1847 resultaten.
Hinken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
771 Violen die maat aan geven,
voor communistische ideeën
nog voor het breken van de zomer ter dood gebracht.
Het kind
als oude man
tranen vol weemoedig verlangen;
de foto’s van zijn hinken in zijn hand.
De wind in wuivende pluimen gras verscholen.
Hij lacht.…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
Passen in het zand
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
603 verdwaald
in niemandsland
groette mijn hand
de wolken in
hun door de wind
bijeen geveegd verband
lege einders
keken terug zonder
de ogen neer te slaan
en voeten maten
passen in het zand
zonder te gaan
mijn menselijkheid
had afgedaan
werd niet gevoed
toch heb ik jou
ontmoet in niemandsland
mijn broeder jij maakt alles goed…
SPOOR.....
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
595 De trein
voerde ons
naar de stad
Maastricht
Aan Boxmeer,
Venlo,Roermond
gingen we
-in boemelvaart-
voorbij
Het was
'n zondag
van regels geen maat
van sores vrij
We lieten ze
links of rechts
liggen
zoals 'n gedicht:
in grote lijnen
nog
niet uitgewerkt
....onafgemaakt
Maar wel
op het spoor.…
Zo onverwacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
513 Waar tot voorkort
Afval in diverse soorten
En maten het straatbeeld bepaalden
Heerst nu het serene groen -
Geen blik, plastic of glas
Meer te ontwaren,
En door het kleinste spleetje
In het viaduct straalt onverwacht
Het nieuwe licht op het
Prille groen -
Nieuw licht, nieuw leven,
Daar was het Nederland Schoon
Nu eenmaal om…
(kanker 3) galgenhumor
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 je lacht een scheve lach
jouw ogen glanzen om
de grap
ik neem een hap
van zout en zoet en moet
ook meegenieten
in mijn glas glanst op de maat
een slok verworven wijn
en pijn zet zich voortdurend
om
in positiever kwaad
mijn angst
latent aanwezig geeft me slechts
de aller-slechtste raad…
Overbruggen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
516 We zijn
bekend met
oever en wal
met gras begroeid
beschoeid
met palen of hout
De waterloop
driftig
soms ijskoud
We nemen onszelf
in de tussentijd
.....de maat
Het overbruggen
in ons
als 'n voetveer verankerd.…
Eerbetoon aan koffie
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
651 Alle eer
aan koffie
deze morgen
Een kop of kom
is me gelijk
ook 'n beker mag
Soms ken ik
van 't drinken
niet de maat
Ik doe graag verslag
van de geneugten
van koffie
De geur van koffie
houdt zich
niet echt lang verborgen
En dan de smaak...
alsof een aartsengel
over je tongetje gaat.…
droge ogen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 ik schrok niet meer
daarvoor was dit te algemeen
zoals een strakgesneden pak
beheerst, met mate
ik ontweek uit jouw aanwezigheid
liet me verstillen zonder
luisterend oor
was overbodig in ruime zin
dacht aan dronken nachten
uitgestelde overmoed
een rusteloos lichaam voor
het slapen gaan
er bleef een ontkenning
een spiegeling…
'Nep'
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
597 de wereld
wil bedrogen worden
Het zijn
niet alleen
'de witte boorden'
die bedriegen
Het is jokken
halve waarheden, leugens
liegen...
alsof 't gedrukt staat
We zijn
'aan de maat'
hoe......
nu terug te keren
in Holland, klompenland
waar alleen tulpen?
de akkers.....
achter de duinen kleuren.…
Tenten opslaan
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
485 Reizen
je thuis en tuin
verlaten
vrienden, 'maten'
Door steden, langs dorpjes
en via onbekende gaten
waar je niet...
dood wil worden gevonden
Reizen...
en onderweg
je tenten opslaan
op 'n paradijselijke plek
goed bevonden
voor 'n verblijf
van een of meer nachten
door 'n zakkende zon beschenen.…
Liefdevolle wereld?
