de hemel ingeprezen wordt
door 'n groepje selectief en duur
ik schrijf voor alle mensen
over liefde, goed en kwaad
soms een kleine woordspeling
maar iedereen weet wat er staat
ik zie een glimlach…
het tuinhek -of- welkom thuis lieveling
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.119 spring over het tuinhek
mijn teerbeminde
ik zie je zo graag zweven
door de lucht
je lange blonde haren
even in de wolken
even je glimlach
in vogelvlucht
je weet dat het
stil en stiller werd
het huis zuchtte, en kraakte
alleen om jou
en hoe koud de nachten zijn
in een kil eenzaam bed
ik lag als een lor
dronken op de bank
het verschil…
Lentedag
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
879 Uit het slapen van de winter
ligt gesmolten sneeuw
Bloesem heeft kale takken zomaar opgefleurd
Een koolwitje droogt haar vleugels
Zachte adem trekt rimpels op het water
Het geurt naar zuiverheid
De hemel giet zonnestralen
Dwars door het wolken rijk
Ik snuif de glimlach van een paard
Het krassen van een kraai
Blinkerd het malse gras…
Vier stenen muren
hartenkreet
4.3 met 18 stemmen
1.507 Een glimlach verschijnt weer
en ogen die turen
door kieren naar buiten
van vier stenen muren.…
* zuiver zacht *
hartenkreet
4.2 met 35 stemmen
1.663 Mijn ogen glanzen vol hoop
Schemer verslagen door licht
De wind waait zoute tranen
Strelend over mijn gezicht
De zon ontwaart een glimlach
Van glinsterende gouden gloed
Het tij zal zachtjesaan keren
Zoals het gaan zal is het goed!…
Onze Duif is er niet meer,
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
2.191 Haar ogen zijn gesloten
Onze harten doen zo zeer
want
Onze Duif is er niet meer
72 liefdevolle jaren
Was zij hier op aard
alweer
maar nu is Onze Duif er niet meer
Met een hart van goud
en die mooie glimlach
keer op keer
maar nu is Onze Duif er niet meer
Heeft zij haar vleugels
uitgeslagen en vliegt zij vrij
door de atmosfeer…
bol van vroeger
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.392 de weg leek
zo bekend
ik liep alleen
jouw medeweten
had vergeten
me mijn schaduw
mee te geven
de hemel was
weer sterrengroot
de maan stond vol
en bol van vroeger
toen de romantiek
nog alle kansen had
bewust de tijd vergat
even vrij
op harten jagen
ogen aasden en
haar glimlach
zong verleidelijk
de melodie
ruiste magie…
Stiltes
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.983 Dan ineens trekt er een glimlach over je
héle gezicht, je stráált en zegt op
vertrouwelijke toon heel zachtjes,
ik doe maar alsof hoor, da's véél makkelijker.
O ja, waar is ook alweer de w.c.?…
ik beleef je
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.486 als het eerste zonlicht
mijn dromen verjaagt
haar zachte stralen
dageraad maakt
weet ik mijn dagen
overspoeld door geluk
te beleven als roes
liefde in vervoering
jouw glimlach breekt zonlicht
als spiegelend kristal
brengt dromen tot leven
droefheid in verval
vult kleurloze dagen
droogt weemoedige tranen
laat harten zingen
brengt…
in sluiers zoet van nacht
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
934 in het griekse blauw
brak ik je glimlach
mijn ogen hongerden
te veel naar jou
we aten zon
en dronken wolken
je voeten zongen zee
in sprongen over golven
de avond viel
in sluiers zoet van nacht
de warmte gonsde leven
in zweet herwon de liefde kracht
ik keek je aan en
zag de maan verdrinken
de wind streelde je borsten
in het zilver…
Eeuwig leven
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.398 Ik was een kind onder de kinderen
Hield van mensen met een blije lach
Dus huil niet om mij, maar lach tranen
Ieder uur en elke dag
Verzamel blijde herinneringen
Als je aan me denken moet
En stop ze in een kussen
Dat me in eeuwigheid
Glimlachend rusten doet
Ik dank je voor de schone momenten
De Liefde, de stilte en de lach
En wens je veel…
van die hemel heb je niet geweten
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.108 ik zag je
in het vlammendansen
je ogen glansden
zo dichtbij
je bent een zon
die ik heb aangestoken
licht en warmte
ook voor mij
ik voelde zachte weerstand
je keek me donker aan
ontspande met een glimlach
liet me opener verder gaan
ik vrijde je voorbij de grenzen
die jij in hete passie overnam
ik zocht je in het kreunen
streelde…
je bent geen bijgeluid
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
923 de stilte ruist
legt gedachten uit
in rust die spreken
overbodig maakt
je bent geen bijgeluid
iets op de achtergrond
ik voel je huid, de zachte
lippen op mijn mond
ik proef de kilte van
het afscheid in je zoenen
je schenkt me warmte, maar
de leegte kun je niet verbloemen
ik neem je glimlach mee
de dwarsstand van je ogen
de uren…
Liefste
netgedicht
3.6 met 427 stemmen
47.591 Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.
