1130 resultaten.
Levend water,
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
513 Steeds weer als je mij
met ziel en ogen raakt,
ik onder de deken uit de
nachtelijke nevel ontwaak,
word ik licht en doorzichtig
als druppels dauw uit
de mediterranen in de
palmen van je handen.…
Vergezicht
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
917 Over land ontwakend morgenlicht
nevelt mijn adem grauw
overdekt de welige mensengroei
met een deken van rouw.
Gelaten.
Stromen woorden uit met troost
overladen monden
in lege ogen woekeren
tranen mijn diepste wonden.
Ik draag met jou
mijn liefde voor
het leven waarin ik alles
samen met jou verloor.…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
Vooruitgang
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.591 haar deken op vijf, van hem op negen,
de vooruitgang is voor hen een zegen.
Zonder haar koude voeten in zijn nopjes,
en tegen ‘t snurken heeft zij dopjes.…
Uit de schaduwkant
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
502 met een handvol slaap
dek ik de wereld toe
wens ieder goedenacht
zelfs bloemen sluiten
zacht hun knop onwetend nog
van duisters pracht
in edelstenen fonkelt
leven uit de schaduwkant
als licht na schemer strandt
ook zonder zon
bruist pure levenskracht
langs oevers van de nacht
met open oog en lach
zullen de kleine uren
weer…
Zomer van weleer
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
692 Het zou een tropische dag worden, in het huis
benauwdheid als een klamme deken uitgespreid
onweer, bliksem en regen, voorspeld vast en zeker
Moeder had geen BH aangedaan en zij bewogen
mijn ogen bleven kijken hoe en moeder zei
de afwas wacht geduldig en vele handen maken
Zij bleven mijn blik lokken en ik werd rood
van kop tot teen, van hemel…
Bij de juiste bocht
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
645 Onder een deken van donkere wolken vol regenwater
Sta ik bij de juiste bocht met een glas omdat ik geloof.
Mijn hart kroont de afslag geleid door mijn navigatie.
Het gekolk van de rivier stroomt af wat mij verdooft.
Een vallei uiteenlopend van een lach tot een traan
Sta ik bij de juiste bocht met een opgeheven hoofd.…
In lange haren zonneschijn
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
474 herfst licht op
in spikkelglanzen
mist danst langs
akkoorden van de
eerste stralen zon
verstild kijken
koeien in de verte
vol verbazing rond
hun romp verdwenen
in een witte deken
nog is je lach
wat onbestemd
in flarden nacht
maar ogen spiegelen
al wat je verwacht
als wij het pad afgaan
en nevels vocht zich
aan ons hechten
glanzen…
vragen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
592 zwijgen
- geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in de prille zachte voorjaarswind
over de tuin een deken…
vragen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
706 zwijgen
-geen woord voor aarde of vergaan
voor ijs en kou en vorst- valt moeilijk
te verkroppen dat winterbloemen
bloeien, roekeloos ontknoppen
harten schaamteloos openstaan
waar narcissen gedijen onder sneeuw
wie zal straks de schoonheid tellen
de woeker van het groen beheren
as blazen in prille zachte voorjaarswind
over de tuin een deken…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
948 Waar zaden van onkruid schijnheilig, onder een deken van grond,
veilig wachten op de eerste lentezon.
Een enkeling trotseert de onontbeerlijke onherbergzaamheid
van onredelijke kou en storm.
Paste zich aan en zal overleven.
Zegevierend in de lente en vol trots zijn hoofd boven het maaiveld uitsteken.…
de dagen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
409 de dagen dat we
goden aanriepen met
trommels en gezang als
de stemmen van geesten
dat we boven aan
de berg luisterden naar
het ruisen van de
adem van een god
we aan het dek
de wind trotseerden om
wat we wilden zeggen
in een fles te versturen
we dachten dat we
naar boven liepen
maar we naar
beneden afdaalden
de dag waarop…
You didn't feel it coming
gedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
3.112 het deken uit de picknickmand spreiden wij
gedachteloos in het gras. wij ontkurken wijn,
snijden het brood met vaste hand, voelen ons
vrij en blazen bloemblaadjes weg die rondom
ons dwarrelen, dreigen in een glas te vallen.
ons leven lijkt nog op een tekenfilmtafereel:
sprinkhanenconcert, bordkartonnen setting.…
Avondschemer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
519 Gelijk een grijs geweven deken
valt de avondschemer naar benee
Zwarte boomtakken als haarvaten
vormen netwerken
die ook in ons lichaam terug te vinden zijn
Ganzen vliegen aan de horizon
op weg naar verre oorden
Al vloeit de inkt wat ongelijk
een beeldrijk oneffen patroon onstaat
en laat zo de hemel van marmer lijken
Deze ets zal worden verfraaid…
Winterochtend
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 School bestaat ook in de winter als
het guurt en de de dag lekker uitslaapt
onder een deken van nacht en mist.
en dauw. Dan zie in jou, net zo dapper
als ik, het schoolplein op gaan. Je zwaait,
en heel, heel de wereld wordt wakker.…
Haastig afscheid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
468 het afscheid
bijna voorbij, de stoelen vrij
de tafel vol, de glazen leeg
Ik moet gaan, ik ga weg
Kijk mij niet zo aan, jullie
oude zangers in oude lijsten
Het is stil op straat, ik ga
De maan schijnt, we draaien
al terug naar de zon
De honden blijven staan
De geur van onze liefde
is vervlogen
De lakens zijn koud
Leg een extra deken…
Effectualisatie (vijf principes)
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
355 Volumineus kleurrijk dek
met unieke kenmerken
afwijkende gekke tekenen
zonder monochrome vorm.