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
684 Zó zot. als mannen matten is ’t ‘hoezee’
Maar als ze zoenen is het meer ‘nou nee’
(Maar liefst 3,5 miljoen kijkers bij Badr en Rico…)…
betegeling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
407 van een fossiele, stenen vloer
is het lastig eten
zo keurig als het tuinpad van de buurman
ik heb begrepen dat van uitgestorven diersoorten
nog versteende keutels resten
er komt een dag dat niemand nog weet van ons bestaan,
ons bloemenperk, nauwelijks gedragen schoenen omdat
de maat toch te klein bleek
zodat voetstappen in beton zijn…
enigszins sprake van
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
898 probeer eens de toekomst te
herhalen
daarin te volharden in
bepaalde mate
en tevens op een standplaats te blijven staan,
te verliezen wat gaande was
de tijd in te halen, het feit te negeren,
kortstondig en tijdens
een doorgetrokken streep, afstand
te doen van een gedachte
een appel te schillen zonder
ruzie te maken
alvorens en…
Aad
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
736 Er is maar één Sensei
In lugh
De meester
Er bestaat leed
En vreugde
Wat kan ik nog anders
Als een diepe buiging
Maken
Spat af van je schouders
Dat vuur
Ieder uur als voorbeeld voor een jeugd
Wat zich later beseft
De beste
Zo komt het nooit meer terug
Zolang de mat nog roept
Roeping
Licht
Lugh…
intonatie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 dit is niet tijdelijk
evenmin voorwaardelijk
klinkt als uiteenzetting
halverwege aan te treffen
we bevinden ons in
bewoonbaar gebied
op gepaste afstand van
eerdaags vertrek
van lichtjaren ontdaan
in directe nabijheid
zelfs in onbepaalde mate
recht voor onze neus
volstrekt feitelijk; staande
op grond die aarde ademt…
Liefs
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
536 Liefs is er in alle maten
Vergezocht of juist dichtbij
Uit je vingers, in je vaten,
Liefs van hem, van haar, van mij
Onvoorwaardelijk, spontaan
Biologisch, aangeleerd
Uit een sprankeltje ontstaan
Nieuw of enigszins verweerd
Om te krijgen, om te geven
Liefs in koffers, liefs in tassen
Zoveel, dat in ieder leven
wel iets liefs zou moeten…
Een man die, moe en levens-mat
poëzie
4.1 met 8 stemmen
3.315 Een man die, moe en levens-mat,
en liefde-leeg, en zorgen-zat,
zijn avond-maal bereidt:
hij roert de melk, en breekt het brood,-
waar hij van leven of van dood
verlangen kent, noch nijd;
- hij ziet de gulden hemel aan,
en voor zijn stoep de sparre staan
waar 't laatste licht in straalt
éen poze nog, éen warige poos,
'lijk in zijn hoofd…
Hip hip hooray mate
snelsonnet
4.0 met 5 stemmen
725 Wie kaarsjes op een taart uitblaast down under
Wordt straks bestraft door de gezondheidsraad
Men blaat dat blazen de gezondheid schaadt
Niet blazen houdt de kinderen gezonder
‘Belachelijk’ meent menig viroloog
(De weerstand is alvast behoorlijk hoog)…
Danse Macabre
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.689 Het leven is slechts
de dans naar de dood
Stil zwerven wij op vreemde tonen
Als poppen mee
met de wijzers van de klok
Op dezelfde maat steeds weer
En het leven roept ons
Maar de tijd tikt voort
Telkens opnieuw zonder besef
Waar de muziek stopt
en de laatste klank
tot een echo uitgestorven is...…
hartenbreker
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.165 Nu kolken m'n aders,
verlangend en heet,
lichamelijke verraders
mat-glanzend liefdeszweet.
Hoe moet ik me beschermen?