Al is mijn hoop en het gevoel sindsdien,
door vele zomeren verlopen.…
Lichtloos
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.213 In de late herfstdag kiemt een licht
als heldere vlam uit veraste dromen
wiens wensen nooit zijn uitgekomen
doch nu weer beelden voor het zicht
Het schijnsel doet de zomer stromen
in een broze glimlach op ’t gezicht
waar de moederloosheid is gezwicht
daar haar verwachting uit zal komen
Het gaf haar warmte, voor heel even
heeft ze stil in…
Blinde
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.136 Ik voel, als de zachtheid van je hand me raakt,
De kleuren van je lief-zijn en je glimlach
Ik zie je niet en toch voel ik diep in mij :
Je bent het mooiste wat ik ooit zag.
En moest ik plots alles kunnen zien
Werd ik plots getroffen door het ochtendlicht
Dan zou ik stil worden door wat ik zag
En heel even deed ik weer mijn ogen dicht.…
Moeder en God.
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.068 Want hij zag God zojuist voorbijgaan
met achteloos een arm uit het raam,
een zonnebril op 't hoofd
en achterin
zijn moeder als een koningin,
zwaaiend met gesloten ogen
en een tevreden glimlach om haar mond.…
Jouw stem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.192 Ik heb voor het eerst jouw stem gehoord
en ik zweefde even boven de grond
ik genoot echt intens van elk woord
zacht vloeiend uit jouw mooie mond
Ik deed heel even mijn ogen dicht
en ik waande mijzelf aan jouw zij
een brede glimlach op mijn gezicht
jij was even helemaal alleen bij mij
Ik wil jou bedanken voor jouw mooie stem
in mijn dromen…
Transparant
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.438 Op de achtergrond dooft vioolgeluid
- een wegterend decorstuk -
terwijl ik van de beslagen ruit
doorzichtige letters pluk
Langs druppels wegglijdende zinnen
glinstert het nachtelijk beminnen
Ik open het glimlachende venster
een zomernacht glipt in de winterkou
verbaasd ontdooit de tuin en wenst er
een streling en koesteren bij, in hardblauw…
Van binnen...
netgedicht
3.5 met 104 stemmen
13.469 Glimlachen is niet verboden
op huilen staat geen straf
Van woorden vallen geen doden
daar scheid je het koren van het kaf
Er zijn woorden die bekoren
geven je reden tot een lach
Je moet ze wel willen horen
anders blijft het een hard gelag
De emotie zit diep van binnen
probeert de uitgang te vinden
Hij weet echter niet waar te beginnen…
The jazzman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
683 bloemen
geplukt om dood
te versieren met leven
emoties
applaus op de kist
wit gezicht in een glimlach
een leven en drie maten vooraf
gaven toon aan de band ze wiegden
gevoel met familie en vrienden
verstrooiden de dood
zochten troost in hun eigen verhaal
klarinet en sax fluisterden taal
hij was hun ziel zong met elan
hun donkerste…
Hoop doet pijn.
hartenkreet
3.8 met 16 stemmen
1.635 Nee, een glimlach hoeft niet.
De zon komt niet meer op.
Ik weet ook dat je het niet meer hield,
dus gaf je maar gewoon op.
Hoop is een illusie.
Het maakt alleen maar dingen kapot.
Het is een transfusie
van de sleutel naar het verkeerde slot.
Hoop is gelogen.
Hoop is het niet waard.…
Verdoving
hartenkreet
3.1 met 10 stemmen
1.142 snijden
verborgen plekken
die jij driftig droef
met woorden vult
je lichaam hecht
en verdooft de zinnen
stilt de pijn, steeds
wreder en meer
de duisternis grijnst
naar een grote stilte
de enige uitweg in
een wereld die zwijgt
dromen zoeken een
onsterflijke geboorte
van letters in
je koortsige stem
ik wil jou wel
mijn glimlach…
Ineens wat vreugde
netgedicht
4.4 met 33 stemmen
1.312 Ineens wat vreugde zomaar aangewaaid
tezamen met de blauwe luchten;
ineens het laten gaan van al te zeer
om eigen zorg en moeite moeten zuchten;
Ineens de glimlach zien van 't kind
dat speelt en lacht en zonder vragen
de dagen plukt zoals ze komen
en niet te zwaar aan eigen last wil dragen.…
Herinneringen aan een liefde
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
717 Zo diep,
dat ik nog steeds je glimlach ken,
en steeds nog weet
hoe goud je haren blonken
in het licht van zomergeuren,
waardoor je kwam gelopen.
In mijn herinnering
ervaar ik vaak de tederheid
van al dat zachte diep in mij.
Al is mijn hoop en het gevoel sindsdien,
door vele zomeren verlopen.…
Ramen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
716 De strijdende man
kan
z'n wapentuig
niet meer afzetten:
een glimlach
beantwoordt hij
met een van oorlog
doordrenkte blik;
liefde
weerspiegelt
de dood;
leven
apathie.…