Als eerste solopiloot ooit
de oceanen oversteken
als eerste vrouw ook nog
maar verdwijnen in mist.…
Verten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
292 Jij in gedachten
me houdt op de been
Maar ook al die and’ren,
de exen, de nieuwe
en die me ontvielen
De golven dekken ze toe
De visjes de kwallen en kreeften
garnaaltjes en mossels
en al het gewemel van beestjes
beweegt steeds maar door
Het leven nooit moe
De wind in mijn haar
waait als het helm op de duinen
Jaar maar na jaar…
VOC ballade
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
671 gedreven
Daar is werk, daar is brood
Los de trossen, licht het anker
Hijs de zeilen, kom we gaan
De wind zit in de noordhoek
Grijpt het roer, houdt stuurboord aan
Het water is groen en slijmig
Maden graven in het vlees
Luizen kleuren m’n hemd rood
Dagelijks striemt de bullepees
Bij de Kaap gaan we voor anker
Lam en blind kruipen aan dek…
De Avonturen van Oek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
415 Zo, nu zit ‘ie op z’n plek,
nog steeds voor op het dek,
al kan hij zijn nek niet meer uitsteken,
hem krijgen ze niet gek.
De grote trek kan beginnen.…
Nachtelijke wals
netgedicht
4.3 met 51 stemmen
28.741 armen dansen de dagen
ritmisch op gespeelde klanken,
waar uren steeds sneller willen,
schuifelen voeten naar de avond
sierlijk bewegen zij en beroeren
de snaren, licht geraakt draaien
ze kleine pasjes, volgen slepend
de tonen en zweven richting duister,
waar zij verdwijnen voor een laatste
wals, duizelig valt de nacht als een
zachte deken…
trouwen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
3.876 Het is geen onmetelijk grote stap,
maar de belofte van een warme deken,
wanneer je denkt alleen te zijn.
Trouwen is geen gods' stil zegen,
maar een vriendschaps groot festijn,
dat zich zegt niet op te geven.
Het is vreemd om zo in ene,
meer te denken, en te verwachten,
zo is zelfs liefde niet bij machte.…
tuingedachte
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
715 Als een klamme deken hangt de warmte
over de tuin. Ik veeg een druppel zweet
van mijn bovenlip, verwijder een wesp
uit het lege glas en vraag me af
hoe de toestand in Darfur is
met al zijn hittebestendige onmacht.…
de jaargetijden
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
927 Een dek bladeren en regen
waaronder zomer sterft
aan geen mens of dier gelegen
het is gewoon de herfst.
Een winterlied verhaalt
over lange koude nachten
gure wind en ijzige grachten
en hoe prachtig wit neder daalt.…
Zijde en flanel
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
1.974 Als de vroege schemering een deken
over de zotheid van de dag trekt
de wereld thuis tolt en de avond
horizontaal wordt weggekeken
men zich voor het circus van morgen
weer slaafs te laat te ruste strekt
éénzaam door de nacht woelt
broedend op nieuwe duivelstreken
dan wikkelen wij het schemerlicht
in ongekende glinsteringen
de carrousel…
Begin
gedicht
2.9 met 23 stemmen
16.790 Lagen zij naakt, het dek weggeschopt,
speelde hij tot zij duizelig werd
en heel zacht? Of lagen zij in hun schaamte
te zweten, enkel ontbloot van geslacht
tot geslacht? Kwam ik uit liefde?
Of door een godsdienst bedacht?
-------------------------------
uit: 'Moedertaal', 1994.…
lezer hou vast
netgedicht
3.8 met 14 stemmen
668 mijn pen
schrijf lezer
nu mijn vers
mijn denken is geschift
dek toe en kies de titel
plaats voetnoten
daar waar ik eigenlijk moet gaan
schraap woorden in context
laat spelen in spellen
pluk letters uit de tuin der muze
en rijg woorden in monologen
ladingen komen voorbij
jouw hulp heeft zin
want er gloort weer inspiratie…
Ontdooi
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
596 Ontdooi met warme deken.…
Geen onruststoker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.099 Tevreden zijn
is het omlaag dwarrelen
van sneeuwvlokken
die een deken kussen.
Ogen dicht oren open
spreken wat je denkt
met volle teugen
genieten van
geïnhaleerde nicotine.…
' Untitled '
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
534 Pennen klaar gezet,
je weet maar nooit, en
verrijst het 'ultime' dicht
in de schaduw van mijn bed,
of komt weer dat vraagteken,
misschien ook verder niets
of slechts een vaag idee en
blijft papier wit als sneeuw,
niet gestart,wordt taal geen teken,
vervliegt de tekst in een geeuw,
laat ik muze herleven
onder een warme deken,
schrijf de poëzie…