Dwaas, droom ik nog steeds
dat, wanneer hij me laat kermen
na mijn lijf,
het niet mijn hart is dat breekt.…
Mijn schaduw
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
399 ik zag
mijn schaduw
in het glas
lachte wat
om een rare
frats maar zag
daarvan niets
terug met
het licht fel
op mijn rug
herkende
niet eens mijn
eigen contouren
toen stevig
aan de maat
tot ik leerde
om bij die grens
de aandacht
op anderen te
concentreren
toen werden
stukjes
persoonlijkheid
uitgelicht in
stevig…
mislaagd
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.013 Ik mat mij een pak aan
En het wordt zowaar van mijn vege lijf getrokken
Daar sta ik nu
Rimpelend in het voetlicht
Demotivatie uit te stralen
In helderwitte strepen
Publiekelijk en integraal
Laten we er een televisieserie van maken
Het schijnt dat vernederingen goed bekeken worden
(hoopvol)
misschien kunnen we dan nog wat aan mij verdienen…
Betoverd
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
378 ik lijk gevangen
in een hype
over hangen
de kale schuur
met een touw
om mijn nek
word ik gek
heb alles
wat ik wil
niet in de goede
volgorde maar
gemiddeld toch
wat meer dan
een ander wenst
alleen in geluk
scoor ik geen
tevredenheid
en dat ligt
echt niet aan
een grote mate
van hebberig zijn
ben altijd
betoverd door
liefde…
Spiegel
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.188 De staarder
Zo lang, zo traag
Te klein, zo bang
Zijn angst,
Getackeld door het leven, zijn trots ontheven,
Zijn klank zo donker, zijn zicht zo mat,
Zijn kennis: vindt het tussen zijn regels op het klad,
Zijn defenitie van disipline is een eindeloze mars,
Een duisternis waar alleen hij het pad kent, een wereld waar het pad hem kent.…
Bianca's eerste kunsten
gedicht
2.7 met 42 stemmen
19.245 De grenzen van de beeldende kunst
zijn verlegd:
een schoen is een kunstvoorwerp
De grenzen van muziek
zijn verlegd:
schoengekraak is muziek
De grenzen van ballet
zijn verlegd:
lopen is dans
De grenzen van poëzie
zijn verlegd:
de maat in een kinderschoen is een gedicht
Bianca - 1½
loopt op haar eerste schoenen
door de kamer
-…
Woordblindheid
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
558 Zinnen, geef mij je woorden
terug, als gelooide huid over
vel en been, als een lege
slaapzak op mijn rug, om
inzichtelijk te worden
opgeslagen blijven witte
bladen blanco als voorheen,
blindheid van het woord, het
wordt je aangepraat misschien,
dat ik de inhoud nog niet
zie en ik me op de private
tekst verlaat, in de maat
der poëzie…
De kleine scenes
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
649 ambitie kent
de trap omhoog
weg uit de slangenkuil
van maten naaierij
en pennenstrijd
jaloezie en penisnijd
zelfs in de kleine scènes
rammelt het decor
door ziekelijke twisten
wat goed en beter is
wordt steevast gefileerd
later weggegooid als rotte vis
het leven speelt toneel
in de schouwburg van bestaan
nog altijd zijn er toeschouwers…
Lach niet
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
969 De weergoden
aan de noodrem getrokken
en de wens en hoop-cultuur
naast paard en mat
in de gang gezet.
"Lach niet"
hoor ik haar knarsetanden.
Muts en kap
opgeslagen
met mijn kraag.
Een windvlaag
als streek van god
toch
op het ijs gezet.…
Herfstcompositie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
469 Mijn gedachten zweven
als herfstbladeren in wind
kleuren mijn woorden
in zwierige maat
tollen en draaien
met klankrijke akkoorden
van storm tot zacht bries.
Een compositie die dagen
vult met leven en warmte
een fuga zwellend in toon
afrollend naar cantate
geïmproviseerd door sonate
en weer terug naar rust
van het zwevend herfstblad.…