8622 resultaten.
Niemandsvriend
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
671 Dissonanties schreeuwen om verf
om herhaling van psychose
te voorkomen
in een land dat niet bestaat
is de maatschappij
zwaarwegend moerasland
de boeken zijn gezonken
in een vijver van verdriet
spiegelt eenzaamheid
zijn zonde niet
van niemand ooit vriend geweest
met niets tot vriendschap geworden
uiteindelijk in leegte verdwenen…
op een avond
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
552 het was donker en
je keek in gedachten
naar de natte grond
maar opeens keek je
naar de na-blauwende lucht
en je zag een spoor van licht
zo helder dat het eigenlijk
onmogelijk was, misschien
alleen maar omdat je keek…
voeg toe
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
544 een paar woorden
met een snufje regen
en zeker wat eenzaamheid
en noem verlies en melancholie
vergeet zeker niet de regen
zoals die valt en valt
terwijl je staat op je balkon
en het duidelijk is dat je alleen bent
zo alleen, zo alleen
maar wees daar maar blij mee
want wie zou je zijn
als je niet alleen was
waarschijnlijk niemand…
Nachtraven
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
539 horen mijn dromen
paarden draven
langs vreemde graven
waarover treurende bomen
een schuimend hijgen
van aangetrokken teugels
en knellende dissels
wegzinderend in bestoft zwijgen
golvend ebt muziek
uit verlaten discotheken
neonlichten doven de tragiek
rimpels over nachtelijke beken
kromgebogen en zeeziek
hou ik het voor bekeken…
Weer rode appels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
735 Hij tuurt naar
langzame takken in de wind
het blad kleurt aarzelend geel
en denkt, al weer een nieuw seizoen.
Bij de buren openbaart de
herfst zich rood in appelbomen.
't Lokt hem naar buiten
de fris ijle lucht verspreidt
een spoor van kruidige geuren
zo spreekt de herfst van tijdelijkheid
ook in zijn leven.
Melancholie overvalt hem…
open de deur
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
804 doe de deur open
denk ik soms want
ik heb de sleutel
niet tot de deur
alsjeblieft
doe de deur open
maar toch: waarom
doe ik het zelf niet ?…
alleen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.120 er zijn
van die dagen
dat ik barst
van de heimwee
elk liedje
elke zanger
vertelt me
dat ik hier
niet thuis ben
en de zon schijnt
maar vanavond is het
volle zo volle maan
een liedje op de radio
vertelt mij dat ik niet hier ben
ik wil hier zijn maar
ik ben teveel alleen…
Stil worden
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
900 Als wij mensen
stil worden
op deze aarde
en met deze aarde
zal ik kennen wat me
beweegt, om mee te voelen
met de stille, eenzame mens.
Ik wil weten wat men overdacht
in het stilste moment der afvragen
en vertwijfelen: 'was ik geliefd?'…
Senseo Blues
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
484 Ze kan het af met een Senseo apparaat
dat droef getuigend van haar stil en eenzaam leven
twee dunne straaltjes in één kopje lopen laat.…
Houvast
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
586 Ik heb geen vrienden zei
hij zacht en keek mij
aan vanachter veilig brillenglas
Het was alsof zijn jasje
ineens te groot geworden was
veel te groot voor zwaar
gedragen schouders
een trilling over wang
en boven oog
nauwelijks merkbaar
alleen zichtbaar voor
diegenen die het waagden
hun blik niet af te wenden
Onvermoed leed trekt een…
Bedtijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
475 Zijn geest doet het nog aardig goed
doch levensvreugd heeft hij niet meer,
de grauwe sleur van eenzaamheid
stompt af zo op de lange duur.
En iedere dag vroeg in de morgen
vraagt hij aan de Lieve Heer
~Laat het vandaag toch bedtijd worden,
als ’t even kan voor ’t middaguur.~…
Calimero
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
650 Er is altijd iets belangrijkers
Belangrijker dan ik
Flitst er weleens door mijn hoofd
Op een onbewaakt ogenblik
Niet dat ik mij altijd stoor
Aan de hectiek van alle dag
Niet dat ik mezelf nou
Zo laag inschatten mag
Niet het geneuzel van domme mensen
Dat maakt mij soms zo moe
Maar het feit
Dat men mij ziet
En het gevoel geeft
Dat ik er ook…
Uitgeprocedeerd
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
819 Getrouwd zijn is een eindeloos proces.
Het huwelijk is een ellenlange procedure.
Van ruzie maken en weer vrede stichten.
Van verwijdering en spijt van dat reces.
Toch kom je ze steeds saamhorig tegen.
Druk met huisje boompje beestjes.
Alles weten ze zwijgend van elkaar.
Nooit overwegen ze vreemde wegen.
De liefde hebben ze verleerd,
maar…
Verloren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
551 Toen ze aanspoelden
als holle schelpen
uitgesleten lichamen
bij iedere golfslag,
wist ik verloren dag
van verre herinneringen
verlaten metrum
geschonden rijmen
waartegen niets vermag
dan wachten
op vloed
tot ze weer
verdwijnen…
Het lange licht die zomer
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
583 In de verte
droom ik tussen stille woorden
in spiegeling van water
streel ik wolken
raakt de wind mij even aan
teder beminde
gezinde gedachten
raakten blind
verbleekten die zomer
waar het lange licht
op handen werd gedragen
maar de herinnering blijft
zelfs als de tijd speelt
en bladert door dagen
droom ik tussen stille woorden…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 Langzaam daal ik af in de diepte
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.
