inloggen
voeg je netgedicht toe dichtwoordenboek

tabblad: netgedichten

< vorige | alles | volgende >

netgedicht (nr. 55541):

De Vliegeraar

Het spel van lopen, snokken aan het touw en laten vieren
scheervlucht als koppig neen boven de kale weide.
Langzaam wint hij hoogte, met een ruimere reikwijdte
wordt koord gegeven al hij erom vraagt, een verzadigd zegevieren

Hoger dan canadabomen en het dennenbos
daar ligt het huis, waar ze woont.
Hij hangt nu stil, ik hoop dat ze zich vertoont,
mijn geschilderd hart bemerkt als van een albatros

en zo de woorden ziet in de wijdste lucht.
Vlieger, neem mijn liefde mee
als een zachte feeërieke vlindervlucht.

Maar vlieger kraakt onder druk, vlinders verdwijnen gedwee.
Verloren illusies koelen de warme lucht.
Vliegenaar en verdriet, verdwijnen getwee.

Schrijver: Marcus Dehond, 27 jan. 2015


Geplaatst in de categorie: eenzaamheid

2,5 met 2 stemmen 269



Er zijn nog geen reacties op deze inzending.


Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)