Een uitweg zoekend naar de zon
Verduisterd door mijn sombere gedachten.
Strak staar ik voor mij uit
Onbenaderbaar voor iedereen.
Liefde komt niet binnen,
Liefde geven kan ik niet.
De dag is zo donker als de nacht
Geen licht aan het einde van mijn weg
Liefde ketst af…
Goedenavond
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.200 Goedenavond mevrouw Eenzaamhied!
Alweer ik en jij onder de blote hemel,
op de dansvloer van gebroken harten.
En deze dans kiezen de dames,
en jij kiest mij.
Alleen geen vragen over haar
deze story is voorbij.
Goedenavond!
Jij ziet er goed uit.…
Mijmering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
690 Uit handen geregen
tussen dromende vingers gegleden:
verdwenen kinderstemmen, ergens toegedekt
zonder spoor, zonder zerk, zonder treuren
alleen stilte begrenst
Door reuzelende bladeren dievelings
Over het mos geslopen
En gestopt door droge dennennaalden.
Lege bossen, die mijn zoeken staken
vluchten doen naar stadsgewoel
waar huizenrijen…
broos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
503 misschien ziet hij haar
worstelend falen
of neemt hij - op afstand -
er nota van
de daadkracht in zijn bloed
is broos
net zo broos misschien
als haar onvermogen
om te leven
in een te koude winter…
La Solitudine
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
559 een lichte openbaring
in het wit van
een onbeschreven morgen
een verinnerlijking
voorbij de grenzen
van de taal
kille muren vertellen
een desolaat verhaal
buiten valt de regen
zonder zorgen…
Verlossing?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
482 Voor de eenzamen.…
Onderweg
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
609 Achter het stervend licht
- hinkend tussen losse sporen -
dwaalt een levensloop van
aangespoelde eenzaamheid.
Onuitgesproken woorden
waaien langs de einder
mee met golven, meeuwen
en een eeuwigheid in gedachten.…
DE LAATSTE PIL
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
589 De laatste pil lag op haar hand
de pil die haar moest verlossen
Dacht ik doe ik wel goed, want
kan deze pil alles wel oplossen
Ze aarzelde een klein ogenblik
want die stap beangstigde haar
Eerst maar een streepje lipstick
en ja daarna moest ‘t dan maar
Ze staarde nog even in ‘t glas
of dat haar opzet wijzigen kon
Ze zonk terug op haar…
De Vliegeraar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
695 Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren
Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.
Hij hangt nu stil, ik hoop dat ze zich vertoont…
iemand
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
547 je kijkt naar buiten
niemand loopt op straat
je kijkt naar binnen
niemand zit op de bank
naar buiten kijken
of naar binnen
maakt niet veel uit
zo lang je niemand ziet
eindeloos lang geleden
dat je iemand zag en vogels hoorde…
Muur.
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
655 Dit zijn muurdagen. Ze lopen blind zichzelf te zoeken :
een lege winkeltas, drie manden was en lange vingerhalen
in het stof op de T.V.-kast. Er is niets ouds te zien, het proeft
alleen maar zo. Het beeld is herfst. Als hij deuren opent,
schatert hoop in een gladde boom. In trage ademstoten
marcheert de stoet voorbij : kind met sjaal, een…
put
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Altijd zat je in een diepe put
Terneergeslagen
Soms uit je eenzaamheid gekropen
Hopend op verbetering
De diepe put
Is te diep
Het was god die riep
Die stem van boven
Geloven
In iets of in niets
Hemel en aarde bewogen
Onvermogen…
Dagen vertragen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
687 Droevige omhelzing van lucht en land
waaronder een wenend kind
traant in wolken van zure wind,
neerslachtig door hartstocht overmand.
Weemoedig land, verzopen van verdriet
doordrongen van kil bestaan
onder snakkende lucht, in grijs vergaan
en geen zonneschijn meer biedt.
Zijn het "her-ineringen"
die smachten doen,
zinnen verzinderen?…
Toekomst?
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
566 Dolend land in tranerige mist,
berustend onder vochtige dekens
en zich nooit vergist.
Een wachten met voortekens
op een naakt valend bed,
zo leeg gelegen,
afgeschreven, slapers eruit gezet,
alle vruchten weggegeven.
Moet nu de kilte komen
in koud grijze lucht,
waarin onttroonde bomen
met ijzige zucht
hun bladeren ontnomen?
Requiem…
ken je ook
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
696 ken je ook
dat ontglippen
van wat je dacht
vast te hebben
of de idee je wereld
dagelijks uit de krant
te kunnen knippen,
dat het blijkt
niet meer te zijn
dan een farce,
iets dat was
mijn handen lijken
dan te trillen
alles, ja alles wil als zand
door mijn vingers slippen
zo voelt ook soms
de liefde dralend aan
haast stuurloos…